Rute 1
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs NAA
1 — ausente —
1 Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 E melele xa lateti rute ak, Elimelek temat, ma Noume teta tasen tang tetel horamue nan xalu.
3 Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.
4 Di, horamue nan xalu ak luteteli mi atou lu te hal Moab, hisealu Oripa e Rut. Melele xa huram he xalu (10) mei tetavi,
4 Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.
5 Malon xal Kilion mun lutelel. Ma, Noume tetat temak tang, tiramue nan e horamue nan xalu mun latehe tovuol.
5 Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.
6 Aveti vahis mei mitavi, e Noume milongeong ni xa Hi di duxol xat moletin nan xil nggo rin xa di misak ni anien sae xil di meul bos rilomun. Misak ni, Noume bue xat xi tengan ihe reling kantri te hal Moab itel havnahin xalu.
6 Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.
7 Xatel vus latobituei latoba tengan latotilomun latohe tan na mol‑Sudah xil. E melele xa di latoba,
7 Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,
8 Noume biteni mi xalu bit, “Multilomun mun tang mulihe visal ninemil xati xalu e multit itel xalu. Inou nasis tengan Hi ipisen hosien mi xamil ixoni ngan taxa mutepisen ni minou tetel horamue navan xalu xa lulel tuei.
8 Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o
9 Nasisi mun xa Hi ipol ni xamil mulkila muliteli rilomun e mulikamet hosien itel tiramue hu namil xalu.”
9 O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto
10 e lubiteni mi Noume lubit, “!Masakras li malhe relinguk! Xamel malhusiluk, ratiha ratti vituei itel moletin nam xil.”
10 e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.
11 E Noume bit rilomun ni mi xalu bit, “Havuxahin xalu, bos mak mu xa multilomun muliha. ?Veneh ma mubit mulhusil inou? ?Munemi mubit inou nikila niling horamue lu mun tengan muliteli mun itel xalu?
11 Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?
12 !E‑e! !Muliha! Inou nabe tovolih pupu tengan nateli rilomun. ?Tave ti neta xosxa inou nanemi namit nakila niteli mun xosali tang, e niling horamue lu mun,
12 Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,
13 xamil mukila multatil xalu ha vuma … lalimatu lalipin ni tetelien? E‑e, ngan ak misakras vastal vamak. Havuxahin xalu, xos mukila mulikamet hosien mu e meulien namil, e inou nasakras. Mulnahusil nou ti. E meulien navan, napus longpangasien holu vengan xa he Iahova di nggeih da xat inou.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.
14 Xalu lumuis vatei mun. Di, Oripa maheah xat avu sasa nan, misep lingi, e ba tengan vatilomun vahe visal vatimol nan xil. E Rut, xi miteli en nggeih, ien ti tavei vahe reling Noume.
14 Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Ma Noume biteni mini bit, “?Rut, pus ti? Tumahin di dilomun tengan vahe visal moletin nan xil e hi nan xil. Xouk mun uhusili muliha ha upus vatimol nam xil.” Rut bit xati xa nave reling avu sasa nan.|alt="Naomi and Ruth on the road" src="RUTH1-6.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="1:15"
15 Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.
16 E Rut bit rilomun ni mini bit, “!Onasil nou ti tengan name relinguk! Umaen nou li nihusiluk. !Rute xave xa uha en, inou mun niha en! !Rute xave xa uta en, inou mun nita en! Moletin nam xil, lihe moletin navan xil mun. E Hi nam, ihe Hi navan mun.
16 Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.
17 Rute xave xa umat en, inou mun nimat en, e litihin nou e rute ak. Nasakras namaen neta tova vahur rat nou ra xouk ha vuma … tei ralu imat. !Ngan ak be hitxatien navan e Iahova isa pangasien te xeih mei iti xat nou xosxa nihur xotehi!”
17 Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.
18 Melele xa Noume pus kila xa Rut, nenemien nan nggeih tengan ihusili, xi tasak ti mun tengan vasila vahe relingi.
18 Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Ma xalu lukakao vuma … ba luduxoh metimal te hal Betlehem. E melele xa be lustal en, moletin xil vus te rute ak latemanin ni xalu. E atou xil lamesep pupu labit, “?Noume mak xiak?”
19 Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?
20 E Noume bit rilomun ni mi xil bit, “Munakes nou ti mun ni ‘Noume’ e mukes nou ni ‘Mara’ vengan xa Iahova pol ni meulien navan mei mikon ni longpangasien.
20 Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Melele xa natehe reling rute ak, heok xalu tepolu ni hosien, e taxeak, Hi nggur rilomun ni nou mei nabe heok hon tang. ?Veneh ma mukes nou ni Noume vengan xa Hi te Xeihen tepol ni texeih pupu minou e tesa longpangasien minou?”
21 Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Nggo sexien ak, Noume nggo kantri te hal Moab e dilomun bemei e tan te hal Isrel del havnahin Rut, xa be ate‑Moab. E melele xa mei lustal e metimal te hal Betlehem, bale mun tehe temetu e naho sa mol‑Isrel xil.
22 Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.