Rute 1
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs BKJ
1 — ausente —
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 E melele xa lateti rute ak, Elimelek temat, ma Noume teta tasen tang tetel horamue nan xalu.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 Di, horamue nan xalu ak luteteli mi atou lu te hal Moab, hisealu Oripa e Rut. Melele xa huram he xalu (10) mei tetavi,
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 Malon xal Kilion mun lutelel. Ma, Noume tetat temak tang, tiramue nan e horamue nan xalu mun latehe tovuol.
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 Aveti vahis mei mitavi, e Noume milongeong ni xa Hi di duxol xat moletin nan xil nggo rin xa di misak ni anien sae xil di meul bos rilomun. Misak ni, Noume bue xat xi tengan ihe reling kantri te hal Moab itel havnahin xalu.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 Xatel vus latobituei latoba tengan latotilomun latohe tan na mol‑Sudah xil. E melele xa di latoba,
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 Noume biteni mi xalu bit, “Multilomun mun tang mulihe visal ninemil xati xalu e multit itel xalu. Inou nasis tengan Hi ipisen hosien mi xamil ixoni ngan taxa mutepisen ni minou tetel horamue navan xalu xa lulel tuei.
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 Nasisi mun xa Hi ipol ni xamil mulkila muliteli rilomun e mulikamet hosien itel tiramue hu namil xalu.”
9 Que o SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 e lubiteni mi Noume lubit, “!Masakras li malhe relinguk! Xamel malhusiluk, ratiha ratti vituei itel moletin nam xil.”
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 E Noume bit rilomun ni mi xalu bit, “Havuxahin xalu, bos mak mu xa multilomun muliha. ?Veneh ma mubit mulhusil inou? ?Munemi mubit inou nikila niling horamue lu mun tengan muliteli mun itel xalu?
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 !E‑e! !Muliha! Inou nabe tovolih pupu tengan nateli rilomun. ?Tave ti neta xosxa inou nanemi namit nakila niteli mun xosali tang, e niling horamue lu mun,
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 xamil mukila multatil xalu ha vuma … lalimatu lalipin ni tetelien? E‑e, ngan ak misakras vastal vamak. Havuxahin xalu, xos mukila mulikamet hosien mu e meulien namil, e inou nasakras. Mulnahusil nou ti. E meulien navan, napus longpangasien holu vengan xa he Iahova di nggeih da xat inou.”
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do SENHOR tenha saído contra mim.
14 Xalu lumuis vatei mun. Di, Oripa maheah xat avu sasa nan, misep lingi, e ba tengan vatilomun vahe visal vatimol nan xil. E Rut, xi miteli en nggeih, ien ti tavei vahe reling Noume.
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 Ma Noume biteni mini bit, “?Rut, pus ti? Tumahin di dilomun tengan vahe visal moletin nan xil e hi nan xil. Xouk mun uhusili muliha ha upus vatimol nam xil.” Rut bit xati xa nave reling avu sasa nan.|alt="Naomi and Ruth on the road" src="RUTH1-6.TIF" size="col" copy="© Global Recordings Network. Used with permission." ref="1:15"
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 E Rut bit rilomun ni mini bit, “!Onasil nou ti tengan name relinguk! Umaen nou li nihusiluk. !Rute xave xa uha en, inou mun niha en! !Rute xave xa uta en, inou mun nita en! Moletin nam xil, lihe moletin navan xil mun. E Hi nam, ihe Hi navan mun.
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 Rute xave xa umat en, inou mun nimat en, e litihin nou e rute ak. Nasakras namaen neta tova vahur rat nou ra xouk ha vuma … tei ralu imat. !Ngan ak be hitxatien navan e Iahova isa pangasien te xeih mei iti xat nou xosxa nihur xotehi!”
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 Melele xa Noume pus kila xa Rut, nenemien nan nggeih tengan ihusili, xi tasak ti mun tengan vasila vahe relingi.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 Ma xalu lukakao vuma … ba luduxoh metimal te hal Betlehem. E melele xa be lustal en, moletin xil vus te rute ak latemanin ni xalu. E atou xil lamesep pupu labit, “?Noume mak xiak?”
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 E Noume bit rilomun ni mi xil bit, “Munakes nou ti mun ni ‘Noume’ e mukes nou ni ‘Mara’ vengan xa Iahova pol ni meulien navan mei mikon ni longpangasien.
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 Melele xa natehe reling rute ak, heok xalu tepolu ni hosien, e taxeak, Hi nggur rilomun ni nou mei nabe heok hon tang. ?Veneh ma mukes nou ni Noume vengan xa Hi te Xeihen tepol ni texeih pupu minou e tesa longpangasien minou?”
21 Saí cheia, e o SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 Nggo sexien ak, Noume nggo kantri te hal Moab e dilomun bemei e tan te hal Isrel del havnahin Rut, xa be ate‑Moab. E melele xa mei lustal e metimal te hal Betlehem, bale mun tehe temetu e naho sa mol‑Isrel xil.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.