Apocalipse 16
Vanuvei Eo e sepinien Vatlongos na mol-Vatimol xil niutestamen e rute te oltestamen (TVK) vs NAA
1 Di, nalong rae tei xa nggeih di misepin nggo Nim Eo ba mi masxaxa lu e he sav (7) bit, “Muha muteh rat pesin ihe lu e he sav (7) te longpangasien te ekaten na Hi ihe ut etan.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Misak ni, masxaxa xa diamu ni xil ba miteh longpangasien xa di e pesin nan be ut etan. Ngan ak misak ni utua tesa xil lastal e ngan xil xa langgur simeleleen na vongoro tesa e lamot mi nanao nan. E xil lalong pangas xil holu xa holu pupu ven.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Di, masxaxa xa be lu (2) e xil miteh longpangasien xa di e pesin nan be tas, ma tas mei nggoni hatura na moletin xa mat. Ngan ak misak ni holesok xil vus xa lameul ladi e tas lalel.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Di, masxaxa xa be tol (3) e xil miteh longpangasien xa di e pesin nan be oeisal xil e vangoei xil. Misak ni oei xil vus ak biles mei be ra.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 E nalong masxaxa xa di milaxat oei xil te ut etan bit,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Moletin xil ak latesak ni re moletin nam xil tetel provet xil teleh.
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Di, nalong rae tei nggo hor te vokon eo xa bit,
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Di, masxaxa xa be hat (4) e xil miteh longpangasien xa di e pesin nan ba xat meteneai. Misak ni, meteneai mei mitin nggeih xa nggeih pupu e ngga purun tenbe moletin xil del upang teni.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Meteneai ngga purun xil del titinen teni xa nggeih pupu. E neta sav xa mak, moletin xil lataviles ti ra tesaen nae xil, e latasa merereen mi Hi ti xa be eilep pupu. E‑e, xil lasepsisil ba xat his ngan xa xeihen te longpangasien xil ak de hen.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Di, masxaxa xa be lim (5) e xil miteh longpangasien xa di e pesin nan ba xat von xeihen na vongoro tesa xa diamu. Misak ni, maluxoluken mei mikutaxol ut xil vus xa xi di milaxati. Moletin xil langas luhexil ve longpangasien xil xa di langguri.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ma lasepsisil ba xat Hi te ut nesao ve longpangasien e utua tesa nae xil. E xil lataviles ti vari ra sexien tesa nae xil.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Di, masxaxa xa be tei e he sav (6) e xil miteh longpangasien xa di e pesin nan be oeisal Upretis xa eilep. Misak ni oeisal nen ak bemei mes e misa suse mi suv toto xil xa ladi e kantri xa ba ni ist tengan moletin te vaeen nae xil lakila lakakao en lava.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Di, napus ninin tesa tol (3) xa lapus xatel latnggoni frog. Xatel kekes, tei mistal nggo vulonge Dragon, tei mistal nggo vulonge vongoro tesa, e tei mistal nggo vulonge provet te luvosen nan.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Frog xatel ak latbe ninin tesa xatel xa di latopol ni merekel xil xa tellep. Ninin tesa xatel ak latbe visal suv toto xil vus te ut etan tengan latileh viton xil lihe rute tei takes. Lamei vituei tengan lisak mesen xil ve vaeen xa eilep xa ite Melengien te Lepisien na Hi te Xeihen.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 — ausente —
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Di, masxaxa xa be lu e he sav (7) e xil miteh longpangasien xa di e pesin nan be mesavuol. Melele xa pol ni mak, rae te xeih tei mikei nggo von xeihen xa de Nim Eo bit, “!Bus tuei!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 E melele nen ak vari, an milangas, veta mirum e posou, e lul xa eilep milil. Lul ak minggeih mili sen lul sav xil xa latestal e melele xa Hi teling moletin xil e ut etan duxoh xosali.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Misak ni, tan te taon xa eilep te hal Babilon mesel be rin tol (3), e taon xil xa latellep te kantri xil vus lakiri lel. Hi pol ni mak vengan xa minem xat tesaen xil na ngan xil te taon xa eilep te hal Babilon, e misa pangasien te ekaten nan xa eilep ba xat xil.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Melele xa lul milil nggeih mak, aelan xil vus lamerir labe huinep te tas e vathu xil vus lakiri lel mei labe tovuol tang.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Merut aes xil xa latellep lakiri langgo tilang hat xa kilo te xil kekes duxoh hanutap lu (40). Melele xa aes xil ak lakiri mak, longpangasien teni nggeih xa nggeih pupu, ma moletin xil labiles e di lasepsisil Hi ven.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.