Rute 2

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Noemí co marãpʉ Elimelec níꞌcʉ mijĩ Booz wãmetigʉre acaweregʉtico niwõ. Cʉ̃ peje cʉogʉ, añugʉ̃ ninoꞌgʉ̃wioro nicʉ niwĩ.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Niꞌcã nʉmʉ Rut Noemírẽ aꞌtiro nico niwõ:
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Tojo weego Rut na dʉteropʉ waꞌa, cebada dʉterã beꞌro te põꞌrãrĩrẽ seesirutugo waꞌaco niwõ. Core añurõ waꞌacaro niwʉ̃. To oteꞌcaro Booz, Elimelec ya curuacjʉ̃ yaro nicaro niwʉ̃.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Co tojo daꞌrari cura Booz, Belẽpʉ níꞌcʉ ejacʉ niwĩ. Cebada daꞌrarãrẽ añuduticʉ niwĩ:
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Beꞌro Booz, Rure ĩꞌagʉ̃, cʉ̃ yarã daꞌrarã wiogʉre sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Daꞌrari masã wiogʉ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 Co yʉꞌʉre, “¿Yʉꞌʉ cebada dʉterã beꞌro na dʉtestedijosere seesirutucã añusari?” ni sẽrĩamo. Co boꞌreacã aꞌtiꞌco daꞌranaꞌiamo. Niꞌcãrõacãpʉta soori uꞌtupʉ cãꞌrõ soogo aꞌtiamo, ni yʉꞌticʉ niwĩ.
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 Tere tʉꞌogʉ, Booz Rure aꞌtiro nicʉ niwĩ:
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Noꞌo dʉterã na daꞌrarore ĩꞌagõ, numiarẽ sirutuya. Yʉꞌʉre daꞌracoꞌterã ʉmʉarẽ mʉꞌʉrẽ “Cariboticãꞌña”, nitojapʉ. Mʉꞌʉ acowʉogo, te sĩꞌrĩsepaa dujise tiro waꞌa, na aco waaꞌquere sĩꞌrĩña, nicʉ niwĩ.
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Tere tʉꞌogo, Rut co ẽjõpeosere ĩꞌogõ, paamuꞌrĩqueꞌaco niwõ. Beꞌro Boore sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 Core yʉꞌticʉ niwĩ:
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ tojo weeꞌquere wapayeato. Mʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, Israe curuacjãrã ẽjõpeogʉ cʉ̃ coꞌtesere aꞌmagõ aꞌtiapã. Cʉ̃ta mʉꞌʉrẽ añurõ weeato, nicʉ niwĩ.
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 Cʉ̃rẽ yʉꞌtico niwõ:
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Baꞌaritero ejacã, Booz Rure pijicʉ niwĩ: “Aꞌto aꞌtia. Pã́rẽ cãꞌrõ míí, na yosobaꞌasere yosobaꞌaya.”
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 Beꞌro co apaturi cebada perire seego waꞌáca beꞌro Booz cʉ̃rẽ daꞌracoꞌteri masãrẽ aꞌtiro duticʉ niwĩ:
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 Mejõ peꞌe apeye noꞌo mʉsã ñeꞌese dotoripʉreta core seedutirã, cũuña. Core ne tuꞌtiticãꞌña, nicʉ niwĩ.
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 Tojo weego Rut, Booz ya cãpũpʉ cebadare seenaꞌitõꞌoqueꞌa waꞌaco niwõ. Beꞌro co seeꞌquere suꞌtiweeco niwõ. Te veinte kilo waꞌtero nʉcʉ̃caro niwʉ̃.
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 Beꞌro co suꞌtiweeꞌque perire wʉa, macãpʉ dajatojaaco niwõ. Tere co mañecõrẽ ĩꞌoco niwõ. Tojo nicã, co baꞌadʉꞌaꞌquere Noemírẽ oꞌoco niwõ.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 Noemí core sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 Noemí core yʉꞌtico niwõ:
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Rut peꞌe apeye werenemoco niwõ:
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 Co tojo nicã tʉꞌogo, Noemí Rure aꞌtiro yʉꞌtico niwõ:
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Tojo wee Rut, Boore daꞌracoꞌterã numia meꞌrã te põꞌrãrĩrẽ seego waꞌaco niwõ tja. Téé trigo põꞌrãrĩrẽ, tojo nicã cebada põꞌrãrĩrẽ tʉ̃ꞌrẽpeꞌocãpʉ daꞌratʉoco niwõ. Co topʉ daꞌrase nʉmʉrĩrẽ co mañecõ meꞌrã nisetico niwõ.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.