Rute 2

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Noemí co marãpʉ Elimelec níꞌcʉ mijĩ Booz wãmetigʉre acaweregʉtico niwõ. Cʉ̃ peje cʉogʉ, añugʉ̃ ninoꞌgʉ̃wioro nicʉ niwĩ.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Niꞌcã nʉmʉ Rut Noemírẽ aꞌtiro nico niwõ:
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Tojo weego Rut na dʉteropʉ waꞌa, cebada dʉterã beꞌro te põꞌrãrĩrẽ seesirutugo waꞌaco niwõ. Core añurõ waꞌacaro niwʉ̃. To oteꞌcaro Booz, Elimelec ya curuacjʉ̃ yaro nicaro niwʉ̃.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Co tojo daꞌrari cura Booz, Belẽpʉ níꞌcʉ ejacʉ niwĩ. Cebada daꞌrarãrẽ añuduticʉ niwĩ:
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Beꞌro Booz, Rure ĩꞌagʉ̃, cʉ̃ yarã daꞌrarã wiogʉre sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Daꞌrari masã wiogʉ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Co yʉꞌʉre, “¿Yʉꞌʉ cebada dʉterã beꞌro na dʉtestedijosere seesirutucã añusari?” ni sẽrĩamo. Co boꞌreacã aꞌtiꞌco daꞌranaꞌiamo. Niꞌcãrõacãpʉta soori uꞌtupʉ cãꞌrõ soogo aꞌtiamo, ni yʉꞌticʉ niwĩ.
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Tere tʉꞌogʉ, Booz Rure aꞌtiro nicʉ niwĩ:
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Noꞌo dʉterã na daꞌrarore ĩꞌagõ, numiarẽ sirutuya. Yʉꞌʉre daꞌracoꞌterã ʉmʉarẽ mʉꞌʉrẽ “Cariboticãꞌña”, nitojapʉ. Mʉꞌʉ acowʉogo, te sĩꞌrĩsepaa dujise tiro waꞌa, na aco waaꞌquere sĩꞌrĩña, nicʉ niwĩ.
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Tere tʉꞌogo, Rut co ẽjõpeosere ĩꞌogõ, paamuꞌrĩqueꞌaco niwõ. Beꞌro Boore sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Core yʉꞌticʉ niwĩ:
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ tojo weeꞌquere wapayeato. Mʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, Israe curuacjãrã ẽjõpeogʉ cʉ̃ coꞌtesere aꞌmagõ aꞌtiapã. Cʉ̃ta mʉꞌʉrẽ añurõ weeato, nicʉ niwĩ.
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Cʉ̃rẽ yʉꞌtico niwõ:
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Baꞌaritero ejacã, Booz Rure pijicʉ niwĩ: “Aꞌto aꞌtia. Pã́rẽ cãꞌrõ míí, na yosobaꞌasere yosobaꞌaya.”
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Beꞌro co apaturi cebada perire seego waꞌáca beꞌro Booz cʉ̃rẽ daꞌracoꞌteri masãrẽ aꞌtiro duticʉ niwĩ:
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Mejõ peꞌe apeye noꞌo mʉsã ñeꞌese dotoripʉreta core seedutirã, cũuña. Core ne tuꞌtiticãꞌña, nicʉ niwĩ.
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Tojo weego Rut, Booz ya cãpũpʉ cebadare seenaꞌitõꞌoqueꞌa waꞌaco niwõ. Beꞌro co seeꞌquere suꞌtiweeco niwõ. Te veinte kilo waꞌtero nʉcʉ̃caro niwʉ̃.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Beꞌro co suꞌtiweeꞌque perire wʉa, macãpʉ dajatojaaco niwõ. Tere co mañecõrẽ ĩꞌoco niwõ. Tojo nicã, co baꞌadʉꞌaꞌquere Noemírẽ oꞌoco niwõ.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Noemí core sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Noemí core yʉꞌtico niwõ:
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Rut peꞌe apeye werenemoco niwõ:
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Co tojo nicã tʉꞌogo, Noemí Rure aꞌtiro yʉꞌtico niwõ:
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Tojo wee Rut, Boore daꞌracoꞌterã numia meꞌrã te põꞌrãrĩrẽ seego waꞌaco niwõ tja. Téé trigo põꞌrãrĩrẽ, tojo nicã cebada põꞌrãrĩrẽ tʉ̃ꞌrẽpeꞌocãpʉ daꞌratʉoco niwõ. Co topʉ daꞌrase nʉmʉrĩrẽ co mañecõ meꞌrã nisetico niwõ.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.