Rute 2
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH
1 Noemí co marãpʉ Elimelec níꞌcʉ mijĩ Booz wãmetigʉre acaweregʉtico niwõ. Cʉ̃ peje cʉogʉ, añugʉ̃ ninoꞌgʉ̃wioro nicʉ niwĩ.
1 Noemi tinha um parente chamado Boaz, que era um homem rico e muito importante. Ele era da família de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Niꞌcã nʉmʉ Rut Noemírẽ aꞌtiro nico niwõ:
2 Um dia Rute disse a Noemi: — Deixe que eu vá até as plantações para catar as espigas que ficam caídas no chão. Talvez algum trabalhador me deixe ir atrás dele, catando as espigas que forem caindo. — Vá, minha filha! — respondeu Noemi.
3 Tojo weego Rut na dʉteropʉ waꞌa, cebada dʉterã beꞌro te põꞌrãrĩrẽ seesirutugo waꞌaco niwõ. Core añurõ waꞌacaro niwʉ̃. To oteꞌcaro Booz, Elimelec ya curuacjʉ̃ yaro nicaro niwʉ̃.
3 Então Rute foi ao campo e andava atrás dos trabalhadores, catando as espigas que caíam. E por acaso ela entrou numa plantação que era de Boaz, um parente de Elimeleque.
4 Co tojo daꞌrari cura Booz, Belẽpʉ níꞌcʉ ejacʉ niwĩ. Cebada daꞌrarãrẽ añuduticʉ niwĩ:
4 Nisso Boaz chegou de Belém e disse aos trabalhadores: — Que o — Que o
5 Beꞌro Booz, Rure ĩꞌagʉ̃, cʉ̃ yarã daꞌrarã wiogʉre sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
5 Aí Boaz perguntou ao chefe dos trabalhadores: — Quem é aquela moça ali?
6 Daꞌrari masã wiogʉ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
6 Ele respondeu: — É a moabita que veio de Moabe com Noemi.
7 Co yʉꞌʉre, “¿Yʉꞌʉ cebada dʉterã beꞌro na dʉtestedijosere seesirutucã añusari?” ni sẽrĩamo. Co boꞌreacã aꞌtiꞌco daꞌranaꞌiamo. Niꞌcãrõacãpʉta soori uꞌtupʉ cãꞌrõ soogo aꞌtiamo, ni yʉꞌticʉ niwĩ.
7 Ela me pediu que a deixasse ir atrás dos trabalhadores, catando as espigas que fossem caindo. E assim ela está trabalhando desde cedo até agora e só parou um pouco para descansar debaixo do abrigo.
8 Tere tʉꞌogʉ, Booz Rure aꞌtiro nicʉ niwĩ:
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha. Não vá catar espigas em nenhuma outra plantação. Fique aqui e trabalhe perto das minhas empregadas.
9 Noꞌo dʉterã na daꞌrarore ĩꞌagõ, numiarẽ sirutuya. Yʉꞌʉre daꞌracoꞌterã ʉmʉarẽ mʉꞌʉrẽ “Cariboticãꞌña”, nitojapʉ. Mʉꞌʉ acowʉogo, te sĩꞌrĩsepaa dujise tiro waꞌa, na aco waaꞌquere sĩꞌrĩña, nicʉ niwĩ.
9 Preste atenção e fique com elas no campo onde vão cortar espigas. Eu dei ordem aos empregados para não mexerem com você. Quando ficar com sede, beba da água que os empregados tirarem para beber.
10 Tere tʉꞌogo, Rut co ẽjõpeosere ĩꞌogõ, paamuꞌrĩqueꞌaco niwõ. Beꞌro Boore sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
10 Aí Rute ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e disse: — Por que é que o senhor reparou em mim e é tão bom para mim, que sou estrangeira?
11 Core yʉꞌticʉ niwĩ:
11 Boaz respondeu: — Eu ouvi falar de tudo o que você fez pela sua sogra desde que o seu marido morreu. E sei que você deixou o seu pai, a sua mãe e a sua pátria e veio viver entre gente que não conhecia.
12 Õꞌacʉ̃ mʉꞌʉ tojo weeꞌquere wapayeato. Mʉꞌʉ Õꞌacʉ̃, Israe curuacjãrã ẽjõpeogʉ cʉ̃ coꞌtesere aꞌmagõ aꞌtiapã. Cʉ̃ta mʉꞌʉrẽ añurõ weeato, nicʉ niwĩ.
12 Que o Senhor a recompense por tudo o que você fez. Que o Senhor , o Deus de Israel, cuja proteção você veio procurar, lhe dê uma grande recompensa.
13 Cʉ̃rẽ yʉꞌtico niwõ:
13 Rute disse a Boaz: — O senhor está sendo muito bom para mim. O senhor me dá ânimo, falando comigo com tanta bondade, pois eu mereço menos do que uma das suas empregadas.
14 Baꞌaritero ejacã, Booz Rure pijicʉ niwĩ: “Aꞌto aꞌtia. Pã́rẽ cãꞌrõ míí, na yosobaꞌasere yosobaꞌaya.”
14 Na hora do almoço, Boaz disse a Rute: — Venha aqui, pegue um pedaço de pão e molhe no vinho. Então ela sentou-se ao lado dos trabalhadores, e Boaz lhe deu
15 Beꞌro co apaturi cebada perire seego waꞌáca beꞌro Booz cʉ̃rẽ daꞌracoꞌteri masãrẽ aꞌtiro duticʉ niwĩ:
15 Quando Rute se levantou para ir de novo catar espigas, Boaz ordenou aos empregados: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não a aborreçam.
16 Mejõ peꞌe apeye noꞌo mʉsã ñeꞌese dotoripʉreta core seedutirã, cũuña. Core ne tuꞌtiticãꞌña, nicʉ niwĩ.
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair para que ela possa apanhar. E não briguem com ela.
17 Tojo weego Rut, Booz ya cãpũpʉ cebadare seenaꞌitõꞌoqueꞌa waꞌaco niwõ. Beꞌro co seeꞌquere suꞌtiweeco niwõ. Te veinte kilo waꞌtero nʉcʉ̃caro niwʉ̃.
17 E assim Rute catou espigas no campo até de tarde. Depois debulhou os grãos das espigas que havia apanhado, e estes pesaram quase vinte e cinco quilos.
18 Beꞌro co suꞌtiweeꞌque perire wʉa, macãpʉ dajatojaaco niwõ. Tere co mañecõrẽ ĩꞌoco niwõ. Tojo nicã, co baꞌadʉꞌaꞌquere Noemírẽ oꞌoco niwõ.
18 Pegou a cevada, voltou para a cidade e mostrou à sua sogra o quanto havia catado. Também lhe deu a comida que tinha sobrado do almoço.
19 Noemí core sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
19 Então Noemi perguntou: — Onde é que você foi catar espigas hoje? Onde foi que você trabalhou? Que Deus abençoe o homem que se interessou por você! Aí Rute contou a Noemi que havia trabalhado na plantação de um homem chamado Boaz.
20 Noemí core yʉꞌtico niwõ:
20 E Noemi disse: — Que o Noemi continuou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos responsáveis por nós.
21 Rut peꞌe apeye werenemoco niwõ:
21 Então Rute disse: — Além de tudo isso, ele disse que eu posso continuar trabalhando com os seus empregados até acabar a colheita.
22 Co tojo nicã tʉꞌogo, Noemí Rure aꞌtiro yʉꞌtico niwõ:
22 Noemi respondeu: — É bom que você vá com as empregadas dele, minha filha. Pois, se fosse trabalhar na plantação de outro homem, você poderia ser humilhada.
23 Tojo wee Rut, Boore daꞌracoꞌterã numia meꞌrã te põꞌrãrĩrẽ seego waꞌaco niwõ tja. Téé trigo põꞌrãrĩrẽ, tojo nicã cebada põꞌrãrĩrẽ tʉ̃ꞌrẽpeꞌocãpʉ daꞌratʉoco niwõ. Co topʉ daꞌrase nʉmʉrĩrẽ co mañecõ meꞌrã nisetico niwõ.
23 Assim Rute trabalhou com as empregadas de Boaz e catou espigas até terminar a colheita da cevada e do trigo. E continuou morando com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.