Mateus 14
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVT
1 Titare Herode Galilea diꞌtacjãrãrẽ dutigʉ Jesú weeꞌquere tʉꞌocʉ niwĩ.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Tere tʉꞌogʉ, cʉ̃ meꞌrã daꞌrarãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Cʉ̃ Herodeta todʉporopʉre Juãrẽ ñeꞌeduticʉ niwĩ. Ñeꞌe, buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ dʉꞌtecũuduticʉ niwĩ. Aꞌte ye buꞌiri tojo weecʉ niwĩ. Herode cʉ̃ acabiji Felipe nʉmo, Herodía wãmetigore Felipe cʉ̃ catimicã, core ẽꞌma, nʉmoticʉ niwĩ.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Cʉ̃ tojo weesere tʉꞌogʉ, Juã Herode tiropʉ waꞌa, aꞌtiro nicʉ niwĩ:
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Cʉ̃ Juãrẽ wẽjẽsĩꞌrĩcʉ niwĩ. Masã peꞌe “Juã Õꞌacʉ̃ ye quetire weremʉꞌtãrĩ masʉ̃ nimi”, nicãrã niwã. Tojo weegʉ yʉꞌʉ cʉ̃rẽ wẽjẽcã, masã yʉꞌʉ meꞌrã uabosama ni uigʉ, maata cʉ̃rẽ wẽjẽticʉ niwĩ.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Beꞌro Herode cʉ̃ bajuáca nʉmʉrẽ bosenʉmʉ weecʉ niwĩ. Titare Herodía macõ cʉ̃ pijiꞌcãrã tiropʉ basaĩꞌogõ wijaco niwõ.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Herode co basaĩꞌocã tʉꞌsayʉꞌrʉacʉ niwĩ. Tojo weegʉ “Ne nisooro marĩrõ noꞌo mʉꞌʉ ʉasenojõrẽ oꞌogʉti”, nicʉ niwĩ.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Co peꞌe co pacore “¿Ñeꞌenojõrẽ sẽrĩgõsariba?” nico niwõ. Co paco wéréca beꞌro Herode tiropʉ waꞌa, cʉ̃rẽ nico niwõ:
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Co tojo nicã tʉꞌogʉ, Herode bʉjaweticʉ niwĩ. Juãrẽ wẽjẽsĩꞌrĩticʉ nimiwĩ. Cʉ̃ masã tʉꞌoropʉ “Mʉꞌʉ ʉasenojõrẽ oꞌogʉti” níꞌcʉ niyugʉ, masã yʉꞌʉre bujiri nígʉ̃, co níꞌcaronojõta weecʉ niwĩ.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Tojo weegʉ Juã buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ nigʉ̃rẽ cʉ̃ dʉpoare dʉtesureduticʉ niwĩ.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Dʉtesureca beꞌro cʉ̃ dʉpoare bapapʉ sãa, Herodía macõrẽ oꞌocãrã niwã. Co peꞌe quẽꞌrã co pacopʉre oꞌoturiaco niwõ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Beꞌro Juã buꞌesere sirutuꞌcãrã cʉ̃ upʉre miirã waꞌa, yaacãrã niwã. Beꞌro Jesupʉre wererã waꞌacãrã niwã.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jesú Juãrẽ wẽjẽꞌque quetire tʉꞌogʉ, aꞌtiro weewĩ. Yucʉsʉpʉ mʉjãsãjãa, apero masã marĩrõpʉ ʉ̃sã cʉ̃ buꞌerã meꞌrã waꞌawĩ. Ʉ̃sã waꞌasere tʉꞌorã, tocjãrã masã maꞌapʉ cʉ̃rẽ sirutuwãꞌcãcãrã niwã.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Jesú ape pãꞌrẽpʉ pẽꞌajagʉ, dijanʉꞌcãwĩ. Beꞌro masã pãjãrãrẽ bocaejapejawĩ. Narẽ ĩꞌagʉ̃, pajañaꞌwĩ. Dutitirã na miaꞌcãrãrẽ yʉꞌrʉowĩ.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ʉ̃sã cʉ̃ buꞌerã naꞌiqueꞌari cura cʉ̃ pʉꞌto waꞌa, werewʉ:
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Ʉ̃sã tojo nicã tʉꞌogʉ, “Waꞌaticãꞌto. Mʉsã narẽ ecaya”, niwĩ.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ʉ̃sã cʉ̃rẽ niwʉ̃:
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Beꞌro “Te mʉsã cʉosere miitia”, niwĩ.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Cʉ̃ tojo nicã, cʉ̃ tiro miawʉ̃. Beꞌro Jesú masãrẽ tá buꞌipʉ dujidutiwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, te pã́ niꞌcãmocʉse pagare, na waꞌi pʉarãrẽ mii, ʉꞌmʉarõpʉ ĩꞌamorõ, cʉ̃ pacʉ Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌowĩ. Beꞌro pã́rẽ dʉcawaa, ʉ̃sãrẽ oꞌowĩ. Ʉ̃sã peꞌe masãrẽ tere etiwʉ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Nipeꞌtirã baꞌa yapiwã. Beꞌro doce piꞌseri na baꞌadʉꞌaꞌquere seeneowʉ̃.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Tere baꞌarã numia, wĩꞌmarã baꞌpaqueonoꞌña marĩrõ ʉmʉa seꞌsaro niꞌcãmocʉsetiri mil niwã.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Jesú masãrẽ baꞌase ecáca beꞌro ʉ̃sã cʉ̃ buꞌerãrẽ yucʉsʉ meꞌrã ditarapʉ pẽꞌayudutiwĩ. Cʉ̃ peꞌe topʉ masãrẽ weꞌeritigʉ, tojacãꞌwĩ yujupʉ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Beꞌro masãrẽ weꞌeritica beꞌro ʉ̃rʉ̃gʉ̃pʉ cʉ̃ seꞌsaro ñubuegʉ mʉjãcʉ niwĩ. Topʉre ñami ẽjã́cã, niꞌcʉ̃ta nicʉ niwĩ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ʉ̃sã peꞌe ditara decopʉ pẽꞌarã weewʉ. To ʉ̃sã ejacã, wĩꞌrõ ʉpʉtʉ wẽepõtẽowʉ̃. Tojo weero pãꞌcõrĩ paca yucʉsʉre wẽecʉawʉ.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Boꞌremʉjãtiri cura Jesú ʉ̃sã tiropʉ acopʉ sijawãꞌcãtiwĩ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ʉ̃sã cʉ̃rẽ ĩꞌamasĩtiwʉ. Tojo weerã cʉ̃ topʉ sijawãꞌcãticã ĩꞌarã, ʉpʉtʉ ʉcʉawʉ. Cʉ̃rẽ ĩꞌarã, “Abʉ, masʉ̃ wẽrĩꞌcʉ wãtĩ nisami”, ni caricũwʉ̃.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Jesú ʉ̃sãrẽ nʉcʉ̃adutigʉ aꞌtiro niwĩ:
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Beꞌro Pedro Jesure niwĩ:
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Jesú cʉ̃rẽ niwĩ:
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Beꞌro ʉpʉtʉ wĩꞌrõ wẽecã ĩꞌagʉ̃, ʉcʉa waꞌawĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ diꞌadijagʉ, caricũwĩ:
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Beꞌro maata Jesú cʉ̃rẽ ñeꞌewĩ. Aꞌtiro niwĩ:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Beꞌro na yucʉsʉpʉ mʉjãsãjãrĩ cura wĩꞌrõ yʉsʉa waꞌawʉ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Tojo waꞌacã ĩꞌarã, ʉ̃sã tiwʉpʉ sãñarã Jesure ẽjõpeorã, ejaqueꞌawʉ. Cʉ̃rẽ niwʉ̃:
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Beꞌro ʉ̃sã Genesare wãmetiropʉ pẽꞌajawʉ.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Tocjãrã Jesure ĩꞌamasĩrã, topʉ cʉ̃ ejase quetire nipeꞌtiropʉ wereseꞌsabiꞌacãrã niwã. Nipeꞌtirã dutitirãrẽ yʉꞌrʉodutirã cʉ̃ tiropʉ miiejawã. Jesú acopʉ sijawãꞌcãꞌque niꞌi|alt="Make 120 percent Jesus reaching out to Peter" src="cn01722B.tif" size="col" ref="Mt 14.22-33; Mr 6.45-52; Jn 6.16-21"
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 —Mʉꞌʉ quẽꞌrã ʉ̃sãrẽ mʉꞌʉ yaro suꞌtiro sumutopʉ ñeꞌeñaꞌduticureya, niwã. Nipeꞌtirã tojo weerã́ yʉꞌrʉonoꞌpeꞌticãꞌwã.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.