Marcos 4
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH
1 Apaturi Jesú ditara sumutopʉ buꞌecʉ niwĩ. Pãjãrã masã cʉ̃ pʉꞌtopʉ nerẽcãrã niwã. Na pãjãrã niyʉꞌrʉcã ĩꞌagʉ̃, Jesú yucʉsʉpʉ mʉjãsãjãa, ejanujãcʉ niwĩ. Masã peꞌe nucũporopʉ tojacãrã niwã.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Beꞌro narẽ peje queose meꞌrã buꞌecʉ niwĩ. Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 —Niꞌcʉ̃ masʉ̃ cʉ̃ ya wesepʉ otegʉ waꞌasami.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Cʉ̃ otegʉ wẽestewãꞌcãcã, maꞌapʉ apeye otese cape doquequeꞌasaꞌa. Mirĩcʉ̃a aꞌti, te perire ĩꞌaboca, baꞌapeꞌocãꞌsama.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Apeye ʉ̃tãpaga cãꞌrõacã diꞌta cʉoro buꞌipʉ doquequeꞌasaꞌa. Te diꞌta cãꞌrõacã niyucã, asibusu maata marã, pĩꞌrĩsaꞌa.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Beꞌro mujĩpũ asimʉjãtiri cura diꞌta boposãjãyʉꞌrʉa waꞌasaꞌa. Tojo weero nʉꞌcõrĩ cʉotiꞌcaro nitjĩarõ, maata ñaidija waꞌasaꞌa.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Apeye otese cape pota waꞌteropʉ bʉrʉqueꞌasaꞌa. Pota peꞌe tere pĩꞌrĩyʉꞌrʉa, wẽjẽcãꞌsaꞌa. Tojo weero ne dʉcatitimirõ, boadija waꞌasaꞌa.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Apeye otese cape diꞌta añurõpʉ bʉrʉqueꞌasaꞌa. Te pĩꞌrĩ, bʉcʉamʉjã, peje dʉcatisaꞌa. Niꞌcã ño treinta peri dʉcatisaꞌa. Ape ño sesenta peri dʉcatisaꞌa. Ape ño cien peri dʉcatisaꞌa.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Beꞌro narẽ nicʉ niwĩ:
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Beꞌro Jesú cʉ̃ buꞌerã doce, tojo nicã ãpẽrã cʉ̃ pʉꞌto nirã́ meꞌrã seꞌsaro tojaqueꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Cʉ̃ narẽ nicʉ niwĩ:
11 Jesus disse a eles:
12 Tojo weerã yʉꞌʉ weesere ĩꞌamirã, ĩꞌamasĩsome. Yé cjasere tʉꞌomirã, tʉꞌomasĩtirã tojarã́sama. Na ñaꞌarõ weeꞌquere duꞌu dʉcayutitjĩarã, acobojose sẽrĩsome, nicʉ niwĩ Jesú.
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Apeye narẽ ninemocʉ niwĩ:
13 Então Jesus perguntou:
14 Otese capere otegʉ, yé quetire weregʉ weronojõ nisami.
14 E continuou:
15 Masã ãpẽrã maꞌapʉ otese cape bʉrʉqueꞌaꞌque weronojõ nisama. Na, yé quetire tʉꞌosama. Beꞌro wãtĩ aꞌti, na tʉꞌomiꞌquere ẽꞌmapeꞌocãꞌsami.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Ãpẽrã ʉ̃tãpaga waꞌteropʉ doquequeꞌaꞌque peri weronojõ nisama. Yé quetire añurõ eꞌcatise meꞌrã tʉꞌosama.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Na tojo tʉꞌomirã, nʉꞌcõrĩ marĩrã weronojõ nisama. Narẽ mejẽcã waꞌacã, o ãpẽrã te quetire ẽjõpeose buꞌiri narẽ tuꞌticã, maata ẽjõpeoduꞌucãꞌsama.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Ãpẽrã otese cape pota waꞌtero doquequeꞌaꞌque weronojõ nisama. Yé quetire tʉꞌoma, tʉꞌorã peꞌe.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Aꞌti ʉmʉco cjase peꞌere wãcũyʉꞌrʉoquejocãꞌsama. Noꞌo deꞌro nisere ʉaripejayʉꞌrʉasama. Na tojo niseticã, aꞌte narẽ dojorẽcãꞌsaꞌa. Na tʉꞌoꞌquere acobojo, dʉca marĩrã weronojõ tojasama.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ãpẽrã peꞌe yé quetire tʉꞌorã, añurõ ẽjõpeosama. Na tojo weerã peje dʉcatiro weronojõ nisama. Otese cape diꞌta añurõ bʉrʉqueꞌaꞌque weronojõ nisama. Ãpẽrã treinta peri dʉcatiꞌcaro weronojõ nisama. Ãpẽrã sesenta peri, ãpẽrã cien peri dʉcatiꞌcaro weronojõ nibʉrosama, ni ucũcʉ niwĩ Jesú.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Apeye queosere werenemocʉ niwĩ:
21 Jesus continuou:
22 — ausente —
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 — ausente —
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Aꞌtiro ninemocʉ niwĩ tja:
24 Disse também:
25 Yʉꞌʉ buꞌese tʉꞌo ẽjõpeonemorãrẽ Õꞌacʉ̃ masĩse oꞌonemogʉ̃sami. Ãpẽrã yʉꞌʉ buꞌesere tʉꞌosĩꞌrĩtibutiarã peꞌere na masĩmiꞌquere ẽꞌmapeꞌocãꞌnoꞌrãsama, nicʉ niwĩ Jesú.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jesú apeye queose oꞌonemocʉ niwĩ:
26 Jesus disse:
27 Otetojanʉꞌcõ, cʉ̃ ĩꞌanʉrʉ̃timigʉ̃, waꞌa waꞌasami. Beꞌro ʉmʉcori, ñamirĩ yóacãta yʉꞌrʉsaꞌa. Te nʉmʉrĩrẽ, te ñamirĩrẽ cʉ̃ oteꞌque te ʉaro pĩꞌrĩ bʉcʉasaꞌa. Cʉ̃ tojo waꞌasere masĩtisami.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Cʉ̃ oteꞌque ĩꞌanʉrʉ̃ña marĩrõ te diꞌtapʉre pĩꞌrĩsaꞌa. Ne waro pĩꞌrĩwijamʉꞌtãsaꞌa. Beꞌro pupi, beꞌropʉta te peri dʉca oꞌosaꞌa majã.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Te peri ñaica beꞌro cʉ̃ tere tʉ̃ꞌrẽgʉ̃ waꞌasami. Tere tʉ̃ꞌrẽrĩtero ejacã, tojo weesami, nicʉ niwĩ Jesú.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Jesú narẽ werenemocʉ niwĩ:
30 Jesus continuou:
31 Aꞌtiro niꞌi. Niꞌcã mostaza cape oteꞌque weronojõ niꞌi. Ti caperota cãꞌcaperoacã waro niꞌi.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Tócapeacã nimirõ, otéca beꞌro pĩꞌrĩrõpʉa pajibutiacjʉ yucʉgʉ pĩꞌrĩsaꞌa. Pacase dʉpʉritisaꞌa. Mirĩcʉ̃a tigʉpʉ acoroápesasama. Õꞌacʉ̃ wiogʉ nise oteri pe cãꞌpeacã weronojõ nʉꞌcãsaꞌa. Beꞌro pajicjʉ bʉcʉaꞌcaro weronojõ nipeꞌtiropʉ cʉ̃ ye queti seꞌsa waꞌasaꞌa. Tojo nicã pãjãrã cʉ̃ yarã sãjãrã́sama nígʉ̃, tojo werecʉ niwĩ.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jesú cʉ̃ ye quetire buꞌégʉ, peje queose meꞌrã buꞌemʉjãcʉ niwĩ. Na tʉꞌomasĩrõ ejatuaro buꞌecʉ niwĩ.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Narẽ buꞌégʉ, queose marĩrõ wereticã weeticʉ niwĩ. Cʉ̃ buꞌerã peꞌere na seꞌsaro nicã, nipeꞌtisere te queosere “Aꞌtiro nisĩꞌrĩrõ weeꞌe”, ni werepeꞌomʉjãcʉ niwĩ.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Jesú masãrẽ otese meꞌrã queose wéréca nʉmʉrẽta naꞌisãjãri cura cʉ̃ buꞌerãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, na yucʉsʉ sãñacawʉpʉ Jesure miipẽꞌacãrã niwã. Masã peꞌe na níꞌcaropʉta tojacãꞌcãrã niwã. Apeyepawʉ quẽꞌrã na meꞌrã pẽꞌacaro niwʉ̃.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Na pẽꞌarĩ cura wĩꞌrõ ʉpʉtʉ aꞌticaro niwʉ̃. Pãꞌcõrĩ yucʉsʉpʉre paaquesãamʉjãcaro niwʉ̃. Tojo waꞌacã, tiwʉ mirĩdijaropʉ weecaro niwʉ̃.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Tojo waꞌari cura Jesú peꞌe siropʉ cʉ̃ dʉpoare apeyenojõ meꞌrã ẽotutjĩagʉ̃ cãrĩsãñacʉ niwĩ. Tojo waꞌacã ĩꞌarã, cʉ̃ buꞌerã cʉ̃rẽ wãꞌcõcãrã niwã. Aꞌtiro nicãrã niwã:
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, Jesú wãꞌcãnʉꞌcã, wĩꞌrõrẽ yʉsʉocʉ niwĩ. Pãꞌcõrĩrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Beꞌro Jesú cʉ̃ buꞌerãrẽ nicʉ niwĩ:
40 Aí ele perguntou:
41 Na ʉpʉtʉ waro ʉcʉaꞌcãrã nitjĩarã, na basu aꞌmerĩ ucũcãrã niwã:
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.