Marcos 11
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC
1 Jesú cʉ̃ buꞌerã meꞌrã Jerusalẽ́pʉ ejatjo cãꞌrõ dʉꞌsacaro niwʉ̃. Betfagé, Betania wãmetise macãrĩ ʉ̃rʉ̃gʉ̃ Olivo wãmeticjʉ põtẽorõpʉ ejacãrã niwã. Topʉ cʉ̃ buꞌerã pʉarãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 —Si macã marĩ põtẽorõ nirĩ macãpʉ waꞌaya. Topʉ ejarã, niꞌcʉ̃ burro wĩꞌmagʉ̃ dʉꞌtenʉꞌcõꞌcʉre bocaejarãsaꞌa. Cʉ̃ ne pesanoꞌña marĩgʉ̃ nigʉ̃sami. Cʉ̃rẽ pãa miitia.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Noꞌo mʉsãrẽ ãpẽrã “¿Deꞌro weerã tojo weeti?” nicã, “Ʉ̃sã wiogʉ ʉami. Maata wianoꞌrõsaꞌa tja”, niña, nicʉ niwĩ.
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Beꞌro na waꞌa, sope pʉꞌto maꞌa sumuto dʉꞌtenʉꞌcõꞌcʉre bocaejacãrã niwã. Bocaeja, cʉ̃rẽ pãacãrã niwã.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Na tojo weeri cura topʉ nuꞌcũrã narẽ nicãrã niwã:
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Na tojo nicã tʉꞌorã, Jesú dutiꞌcaronojõta narẽ yʉꞌticãrã niwã. Tojo weerã narẽ “Miaña”, nicãrã niwã.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Beꞌro Jesú tiro miaa, cʉ̃ burro buꞌipʉ na ye suꞌti buꞌicjasere tuweepeocãrã niwã. Tojo wééca beꞌro Jesú cʉ̃ buꞌipʉ mʉjãpejacʉ niwĩ.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Cʉ̃rẽ ẽjõpeorã, pãjãrã cʉ̃ yʉꞌrʉaro maꞌapʉ na ye suꞌti buꞌicjasere sẽeocũucãrã niwã. Ãpẽrã pũrĩ nise querire dʉtecũucãrã niwã.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Cʉ̃ dʉporo waꞌarã, cʉ̃ beꞌrocjãrã quẽꞌrã aꞌtiro caricũcãrã niwã:
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Cʉ̃ wiogʉ sãjãtje añurõ waꞌato. Marĩ ñecʉ̃ Davi wiogʉ níꞌcaro weronojõ añurõ waꞌato. Nipeꞌtirã ʉꞌmʉsecjãrã cʉ̃rẽ “Añubutiami” ni eꞌcatise oꞌoato, nicãrã niwã.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Beꞌro Jesú Jerusalẽ́pʉ sãjãejagʉ, Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ nipeꞌtise ti wiꞌi cjasere ĩꞌapeꞌo, Betaniapʉ cʉ̃ buꞌerã meꞌrã waꞌa waꞌacʉ niwĩ. Ñamicaꞌapʉ niyucã, tojo weecʉ niwĩ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Ape nʉmʉ boꞌreacã Betaniapʉ níꞌcãrã Jerusalẽ́pʉ waꞌacã, Jesú ʉjaboayʉꞌrʉacʉ niwĩ.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Yoaropʉ maꞌa sumuto higuera wãmeticjʉ niꞌcãgʉ̃ añurõ pũrĩticjʉre ĩꞌacʉ niwĩ. Beꞌro tigʉ tiro dʉcatisaꞌaba nígʉ̃, ĩꞌagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Pũrĩ peje diaꞌcʉ̃ nicaro niwʉ̃. Dʉcatiritero niticaro niwʉ̃.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Dʉca marĩcã ĩꞌagʉ̃, Jesú tigʉre nicʉ niwĩ:
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Beꞌro Jerusalẽ́pʉ ejacãrã niwã. Jesú Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ sãjãejagʉ, Õꞌacʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeoatjere duarãrẽ, tere duurãrẽ cõꞌawĩrõcʉ niwĩ. Na niyeru dʉcayuri mesare, na bujare duadujisere cõꞌagʉ̃, tuuquecũupeꞌocãꞌcʉ niwĩ.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ne apeyenojõ duasenojõrẽ ti wiꞌipʉ mii, yʉꞌrʉtẽrĩwijadutiticʉ niwĩ.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Narẽ buꞌégʉ, aꞌtiro nicʉ niwĩ: Jesú Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ duarãrẽ cõꞌawĩrõꞌque niꞌi|alt="Make 80 percent Jesus cleansing the temple" src="CN01787B.TIF" size="span" ref="Mr 11.15-19; Mt 21.12-17; Lc 19.45-48; Jn 2.13-22"
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Paꞌia wiorã, ãpẽrã Moisé ojaꞌquere buꞌeri masã cʉ̃ tojo nisere tʉꞌocãrã niwã. Beꞌro na tʉꞌo, “¿Deꞌro wee marĩ ãꞌrĩrẽ wẽjẽrãsari?” ni, buꞌiri aꞌmanʉꞌcãcãrã niwã. Cʉ̃ buꞌesere nipeꞌtirã tʉꞌomarĩamʉjãcã ĩꞌarã, cʉ̃rẽ uicãrã niwã.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Beꞌro naꞌiqueꞌari cura Jesú ti macãrẽ níꞌcʉ wijawãꞌcã, waꞌa waꞌacʉ niwĩ tja.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Ape nʉmʉ boꞌreacã tja Jerusalẽ́pʉ waꞌarã, higueragʉre nʉꞌcõrĩpʉta ñaiꞌcʉre ĩꞌacãrã niwã.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Tojo weegʉ Pedro Jesú “Aꞌtigʉ dʉcare baꞌanemosome majã” níꞌquere wãcũgʉ̃, Jesure nicʉ niwĩ:
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Jesú narẽ nicʉ niwĩ:
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Diacjʉ̃ mʉsãrẽ weregʉti. Noꞌo aꞌtigʉ ʉ̃rʉ̃gʉ̃rẽ “Dia pajiri maapʉ doqueñorãti” nicã, queoro waꞌarosaꞌa. Mʉsã diacjʉ̃ta ẽjõpeocã, “Ʉ̃sã nise diacjʉ̃ta waꞌarosaꞌa” nicã, tojo waꞌarosaꞌa.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Tojo weegʉ mʉsãrẽ nigʉ̃ti. Nipeꞌtise mʉsã Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩcã, “Ʉ̃sãrẽ diacjʉ̃ta oꞌogʉsami” ni ẽjõpeocã, tojo waꞌarosaꞌa.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Mʉsã Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩrãtirã, ãpẽrã meꞌrã apeyenojõ aꞌmetuꞌtiꞌque cʉorã, narẽ acobojomʉꞌtãña yujupʉ. Tojo weecã, marĩ pacʉ ʉꞌmʉsepʉ nigʉ̃́ quẽꞌrã mʉsã ñaꞌarõ weeꞌquere acobojogʉsami.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Ãpẽrãrẽ acobojoticãma, marĩ pacʉ ʉꞌmʉsepʉ nigʉ̃́ quẽꞌrã mʉsã ñaꞌarõ weeꞌquere acobojosome, nicʉ niwĩ.
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Beꞌro apaturi Jerusalẽ́pʉ ejacãrã niwã. Jesú Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ nirĩ cura aꞌtiro waꞌacaro niwʉ̃. Paꞌia wiorã, Moisé ojaꞌquere buꞌeri masã, ãpẽrã judío masã bʉcʉrã Jesú tiropʉ waꞌacãrã niwã.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Jesure sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Jesú narẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 ¿Noa Juãrẽ wãmeyedutigʉ oꞌópari? ¿Õꞌacʉ̃ o masã oꞌópari cʉ̃rẽ? Yʉꞌtiya, nicʉ niwĩ.
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, na basu aꞌmerĩ ucũcãrã niwã:
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Marĩ “Õꞌacʉ̃ oꞌóticʉ niwĩ; masã cʉ̃rẽ oꞌócãrã niwã” nicã, masã marĩrẽ tuꞌtirãsama, nicãrã niwã.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Tojo weerã na yʉꞌticãrã niwã:
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.