Lucas 7
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH
1 Jesú ʉ̃rʉ̃gʉ̃pʉ masãrẽ buꞌéca beꞌro Capernaupʉ piꞌacʉ niwĩ.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Topʉ niꞌcʉ̃ surara wiogʉ romano masʉ̃ nicʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ cʉ̃ maꞌiyʉꞌrʉnʉꞌcãgʉ̃ ʉpʉtʉ dutitigʉ wẽrĩse pʉꞌto nicʉ niwĩ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Surara wiogʉ Jesú ye quetire tʉꞌogʉ, niꞌcãrẽrã judío masã bʉcʉrãrẽ cʉ̃ tiropʉ oꞌócʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉre yʉꞌrʉogʉ aꞌtidutigʉ tojo weecʉ niwĩ.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Na Jesú tiropʉ etarã, tutuaro meꞌrã cʉ̃rẽ weetamuse sẽrĩcãrã niwã. Aꞌtiro nicãrã niwã:
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Cʉ̃ aꞌti diꞌtacjãrã judío masãrẽ añurõ maꞌimi. Cʉ̃́ta cʉ̃ ye niyeru meꞌrã ʉ̃sã nerẽwʉari wiꞌire yeedutiwĩ. Tojo weerã cʉ̃rẽ weetamurõʉaꞌa, nicãrã niwã.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Tere tʉꞌogʉ, Jesú na meꞌrã waꞌacʉ niwĩ. Wiꞌipʉ ejase dʉporoacã surara wiogʉ ãpẽrã cʉ̃ meꞌrãcjãrãrẽ tja Jesure weredutigʉ oꞌócʉ niwĩ. Aꞌtiro niduticʉ niwĩ:
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Te ye buꞌiri ne cʉ̃ basu quẽꞌrã mʉꞌʉrẽ aꞌmagʉ̃ aꞌtitiami. Aꞌtiro peꞌe niami. “Mejõ mʉꞌʉ waꞌatimigʉ̃, mʉꞌʉ dutioꞌose meꞌrã cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ yʉꞌrʉgʉsami”, niami.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Cʉ̃ “Ãpẽrã surara dutiro docapʉ niꞌi”, niami. “Yʉꞌʉ quẽꞌrã ãpẽrã surarare dutituriaꞌa. Yʉꞌʉ niꞌcʉ̃rẽ oꞌócã, cʉ̃ waꞌasami. Apĩrẽ yʉꞌʉ ‘Aꞌtia’ nicã, aꞌtisami”, niami. Cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉre “ ‘Aꞌtiro weeya’ nicã, weesami”, niami, nicãrã niwã Jesure.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jesú cʉ̃ tojo níꞌquere tʉꞌogʉ, tʉꞌomarĩa waꞌacʉ niwĩ. Beꞌro majãmiĩꞌa, cʉ̃rẽ siruturãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Beꞌro surara wiogʉ oꞌóꞌcãrã wiꞌipʉ dajatojaacãrã niwã. Na tojatarã, surarare daꞌracoꞌtegʉre yʉꞌrʉꞌcʉpʉre ĩꞌacãrã niwã.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Jesú surara wiogʉre daꞌracoꞌtegʉre yʉꞌrʉóca beꞌro Naín wãmetiri macãpʉ waꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃ buꞌerã, tojo nicã ãpẽrã pãjãrã masã cʉ̃ meꞌrã waꞌacãrã niwã.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ti macã pʉꞌto cʉ̃ ejari cura niꞌcã puti masãputi yaarã waꞌarã wʉawãꞌcãcãrã niwã. Wẽrĩꞌcʉ, wapewio macʉ̃ niꞌcʉ̃ waro nigʉ̃́ nicʉ niwĩ. Pãjãrã ti macãcjãrã core baꞌpaticãrã niwã.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Core ĩꞌagʉ̃, Jesú pajañaꞌcʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Jesú cʉ̃rẽ masõgʉ̃, ti acarore daꞌrapeocʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weecã, ti acarore wʉawãꞌcãrã tojanʉꞌcãcãrã niwã. Wẽrĩꞌcʉre aꞌtiro nicʉ niwĩ:
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Cʉ̃ tojo níca beꞌro wẽrĩꞌcʉ wãꞌcãnujã, ucũnʉꞌcãcʉ niwĩ. Masõtoja, Jesú cʉ̃ pacore wiacʉ niwĩ.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Aꞌtere ĩꞌarã, nipeꞌtirã masã ʉcʉacãrã niwã. Tojo weerã Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatipeorã, aꞌtiro nicãrã niwã:
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Nipeꞌtiro Judea diꞌtapʉre, to sumutopʉre cʉ̃rẽ masõꞌque seꞌsa waꞌacaro niwʉ̃.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Juã masãrẽ wãmeyeri masʉ̃ buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ nicʉ niwĩ. Titare cʉ̃ buꞌesere siruturã Jesú ye quetire cʉ̃rẽ werecãrã niwã. Tere tʉꞌogʉ, pʉarã cʉ̃ buꞌese siruturãrẽ pijiocʉ niwĩ.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Beꞌro na Jesú tiropʉ eja, cʉ̃rẽ nicãrã niwã:
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Na ejari curare Jesú pãjãrã dutitirãrẽ yʉꞌrʉogʉ weecʉ niwĩ. Cãmi boarãrẽ, wãtĩa sãjãnoꞌcãrãrẽ cõꞌawĩrõgʉ̃, caperi bajunoꞌtirãrẽ yʉꞌrʉogʉ weecʉ niwĩ.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Jesú, Juã oꞌóꞌcãrã sẽrĩtiñaꞌcã, aꞌtiro yʉꞌticʉ niwĩ:
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Yʉꞌʉre ẽjõpeoduꞌutigʉnojõ eꞌcatigʉsami”, ni wererã waꞌaya Juãrẽ, nicʉ niwĩ Jesú.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Juã oꞌóꞌcãrã waꞌáca beꞌro Jesú Juã ye cjasere masãrẽ werecʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Tojo nicã añuse waro suꞌti sãñagʉ̃rẽ masã marĩrõpʉ ĩꞌarã waꞌatipã. Suꞌti añuse sãñarãnojõ, maꞌmasuꞌawee nisetirãnojõ wiorã ye wiꞌseripʉ nisama.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 To pũrĩcãrẽ mʉsã topʉ cʉ̃rẽ ĩꞌarã waꞌarã, niꞌcʉ̃ Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masʉ̃rẽ ĩꞌarã waꞌarã weepã. Mʉsãrẽ nigʉ̃ti. Diacjʉ̃ta cʉ̃ Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masʉ̃ nimi. Totá Juã ãpẽrã Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã nemorõ niyʉꞌrʉnʉꞌcãmi.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Õꞌacʉ̃ Juãrẽ oꞌóyuatjere cʉ̃ ye queti ojáca pũrĩpʉ aꞌtiro ojanoꞌwʉ̃:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Mʉsãrẽ weregʉti. Nipeꞌtirã Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã waꞌteropʉre ne niꞌcʉ̃ Juã masãrẽ wãmeyeri masʉ̃ yʉꞌrʉoro nigʉ̃́ marĩcʉ niwĩ. Tojo nimicã, nipeꞌtirã Õꞌacʉ̃ wiogʉ nirõpʉ nirã́ Juã yʉꞌrʉoro nima. Mejõ nigʉ̃pʉa cʉ̃ yʉꞌrʉoro nimi, nicʉ niwĩ Jesú.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Cʉ̃ tojo nisere tʉꞌorã, nipeꞌtirã masã, tojo nicã niyeru wapaseeri masã Juã cʉ̃ wãmeyenoꞌcãrã aꞌtiro nicãrã niwã:
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Fariseo masã, tojo nicã Moisé ojaꞌquere buꞌeri masã peꞌe Juã wãmeyenoꞌña marĩꞌcãrã nitjĩarã, Õꞌacʉ̃ narẽ weesĩꞌrĩsere ʉaticãrã niwã.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Tojo weegʉ Jesú narẽ nicʉ niwĩ:
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Wĩꞌmarã macã decopʉ apedujirã, na meꞌrãcjãrãrẽ pijirã caricũbajaqueꞌatirã weronojõ nima. Aꞌtiro caricũsama: “Ʉ̃sã wẽowʉ̃ putimicã, basarã wijatiapʉ. Ʉ̃sã bʉjawetise basacã quẽꞌrãrẽ, utitiapʉ.” Na weronojõ aꞌtocatero nirã́ noꞌo añurõ, ñaꞌarõ weecã, mejãrõta tʉꞌsatima.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Juã masãrẽ wãmeyeri masʉ̃ beꞌti, vino sĩꞌrĩtisami. Cʉ̃ tojo weecã, mʉsã “Wãtĩ cʉomi”, nisaꞌa.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Beꞌro yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ macʉ̃ masʉ̃ weronojõ upʉtigʉ quẽꞌrãrẽ baꞌa, yʉꞌʉ vino sĩꞌrĩcã, mejãrõta ñaꞌarõ ucũꞌu. “Baꞌawãrĩgʉ̃, sĩꞌrĩwãrĩgʉ̃ nimi”, niꞌi. “Niyeru wapaseeri masã meꞌrãcjʉ̃, tojo nicã ñaꞌarã meꞌrãcjʉ̃ nimi”, niꞌi. Ne niꞌcʉ̃pʉreta ẽjõpeoweꞌe.
34 O
35 Tojo ẽjõpeotimirã, yʉꞌʉ weeꞌquere ĩꞌarã, Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉre masĩse oꞌosere masĩnoꞌo, nicʉ niwĩ Jesú.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Niꞌcʉ̃ fariseo masʉ̃ Jesure cʉ̃ ya wiꞌipʉ baꞌadutigʉ pijiacʉ niwĩ. Tojo weegʉ Jesú waꞌacʉ niwĩ.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Na baꞌari cura ti macãcjõ numio ñaꞌarõ weeri masõ Jesú tiro waꞌaco niwõ. Co Jesú fariseo masʉ̃ ya wiꞌipʉ baꞌagʉ waꞌapʉ nisere tʉꞌogo, ʉꞌmʉticja acosticjare cʉ̃ tiropʉ miaco niwõ.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Co utigota, cʉ̃ sẽꞌema peꞌe ejanʉꞌcãco niwõ. Co yaꞌcoco co uticã, cʉ̃ ye dʉꞌpocãrĩpʉ doquepejacaro niwʉ̃. Beꞌro te yaꞌcocore co poanʉꞌmo meꞌrã tuucoeco niwõ. Beꞌro te dʉꞌpocãrĩrẽ miꞌmi, co ʉꞌmʉtise miaꞌquere dʉꞌpocãrĩpʉ piopeoco niwõ.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Co tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Jesure baꞌadutiꞌcʉ fariseo masʉ̃ aꞌtiro wãcũcʉ niwĩ:
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Tojo wãcũsere ĩꞌagʉ̃, Jesú fariseo masʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Jesú cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
41 Jesus disse:
42 Cʉ̃ na pʉarãpʉ deꞌro wee wapayemasĩticã ĩꞌagʉ̃, na wapamoosere tojo acobojobajuriopeꞌocãꞌsami. Aꞌte cjasere mʉꞌʉrẽ sẽrĩtiñaꞌgʉ̃ti. ¿Niꞌinojõ peꞌe niyeru wasori masʉ̃rẽ maꞌiyʉꞌrʉnʉꞌcãsari? nicʉ niwĩ.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simó cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Beꞌro Jesú numiorẽ ĩꞌa, Simórẽ nicʉ niwĩ:
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Mʉꞌʉ yʉꞌʉre añudutigʉ, miꞌmitiapʉ. Co peꞌe yʉꞌʉ sãjãejacãpʉta, yé dʉꞌpocãrĩrẽ miꞌmimo. Miꞌmiduꞌutimo yujupʉ.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 »Mʉꞌʉ yʉꞌʉ dʉpoapʉre ʉꞌse, marĩ piopeosenojõrẽ piopeotiapʉ. Co peꞌe yé dʉꞌpocãrĩpʉre ʉꞌmʉtisere piopeoamo.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Tojo weegʉ aꞌtiro nigʉ̃ti. Co peje ñaꞌarõ weeꞌquere acobojonoꞌmo. Tojo weego yʉꞌʉre tojo weese meꞌrã co ʉpʉtʉ maꞌisere ĩꞌomo. Cãꞌrõ na weeꞌquere acobojorã, cãꞌrõ maꞌisere ĩꞌonoꞌo. Nemorõ waro ñaꞌarõ weeꞌquere acobojorã, ʉpʉtʉ maꞌisere ĩꞌonoꞌo, nicʉ niwĩ.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Beꞌro numiorẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ãpẽrã baꞌadutirã pijinoꞌcãrã topʉ dujirã na basu aꞌmerĩ aꞌtiro ucũcãrã niwã:
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Na tojo nimicã, Jesú peꞌe numiorẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.