Lucas 10
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH
1 Beꞌro Jesú setenta y dos ãpẽrã ʉmʉarẽ pijinemocʉ niwĩ. Narẽ pʉarẽrã diaꞌcʉ̃ nipeꞌtise cʉ̃ waꞌatje macãrĩpʉ cʉ̃ dʉporo oꞌóyucʉ niwĩ.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Narẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Mʉsã waꞌaya. Yʉꞌʉ mʉsãrẽ wiose waꞌteropʉ oꞌógʉ weeꞌe. Oveja wĩꞌmarãrẽ yaiwa waꞌteropʉ oꞌógʉ weronojõ oꞌóꞌo.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Mʉsã waꞌarã, ajuri miaticãꞌña. Niyeru sãarĩ ajuro quẽꞌrãrẽ miaticãꞌña. Sapatu ape paꞌa miaticãꞌña. Maꞌapʉ waꞌarã, ãpẽrãrẽ añudutirã, yoacã ucũticãꞌña. Diacjʉ̃ waꞌaya.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Mʉsã wiꞌipʉ sãjãarã, ti wiꞌicjãrãrẽ añudutirã, aꞌtiro nimʉꞌtãña: “Mʉsã aꞌti wiꞌicjãrãrẽ añurõ waꞌato”, niña.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Ti wiꞌicjãrã cumuca marĩrõ nicã, mʉsã añudutise “Añurõ waꞌato” nise na ye tojarosaꞌa. Tojo niticãma, mʉsã tojo nise mʉsãrẽta tojarosaꞌa tja.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Mʉsã niꞌcã wiꞌipʉ ejarã, ti wiꞌipʉta tojayá. Na baꞌasenojõrẽ, na sĩꞌrĩsenojõrẽ, mʉsã quẽꞌrã baꞌasirutuya. Daꞌrari masã na daꞌrase wapa wapataꞌabaꞌamasĩma. Tojo weerã mʉsã buꞌerã waꞌacã, mʉsãrẽ baꞌase weetamurãsama. Apeye wiꞌseripʉ waꞌamʉjã, cãrĩbajaqueꞌatiticãꞌña.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Mʉsã niꞌcã macãpʉ etacã, ti macãcjãrã añurõ ñeꞌemeꞌrĩcã, noꞌo na ecasere baꞌaya.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Ti macãpʉ dutitirãrẽ yʉꞌrʉoya. Narẽ aꞌtiro wereya: “Õꞌacʉ̃ cʉ̃ wiogʉ nise mʉsã tiropʉ aꞌtiatje cãꞌrõ dʉꞌsaꞌa.”
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Niꞌcã macãpʉ mʉsã etacã, tocjãrã añurõ põtẽrĩticãma, macã decopʉ waꞌaya. Aꞌtiro niña:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 “Aꞌti macã cjase ʉ̃sã dʉꞌpocãrĩpʉ diꞌta wãꞌaꞌquepʉreta paastecõꞌarãti. Aꞌti macãcjãrã buꞌiritisere ĩꞌorã, tojo weerãti”, niña. Narẽ aꞌtiro ninemoña. “Mʉsã aꞌtere masĩña. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ wiogʉ nise mʉsã tiropʉ aꞌtiatje cãꞌrõ dʉꞌsaꞌa”, niña.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Jesú aꞌtiro ninemocʉ niwĩ:
12 E Jesus disse mais isto:
13 Beꞌro Jesú apeye macãrĩcjãrãrẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
13 Jesus continuou:
14 Õꞌacʉ̃ masãrẽ beseatji nʉmʉ nicã, Tiro, Sidṍcjãrã nemorõ mʉsã peꞌere buꞌiri daꞌreyʉꞌrʉnʉꞌcãgʉ̃sami.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Niꞌcãrõacãma Capernaucjãrãrẽ wereꞌe. “Tojowaro ʉꞌmʉsepʉ mʉjãrãti”, ni wãcũticãꞌña. Õꞌacʉ̃ mʉsãrẽ pecameꞌepʉ cõꞌabutiagʉsami, nicʉ niwĩ.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Beꞌro cʉ̃ buꞌerãrẽ aꞌtiro werenemocʉ niwĩ:
16 Então disse aos discípulos:
17 Beꞌro Jesú setenta y dos cʉ̃ oꞌóyuꞌcãrã eꞌcatise meꞌrã tojatacãrã niwã. Aꞌtiro nicãrã niwã:
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Jesú narẽ nicʉ niwĩ:
18 Jesus respondeu:
19 Yʉꞌʉ mʉsãrẽ tutuasere oꞌowʉ. Mʉsã añapʉre ʉꞌtapeomicã, cutipapʉre ʉꞌtapeomicã, na cũꞌrĩcã, toacã pũrĩnoꞌtisere oꞌowʉ. Nipeꞌtise wãtĩ cʉ̃ tutuasere docaqueꞌadutigʉ oꞌowʉ. Ne cãꞌrõ mʉsã ñaꞌarõ weenoꞌsome.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 “Wãtĩa ʉ̃sãrẽ yʉꞌtiama” nise diaꞌcʉ̃rẽ eꞌcatiticãꞌña. Aꞌte peꞌere eꞌcatiya. Ʉꞌmʉsepʉ Õꞌacʉ̃ yarã catinuꞌcũse cʉorã na wãmerẽ ojaõꞌorĩ turipʉ mʉsã wãmerẽ ojaõꞌocã, eꞌcatiya, nicʉ niwĩ.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Jesú cʉ̃ buꞌerãrẽ ucũrĩ cura Espíritu Santu cʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌoyʉꞌrʉacʉ niwĩ. Titare cʉ̃ pacʉre aꞌtiro nicʉ niwĩ:
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Beꞌro masãrẽ ninemocʉ niwĩ tja:
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Beꞌro cʉ̃ buꞌerãrẽ ĩꞌa, na seꞌsarore nicʉ niwĩ:
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Mʉsãrẽ aꞌtiro weregʉti. Pãjãrã dʉporocjãrãpʉ Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã, tojo nicã wiorã mʉsã niꞌcãrõacã ĩꞌasere ĩꞌasĩꞌrĩcãrã nimiwã. Ne ĩꞌaticãrã niwã. Yʉꞌʉ mʉsãrẽ weresere tʉꞌosĩꞌrĩcãrã nimiwã. Ne niꞌcãti tʉꞌoticãrã niwã, nicʉ niwĩ.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Beꞌro niꞌcʉ̃ Moisé ojaꞌquere buꞌeri masʉ̃ Jesú cʉ̃ ucũsere tʉꞌogʉ, wãꞌcãnʉꞌcã, Jesú meꞌrã ucũgʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ mejẽcã yʉꞌticã ʉagʉ, aꞌtiro sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Jesú cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
26 Jesus respondeu:
27 Moisé ojaꞌquere buꞌeri masʉ̃ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Tere tʉꞌogʉ, Jesú cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Moisé ojaꞌquere buꞌegʉ peꞌe cʉ̃rẽ añurõ wãcũcã ʉagʉ, Jesure aꞌtiro nicʉ niwĩ tja:
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Jesú cʉ̃rẽ queose meꞌrã yʉꞌticʉ niwĩ:
30 Jesus respondeu assim:
31 Tojo waꞌari cura niꞌcʉ̃ paꞌi cʉ̃ buꞌaca maꞌapʉta buꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ ĩꞌagʉ̃, ĩꞌatigʉ weronojõ diacjʉ̃ yʉꞌrʉbuꞌa waꞌacʉ niwĩ.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Cʉ̃ beꞌro tja apĩ Leví ya curuacjʉ̃ cʉ̃ cũñarõpʉta cʉ̃ quẽꞌrã ejacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ ĩꞌagʉ̃, cʉ̃ quẽꞌrã ape pãꞌrẽ peꞌe pẽꞌa, ĩꞌayʉꞌrʉbuꞌa waꞌacʉ niwĩ.
32 Também um
33 Na beꞌro apĩ tja Samariacjʉ̃ judío masã na yabigʉ ti maꞌapʉta buꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃ cʉ̃rẽ ĩꞌagʉ̃, pũrõ pajañaꞌcʉ niwĩ.
33 Mas um
34 Tojo weegʉ cʉ̃, cʉ̃ tiro waꞌa, cʉ̃ cãmirẽ ocoyegʉ, ʉꞌsere, tojo nicã vino meꞌrã cʉ̃ ye cãmipʉ piopeocʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, suꞌti caseri meꞌrã dʉꞌrecʉ niwĩ. Beꞌro cʉ̃ yagʉ burro buꞌipʉ cʉ̃rẽ miipeocʉ niwĩ. Miipeo, niꞌcã wiꞌi sijari masã cãrĩrĩ wiꞌipʉ miaa, cʉ̃rẽ coꞌtedutigʉ cũucʉ niwĩ.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Ape nʉmʉ peꞌe tja Samariacjʉ̃ coꞌtedutigʉ pʉa nʉmʉ daꞌrase wapa weronojõ niyeru ti wiꞌi coꞌtegʉre oꞌocʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Ãꞌrĩrẽ coꞌteya. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ oꞌoꞌque nemorõ nicã, dajatojagʉ mʉꞌʉrẽ wapayepeꞌogʉti”, nicʉ niwĩ.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Aꞌtere wéréca beꞌro Jesú Moisé ojaꞌquere buꞌegʉre aꞌtiro nicʉ niwĩ:
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Moisé ojaꞌquere buꞌeri masʉ̃ yʉꞌticʉ niwĩ:
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Jesú cʉ̃ waꞌaro yʉꞌrʉagʉ, niꞌcã macãpʉ ejacʉ niwĩ. Ti macãpʉ niꞌcõ Marta wãmetigo co ya wiꞌipʉ cʉ̃rẽ põtẽrĩ, cãrĩse oꞌoco niwõ.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Co niꞌcõ María wãmetigore acabijotico niwõ. Cóta Jesú ucũsere tʉꞌogo, cʉ̃ dʉꞌpocãrĩ tiroacãpʉ dujico niwõ.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Co tojo weeri cura Marta peꞌe co daꞌrasere wãcũqueꞌtiyʉꞌrʉaco niwõ. Tojo weego co Jesú tiro waꞌa, cʉ̃rẽ nico niwõ:
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Jesú core yʉꞌticʉ niwĩ:
41 Aí o Senhor respondeu:
42 María peꞌe yʉꞌʉ ucũsere tʉꞌogo, añuse warore weego weemo. Co tʉꞌo ẽjõpeoꞌquere ne ãpẽrã ẽꞌmamasĩtisama. Tenojõ peꞌere weeroʉaꞌa, nicʉ niwĩ.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.