Josué 5

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aꞌtiro wee Õꞌacʉ̃ dia Jordã́rẽ Israe curuacjãrãrẽ pẽꞌato nígʉ̃, boposãjãcã weecʉ niwĩ. Tere tʉꞌorã, nipeꞌtirã amorreo masã wiorã dia Jordã́ mujĩpũ sãjãrõ peꞌe nirã́ pũrõ ui, ʉcʉacãrã niwã. Tojo nicã, mejãrõta cananeo masã wiorã dia Mediterráneo sumutopʉ nirã́ uicãrã niwã. Tojo weerã “Na meꞌrã aꞌmewẽjẽrõʉaꞌa” ni, ne wãcũticãrã niwã.
1 Quando todos os reis dos amorreus, a ocidente do Jordão, e todos os reis dos cananeus, para as bandas do mar, souberam que o Senhor tinha secado as águas do Jordão diante dos israelitas, até que passassem, seu coração desfaleceu e perderam toda a coragem diante dos israelitas.
2 Titare Õꞌacʉ̃ Josuére aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉsã ʉ̃tãperi meꞌrã yejese pjĩrĩrẽ daꞌreya. Tuꞌajanʉꞌcõ, mʉsã todʉporopʉ weeꞌcaronojõta weeya tja. Mʉsã Israe curuacjãrã ʉmʉarẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaña”, nicʉ niwĩ.
2 Então o Senhor disse a Josué: Faze facas de pedras, e circuncida de novo os israelitas.
3 Tere tʉꞌogʉ, Josué cʉ̃ yejecõꞌatje pjĩrĩrẽ daꞌrecʉ niwĩ. Te meꞌrã Israe curuacjãrã ʉmʉarẽ Aralot wãmetiro opa buꞌpa nirõpʉ na õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌacʉ niwĩ.
3 Josué fez as facas de pedra e circuncidou os israelitas na colina de Aralot.
4 Nipeꞌtirã ʉmʉa Egiptopʉ wijaꞌcãrã, surara sãjãrĩ cʉ̃ꞌmanojõ cʉorã yucʉ marĩrõpʉ wẽrĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã.
4 A causa dessa circuncisão é a seguinte: todos os varões dentre o povo que tinham saído do Egito - todos os homens de guerra - tinham morrido em caminho, no deserto, depois que haviam partido do Egito.
5 Na nipeꞌtirãpʉta na õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌanoꞌcãrã nicãrã niwã. Egiptopʉ wijaꞌcãrã pũrĩcã yucʉ marĩrõpʉ bajuaꞌcãrã yejecõꞌanoꞌña marĩcãrã niwã.
5 Ora, todos eles tinham sido circuncidados. A multidão, porém, nascida no deserto durante a viagem depois do êxodo, não o tinha sido.
6 Õꞌacʉ̃ na ñecʉ̃sʉmʉarẽ “Mʉsã pãrãmerã nituriarãpʉre añuse diꞌtare oꞌogʉti”, nicʉ niwĩ. Te diꞌta añuse diꞌta nujãtuꞌque, apeye otese pĩꞌrĩse diꞌta nirõsaꞌa. Tojo nimicã, ʉmʉa surara sãjãrĩ cʉ̃ꞌmanojõ cʉorã Egiptopʉ wijaꞌcãrã peꞌe Õꞌacʉ̃ dutisere queoro weeticãrã niwã. Na tojo ñaꞌarõ weese buꞌiri Õꞌacʉ̃ “Diacjʉ̃ta na te diꞌtare ĩꞌasome”, ni ucũcʉ niwĩ. Tojo weerã na yucʉ marĩrõpʉ cuarenta cʉ̃ꞌmarĩ sijabaqueꞌaticãrã niwã. Téé na ʉmʉa wẽrĩpeꞌticãpʉ topʉre sijaduꞌucãrã niwã.
6 Os israelitas tinham marchado pelo deserto durante quarenta anos, até o desaparecimento completo dessa massa de homens de guerra escapados do Egito, mas infiéis à voz do Senhor. O Senhor havia-lhes jurado que não veriam a terra prometida a seus pais, terra que mana leite e mel.
7 Na wẽrĩꞌcãrã põꞌrãrẽ Õꞌacʉ̃ narẽ põꞌrãti, dʉcayuꞌcãrãrẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore Josué yejecõꞌacʉ niwĩ. Na sijari curare yejecõꞌanoꞌña marĩcãrã niwã.
7 Seus filhos foram postos em seu lugar. Foi essa a geração que Josué circuncidou. Eles tinham o seu prepúcio, porque não tinham sido circuncidados durante sua viagem.
8 Na nipeꞌtirã yejecõꞌanoꞌca beꞌro na wiꞌseriacãpʉ te cãmirẽ sijorã, nicãꞌcãrã niwã.
8 Depois que foram todos circuncidados, permaneceram acampados até sararem.
9 Beꞌro Õꞌacʉ̃ Josuére aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Niꞌcãcã meꞌrã Egiptocjãrã dutise doca mʉsã bopoyoro níꞌquere wijataꞌacã weeꞌe.” Cʉ̃ tojo wééca beꞌro niyucã, to Gilgal wãmetisaꞌa. Aꞌtiro nicãpʉ quẽꞌrãrẽ mejãrõta wãmetisaꞌa.
9 O Senhor disse a Josué: Hoje tirei de cima de vós o opróbrio do Egito. E deu-se àquele lugar o nome de Gálgala, nome que subsiste ainda.
10 Israe curuacjãrã Gilgapʉ queꞌajácãrã niwã. Nimʉꞌtãrĩ mujĩpũ pʉa semana beꞌro opa paꞌtiro nirṍ Jericó põtẽorõpʉ mujĩpũ sãjãrĩ cura Õꞌacʉ̃ yʉꞌrʉari bosenʉmʉrẽ bosebaꞌacãrã niwã.
10 Os israelitas acamparam em Gálgala, e celebraram a Páscoa no décimo quarto dia do mês, pela tarde, na planície de Jericó.
11 Ape nʉmʉ peꞌe Canaá diꞌta cjase cebada ʉ̃tẽꞌque, tojo nicã pã́ bʉcʉase marĩrõ baꞌacãrã niwã.
11 No dia seguinte à Páscoa comeram os produtos da região, pães sem fermento e trigo tostado.
12 Ti nʉmʉ meꞌrã Õꞌacʉ̃ narẽ manárẽ tocãꞌrõta bʉrʉcã weetʉocʉ niwĩ. Ti cʉ̃ꞌmarẽ ti diꞌta cjasere baꞌacãrã niwã majã.
12 E o maná cessou {de cair} no dia seguinte àquele em que comeram os produtos da terra. Os israelitas não tiveram mais o maná. Naquele ano alimentaram-se da colheita da terra de Canaã.
13 Niꞌcã nʉmʉ Josué Jericó pʉꞌto nígʉ̃, cʉ̃ diacjʉ̃ niꞌcʉ̃ masʉ̃ diꞌpjĩ ñosẽrĩ pjĩ meꞌrã sĩ́oejanʉꞌcãcã ĩꞌacʉ niwĩ. Josué cʉ̃ tiro waꞌa, sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
13 Josué encontrava-se nas proximidades de Jericó. Levantando os olhos, viu diante de si um homem de pé, com uma espada desembainhada na mão. Josué foi contra ele: És dos nossos, disse ele, ou dos nossos inimigos?
14 Cʉ̃ yʉꞌticʉ niwĩ:
14 Ele respondeu: Não; venho como chefe do exército do Senhor. Josué prostrou-se com o rosto por terra, e disse-lhe: Que ordena o meu Senhor a seu servo?
15 Õꞌacʉ̃ yarã surara wiogʉ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 E o chefe do exército do Senhor respondeu: Tira o calçado de teus pés, porque o lugar em que te encontras é santo. Assim fez Josué.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.