Josué 5

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aꞌtiro wee Õꞌacʉ̃ dia Jordã́rẽ Israe curuacjãrãrẽ pẽꞌato nígʉ̃, boposãjãcã weecʉ niwĩ. Tere tʉꞌorã, nipeꞌtirã amorreo masã wiorã dia Jordã́ mujĩpũ sãjãrõ peꞌe nirã́ pũrõ ui, ʉcʉacãrã niwã. Tojo nicã, mejãrõta cananeo masã wiorã dia Mediterráneo sumutopʉ nirã́ uicãrã niwã. Tojo weerã “Na meꞌrã aꞌmewẽjẽrõʉaꞌa” ni, ne wãcũticãrã niwã.
1 Sucedeu que, ouvindo todos os reis dos amorreus que habitavam deste lado do Jordão, ao ocidente, e todos os reis dos cananeus que estavam ao pé do mar que o Senhor tinha secado as águas do Jordão, de diante dos filhos de Israel, até que passamos, desmaiou-se-lhes o coração, e não houve mais alento neles, por causa dos filhos de Israel.
2 Titare Õꞌacʉ̃ Josuére aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉsã ʉ̃tãperi meꞌrã yejese pjĩrĩrẽ daꞌreya. Tuꞌajanʉꞌcõ, mʉsã todʉporopʉ weeꞌcaronojõta weeya tja. Mʉsã Israe curuacjãrã ʉmʉarẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaña”, nicʉ niwĩ.
2 Naquele tempo, disse o Senhor a Josué: Faze facas de pederneira e passa, de novo, a circuncidar os filhos de Israel.
3 Tere tʉꞌogʉ, Josué cʉ̃ yejecõꞌatje pjĩrĩrẽ daꞌrecʉ niwĩ. Te meꞌrã Israe curuacjãrã ʉmʉarẽ Aralot wãmetiro opa buꞌpa nirõpʉ na õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌacʉ niwĩ.
3 Então, Josué fez para si facas de pederneira e circuncidou os filhos de Israel em Gibeate-Haralote.
4 Nipeꞌtirã ʉmʉa Egiptopʉ wijaꞌcãrã, surara sãjãrĩ cʉ̃ꞌmanojõ cʉorã yucʉ marĩrõpʉ wẽrĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã.
4 Foi esta a razão por que Josué os circuncidou: todo o povo que tinha saído do Egito, os homens, todos os homens de guerra, eram já mortos no deserto, pelo caminho.
5 Na nipeꞌtirãpʉta na õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌanoꞌcãrã nicãrã niwã. Egiptopʉ wijaꞌcãrã pũrĩcã yucʉ marĩrõpʉ bajuaꞌcãrã yejecõꞌanoꞌña marĩcãrã niwã.
5 Porque todo o povo que saíra estava circuncidado, mas a nem um deles que nascera no deserto, pelo caminho, depois de terem saído do Egito, haviam circuncidado.
6 Õꞌacʉ̃ na ñecʉ̃sʉmʉarẽ “Mʉsã pãrãmerã nituriarãpʉre añuse diꞌtare oꞌogʉti”, nicʉ niwĩ. Te diꞌta añuse diꞌta nujãtuꞌque, apeye otese pĩꞌrĩse diꞌta nirõsaꞌa. Tojo nimicã, ʉmʉa surara sãjãrĩ cʉ̃ꞌmanojõ cʉorã Egiptopʉ wijaꞌcãrã peꞌe Õꞌacʉ̃ dutisere queoro weeticãrã niwã. Na tojo ñaꞌarõ weese buꞌiri Õꞌacʉ̃ “Diacjʉ̃ta na te diꞌtare ĩꞌasome”, ni ucũcʉ niwĩ. Tojo weerã na yucʉ marĩrõpʉ cuarenta cʉ̃ꞌmarĩ sijabaqueꞌaticãrã niwã. Téé na ʉmʉa wẽrĩpeꞌticãpʉ topʉre sijaduꞌucãrã niwã.
6 Porque quarenta anos andaram os filhos de Israel pelo deserto, até se acabar toda a gente dos homens de guerra que saíram do Egito, que não obedeceram à voz do Senhor , aos quais o Senhor tinha jurado que lhes não havia de deixar ver a terra que o Senhor , sob juramento, prometeu dar a seus pais, terra que mana leite e mel.
7 Na wẽrĩꞌcãrã põꞌrãrẽ Õꞌacʉ̃ narẽ põꞌrãti, dʉcayuꞌcãrãrẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore Josué yejecõꞌacʉ niwĩ. Na sijari curare yejecõꞌanoꞌña marĩcãrã niwã.
7 Porém em seu lugar pôs a seus filhos; a estes Josué circuncidou, porquanto estavam incircuncisos, porque os não circuncidaram no caminho.
8 Na nipeꞌtirã yejecõꞌanoꞌca beꞌro na wiꞌseriacãpʉ te cãmirẽ sijorã, nicãꞌcãrã niwã.
8 Tendo sido circuncidada toda a nação, ficaram no seu lugar no arraial, até que sararam.
9 Beꞌro Õꞌacʉ̃ Josuére aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Niꞌcãcã meꞌrã Egiptocjãrã dutise doca mʉsã bopoyoro níꞌquere wijataꞌacã weeꞌe.” Cʉ̃ tojo wééca beꞌro niyucã, to Gilgal wãmetisaꞌa. Aꞌtiro nicãpʉ quẽꞌrãrẽ mejãrõta wãmetisaꞌa.
9 Disse mais o Senhor a Josué: Hoje, removi de vós o opróbrio do Egito; pelo que o nome daquele lugar se chamou Gilgal até o dia de hoje.
10 Israe curuacjãrã Gilgapʉ queꞌajácãrã niwã. Nimʉꞌtãrĩ mujĩpũ pʉa semana beꞌro opa paꞌtiro nirṍ Jericó põtẽorõpʉ mujĩpũ sãjãrĩ cura Õꞌacʉ̃ yʉꞌrʉari bosenʉmʉrẽ bosebaꞌacãrã niwã.
10 Estando, pois, os filhos de Israel acampados em Gilgal, celebraram a Páscoa no dia catorze do mês, à tarde, nas campinas de Jericó.
11 Ape nʉmʉ peꞌe Canaá diꞌta cjase cebada ʉ̃tẽꞌque, tojo nicã pã́ bʉcʉase marĩrõ baꞌacãrã niwã.
11 Comeram do fruto da terra, no dia seguinte à Páscoa; pães asmos e cereais tostados comeram nesse mesmo dia.
12 Ti nʉmʉ meꞌrã Õꞌacʉ̃ narẽ manárẽ tocãꞌrõta bʉrʉcã weetʉocʉ niwĩ. Ti cʉ̃ꞌmarẽ ti diꞌta cjasere baꞌacãrã niwã majã.
12 No dia imediato, depois que comeram do produto da terra, cessou o maná, e não o tiveram mais os filhos de Israel; mas, naquele ano, comeram das novidades da terra de Canaã.
13 Niꞌcã nʉmʉ Josué Jericó pʉꞌto nígʉ̃, cʉ̃ diacjʉ̃ niꞌcʉ̃ masʉ̃ diꞌpjĩ ñosẽrĩ pjĩ meꞌrã sĩ́oejanʉꞌcãcã ĩꞌacʉ niwĩ. Josué cʉ̃ tiro waꞌa, sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
13 Estando Josué ao pé de Jericó, levantou os olhos e olhou; eis que se achava em pé diante dele um homem que trazia na mão uma espada nua; chegou-se Josué a ele e disse-lhe: És tu dos nossos ou dos nossos adversários?
14 Cʉ̃ yʉꞌticʉ niwĩ:
14 Respondeu ele: Não; sou príncipe do exército do Senhor e acabo de chegar. Então, Josué se prostrou com o rosto em terra, e o adorou, e disse-lhe: Que diz meu senhor ao seu servo?
15 Õꞌacʉ̃ yarã surara wiogʉ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 Respondeu o príncipe do exército do Senhor a Josué: Descalça as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é santo. E fez Josué assim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.