Josué 5

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aꞌtiro wee Õꞌacʉ̃ dia Jordã́rẽ Israe curuacjãrãrẽ pẽꞌato nígʉ̃, boposãjãcã weecʉ niwĩ. Tere tʉꞌorã, nipeꞌtirã amorreo masã wiorã dia Jordã́ mujĩpũ sãjãrõ peꞌe nirã́ pũrõ ui, ʉcʉacãrã niwã. Tojo nicã, mejãrõta cananeo masã wiorã dia Mediterráneo sumutopʉ nirã́ uicãrã niwã. Tojo weerã “Na meꞌrã aꞌmewẽjẽrõʉaꞌa” ni, ne wãcũticãrã niwã.
1 Quando todos os reis amorreus a oeste do Jordão e todos os reis cananeus que viviam junto ao mar souberam como o S enhor havia secado o Jordão para que os israelitas atravessassem, perderam o ânimo e se encheram de medo por causa deles.
2 Titare Õꞌacʉ̃ Josuére aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Mʉsã ʉ̃tãperi meꞌrã yejese pjĩrĩrẽ daꞌreya. Tuꞌajanʉꞌcõ, mʉsã todʉporopʉ weeꞌcaronojõta weeya tja. Mʉsã Israe curuacjãrã ʉmʉarẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaña”, nicʉ niwĩ.
2 Naquela ocasião, o S enhor disse a Josué: “Prepare facas de pedra e circuncide esta segunda geração de israelitas”.
3 Tere tʉꞌogʉ, Josué cʉ̃ yejecõꞌatje pjĩrĩrẽ daꞌrecʉ niwĩ. Te meꞌrã Israe curuacjãrã ʉmʉarẽ Aralot wãmetiro opa buꞌpa nirõpʉ na õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌacʉ niwĩ.
3 Então Josué preparou facas de pedra e circuncidou toda a população masculina de Israel em Gibeate-Aralote.
4 Nipeꞌtirã ʉmʉa Egiptopʉ wijaꞌcãrã, surara sãjãrĩ cʉ̃ꞌmanojõ cʉorã yucʉ marĩrõpʉ wẽrĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã.
4 Josué teve de circuncidá-los porque todos os homens com idade suficiente para ir à guerra quando saíram do Egito haviam morrido no deserto.
5 Na nipeꞌtirãpʉta na õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌanoꞌcãrã nicãrã niwã. Egiptopʉ wijaꞌcãrã pũrĩcã yucʉ marĩrõpʉ bajuaꞌcãrã yejecõꞌanoꞌña marĩcãrã niwã.
5 Todos os que saíram haviam sido circuncidados, mas isso não aconteceu com os homens que nasceram depois da saída do Egito, durante o tempo no deserto.
6 Õꞌacʉ̃ na ñecʉ̃sʉmʉarẽ “Mʉsã pãrãmerã nituriarãpʉre añuse diꞌtare oꞌogʉti”, nicʉ niwĩ. Te diꞌta añuse diꞌta nujãtuꞌque, apeye otese pĩꞌrĩse diꞌta nirõsaꞌa. Tojo nimicã, ʉmʉa surara sãjãrĩ cʉ̃ꞌmanojõ cʉorã Egiptopʉ wijaꞌcãrã peꞌe Õꞌacʉ̃ dutisere queoro weeticãrã niwã. Na tojo ñaꞌarõ weese buꞌiri Õꞌacʉ̃ “Diacjʉ̃ta na te diꞌtare ĩꞌasome”, ni ucũcʉ niwĩ. Tojo weerã na yucʉ marĩrõpʉ cuarenta cʉ̃ꞌmarĩ sijabaqueꞌaticãrã niwã. Téé na ʉmʉa wẽrĩpeꞌticãpʉ topʉre sijaduꞌucãrã niwã.
6 Os israelitas andaram quarenta anos pelo deserto, até que tivessem morrido todos os homens com idade suficiente para ir à guerra quando saíram do Egito. O povo havia desobedecido ao S enhor , e o S enhor jurou que não os deixaria entrar na terra que ele tinha prometido solenemente nos dar, uma terra que produz leite e mel com fartura.
7 Na wẽrĩꞌcãrã põꞌrãrẽ Õꞌacʉ̃ narẽ põꞌrãti, dʉcayuꞌcãrãrẽ õꞌrẽcjʉ yapa caserore Josué yejecõꞌacʉ niwĩ. Na sijari curare yejecõꞌanoꞌña marĩcãrã niwã.
7 Assim, Josué circuncidou os filhos dos israelitas que haviam crescido e tomado o lugar de seus pais, pois não tinham sido circuncidados no caminho.
8 Na nipeꞌtirã yejecõꞌanoꞌca beꞌro na wiꞌseriacãpʉ te cãmirẽ sijorã, nicãꞌcãrã niwã.
8 Depois que toda a população masculina foi circuncidada, o povo permaneceu no acampamento até os homens se recuperarem.
9 Beꞌro Õꞌacʉ̃ Josuére aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Niꞌcãcã meꞌrã Egiptocjãrã dutise doca mʉsã bopoyoro níꞌquere wijataꞌacã weeꞌe.” Cʉ̃ tojo wééca beꞌro niyucã, to Gilgal wãmetisaꞌa. Aꞌtiro nicãpʉ quẽꞌrãrẽ mejãrõta wãmetisaꞌa.
9 Então o S enhor disse a Josué: “Hoje lancei fora a vergonha de sua escravidão no Egito”. Por isso, até hoje aquele lugar se chama Gilgal.
10 Israe curuacjãrã Gilgapʉ queꞌajácãrã niwã. Nimʉꞌtãrĩ mujĩpũ pʉa semana beꞌro opa paꞌtiro nirṍ Jericó põtẽorõpʉ mujĩpũ sãjãrĩ cura Õꞌacʉ̃ yʉꞌrʉari bosenʉmʉrẽ bosebaꞌacãrã niwã.
10 Enquanto estavam acampados em Gilgal, na planície de Jericó, os israelitas celebraram a Páscoa ao entardecer do décimo quarto dia do primeiro mês.
11 Ape nʉmʉ peꞌe Canaá diꞌta cjase cebada ʉ̃tẽꞌque, tojo nicã pã́ bʉcʉase marĩrõ baꞌacãrã niwã.
11 No dia seguinte, começaram a comer pão sem fermento e grãos tostados produzidos na terra.
12 Ti nʉmʉ meꞌrã Õꞌacʉ̃ narẽ manárẽ tocãꞌrõta bʉrʉcã weetʉocʉ niwĩ. Ti cʉ̃ꞌmarẽ ti diꞌta cjasere baꞌacãrã niwã majã.
12 No dia em que começaram a comer das colheitas da terra, o maná deixou de cair e nunca mais apareceu. Daquele momento em diante, os israelitas passaram a se alimentar do que a terra de Canaã produzia.
13 Niꞌcã nʉmʉ Josué Jericó pʉꞌto nígʉ̃, cʉ̃ diacjʉ̃ niꞌcʉ̃ masʉ̃ diꞌpjĩ ñosẽrĩ pjĩ meꞌrã sĩ́oejanʉꞌcãcã ĩꞌacʉ niwĩ. Josué cʉ̃ tiro waꞌa, sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
13 Quando Josué estava perto da cidade de Jericó, olhou para cima e viu um homem em pé diante dele, com uma espada na mão. Josué se aproximou e lhe perguntou: “Você é amigo ou inimigo?”.
14 Cʉ̃ yʉꞌticʉ niwĩ:
14 O homem respondeu: “Na verdade, cheguei agora e sou comandante do exército do S enhor ”. Então Josué se prostrou com o rosto no chão em sinal de reverência e disse: “Que ordens meu senhor tem para mim?”.
15 Õꞌacʉ̃ yarã surara wiogʉ cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
15 O comandante do exército do S enhor respondeu: “Tire as sandálias, pois o lugar em que você está é santo”. E Josué obedeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.