Josué 11
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC
1 “Tojo waꞌaporo” nise quetire tʉꞌogʉ, Jabín Hasor macã wiogʉ aꞌtiro weecʉ niwĩ. Jobab wãmetigʉ Madón macã wiogʉre, tojo nicã Simrón, Acsaf macãrĩcjãrã wiorãrẽ pijiocʉ niwĩ.
1 Jabin, rei de Asor, tendo notícias de todos esses acontecimentos, enviou mensageiro a Jobab, rei de Madon, ao rei de Semeron, ao rei de Acsaf,
2 Apeyema wiorã ʉ̃rʉ̃pagʉ nortepʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ. Tojo nicã, ditara Cineret siropʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ. Ãpẽrãma opa paꞌtiro nídijaro nirã́ Dor mujĩpũ sãjãrõcjãrãrẽ pijiocʉ niwĩ.
2 aos reis do norte da montanha e da planície, ao sul de Ceneret, na planície e nos planaltos de Dor, ao ocidente,
3 Ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã cananeo masãrẽ, mujĩpũ sãjãrõ peꞌecjãrã cananeo masãrẽ, amorreo masãrẽ, hitita masãrẽ, ferezeo masãrẽ, jebuseo ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ nirĩ masãrẽ, heveo masã ʉ̃rʉ̃gʉ̃ Hermón wãmeticjʉ nídijaro Mizpapʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ.
3 aos cananeus do oriente e do ocidente, aos amorreus, aos hiteus, aos ferezeus, aos jebuseus na montanha, aos heveus ao pé do Hermon na terra de Masfa.
4 Tojo weerã na wiorã na yarã surara meꞌrã aꞌmewẽjẽrã waꞌacãrã niwã. Na yarã cabayua pãjãrãrẽ, na aꞌmewẽjẽse cabayua wejesepawʉ meꞌrã waꞌacãrã niwã. Na pãjãrã waro nitjĩarã, nucũpori maa sumuto cjase weronojõ nicãrã niwã.
4 Entraram então em campanha com todos os seus exércitos, povo numeroso como a areia na praia do mar, com sua cavalaria e grande número de carros.
5 Beꞌro na Israe curuacjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽrã waꞌarãtirã, “Aꞌtiro weerã” ni, aꞌmerĩ apocãrã niwã. Tuꞌajanʉꞌcõ, niꞌcã curuajota aco nirṍ Merom tiropʉ queꞌaejacãrã niwã.
5 Todos esses reis juntaram-se e vieram acampar juntos, perto das águas de Merom, para combater Israel.
6 Na tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Õꞌacʉ̃ peꞌe Josuére “Narẽ ne uiticãꞌña. Ñamiacã aꞌti orata na pãjãrãrẽ mʉsã wẽjẽpeꞌocã weegʉti. Mʉsã peꞌe na yarã cabayua dʉꞌpocãrĩ ʉꞌtacũuse wadarire dʉtesureapa. Tojo nicã na tũrũsepawʉ aꞌmewẽjẽsepawʉ cabayua na wejesere ʉ̃jʉ̃apa”, nicʉ niwĩ.
6 O Senhor disse a Josué: Não os temas, porque amanhã, a esta mesma hora, eu os lançarei, ofegantes, diante de Israel. Cortarás os jarretes dos seus cavalos e queimarás os seus carros.
7 Tojo wee Josué, cʉ̃ yarã surara meꞌrã waꞌa weetjĩagʉ̃, narẽ ĩꞌatuꞌtirã masĩnoꞌña marĩrõ, aco nirṍ Merõpʉ na meꞌrã aꞌmewẽjẽnʉꞌcãcʉ niwĩ.
7 Josué atacou-os repentinamente, com todos os seus guerreiros, junto às águas de Merom, e precipitou-se contra eles.
8 Õacʉ̃ peꞌe Israe curuacjãrãrẽ narẽ miiwapa waꞌacã weecʉ niwĩ. Na narẽ téé Sidṍ macãjopʉ, tojo nicã Misrefot-maim, apero opa paꞌtiro Mizpa mujĩpũ mʉjãtiropʉ narẽ sirututʉocãrã niwã. Ne niꞌcʉ̃ catiticʉ niwĩ.
8 O Senhor entregou-os nas mãos de Israel, que os bateu e os perseguiu até Sidon, a Grande, até as águas de Maserefot e até o vale de Masfa, para o oriente. E feriu-os até que não ficou um só.
9 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ dutiꞌcaronojõta Josué queoro weecʉ niwĩ. Tere wéégʉ, cʉ̃rẽ ĩꞌatuꞌtirã yarã cabayuare na dʉꞌpocãrĩ ʉꞌtacũuse wadarire dʉtecʉ niwĩ. Tojo nicã na tũrũsepawʉ aꞌmewẽjẽsepawʉre ʉ̃jʉ̃acʉ niwĩ.
9 Josué tratou-os como o Senhor lhe tinha dito: jarretou seus cavalos e incendiou seus carros.
10 Aꞌmewẽjẽgʉ̃ etaꞌcʉ cʉ̃ dajáca beꞌro Josué Hasor macãrẽ miiwapacʉ niwĩ. Titare cʉ̃ ya diꞌpjĩjo meꞌrã ti macãcjʉ̃ wiogʉre wẽjẽcʉ niwĩ. Ti macã Hasota apeye macãrĩ nemorõ nirĩ macã nicaro niwʉ̃.
10 Voltando, nessa mesma época, Josué tomou Asor e matou à espada seu rei, porque Asor era antigamente a capital de todos esses reinos.
11 Israe curuacjãrã nipeꞌtirã ti macãpʉ nirãrẽ wẽjẽpeꞌocãrã niwã. Ti macã Hasore mʉtõdijopeꞌo, ʉ̃jʉ̃acõꞌacãrã niwã.
11 Passaram ao fio da espada toda alma viva nessa cidade e votaram-na ao interdito. Nada ficou de tudo o que tinha vida, e incendiou-se Asor.
12 Josué topʉ nise macãrĩ nipeꞌtise macãrĩrẽ na wiorã meꞌrãpʉta miiwapacʉ niwĩ. Wiorãrẽ diꞌpjĩjo meꞌrã wẽjẽcõꞌapeꞌocʉ niwĩ. Nipeꞌtirãrẽ, nipeꞌtisere mʉtõdijopeꞌocʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weese meꞌrã Josué Moisé, Õꞌacʉ̃ dutisere weecoꞌtegʉ, cʉ̃ dutiꞌquere queoro weemeꞌrĩcãꞌcʉ niwĩ.
12 Tomou também Josué todas as cidades desses reis {coligados} e passou-as ao fio da espada, votando-as ao interdito, como Moisés, servo do Senhor, tinha ordenado.
13 Israe curuacjãrã opa buꞌpapʉ nise macãrĩma ʉ̃jʉ̃aticãrã niwã. Hasor diaꞌcʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃acãrã niwã.
13 Entretanto, Israel não incendiou nenhuma das cidades situadas nas colinas, exceto unicamente Asor, que Josué queimou.
14 Te macãrĩpʉ nirãrẽ diꞌpjĩjo meꞌrã wẽjẽcõꞌacãrã niwã. Ne niꞌcʉ̃ catigʉ tojatícʉ niwĩ. Te macãrĩ cjase, na yarã ecarã, na ye apeyenojõ nimiꞌque Israe curuacjãrãrẽ tojacaro niwʉ̃.
14 Os filhos de Israel apossaram-se de todos os despojos dessas cidades e dos rebanhos. Quanto aos homens, porém, massacraram-nos todos com a espada, até exterminá-los completamente, sem deixar ninguém com vida.
15 Õꞌacʉ̃ Moisére dutiꞌcaronojõta Moisé peꞌe quẽꞌrã Josuére dutituriacʉ niwĩ. Ãꞌrĩ Josué pũrĩcã Õꞌacʉ̃ cʉ̃ Moisére dutiꞌque weeturiagʉ, te cʉ̃ dutise cũuꞌquere ne cãꞌrõ weꞌoticʉ niwĩ. Nipeꞌtisere añurõpʉ weedutipeꞌocʉ niwĩ.
15 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, seu servo, assim Moisés ordenou a Josué; e este tudo executou, sem nada omitir do que o Senhor tinha prescrito a Moisés.
16 Josué aꞌticʉse diꞌtare miiwapacʉ niwĩ. Nipeꞌtiro ʉ̃rʉ̃pagʉ nirõrẽ miiwapacʉ niwĩ. Nipeꞌtiro Neguere, tojo nicã nipeꞌtiro Gosẽ́rẽ, nipeꞌtiro opa paꞌtiro nirõrẽ, nipeꞌtiro Arabáre, tojo nicã Israe nipeꞌtiro ʉ̃rʉ̃pagʉ tiropʉ to opa paꞌtiro nirõrẽ ñeꞌepeꞌocʉ niwĩ.
16 Conquistou, assim, Josué toda a terra, a montanha, o Negeb, o território de Gosen, a campina e a planície, o planalto de Israel e suas campinas,
17 — ausente —
17 desde a montanha nua que sobe para Seir até Baal-Gad, no vale do Líbano ao pé do Hermon. Tomou todos os seus reis, feriu-os e matou-os.
18 — ausente —
18 Durante muito tempo combateu Josué contra esses reis.
19 — ausente —
19 Não houve cidade que se rendesse pacificamente aos israelitas, exceto os heveus de Gabaon. Foi necessário que se tomasse tudo à força,
20 — ausente —
20 porque era o desígnio do Senhor que se endurecesse o coração desses povos e que combatessem Israel; desse modo Israel pôde votá-los ao interdito sem piedade, e exterminá-los, como o Senhor tinha ordenado a Moisés.
21 — ausente —
21 Naquele tempo Josué marchou contra os enacim da montanha e os exterminou em Hebron, em Dabir, em Anab, e em toda a montanha de Judá e de Israel. E votou-os ao interdito com suas cidades.
22 — ausente —
22 Não ficou um só enacim na terra dos filhos de Israel; só ficaram alguns em Gaza, em Get e em Azot.
23 Todʉporopʉ Õꞌacʉ̃ Moisére dutíꞌcaronojõta Josué nipeꞌtiro Canaá diꞌtapʉ peje macãrĩrẽ miiwapacʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, Josué ti diꞌtare Israe curaricjãrãrẽ dʉcawaacʉ niwĩ. Nanʉcʉ̃ na ye diꞌta tojato nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. Beꞌro ti diꞌtapʉre ne aꞌmewẽjẽse marĩcaro niwʉ̃ majã.
23 Conquistou, pois, Josué toda a terra, como o Senhor tinha dito a Moisés, e deu-a em herança a Israel, repartindo-a segundo suas tribos. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.