Josué 11
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH
1 “Tojo waꞌaporo” nise quetire tʉꞌogʉ, Jabín Hasor macã wiogʉ aꞌtiro weecʉ niwĩ. Jobab wãmetigʉ Madón macã wiogʉre, tojo nicã Simrón, Acsaf macãrĩcjãrã wiorãrẽ pijiocʉ niwĩ.
1 Essas coisas chegaram aos ouvidos de Jabim, rei de Hazor. E ele mandou mensageiros aos seguintes reis: a Jobabe, rei de Madom; aos reis de Sinrom e Acsafe;
2 Apeyema wiorã ʉ̃rʉ̃pagʉ nortepʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ. Tojo nicã, ditara Cineret siropʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ. Ãpẽrãma opa paꞌtiro nídijaro nirã́ Dor mujĩpũ sãjãrõcjãrãrẽ pijiocʉ niwĩ.
2 aos reis da região montanhosa, ao norte; aos do vale do Jordão, ao sul do lago da Galileia; e aos da planície e do litoral, perto de Dor.
3 Ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã cananeo masãrẽ, mujĩpũ sãjãrõ peꞌecjãrã cananeo masãrẽ, amorreo masãrẽ, hitita masãrẽ, ferezeo masãrẽ, jebuseo ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ nirĩ masãrẽ, heveo masã ʉ̃rʉ̃gʉ̃ Hermón wãmeticjʉ nídijaro Mizpapʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ.
3 Também enviou mensageiros aos cananeus dos dois lados do rio Jordão, aos amorreus, aos heteus, aos perizeus, aos jebuseus da região montanhosa e aos heveus, que viviam ao pé do monte Hermom, na terra de Mispa.
4 Tojo weerã na wiorã na yarã surara meꞌrã aꞌmewẽjẽrã waꞌacãrã niwã. Na yarã cabayua pãjãrãrẽ, na aꞌmewẽjẽse cabayua wejesepawʉ meꞌrã waꞌacãrã niwã. Na pãjãrã waro nitjĩarã, nucũpori maa sumuto cjase weronojõ nicãrã niwã.
4 Eles foram com todos os seus soldados — um exército com tantos homens quantos são os grãos de areia da praia do mar. Tinham também muitos cavalos e carros de guerra.
5 Beꞌro na Israe curuacjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽrã waꞌarãtirã, “Aꞌtiro weerã” ni, aꞌmerĩ apocãrã niwã. Tuꞌajanʉꞌcõ, niꞌcã curuajota aco nirṍ Merom tiropʉ queꞌaejacãrã niwã.
5 Todos esses reis juntaram os seus soldados e acamparam perto do riacho de Merom, para lutar contra o povo de Israel.
6 Na tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Õꞌacʉ̃ peꞌe Josuére “Narẽ ne uiticãꞌña. Ñamiacã aꞌti orata na pãjãrãrẽ mʉsã wẽjẽpeꞌocã weegʉti. Mʉsã peꞌe na yarã cabayua dʉꞌpocãrĩ ʉꞌtacũuse wadarire dʉtesureapa. Tojo nicã na tũrũsepawʉ aꞌmewẽjẽsepawʉ cabayua na wejesere ʉ̃jʉ̃apa”, nicʉ niwĩ.
6 O Senhor Deus disse a Josué: — Não fique com medo deles. Amanhã, a esta mesma hora, eu matarei toda essa gente para Israel. Você aleijará os cavalos deles e queimará os seus carros.
7 Tojo wee Josué, cʉ̃ yarã surara meꞌrã waꞌa weetjĩagʉ̃, narẽ ĩꞌatuꞌtirã masĩnoꞌña marĩrõ, aco nirṍ Merõpʉ na meꞌrã aꞌmewẽjẽnʉꞌcãcʉ niwĩ.
7 Assim Josué e todos os seus soldados atacaram de surpresa perto do riacho de Merom,
8 Õacʉ̃ peꞌe Israe curuacjãrãrẽ narẽ miiwapa waꞌacã weecʉ niwĩ. Na narẽ téé Sidṍ macãjopʉ, tojo nicã Misrefot-maim, apero opa paꞌtiro Mizpa mujĩpũ mʉjãtiropʉ narẽ sirututʉocãrã niwã. Ne niꞌcʉ̃ catiticʉ niwĩ.
8 e o Senhor Deus deu a vitória aos israelitas. Eles atacaram os inimigos e os perseguiram até a grande Sidom e Misrefote-Maim e até o vale de Mispa, a leste. Continuaram a lutar até matarem todos os inimigos.
9 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ dutiꞌcaronojõta Josué queoro weecʉ niwĩ. Tere wéégʉ, cʉ̃rẽ ĩꞌatuꞌtirã yarã cabayuare na dʉꞌpocãrĩ ʉꞌtacũuse wadarire dʉtecʉ niwĩ. Tojo nicã na tũrũsepawʉ aꞌmewẽjẽsepawʉre ʉ̃jʉ̃acʉ niwĩ.
9 Josué fez como o Senhor havia mandado: aleijou os cavalos deles e queimou os seus carros de guerra.
10 Aꞌmewẽjẽgʉ̃ etaꞌcʉ cʉ̃ dajáca beꞌro Josué Hasor macãrẽ miiwapacʉ niwĩ. Titare cʉ̃ ya diꞌpjĩjo meꞌrã ti macãcjʉ̃ wiogʉre wẽjẽcʉ niwĩ. Ti macã Hasota apeye macãrĩ nemorõ nirĩ macã nicaro niwʉ̃.
10 Então Josué voltou, tomou a cidade de Hazor e matou o seu rei. Nesse tempo Hazor era o mais poderoso de todos esses reinos.
11 Israe curuacjãrã nipeꞌtirã ti macãpʉ nirãrẽ wẽjẽpeꞌocãrã niwã. Ti macã Hasore mʉtõdijopeꞌo, ʉ̃jʉ̃acõꞌacãrã niwã.
11 Os israelitas mataram todos os moradores, e a cidade foi queimada.
12 Josué topʉ nise macãrĩ nipeꞌtise macãrĩrẽ na wiorã meꞌrãpʉta miiwapacʉ niwĩ. Wiorãrẽ diꞌpjĩjo meꞌrã wẽjẽcõꞌapeꞌocʉ niwĩ. Nipeꞌtirãrẽ, nipeꞌtisere mʉtõdijopeꞌocʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weese meꞌrã Josué Moisé, Õꞌacʉ̃ dutisere weecoꞌtegʉ, cʉ̃ dutiꞌquere queoro weemeꞌrĩcãꞌcʉ niwĩ.
12 Josué tomou todas essas cidades e os seus reis. Matou todos, conforme a ordem de Moisés, servo do Senhor .
13 Israe curuacjãrã opa buꞌpapʉ nise macãrĩma ʉ̃jʉ̃aticãrã niwã. Hasor diaꞌcʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃acãrã niwã.
13 Mas os israelitas não queimaram nenhuma das cidades construídas sobre ruínas , a não ser Hazor, que Josué incendiou.
14 Te macãrĩpʉ nirãrẽ diꞌpjĩjo meꞌrã wẽjẽcõꞌacãrã niwã. Ne niꞌcʉ̃ catigʉ tojatícʉ niwĩ. Te macãrĩ cjase, na yarã ecarã, na ye apeyenojõ nimiꞌque Israe curuacjãrãrẽ tojacaro niwʉ̃.
14 Os israelitas ficaram com todos os objetos de valor e com o gado dessas cidades. Mas todas as pessoas foram mortas; não ficou ninguém vivo.
15 Õꞌacʉ̃ Moisére dutiꞌcaronojõta Moisé peꞌe quẽꞌrã Josuére dutituriacʉ niwĩ. Ãꞌrĩ Josué pũrĩcã Õꞌacʉ̃ cʉ̃ Moisére dutiꞌque weeturiagʉ, te cʉ̃ dutise cũuꞌquere ne cãꞌrõ weꞌoticʉ niwĩ. Nipeꞌtisere añurõpʉ weedutipeꞌocʉ niwĩ.
15 O Senhor tinha dado essas ordens ao seu servo Moisés; Moisés as deu a Josué, e Josué obedeceu. Ele fez tudo o que o Senhor havia mandado Moisés fazer.
16 Josué aꞌticʉse diꞌtare miiwapacʉ niwĩ. Nipeꞌtiro ʉ̃rʉ̃pagʉ nirõrẽ miiwapacʉ niwĩ. Nipeꞌtiro Neguere, tojo nicã nipeꞌtiro Gosẽ́rẽ, nipeꞌtiro opa paꞌtiro nirõrẽ, nipeꞌtiro Arabáre, tojo nicã Israe nipeꞌtiro ʉ̃rʉ̃pagʉ tiropʉ to opa paꞌtiro nirõrẽ ñeꞌepeꞌocʉ niwĩ.
16 Josué tomou toda aquela terra, isto é, a região montanhosa de Judá, toda a região sul, toda a terra de Gosém, as planícies de Judá, o vale do Jordão e também a região montanhosa e as planícies do litoral de Israel.
17 — ausente —
17 Essa região ia desde o monte Halaque, perto de Seir, até Baal-Gade, no vale do Líbano, ao pé do monte Hermom. Josué matou todos os reis desses lugares
18 — ausente —
18 nas guerras que fez por longo tempo contra eles.
19 — ausente —
19 Nenhuma dessas cidades fez acordos de paz com Israel, a não ser Gibeão, onde moravam alguns heveus. As outras cidades foram tomadas na guerra.
20 — ausente —
20 O Senhor Deus fez com que os moradores dessas cidades teimassem em lutar contra o povo de Israel, para que, assim, fossem completamente destruídos e mortos sem dó nem piedade. O Senhor havia ordenado isso a Moisés.
21 — ausente —
21 Nessa ocasião Josué foi e acabou com os gigantes anaquins que viviam nas montanhas: em Hebrom, Debir, Anabe e em toda a região montanhosa de Judá e de Israel. Josué acabou completamente com eles e destruiu as suas cidades.
22 — ausente —
22 Nenhum dos anaquins ficou na terra de Israel. Somente alguns continuaram a viver nas cidades de Gaza, Gate e Asdode.
23 Todʉporopʉ Õꞌacʉ̃ Moisére dutíꞌcaronojõta Josué nipeꞌtiro Canaá diꞌtapʉ peje macãrĩrẽ miiwapacʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, Josué ti diꞌtare Israe curaricjãrãrẽ dʉcawaacʉ niwĩ. Nanʉcʉ̃ na ye diꞌta tojato nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. Beꞌro ti diꞌtapʉre ne aꞌmewẽjẽse marĩcaro niwʉ̃ majã.
23 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, Josué tomou a terra e a deu aos israelitas para ser propriedade deles. Ele dividiu a terra e deu uma parte a cada tribo . E assim a guerra acabou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.