Josué 11
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NAA
1 “Tojo waꞌaporo” nise quetire tʉꞌogʉ, Jabín Hasor macã wiogʉ aꞌtiro weecʉ niwĩ. Jobab wãmetigʉ Madón macã wiogʉre, tojo nicã Simrón, Acsaf macãrĩcjãrã wiorãrẽ pijiocʉ niwĩ.
1 Quando Jabim, rei de Hazor, ouviu isto, enviou mensageiros a Jobabe, rei de Madom, ao rei Sinrom, ao rei Acsafe
2 Apeyema wiorã ʉ̃rʉ̃pagʉ nortepʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ. Tojo nicã, ditara Cineret siropʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ. Ãpẽrãma opa paꞌtiro nídijaro nirã́ Dor mujĩpũ sãjãrõcjãrãrẽ pijiocʉ niwĩ.
2 e aos reis que estavam na região montanhosa ao norte, na Arabá ao sul de Quinerete, na Sefelá e em Nafate-Dor, do lado do mar,
3 Ãpẽrã mujĩpũ mʉjãtiro peꞌecjãrã cananeo masãrẽ, mujĩpũ sãjãrõ peꞌecjãrã cananeo masãrẽ, amorreo masãrẽ, hitita masãrẽ, ferezeo masãrẽ, jebuseo ʉ̃rʉ̃pagʉpʉ nirĩ masãrẽ, heveo masã ʉ̃rʉ̃gʉ̃ Hermón wãmeticjʉ nídijaro Mizpapʉ nirãrẽ pijiocʉ niwĩ.
3 aos cananeus do leste e do oeste: aos amorreus, aos heteus, aos ferezeus, aos jebuseus nas montanhas e aos heveus ao pé do Hermom, na terra de Mispa.
4 Tojo weerã na wiorã na yarã surara meꞌrã aꞌmewẽjẽrã waꞌacãrã niwã. Na yarã cabayua pãjãrãrẽ, na aꞌmewẽjẽse cabayua wejesepawʉ meꞌrã waꞌacãrã niwã. Na pãjãrã waro nitjĩarã, nucũpori maa sumuto cjase weronojõ nicãrã niwã.
4 Saíram, pois, estes e todas as suas tropas com eles, muito povo, em multidão como a areia que está na praia do mar, e também muitos cavalos e carros de guerra.
5 Beꞌro na Israe curuacjãrã meꞌrã aꞌmewẽjẽrã waꞌarãtirã, “Aꞌtiro weerã” ni, aꞌmerĩ apocãrã niwã. Tuꞌajanʉꞌcõ, niꞌcã curuajota aco nirṍ Merom tiropʉ queꞌaejacãrã niwã.
5 Todos estes reis se ajuntaram, vieram e acamparam junto às águas de Merom, para lutar contra Israel.
6 Na tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Õꞌacʉ̃ peꞌe Josuére “Narẽ ne uiticãꞌña. Ñamiacã aꞌti orata na pãjãrãrẽ mʉsã wẽjẽpeꞌocã weegʉti. Mʉsã peꞌe na yarã cabayua dʉꞌpocãrĩ ʉꞌtacũuse wadarire dʉtesureapa. Tojo nicã na tũrũsepawʉ aꞌmewẽjẽsepawʉ cabayua na wejesere ʉ̃jʉ̃apa”, nicʉ niwĩ.
6 O Senhor disse a Josué: — Não tenha medo deles, porque amanhã, a esta mesma hora, eu os entregarei, todos mortos, aos filhos de Israel. Você mutilará os cavalos deles e queimará os seus carros de guerra.
7 Tojo wee Josué, cʉ̃ yarã surara meꞌrã waꞌa weetjĩagʉ̃, narẽ ĩꞌatuꞌtirã masĩnoꞌña marĩrõ, aco nirṍ Merõpʉ na meꞌrã aꞌmewẽjẽnʉꞌcãcʉ niwĩ.
7 Josué e todos os homens de guerra com ele avançaram de surpresa contra eles junto às águas de Merom, e os atacaram.
8 Õacʉ̃ peꞌe Israe curuacjãrãrẽ narẽ miiwapa waꞌacã weecʉ niwĩ. Na narẽ téé Sidṍ macãjopʉ, tojo nicã Misrefot-maim, apero opa paꞌtiro Mizpa mujĩpũ mʉjãtiropʉ narẽ sirututʉocãrã niwã. Ne niꞌcʉ̃ catiticʉ niwĩ.
8 O Senhor os entregou nas mãos de Israel, que os atacou e perseguiu até a grande Sidom, e até Misrefote-Maim, e até o vale de Mispa, ao leste. Os israelitas os mataram sem deixar nem sequer um.
9 Õꞌacʉ̃ cʉ̃ dutiꞌcaronojõta Josué queoro weecʉ niwĩ. Tere wéégʉ, cʉ̃rẽ ĩꞌatuꞌtirã yarã cabayuare na dʉꞌpocãrĩ ʉꞌtacũuse wadarire dʉtecʉ niwĩ. Tojo nicã na tũrũsepawʉ aꞌmewẽjẽsepawʉre ʉ̃jʉ̃acʉ niwĩ.
9 Josué fez com eles como o Senhor lhe havia ordenado: mutilou os cavalos deles e queimou os seus carros de guerra.
10 Aꞌmewẽjẽgʉ̃ etaꞌcʉ cʉ̃ dajáca beꞌro Josué Hasor macãrẽ miiwapacʉ niwĩ. Titare cʉ̃ ya diꞌpjĩjo meꞌrã ti macãcjʉ̃ wiogʉre wẽjẽcʉ niwĩ. Ti macã Hasota apeye macãrĩ nemorõ nirĩ macã nicaro niwʉ̃.
10 Nesse mesmo tempo, Josué voltou, tomou Hazor e feriu à espada o seu rei, porque naquela época Hazor era a capital de todos esses reinos.
11 Israe curuacjãrã nipeꞌtirã ti macãpʉ nirãrẽ wẽjẽpeꞌocãrã niwã. Ti macã Hasore mʉtõdijopeꞌo, ʉ̃jʉ̃acõꞌacãrã niwã.
11 Mataram à espada todos os que nela estavam e os destruíram totalmente; ninguém sobreviveu. E a cidade de Hazor foi queimada.
12 Josué topʉ nise macãrĩ nipeꞌtise macãrĩrẽ na wiorã meꞌrãpʉta miiwapacʉ niwĩ. Wiorãrẽ diꞌpjĩjo meꞌrã wẽjẽcõꞌapeꞌocʉ niwĩ. Nipeꞌtirãrẽ, nipeꞌtisere mʉtõdijopeꞌocʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weese meꞌrã Josué Moisé, Õꞌacʉ̃ dutisere weecoꞌtegʉ, cʉ̃ dutiꞌquere queoro weemeꞌrĩcãꞌcʉ niwĩ.
12 Josué tomou todas essas cidades e também os seus reis. Matou todos, destruindo-os totalmente, como Moisés, servo do Senhor , havia ordenado.
13 Israe curuacjãrã opa buꞌpapʉ nise macãrĩma ʉ̃jʉ̃aticãrã niwã. Hasor diaꞌcʉ̃rẽ ʉ̃jʉ̃acãrã niwã.
13 Mas os israelitas não queimaram as cidades que estavam sobre as colinas, exceto Hazor, que Josué queimou.
14 Te macãrĩpʉ nirãrẽ diꞌpjĩjo meꞌrã wẽjẽcõꞌacãrã niwã. Ne niꞌcʉ̃ catigʉ tojatícʉ niwĩ. Te macãrĩ cjase, na yarã ecarã, na ye apeyenojõ nimiꞌque Israe curuacjãrãrẽ tojacaro niwʉ̃.
14 Os israelitas saquearam para si todos os despojos dessas cidades e também o gado; porém mataram à espada todas as pessoas, até que as destruíram; e ninguém sobreviveu.
15 Õꞌacʉ̃ Moisére dutiꞌcaronojõta Moisé peꞌe quẽꞌrã Josuére dutituriacʉ niwĩ. Ãꞌrĩ Josué pũrĩcã Õꞌacʉ̃ cʉ̃ Moisére dutiꞌque weeturiagʉ, te cʉ̃ dutise cũuꞌquere ne cãꞌrõ weꞌoticʉ niwĩ. Nipeꞌtisere añurõpʉ weedutipeꞌocʉ niwĩ.
15 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, seu servo, assim Moisés ordenou a Josué; e assim Josué o fez. Nem uma só palavra deixou de cumprir de tudo o que o Senhor havia ordenado a Moisés.
16 Josué aꞌticʉse diꞌtare miiwapacʉ niwĩ. Nipeꞌtiro ʉ̃rʉ̃pagʉ nirõrẽ miiwapacʉ niwĩ. Nipeꞌtiro Neguere, tojo nicã nipeꞌtiro Gosẽ́rẽ, nipeꞌtiro opa paꞌtiro nirõrẽ, nipeꞌtiro Arabáre, tojo nicã Israe nipeꞌtiro ʉ̃rʉ̃pagʉ tiropʉ to opa paꞌtiro nirõrẽ ñeꞌepeꞌocʉ niwĩ.
16 Assim Josué tomou toda aquela terra, a saber, a região montanhosa, todo o Neguebe, toda a terra de Gósen, a Sefelá, a Arabá e a região montanhosa de Israel com as suas planícies;
17 — ausente —
17 desde o monte Halaque, que sobe a Seir, até Baal-Gade, no vale do Líbano, ao pé do monte Hermom; também venceu todos os seus reis e os matou.
18 — ausente —
18 Por muito tempo, Josué fez guerra contra todos esses reis.
19 — ausente —
19 Não houve cidade que fizesse paz com os filhos de Israel, a não ser os heveus, moradores de Gibeão; todas as demais foram tomadas por meio de guerra.
20 — ausente —
20 Porque do Senhor vinha o endurecimento do seu coração para saírem à guerra contra Israel, a fim de que fossem totalmente destruídos e não se tivesse piedade alguma; pelo contrário, fossem totalmente destruídos, como o Senhor havia ordenado a Moisés.
21 — ausente —
21 Naquele tempo, Josué foi e eliminou os anaquins da região montanhosa, de Hebrom, de Debir, de Anabe, e de todas as montanhas de Judá, e de todas as montanhas de Israel; Josué os destruiu totalmente com as suas cidades.
22 — ausente —
22 Nem um dos anaquins sobreviveu na terra dos filhos de Israel; somente em Gaza, Gate e Asdode permaneceram alguns.
23 Todʉporopʉ Õꞌacʉ̃ Moisére dutíꞌcaronojõta Josué nipeꞌtiro Canaá diꞌtapʉ peje macãrĩrẽ miiwapacʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõ, Josué ti diꞌtare Israe curaricjãrãrẽ dʉcawaacʉ niwĩ. Nanʉcʉ̃ na ye diꞌta tojato nígʉ̃, tojo weecʉ niwĩ. Beꞌro ti diꞌtapʉre ne aꞌmewẽjẽse marĩcaro niwʉ̃ majã.
23 Assim Josué tomou toda esta terra, segundo tudo o que o Senhor tinha dito a Moisés. E Josué deu a terra em herança aos filhos de Israel, conforme as suas divisões e tribos. E a terra repousou da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.