João 11
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs BKJ
1 Jesú Jordã́ siaquijipʉ nirĩ cura Lázaro wãmetigʉ cʉ̃ ya macã Betaniapʉ dutitigʉ weecʉ niwĩ. Cʉ̃ maꞌmiosãnumia María, Marta na quẽꞌrã ti macãpʉta nicãrã niwã.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Co Maríata niwõ Jesure cʉ̃ dʉꞌpocãrĩpʉ ʉꞌmʉtise piopeo, co poari meꞌrã tuucoeꞌco.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Lázaro maꞌmiosãnumia cʉ̃ pũrõ nicã ĩꞌarã, ãpẽrã meꞌrã Jesure queti oꞌócãrã niwã:
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesú te quetire tʉꞌogʉ, niwĩ:
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesú narẽ maꞌimigʉ̃, maata waꞌatiwĩ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Te quetire tʉꞌóca beꞌro pʉa nʉmʉ topʉre tojaqueꞌanemowĩ tja.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Beꞌro cʉ̃ ʉ̃sãrẽ niwĩ:
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ʉ̃sã cʉ̃rẽ niwʉ̃:
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesú yʉꞌʉ pacʉ daꞌrase cũuꞌquere queoro peꞌogʉsaꞌa; tojo weerã yʉꞌʉre wẽjẽsome yujupʉ nígʉ̃, queose meꞌrã aꞌtiro werewĩ:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Naꞌitĩꞌarõpʉ sijarã pũrĩcã, na waꞌaro bajutise ye buꞌiri pʉꞌatuu, bʉrʉqueꞌasama. Na sĩꞌose marĩse ye buꞌiri tojo waꞌasama.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Beꞌro Jesú ʉ̃sãrẽ niwĩ:
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ʉ̃sã cʉ̃rẽ niwʉ̃:
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jesú Lázaro cãrĩa waꞌapʉ nígʉ̃, wẽrĩa waꞌapʉ nisĩꞌrĩgʉ̃ weecʉ nimiwĩ. Ʉ̃sã peꞌe cãrĩse warore wãcũcãti.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ʉ̃sã tʉꞌoticã, Jesú ʉ̃sãrẽ diacjʉ̃ werewĩ:
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Marĩ topʉ niticã, añuꞌu. Yʉꞌʉ eꞌcatiꞌi; añu nirõsaꞌa mʉsãrẽ. Totá mʉsã nemorõ ẽjõpeorãsaꞌa. Teꞌa marĩ cʉ̃rẽ ĩꞌarã, niwĩ.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomás “Sʉꞌrʉaꞌcʉ” na ninoꞌgʉ̃ ʉ̃sãrẽ niwĩ:
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Jesú Lázaro ya macãpʉ etagʉ, cʉ̃rẽ ʉ̃tã tutipʉ sĩosõrõcũuꞌquere tʉꞌowĩ. Cʉ̃rẽ tojo wééca beꞌro baꞌparitise nʉmʉrĩ yʉꞌrʉcaro niwʉ̃.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Lázaro ya macã Betania Jerusalẽ́ pʉꞌtoacã niwʉ̃. Pʉa kilómetro, ape kilómetro deco yoaro niwʉ̃.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Tojo weerã Jerusalẽ́cjãrã pãjãrã Marta, Maríare ĩꞌawãcũtutuato nírã na tiropʉ waꞌacãrã niwã.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Marta Jesú etasere tʉꞌogo, cʉ̃rẽ põtẽrĩgõ ejawõ. María peꞌe wiꞌipʉ tojaco niwõ.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marta Jesú tiro etago, cʉ̃rẽ niwõ:
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Yʉꞌʉ masĩꞌi, Õꞌacʉ̃ nipeꞌtise mʉꞌʉ sẽrĩsere oꞌosami, niwõ.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Jesú core niwĩ:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Co cʉ̃rẽ niwõ:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesú core niwĩ:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Niꞌcãrõacãrẽ catirã yʉꞌʉre ẽjõpeorã wẽrĩrã, wẽrĩdojasome. ¿Mʉꞌʉ aꞌtere ẽjõpeoti?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Co cʉ̃rẽ niwõ:
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta Jesú meꞌrã ucṹca beꞌro co acabijo Maríare pijigo waꞌawõ. Core ãpẽrã tʉꞌotiropʉ aꞌtiro nico niwõ:
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Co tojo nicã tʉꞌogo, cʉ̃ tiropʉ maata aꞌtico niwõ.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jesú Martare põtẽrĩꞌcaropʉta niwĩ. Macãpʉre piꞌatiwĩ yujupʉ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 María co ya wiꞌipʉre sojaro meꞌrã wijaatico niwõ. Tojo weecã ĩꞌarã, judío masã topʉ sijarã ejaꞌcãrã core sirutucãrã niwã. “Co acabiji masãpepʉ utigo waꞌago weesamo”, ni wãcũcãrã nimiwã.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Co peꞌe Jesú tiro etago, cʉ̃ ye dʉꞌpocãrĩ tiropʉ paamuꞌrĩqueꞌawõ. Cʉ̃rẽ niwõ:
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesú co uticã ĩꞌagʉ̃, core sirutuꞌcãrã uticã ĩꞌagʉ̃, ʉpʉtʉ bʉjaweti, pajañaꞌwĩ.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Narẽ sẽrĩtiñaꞌwĩ:
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Topʉ waꞌagʉ, Jesú quẽꞌrã utiwĩ.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ̃ uticã ĩꞌarã, niꞌcãrẽrã judío masã niwã:
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ãpẽrã aꞌtiro niwã:
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jesú pũrõ bʉjawetise meꞌrã Lázaro masãpepʉ waꞌawĩ. Ti masãpe ʉ̃tã tuti niwʉ̃. Ti tuti sope pʉꞌto ʉ̃tãgãjo meꞌrã cãꞌmotaꞌanoꞌwʉ̃. Jesú Lázaro wẽrĩꞌcʉpʉre masõꞌque niꞌi|alt="Make 120 percent Rolling stone from Lazarus’ grave" src="CN01768B.TIF" size="col" ref="Jn 11.38-44"
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesú narẽ niwĩ:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Jesú core niwĩ:
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Beꞌro na ti tutire pãowã. Jesú ʉꞌmʉsepʉ ĩꞌamorõ, Õꞌacʉ̃rẽ niwĩ:
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Yʉꞌʉ masĩꞌi, mʉꞌʉ yʉꞌʉre tʉꞌonuꞌcũcãꞌa. Ãꞌrã aꞌtopʉ nuꞌcũrã ye buꞌiri sẽrĩꞌi. Mʉꞌʉ yʉꞌʉre oꞌóꞌquere masĩato nígʉ̃, tojo weeꞌe.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Cʉ̃ tojo níca beꞌro pũrõ caricũwĩ:
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Tojo nicãta, cʉ̃ wijaatiwĩ. Cʉ̃ ye omocãrĩ, cʉ̃ ye dʉꞌpocãrĩrẽ suꞌti meꞌrã dʉꞌrenoꞌcʉ niwĩ. Cʉ̃ diapoa quẽꞌrã suꞌti casero meꞌrã omanoꞌcaro niwʉ̃. Tojo weegʉ Jesú narẽ niwĩ:
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Pãjãrã judío masã María meꞌrã baꞌpatiwãꞌcãtiꞌcãrã cʉ̃ tojo weesere ĩꞌarã, Jesure ẽjõpeowã.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ãpẽrã peꞌe ẽjõpeoronojõ nírã, cʉ̃ tojo weeꞌquere fariseo masãpʉre weresãrã waꞌawã.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Tojo weerã fariseo masã, tojo nicã paꞌia wiorã nerẽcãrã niwã. Na paꞌia wiogʉ cʉ̃ meꞌrãcjãrã nirõpʉ nerẽcãrã niwã. Aꞌtiro nicãrã niwã:
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Marĩ cʉ̃rẽ cãꞌmotaꞌaticã, nipeꞌtirã cʉ̃rẽ ẽjõpeorãsama. Romano masã wiorã aꞌtirãsama. Aꞌti, marĩ wiorã nise, Õꞌacʉ̃ wiꞌi quẽꞌrãrẽ cõꞌarãsama.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Niꞌcʉ̃ na meꞌrãcjʉ̃ Caifá wãmetigʉ ti cʉ̃ꞌmarẽ paꞌia wiogʉ nicʉ niwĩ. Cʉ̃ narẽ nicʉ niwĩ:
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Nipeꞌtirã masã marĩ ya diꞌtacjãrã wẽrĩcã, ñaꞌa nibosaꞌa. Aꞌtiro weecã, añusaꞌa. Niꞌcʉ̃ nipeꞌtirã ye buꞌiri wẽrĩbosacã, marĩrẽ añurõsaꞌa, niwĩ.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Caifá cʉ̃ basu wãcũse meꞌrã tojo niticʉ niwĩ. Ti cʉ̃ꞌma cʉ̃ paꞌia wiogʉ nicã, Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ tojo wãcũse oꞌocʉ niwĩ. Tojo nígʉ̃, Judea diꞌtacjãrãrẽ Jesú wẽrĩbosagʉsami nígʉ̃, tojo nicʉ niwĩ.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Jesú ti diꞌtacjãrã diaꞌcʉ̃rẽ wẽrĩbosaticʉ niwĩ. Nipeꞌtirã Õꞌacʉ̃ põꞌrã cʉ̃rẽ ẽjõpeoajãrẽ noꞌo apeye diꞌtapʉ nirã́ quẽꞌrãrẽ wẽrĩbosacʉ niwĩ. Niꞌcã curua weesĩꞌrĩgʉ̃ tojo weecʉ niwĩ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ti nʉmʉta na nerẽ ucṹca nʉmʉ meꞌrã na Jesure wẽjẽatjere wãcũyucãrã niwã.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Na wẽjẽsĩꞌrĩse ye buꞌiri Jesú judío masã ĩꞌorõpʉ sijatiwĩ. Judeapʉ níꞌcʉ wijawãꞌcãwĩ. Niꞌcã macã Efraĩ́ wãmetiri macã yucʉ marĩrõ pʉꞌto nirĩ macãpʉ waꞌawĩ. Ti macãpʉ ʉ̃sã tojawʉ.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Titare Pascua judío masã bosenʉmʉ waꞌatjo cãꞌrõacã dʉꞌsawʉ. Pãjãrã masã Jerusalẽ́pʉ waꞌacãrã niwã. Na ti bosenʉmʉ dʉporo na ñaꞌarõ weeꞌquere coeyurã waꞌacãrã niwã.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Jesure ĩꞌasĩꞌrĩrã aꞌmacusiacãrã niwã. Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ nírã, aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Fariseo masã, paꞌia wiorã masãrẽ aꞌtiro duticãrã niwã:
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.