João 11
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ACF
1 Jesú Jordã́ siaquijipʉ nirĩ cura Lázaro wãmetigʉ cʉ̃ ya macã Betaniapʉ dutitigʉ weecʉ niwĩ. Cʉ̃ maꞌmiosãnumia María, Marta na quẽꞌrã ti macãpʉta nicãrã niwã.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Co Maríata niwõ Jesure cʉ̃ dʉꞌpocãrĩpʉ ʉꞌmʉtise piopeo, co poari meꞌrã tuucoeꞌco.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Lázaro maꞌmiosãnumia cʉ̃ pũrõ nicã ĩꞌarã, ãpẽrã meꞌrã Jesure queti oꞌócãrã niwã:
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesú te quetire tʉꞌogʉ, niwĩ:
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesú narẽ maꞌimigʉ̃, maata waꞌatiwĩ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Te quetire tʉꞌóca beꞌro pʉa nʉmʉ topʉre tojaqueꞌanemowĩ tja.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Beꞌro cʉ̃ ʉ̃sãrẽ niwĩ:
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Ʉ̃sã cʉ̃rẽ niwʉ̃:
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Jesú yʉꞌʉ pacʉ daꞌrase cũuꞌquere queoro peꞌogʉsaꞌa; tojo weerã yʉꞌʉre wẽjẽsome yujupʉ nígʉ̃, queose meꞌrã aꞌtiro werewĩ:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Naꞌitĩꞌarõpʉ sijarã pũrĩcã, na waꞌaro bajutise ye buꞌiri pʉꞌatuu, bʉrʉqueꞌasama. Na sĩꞌose marĩse ye buꞌiri tojo waꞌasama.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Beꞌro Jesú ʉ̃sãrẽ niwĩ:
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ʉ̃sã cʉ̃rẽ niwʉ̃:
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesú Lázaro cãrĩa waꞌapʉ nígʉ̃, wẽrĩa waꞌapʉ nisĩꞌrĩgʉ̃ weecʉ nimiwĩ. Ʉ̃sã peꞌe cãrĩse warore wãcũcãti.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ʉ̃sã tʉꞌoticã, Jesú ʉ̃sãrẽ diacjʉ̃ werewĩ:
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Marĩ topʉ niticã, añuꞌu. Yʉꞌʉ eꞌcatiꞌi; añu nirõsaꞌa mʉsãrẽ. Totá mʉsã nemorõ ẽjõpeorãsaꞌa. Teꞌa marĩ cʉ̃rẽ ĩꞌarã, niwĩ.
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Tomás “Sʉꞌrʉaꞌcʉ” na ninoꞌgʉ̃ ʉ̃sãrẽ niwĩ:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jesú Lázaro ya macãpʉ etagʉ, cʉ̃rẽ ʉ̃tã tutipʉ sĩosõrõcũuꞌquere tʉꞌowĩ. Cʉ̃rẽ tojo wééca beꞌro baꞌparitise nʉmʉrĩ yʉꞌrʉcaro niwʉ̃.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Lázaro ya macã Betania Jerusalẽ́ pʉꞌtoacã niwʉ̃. Pʉa kilómetro, ape kilómetro deco yoaro niwʉ̃.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Tojo weerã Jerusalẽ́cjãrã pãjãrã Marta, Maríare ĩꞌawãcũtutuato nírã na tiropʉ waꞌacãrã niwã.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Marta Jesú etasere tʉꞌogo, cʉ̃rẽ põtẽrĩgõ ejawõ. María peꞌe wiꞌipʉ tojaco niwõ.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marta Jesú tiro etago, cʉ̃rẽ niwõ:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Yʉꞌʉ masĩꞌi, Õꞌacʉ̃ nipeꞌtise mʉꞌʉ sẽrĩsere oꞌosami, niwõ.
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesú core niwĩ:
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Co cʉ̃rẽ niwõ:
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesú core niwĩ:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Niꞌcãrõacãrẽ catirã yʉꞌʉre ẽjõpeorã wẽrĩrã, wẽrĩdojasome. ¿Mʉꞌʉ aꞌtere ẽjõpeoti?
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Co cʉ̃rẽ niwõ:
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Marta Jesú meꞌrã ucṹca beꞌro co acabijo Maríare pijigo waꞌawõ. Core ãpẽrã tʉꞌotiropʉ aꞌtiro nico niwõ:
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Co tojo nicã tʉꞌogo, cʉ̃ tiropʉ maata aꞌtico niwõ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Jesú Martare põtẽrĩꞌcaropʉta niwĩ. Macãpʉre piꞌatiwĩ yujupʉ.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 María co ya wiꞌipʉre sojaro meꞌrã wijaatico niwõ. Tojo weecã ĩꞌarã, judío masã topʉ sijarã ejaꞌcãrã core sirutucãrã niwã. “Co acabiji masãpepʉ utigo waꞌago weesamo”, ni wãcũcãrã nimiwã.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Co peꞌe Jesú tiro etago, cʉ̃ ye dʉꞌpocãrĩ tiropʉ paamuꞌrĩqueꞌawõ. Cʉ̃rẽ niwõ:
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesú co uticã ĩꞌagʉ̃, core sirutuꞌcãrã uticã ĩꞌagʉ̃, ʉpʉtʉ bʉjaweti, pajañaꞌwĩ.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Narẽ sẽrĩtiñaꞌwĩ:
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Topʉ waꞌagʉ, Jesú quẽꞌrã utiwĩ.
35 Jesus chorou.
36 Cʉ̃ uticã ĩꞌarã, niꞌcãrẽrã judío masã niwã:
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ãpẽrã aꞌtiro niwã:
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jesú pũrõ bʉjawetise meꞌrã Lázaro masãpepʉ waꞌawĩ. Ti masãpe ʉ̃tã tuti niwʉ̃. Ti tuti sope pʉꞌto ʉ̃tãgãjo meꞌrã cãꞌmotaꞌanoꞌwʉ̃. Jesú Lázaro wẽrĩꞌcʉpʉre masõꞌque niꞌi|alt="Make 120 percent Rolling stone from Lazarus’ grave" src="CN01768B.TIF" size="col" ref="Jn 11.38-44"
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesú narẽ niwĩ:
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Jesú core niwĩ:
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Beꞌro na ti tutire pãowã. Jesú ʉꞌmʉsepʉ ĩꞌamorõ, Õꞌacʉ̃rẽ niwĩ:
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Yʉꞌʉ masĩꞌi, mʉꞌʉ yʉꞌʉre tʉꞌonuꞌcũcãꞌa. Ãꞌrã aꞌtopʉ nuꞌcũrã ye buꞌiri sẽrĩꞌi. Mʉꞌʉ yʉꞌʉre oꞌóꞌquere masĩato nígʉ̃, tojo weeꞌe.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Cʉ̃ tojo níca beꞌro pũrõ caricũwĩ:
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Tojo nicãta, cʉ̃ wijaatiwĩ. Cʉ̃ ye omocãrĩ, cʉ̃ ye dʉꞌpocãrĩrẽ suꞌti meꞌrã dʉꞌrenoꞌcʉ niwĩ. Cʉ̃ diapoa quẽꞌrã suꞌti casero meꞌrã omanoꞌcaro niwʉ̃. Tojo weegʉ Jesú narẽ niwĩ:
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Pãjãrã judío masã María meꞌrã baꞌpatiwãꞌcãtiꞌcãrã cʉ̃ tojo weesere ĩꞌarã, Jesure ẽjõpeowã.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ãpẽrã peꞌe ẽjõpeoronojõ nírã, cʉ̃ tojo weeꞌquere fariseo masãpʉre weresãrã waꞌawã.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Tojo weerã fariseo masã, tojo nicã paꞌia wiorã nerẽcãrã niwã. Na paꞌia wiogʉ cʉ̃ meꞌrãcjãrã nirõpʉ nerẽcãrã niwã. Aꞌtiro nicãrã niwã:
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Marĩ cʉ̃rẽ cãꞌmotaꞌaticã, nipeꞌtirã cʉ̃rẽ ẽjõpeorãsama. Romano masã wiorã aꞌtirãsama. Aꞌti, marĩ wiorã nise, Õꞌacʉ̃ wiꞌi quẽꞌrãrẽ cõꞌarãsama.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Niꞌcʉ̃ na meꞌrãcjʉ̃ Caifá wãmetigʉ ti cʉ̃ꞌmarẽ paꞌia wiogʉ nicʉ niwĩ. Cʉ̃ narẽ nicʉ niwĩ:
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Nipeꞌtirã masã marĩ ya diꞌtacjãrã wẽrĩcã, ñaꞌa nibosaꞌa. Aꞌtiro weecã, añusaꞌa. Niꞌcʉ̃ nipeꞌtirã ye buꞌiri wẽrĩbosacã, marĩrẽ añurõsaꞌa, niwĩ.
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Caifá cʉ̃ basu wãcũse meꞌrã tojo niticʉ niwĩ. Ti cʉ̃ꞌma cʉ̃ paꞌia wiogʉ nicã, Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ tojo wãcũse oꞌocʉ niwĩ. Tojo nígʉ̃, Judea diꞌtacjãrãrẽ Jesú wẽrĩbosagʉsami nígʉ̃, tojo nicʉ niwĩ.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Jesú ti diꞌtacjãrã diaꞌcʉ̃rẽ wẽrĩbosaticʉ niwĩ. Nipeꞌtirã Õꞌacʉ̃ põꞌrã cʉ̃rẽ ẽjõpeoajãrẽ noꞌo apeye diꞌtapʉ nirã́ quẽꞌrãrẽ wẽrĩbosacʉ niwĩ. Niꞌcã curua weesĩꞌrĩgʉ̃ tojo weecʉ niwĩ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ti nʉmʉta na nerẽ ucṹca nʉmʉ meꞌrã na Jesure wẽjẽatjere wãcũyucãrã niwã.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Na wẽjẽsĩꞌrĩse ye buꞌiri Jesú judío masã ĩꞌorõpʉ sijatiwĩ. Judeapʉ níꞌcʉ wijawãꞌcãwĩ. Niꞌcã macã Efraĩ́ wãmetiri macã yucʉ marĩrõ pʉꞌto nirĩ macãpʉ waꞌawĩ. Ti macãpʉ ʉ̃sã tojawʉ.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Titare Pascua judío masã bosenʉmʉ waꞌatjo cãꞌrõacã dʉꞌsawʉ. Pãjãrã masã Jerusalẽ́pʉ waꞌacãrã niwã. Na ti bosenʉmʉ dʉporo na ñaꞌarõ weeꞌquere coeyurã waꞌacãrã niwã.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Jesure ĩꞌasĩꞌrĩrã aꞌmacusiacãrã niwã. Õꞌacʉ̃ wiꞌipʉ nírã, aꞌmerĩ sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Fariseo masã, paꞌia wiorã masãrẽ aꞌtiro duticãrã niwã:
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.