Jonas 3
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC
1 Beꞌro Õꞌacʉ̃ apaturi tja Jonárẽ Nínivecjãrãrẽ aꞌtiro weredutigʉ oꞌócʉ niwĩ:
1 A palavra do Senhor foi dirigida pela segunda vez a Jonas nestes termos:
2 “Nínivepʉ waꞌaya. Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ weredutisere tocjãrãrẽ weregʉ waꞌaya”, nicʉ niwĩ.
2 Vai a Nínive, a grande cidade, e faze-lhe conhecer a mensagem que te ordenei.
3 Tojo weegʉ Joná Nínivepʉ weregʉ waꞌacʉ niwĩ. Õꞌacʉ̃ dutiꞌcaronojõta weecʉ niwĩ majã. Ti macã pajibutiari macã nicaro niwʉ̃. Ti macãrẽ nipeꞌtiropʉ yʉꞌrʉasĩꞌrĩgʉ̃, iꞌtia nʉmʉ peꞌori macã nicaro niwʉ̃.
3 Jonas pôs-se a caminho e foi a Nínive, segundo a ordem do Senhor. Nínive era, diante de Deus, uma grande cidade: eram precisos três dias para percorrê-la.
4 Joná ti macãpʉ ne etari nʉmʉrẽ ʉpʉtʉ bʉsʉro ucũcusiacʉ niwĩ: “ ‘Cuarenta nʉmʉrĩ beꞌro aꞌti macã Nínive peꞌodijonoꞌrõsaꞌa’, nimi Õꞌacʉ̃”, nicʉ niwĩ. Joná Nínivepʉ etaꞌque niꞌi|alt="Jon approaching Nineveh" src="CO01417B.TIF" size="col" ref="Jon 3.2-6"
4 Jonas foi pela cidade durante todo um dia, pregando: Daqui a quarenta dias Nínive será destruída.
5 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, ti macãcjãrã nipeꞌtirã bʉcʉrã, wĩꞌmarã Õꞌacʉ̃ cʉ̃ tojo nisere ẽjõpeocãrã niwã. Tojo weerã “Beꞌtiroʉaꞌa” ni, na bʉjawetisere ĩꞌorã, suꞌti wãquĩsenojõrẽ sãñacãrã niwã.
5 Os ninivitas creram {nessa mensagem} de Deus, e proclamaram um jejum, vestindo-se de sacos desde o maior até o menor.
6 Nínivecjʉ̃ wiogʉ te quetire tʉꞌogʉ, cʉ̃ wiogʉ dujiri cũmurõpʉ dujiꞌcʉ wãꞌcãnʉꞌcãcʉ niwĩ. Wãꞌcãnʉꞌcã, cʉ̃ wiogʉ suꞌti sãñaꞌquere tuweecʉ niwĩ. Tuwee, suꞌti wãquĩsenojõrẽ sãña, nucũcãpʉ ejanujãcʉ niwĩ.
6 A notícia chegou ao conhecimento do rei de Nínive; ele levantou-se do seu trono, tirou o manto, cobriu-se de saco e sentou-se sobre a cinza.
7 Beꞌro wiogʉ, tojo nicã cʉ̃ docacjãrã wiorã dutise ojacãrã niwã. Nipeꞌtirã ti macãcjãrãrẽ tere masĩcã weecãrã niwã.
7 Em seguida, foi publicado pela cidade, por ordem do rei e dos príncipes, este decreto: Fica proibido aos homens e aos animais, tanto do gado maior como do menor, comer o que quer que seja, assim como pastar ou beber.
8 Tojo weronojõ oꞌorã, nipeꞌtirã mʉsã ecarã meꞌrãta mʉsã bʉjawetisere ĩꞌorã, suꞌti wãquĩsenojõrẽ sãñaña. Mʉsã wãcũrõ põtẽorõ Õꞌacʉ̃rẽ weetamuse ʉpʉtʉ sẽrĩña. Mʉsã basu ñaꞌarõ weesetisere duꞌuya. Mʉsã cumuca weesere duꞌuya.
8 Homens e animais se cobrirão de sacos. Todos clamem a Deus, em alta voz; deixe cada um o seu mau caminho e converta-se da violência que há em suas mãos.
9 Apetero weegʉ Õꞌacʉ̃ marĩrẽ pajañaꞌa, cʉ̃ uasere duꞌubosami. Tojo weecã, marĩ wẽrĩsome”, ni ojacãrã niwã.
9 Quem sabe, Deus se arrependerá, acalmará o ardor de sua cólera e deixará de nos perder!
10 Õꞌacʉ̃ na ñaꞌarõ weesere duꞌucã ĩꞌagʉ̃, cʉ̃ buꞌiri daꞌregʉti nimiꞌquere weeticʉ niwĩ.
10 Diante de uma tal atitude, vendo como renunciavam aos seus maus caminhos, Deus arrependeu-se do mal que resolvera fazer-lhes, e não o executou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.