Gênesis 39

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 José Egiptopʉ mianoꞌcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ topʉ miáca beꞌro cʉ̃rẽ miaꞌcãrã ismaelita masã Potifar wãmetigʉre duaturiacãrã niwã. Cʉ̃ Egiptocjʉ̃ wiogʉ faraṍrẽ daꞌratamugʉ̃, tojo nicã cʉ̃rẽ coꞌterã surara wiogʉ nicʉ niwĩ.
1 José havia sido levado para o Egito, onde o egípcio Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã ni, cʉ̃rẽ weetamucʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ wiogʉ Potifar, Egiptocjʉ̃ ya wiꞌipʉ nirĩ cura nipeꞌtise cʉ̃rẽ añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacaro niwʉ̃.
2 O Senhor estava com José, de modo que este prosperou e passou a morar na casa do seu senhor egípcio.
3 Potifata Õꞌacʉ̃ Joseré weetamusere, tojo nicã cʉ̃rẽ añurõ waꞌasere ĩꞌacʉ niwĩ.
3 Quando este percebeu que o Senhor estava com ele e que o fazia prosperar em tudo o que realizava,
4 Tojo weegʉ Joseré añurõ wãcũcʉ niwĩ. Tojo wãcũgʉ̃ cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌi wiogʉ, cʉ̃rẽ weetamuacjʉ warore sõrõcʉ niwĩ. Nipeꞌtise cʉ̃ yere sʉꞌori ĩꞌanʉrʉ̃dutigʉ sõrõcʉ niwĩ.
4 agradou-se de José e tornou-o administrador de seus bens. Potifar deixou a seu cuidado a sua casa e lhe confiou tudo o que possuía.
5 Cʉ̃rẽ wiogʉ sõrõca nʉmʉ meꞌrãta Õꞌacʉ̃ Potifare añurõ waꞌacã weenuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃ ya wiꞌi cjase cʉ̃ cʉosere, tojo nicã cʉ̃ cãpũpʉ cʉosere “Añurõ waꞌato”, nicʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
5 Desde que o deixou cuidando de sua casa e de todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que Potifar possuía, tanto em casa como no campo.
6 José tere coꞌtegʉ niyucã, Potifar ne cãꞌrõ wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Baꞌaritero ejacã diaꞌcʉ̃rẽ baꞌagʉ waꞌamʉjãcʉ niwĩ.
6 Assim, deixou ele aos cuidados de José tudo o que tinha, e não se preocupava com coisa alguma, exceto com sua própria comida. José era atraente e de boa aparência,
7 Beꞌro cʉ̃ wiogʉ Potifar nʉmo cʉ̃rẽ pũrõ ĩꞌaco niwõ. Joseré tʉꞌsago, niꞌcã nʉmʉ cʉ̃rẽ, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
7 e, depois de certo tempo, a mulher do seu senhor começou a cobiçá-lo e o convidou: "Venha, deite-se comigo! "
8 José co tojo nisere tʉꞌsatigʉ, core aꞌtiro nicʉ niwĩ:
8 Mas ele se recusou e lhe disse: "Meu senhor não se preocupa com coisa alguma de sua casa, e tudo o que tem deixou aos meus cuidados.
9 Aꞌti wiꞌipʉre ne apĩ yʉꞌʉ nemorõ nigʉ̃́ marĩmi. Yʉꞌʉ wiogʉ yʉꞌʉre, yʉꞌʉ sẽrĩsere oꞌoticã weetimi. Noꞌo nipeꞌtisere oꞌomi. Mʉꞌʉ pũrĩcãrẽ basioweꞌe. Mʉꞌʉ yʉꞌʉ wiogʉ nʉmo niꞌi. Tojo weegʉ yʉꞌʉ to cãꞌrõjo ñaꞌarõ weemasĩtisaꞌa. Õꞌacʉ̃rẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãmasĩtisaꞌa, nicʉ niwĩ.
9 Ninguém desta casa está acima de mim. Ele nada me negou, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como poderia eu, então, cometer algo tão perverso e pecar contra Deus? "
10 Co cʉ̃rẽ nipeꞌtise nʉmʉrĩ “Baꞌpati, yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nimicã, ne waꞌaticʉ niwĩ.
10 Assim, embora ela insistisse com José dia após dia, ele se recusava a deitar-se com ela e evitava ficar perto dela.
11 Niꞌcã nʉmʉ José cʉ̃ wiogʉ ya wiꞌipʉ cʉ̃ daꞌrasenojõrẽ weegʉ waꞌacʉ niwĩ. Titare ãpẽrã ti wiꞌipʉ daꞌracoꞌterã topʉ marĩcãrã niwã.
11 Um dia ele entrou na casa para fazer suas tarefas, e nenhum dos empregados ali se encontrava.
12 Potifar nʉmo cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ tʉ̃awee, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
12 Ela o agarrou pelo manto e voltou a convidá-lo: "Vamos, deite-se comigo! " Mas ele fugiu da casa, deixando o manto na mão dela.
13 Cʉ̃ buꞌicjãrõrẽ topʉ cõꞌa omawijaacã ĩꞌagõ,
13 Quando ela viu que, ao fugir, ele tinha deixado o manto em sua mão,
14 to daꞌracoꞌterãrẽ pijio, aꞌtiro nico niwõ:
14 chamou os empregados e lhes disse: "Vejam, este hebreu nos foi trazido para nos insultar! Ele entrou aqui e tentou abusar de mim, mas eu gritei.
15 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã tʉꞌogʉ, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ cõꞌa, omawijaami, nico niwõ.
15 Quando me ouviu gritar por socorro, largou seu manto ao meu lado e fugiu da casa".
16 Co marãpʉ wiꞌipʉ dajari cura to suꞌtirore cʉoco niwõ.
16 Ela conservou o manto consigo até que o senhor de José chegasse em casa.
17 Cʉ̃rẽ mejãrõta wereco niwõ tja:
17 Então repetiu-lhe a história: "Aquele escravo hebreu que você nos trouxe aproximou-se de mim para me insultar.
18 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõ aꞌto doquecũ, omawijaa waꞌami.
18 Mas, quando gritei por socorro, ele largou seu manto ao meu lado e fugiu".
19 Potifar cʉ̃ nʉmo “Mʉꞌʉrẽ daꞌracoꞌtegʉ tojo weeami”, nicã tʉꞌogʉ, uayʉꞌrʉacʉ niwĩ.
19 Quando o seu senhor ouviu o que a sua mulher lhe disse: "Foi assim que o seu escravo me tratou", ficou indignado.
20 Tojo weegʉ Joseré ñeꞌeduti, buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõduticʉ niwĩ. Ti wiꞌipʉta buꞌiriwiꞌia wiogʉ faraṍrẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãꞌcãrã dujicãrã niwã.
20 Mandou buscar José e lançou-o na prisão em que eram postos os prisioneiros do rei. José ficou na prisão,
21 Tojo weemicã, Õꞌacʉ̃ peꞌe cʉ̃ maꞌisere ĩꞌogʉ̃, José meꞌrã ninuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ weetamugʉ̃, topʉ buꞌiri wiꞌi wiogʉre añurõ wãcũcã weecʉ niwĩ.
21 mas o Senhor estava com ele e o tratou com bondade, concedendo-lhe a simpatia do carcereiro.
22 Tojo weegʉ José topʉ nipeꞌtirã buꞌiri cʉorãrẽ ĩꞌanʉrʉ̃, narẽ coꞌtegʉ tojacʉ niwĩ. Tojo nicã, nipeꞌtise ti wiꞌipʉ weesere sʉꞌori duticʉ niwĩ.
22 Por isso o carcereiro encarregou José de todos os que estavam na prisão, e ele se tornou responsável por tudo o que lá sucedia.
23 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã nígʉ̃, nipeꞌtise añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacã weecʉ niwĩ. Tojo weegʉ surara topʉ coꞌterã wiogʉ cʉ̃ Joseré cũuꞌquere wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Joseré buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõꞌque niꞌi|alt="Joseph put in prison" src="CO00718B.TIF" size="col" ref="Gn 39.11-21"
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava a cargo de José, porque o Senhor estava com José e lhe concedia bom êxito em tudo o que realizava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.