Gênesis 39

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 José Egiptopʉ mianoꞌcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ topʉ miáca beꞌro cʉ̃rẽ miaꞌcãrã ismaelita masã Potifar wãmetigʉre duaturiacãrã niwã. Cʉ̃ Egiptocjʉ̃ wiogʉ faraṍrẽ daꞌratamugʉ̃, tojo nicã cʉ̃rẽ coꞌterã surara wiogʉ nicʉ niwĩ.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã ni, cʉ̃rẽ weetamucʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ wiogʉ Potifar, Egiptocjʉ̃ ya wiꞌipʉ nirĩ cura nipeꞌtise cʉ̃rẽ añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacaro niwʉ̃.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Potifata Õꞌacʉ̃ Joseré weetamusere, tojo nicã cʉ̃rẽ añurõ waꞌasere ĩꞌacʉ niwĩ.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 Tojo weegʉ Joseré añurõ wãcũcʉ niwĩ. Tojo wãcũgʉ̃ cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌi wiogʉ, cʉ̃rẽ weetamuacjʉ warore sõrõcʉ niwĩ. Nipeꞌtise cʉ̃ yere sʉꞌori ĩꞌanʉrʉ̃dutigʉ sõrõcʉ niwĩ.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Cʉ̃rẽ wiogʉ sõrõca nʉmʉ meꞌrãta Õꞌacʉ̃ Potifare añurõ waꞌacã weenuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃ ya wiꞌi cjase cʉ̃ cʉosere, tojo nicã cʉ̃ cãpũpʉ cʉosere “Añurõ waꞌato”, nicʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 José tere coꞌtegʉ niyucã, Potifar ne cãꞌrõ wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Baꞌaritero ejacã diaꞌcʉ̃rẽ baꞌagʉ waꞌamʉjãcʉ niwĩ.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 Beꞌro cʉ̃ wiogʉ Potifar nʉmo cʉ̃rẽ pũrõ ĩꞌaco niwõ. Joseré tʉꞌsago, niꞌcã nʉmʉ cʉ̃rẽ, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 José co tojo nisere tʉꞌsatigʉ, core aꞌtiro nicʉ niwĩ:
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 Aꞌti wiꞌipʉre ne apĩ yʉꞌʉ nemorõ nigʉ̃́ marĩmi. Yʉꞌʉ wiogʉ yʉꞌʉre, yʉꞌʉ sẽrĩsere oꞌoticã weetimi. Noꞌo nipeꞌtisere oꞌomi. Mʉꞌʉ pũrĩcãrẽ basioweꞌe. Mʉꞌʉ yʉꞌʉ wiogʉ nʉmo niꞌi. Tojo weegʉ yʉꞌʉ to cãꞌrõjo ñaꞌarõ weemasĩtisaꞌa. Õꞌacʉ̃rẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãmasĩtisaꞌa, nicʉ niwĩ.
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Co cʉ̃rẽ nipeꞌtise nʉmʉrĩ “Baꞌpati, yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nimicã, ne waꞌaticʉ niwĩ.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Niꞌcã nʉmʉ José cʉ̃ wiogʉ ya wiꞌipʉ cʉ̃ daꞌrasenojõrẽ weegʉ waꞌacʉ niwĩ. Titare ãpẽrã ti wiꞌipʉ daꞌracoꞌterã topʉ marĩcãrã niwã.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Potifar nʉmo cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ tʉ̃awee, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Cʉ̃ buꞌicjãrõrẽ topʉ cõꞌa omawijaacã ĩꞌagõ,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 to daꞌracoꞌterãrẽ pijio, aꞌtiro nico niwõ:
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã tʉꞌogʉ, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ cõꞌa, omawijaami, nico niwõ.
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Co marãpʉ wiꞌipʉ dajari cura to suꞌtirore cʉoco niwõ.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Cʉ̃rẽ mejãrõta wereco niwõ tja:
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõ aꞌto doquecũ, omawijaa waꞌami.
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Potifar cʉ̃ nʉmo “Mʉꞌʉrẽ daꞌracoꞌtegʉ tojo weeami”, nicã tʉꞌogʉ, uayʉꞌrʉacʉ niwĩ.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Tojo weegʉ Joseré ñeꞌeduti, buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõduticʉ niwĩ. Ti wiꞌipʉta buꞌiriwiꞌia wiogʉ faraṍrẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãꞌcãrã dujicãrã niwã.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 Tojo weemicã, Õꞌacʉ̃ peꞌe cʉ̃ maꞌisere ĩꞌogʉ̃, José meꞌrã ninuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ weetamugʉ̃, topʉ buꞌiri wiꞌi wiogʉre añurõ wãcũcã weecʉ niwĩ.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 Tojo weegʉ José topʉ nipeꞌtirã buꞌiri cʉorãrẽ ĩꞌanʉrʉ̃, narẽ coꞌtegʉ tojacʉ niwĩ. Tojo nicã, nipeꞌtise ti wiꞌipʉ weesere sʉꞌori duticʉ niwĩ.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã nígʉ̃, nipeꞌtise añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacã weecʉ niwĩ. Tojo weegʉ surara topʉ coꞌterã wiogʉ cʉ̃ Joseré cũuꞌquere wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Joseré buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõꞌque niꞌi|alt="Joseph put in prison" src="CO00718B.TIF" size="col" ref="Gn 39.11-21"
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.