Gênesis 39
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARIB
1 José Egiptopʉ mianoꞌcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ topʉ miáca beꞌro cʉ̃rẽ miaꞌcãrã ismaelita masã Potifar wãmetigʉre duaturiacãrã niwã. Cʉ̃ Egiptocjʉ̃ wiogʉ faraṍrẽ daꞌratamugʉ̃, tojo nicã cʉ̃rẽ coꞌterã surara wiogʉ nicʉ niwĩ.
1 José foi levado ao Egito; e Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda, egípcio, comprou-o da mão dos ismaelitas que o haviam levado para lá.
2 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã ni, cʉ̃rẽ weetamucʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ wiogʉ Potifar, Egiptocjʉ̃ ya wiꞌipʉ nirĩ cura nipeꞌtise cʉ̃rẽ añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacaro niwʉ̃.
2 Mas o Senhor era com José, e ele tornou-se próspero; e estava na casa do seu senhor, o egípcio.
3 Potifata Õꞌacʉ̃ Joseré weetamusere, tojo nicã cʉ̃rẽ añurõ waꞌasere ĩꞌacʉ niwĩ.
3 E viu o seu senhor que Deus era com ele, e que fazia prosperar em sua mão tudo quanto ele empreendia.
4 Tojo weegʉ Joseré añurõ wãcũcʉ niwĩ. Tojo wãcũgʉ̃ cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌi wiogʉ, cʉ̃rẽ weetamuacjʉ warore sõrõcʉ niwĩ. Nipeꞌtise cʉ̃ yere sʉꞌori ĩꞌanʉrʉ̃dutigʉ sõrõcʉ niwĩ.
4 Assim José achou graça aos olhos dele, e o servia; de modo que o fez mordomo da sua casa, e entregou na sua mão tudo o que tinha.
5 Cʉ̃rẽ wiogʉ sõrõca nʉmʉ meꞌrãta Õꞌacʉ̃ Potifare añurõ waꞌacã weenuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃ ya wiꞌi cjase cʉ̃ cʉosere, tojo nicã cʉ̃ cãpũpʉ cʉosere “Añurõ waꞌato”, nicʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
5 Desde que o pôs como mordomo sobre a sua casa e sobre todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; e a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto na casa como no campo.
6 José tere coꞌtegʉ niyucã, Potifar ne cãꞌrõ wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Baꞌaritero ejacã diaꞌcʉ̃rẽ baꞌagʉ waꞌamʉjãcʉ niwĩ.
6 Potifar deixou tudo na mão de José, de maneira que nada sabia do que estava com ele, a não ser do pão que comia. Ora, José era formoso de porte e de semblante.
7 Beꞌro cʉ̃ wiogʉ Potifar nʉmo cʉ̃rẽ pũrõ ĩꞌaco niwõ. Joseré tʉꞌsago, niꞌcã nʉmʉ cʉ̃rẽ, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
7 E aconteceu depois destas coisas que a mulher do seu senhor pôs os olhos em José, e lhe disse: Deita-te comigo.
8 José co tojo nisere tʉꞌsatigʉ, core aꞌtiro nicʉ niwĩ:
8 Mas ele recusou, e disse à mulher do seu senhor: Eis que o meu senhor não sabe o que está comigo na sua casa, e entregou em minha mão tudo o que tem;
9 Aꞌti wiꞌipʉre ne apĩ yʉꞌʉ nemorõ nigʉ̃́ marĩmi. Yʉꞌʉ wiogʉ yʉꞌʉre, yʉꞌʉ sẽrĩsere oꞌoticã weetimi. Noꞌo nipeꞌtisere oꞌomi. Mʉꞌʉ pũrĩcãrẽ basioweꞌe. Mʉꞌʉ yʉꞌʉ wiogʉ nʉmo niꞌi. Tojo weegʉ yʉꞌʉ to cãꞌrõjo ñaꞌarõ weemasĩtisaꞌa. Õꞌacʉ̃rẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãmasĩtisaꞌa, nicʉ niwĩ.
9 ele não é maior do que eu nesta casa; e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porquanto és sua mulher. Como, pois, posso eu cometer este grande mal, e pecar contra Deus?
10 Co cʉ̃rẽ nipeꞌtise nʉmʉrĩ “Baꞌpati, yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nimicã, ne waꞌaticʉ niwĩ.
10 Entretanto, ela instava com José dia após dia; ele, porém, não lhe dava ouvidos, para se deitar com ela, ou estar com ela.
11 Niꞌcã nʉmʉ José cʉ̃ wiogʉ ya wiꞌipʉ cʉ̃ daꞌrasenojõrẽ weegʉ waꞌacʉ niwĩ. Titare ãpẽrã ti wiꞌipʉ daꞌracoꞌterã topʉ marĩcãrã niwã.
11 Mas sucedeu, certo dia, que entrou na casa para fazer o seu serviço; e nenhum dos homens da casa estava lá dentro.
12 Potifar nʉmo cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ tʉ̃awee, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
12 Então ela, pegando-o pela capa, lhe disse: Deita-te comigo! Mas ele, deixando a capa na mão dela, fugiu, escapando para fora.
13 Cʉ̃ buꞌicjãrõrẽ topʉ cõꞌa omawijaacã ĩꞌagõ,
13 Quando ela viu que ele deixara a capa na mão dela e fugira para fora,
14 to daꞌracoꞌterãrẽ pijio, aꞌtiro nico niwõ:
14 chamou pelos homens de sua casa, e disse-lhes: Vede! meu marido trouxe-nos um hebreu para nos insultar; veio a mim para se deitar comigo, e eu gritei em alta voz;
15 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã tʉꞌogʉ, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ cõꞌa, omawijaami, nico niwõ.
15 e ouvigiu-se para ela no caminho, e disse: Vem, deixa-me deixou, aqui a sua capa e fugiu, escapando para fora.
16 Co marãpʉ wiꞌipʉ dajari cura to suꞌtirore cʉoco niwõ.
16 Ela guardou a capa consigo, até que o senhor dele voltou a casa.
17 Cʉ̃rẽ mejãrõta wereco niwõ tja:
17 Então falou-lhe conforme as mesmas palavras, dizendo: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio a mim para me insultar;
18 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõ aꞌto doquecũ, omawijaa waꞌami.
18 mas, levantando eu a voz e gritando, ele deixou comigo a capa e fugiu para fora.
19 Potifar cʉ̃ nʉmo “Mʉꞌʉrẽ daꞌracoꞌtegʉ tojo weeami”, nicã tʉꞌogʉ, uayʉꞌrʉacʉ niwĩ.
19 Tendo o seu senhor ouvido as palavras de sua mulher, que lhe falava, dizendo: Desta maneira me fez teu servo, a sua ira se acendeu.
20 Tojo weegʉ Joseré ñeꞌeduti, buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõduticʉ niwĩ. Ti wiꞌipʉta buꞌiriwiꞌia wiogʉ faraṍrẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãꞌcãrã dujicãrã niwã.
20 Então o senhor de José o tomou, e o lançou no cárcere, no lugar em que os presos do rei estavam encarcerados; e ele ficou ali no cárcere.
21 Tojo weemicã, Õꞌacʉ̃ peꞌe cʉ̃ maꞌisere ĩꞌogʉ̃, José meꞌrã ninuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ weetamugʉ̃, topʉ buꞌiri wiꞌi wiogʉre añurõ wãcũcã weecʉ niwĩ.
21 O Senhor, porém, era com José, estendendo sobre ele a sua benignidade e dando-lhe graça aos olhos do carcereiro,
22 Tojo weegʉ José topʉ nipeꞌtirã buꞌiri cʉorãrẽ ĩꞌanʉrʉ̃, narẽ coꞌtegʉ tojacʉ niwĩ. Tojo nicã, nipeꞌtise ti wiꞌipʉ weesere sʉꞌori duticʉ niwĩ.
22 o qual entregou na mão de José todos os presos que estavam no cárcere; e era José quem ordenava tudo o que se fazia ali.
23 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã nígʉ̃, nipeꞌtise añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacã weecʉ niwĩ. Tojo weegʉ surara topʉ coꞌterã wiogʉ cʉ̃ Joseré cũuꞌquere wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Joseré buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõꞌque niꞌi|alt="Joseph put in prison" src="CO00718B.TIF" size="col" ref="Gn 39.11-21"
23 E o carcereiro não tinha cuidado de coisa alguma que estava na mão de José, porquanto o Senhor era com ele, fazendo prosperar tudo quanto ele empreendia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.