Gênesis 39

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 José Egiptopʉ mianoꞌcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ topʉ miáca beꞌro cʉ̃rẽ miaꞌcãrã ismaelita masã Potifar wãmetigʉre duaturiacãrã niwã. Cʉ̃ Egiptocjʉ̃ wiogʉ faraṍrẽ daꞌratamugʉ̃, tojo nicã cʉ̃rẽ coꞌterã surara wiogʉ nicʉ niwĩ.
1 José foi levado ao Egito, e Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda, egípcio, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã ni, cʉ̃rẽ weetamucʉ niwĩ. Tojo weegʉ cʉ̃ wiogʉ Potifar, Egiptocjʉ̃ ya wiꞌipʉ nirĩ cura nipeꞌtise cʉ̃rẽ añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacaro niwʉ̃.
2 O Senhor era com José, que veio a ser homem próspero; e estava na casa de seu senhor egípcio.
3 Potifata Õꞌacʉ̃ Joseré weetamusere, tojo nicã cʉ̃rẽ añurõ waꞌasere ĩꞌacʉ niwĩ.
3 Vendo Potifar que o Senhor era com ele e que tudo o que ele fazia o Senhor prosperava em suas mãos,
4 Tojo weegʉ Joseré añurõ wãcũcʉ niwĩ. Tojo wãcũgʉ̃ cʉ̃rẽ, cʉ̃ ya wiꞌi wiogʉ, cʉ̃rẽ weetamuacjʉ warore sõrõcʉ niwĩ. Nipeꞌtise cʉ̃ yere sʉꞌori ĩꞌanʉrʉ̃dutigʉ sõrõcʉ niwĩ.
4 logrou José mercê perante ele, a quem servia; e ele o pôs por mordomo de sua casa e lhe passou às mãos tudo o que tinha.
5 Cʉ̃rẽ wiogʉ sõrõca nʉmʉ meꞌrãta Õꞌacʉ̃ Potifare añurõ waꞌacã weenuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃ ya wiꞌi cjase cʉ̃ cʉosere, tojo nicã cʉ̃ cãpũpʉ cʉosere “Añurõ waꞌato”, nicʉ niwĩ Õꞌacʉ̃.
5 E, desde que o fizera mordomo de sua casa e sobre tudo o que tinha, o Senhor abençoou a casa do egípcio por amor de José; a bênção do Senhor estava sobre tudo o que tinha, tanto em casa como no campo.
6 José tere coꞌtegʉ niyucã, Potifar ne cãꞌrõ wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Baꞌaritero ejacã diaꞌcʉ̃rẽ baꞌagʉ waꞌamʉjãcʉ niwĩ.
6 Potifar tudo o que tinha confiou às mãos de José, de maneira que, tendo-o por mordomo, de nada sabia, além do pão com que se alimentava. José era formoso de porte e de aparência.
7 Beꞌro cʉ̃ wiogʉ Potifar nʉmo cʉ̃rẽ pũrõ ĩꞌaco niwõ. Joseré tʉꞌsago, niꞌcã nʉmʉ cʉ̃rẽ, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
7 Aconteceu, depois destas coisas, que a mulher de seu senhor pôs os olhos em José e lhe disse: Deita-te comigo.
8 José co tojo nisere tʉꞌsatigʉ, core aꞌtiro nicʉ niwĩ:
8 Ele, porém, recusou e disse à mulher do seu senhor: Tem-me por mordomo o meu senhor e não sabe do que há em casa, pois tudo o que tem me passou ele às minhas mãos.
9 Aꞌti wiꞌipʉre ne apĩ yʉꞌʉ nemorõ nigʉ̃́ marĩmi. Yʉꞌʉ wiogʉ yʉꞌʉre, yʉꞌʉ sẽrĩsere oꞌoticã weetimi. Noꞌo nipeꞌtisere oꞌomi. Mʉꞌʉ pũrĩcãrẽ basioweꞌe. Mʉꞌʉ yʉꞌʉ wiogʉ nʉmo niꞌi. Tojo weegʉ yʉꞌʉ to cãꞌrõjo ñaꞌarõ weemasĩtisaꞌa. Õꞌacʉ̃rẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãmasĩtisaꞌa, nicʉ niwĩ.
9 Ele não é maior do que eu nesta casa e nenhuma coisa me vedou, senão a ti, porque és sua mulher; como, pois, cometeria eu tamanha maldade e pecaria contra Deus?
10 Co cʉ̃rẽ nipeꞌtise nʉmʉrĩ “Baꞌpati, yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nimicã, ne waꞌaticʉ niwĩ.
10 Falando ela a José todos os dias, e não lhe dando ele ouvidos, para se deitar com ela e estar com ela,
11 Niꞌcã nʉmʉ José cʉ̃ wiogʉ ya wiꞌipʉ cʉ̃ daꞌrasenojõrẽ weegʉ waꞌacʉ niwĩ. Titare ãpẽrã ti wiꞌipʉ daꞌracoꞌterã topʉ marĩcãrã niwã.
11 sucedeu que, certo dia, veio ele a casa, para atender aos negócios; e ninguém dos de casa se achava presente.
12 Potifar nʉmo cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ tʉ̃awee, “Yʉꞌʉ meꞌrã nígʉ̃ aꞌtia”, nico niwõ.
12 Então, ela o pegou pelas vestes e lhe disse: Deita-te comigo; ele, porém, deixando as vestes nas mãos dela, saiu, fugindo para fora.
13 Cʉ̃ buꞌicjãrõrẽ topʉ cõꞌa omawijaacã ĩꞌagõ,
13 Vendo ela que ele fugira para fora, mas havia deixado as vestes nas mãos dela,
14 to daꞌracoꞌterãrẽ pijio, aꞌtiro nico niwõ:
14 chamou pelos homens de sua casa e lhes disse: Vede, trouxe-nos meu marido este hebreu para insultar-nos; veio até mim para se deitar comigo; mas eu gritei em alta voz.
15 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã tʉꞌogʉ, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõrẽ cõꞌa, omawijaami, nico niwõ.
15 Ouvindo ele que eu levantava a voz e gritava, deixou as vestes ao meu lado e saiu, fugindo para fora.
16 Co marãpʉ wiꞌipʉ dajari cura to suꞌtirore cʉoco niwõ.
16 Conservou ela junto de si as vestes dele, até que seu senhor tornou a casa.
17 Cʉ̃rẽ mejãrõta wereco niwõ tja:
17 Então, lhe falou, segundo as mesmas palavras, e disse: O servo hebreu, que nos trouxeste, veio ter comigo para insultar-me;
18 Yʉꞌʉ tutuaro põtẽorõ caricũcã, cʉ̃ yaro suꞌtiro buꞌicjãrõ aꞌto doquecũ, omawijaa waꞌami.
18 quando, porém, levantei a voz e gritei, ele, deixando as vestes ao meu lado, fugiu para fora.
19 Potifar cʉ̃ nʉmo “Mʉꞌʉrẽ daꞌracoꞌtegʉ tojo weeami”, nicã tʉꞌogʉ, uayʉꞌrʉacʉ niwĩ.
19 Tendo o senhor ouvido as palavras de sua mulher, como lhe tinha dito: Desta maneira me fez o teu servo; então, se lhe acendeu a ira.
20 Tojo weegʉ Joseré ñeꞌeduti, buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõduticʉ niwĩ. Ti wiꞌipʉta buꞌiriwiꞌia wiogʉ faraṍrẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãꞌcãrã dujicãrã niwã.
20 E o senhor de José o tomou e o lançou no cárcere, no lugar onde os presos do rei estavam encarcerados; ali ficou ele na prisão.
21 Tojo weemicã, Õꞌacʉ̃ peꞌe cʉ̃ maꞌisere ĩꞌogʉ̃, José meꞌrã ninuꞌcũcʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ weetamugʉ̃, topʉ buꞌiri wiꞌi wiogʉre añurõ wãcũcã weecʉ niwĩ.
21 O Senhor , porém, era com José, e lhe foi benigno, e lhe deu mercê perante o carcereiro;
22 Tojo weegʉ José topʉ nipeꞌtirã buꞌiri cʉorãrẽ ĩꞌanʉrʉ̃, narẽ coꞌtegʉ tojacʉ niwĩ. Tojo nicã, nipeꞌtise ti wiꞌipʉ weesere sʉꞌori duticʉ niwĩ.
22 o qual confiou às mãos de José todos os presos que estavam no cárcere; e ele fazia tudo quanto se devia fazer ali.
23 Õꞌacʉ̃ José meꞌrã nígʉ̃, nipeꞌtise añurõ diaꞌcʉ̃ waꞌacã weecʉ niwĩ. Tojo weegʉ surara topʉ coꞌterã wiogʉ cʉ̃ Joseré cũuꞌquere wãcũqueꞌtiticʉ niwĩ. Joseré buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõꞌque niꞌi|alt="Joseph put in prison" src="CO00718B.TIF" size="col" ref="Gn 39.11-21"
23 E nenhum cuidado tinha o carcereiro de todas as coisas que estavam nas mãos de José, porquanto o Senhor era com ele, e tudo o que ele fazia o Senhor prosperava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.