Gênesis 33

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Esaú cuatrocientos ʉmʉa meꞌrã aꞌticã ĩꞌagʉ̃, Jacob aꞌtiro weecʉ niwĩ. Lea, Raquel, pʉarã narẽ daꞌracoꞌterã numia meꞌrã nanʉcʉ̃ na põꞌrãrẽ dʉcawaacʉ niwĩ.
1 Jacó levantou os olhos e viu Esaú aproximando-se com seus quatrocentos homens. Assim, dividiu os filhos entre Lia, Raquel e as duas servas.
2 Narẽ daꞌracoꞌterã numiarẽ na põꞌrã meꞌrã na dʉporo nʉꞌcõcʉ niwĩ. Beꞌro Leare co põꞌrã meꞌrã nʉꞌcõcʉ niwĩ. Nitʉoropʉ Raquere co macʉ̃ José meꞌrã nʉꞌcõcʉ niwĩ.
2 Colocou as servas e os filhos delas à frente, Lia e seus filhos em seguida, e Raquel e José por último.
3 Beꞌro Jacob na dʉporoacã ʉꞌmʉtãwãꞌcãcʉ niwĩ. Esaúre põtẽrĩgʉ̃ waꞌagʉ, sietetiri cʉ̃ diapoare nucũcãpʉ paamuꞌrĩqueꞌacʉ niwĩ. Téé cʉ̃ tiropʉ ejagʉ, tojo weeduꞌucʉ niwĩ.
3 Jacó passou à frente e, ao aproximar-se de seu irmão, curvou-se até o chão sete vezes.
4 Esaú peꞌe cʉ̃rẽ põtẽrĩgʉ̃, omawãꞌcãti, paabʉꞌa, miꞌmicʉ niwĩ. Na pʉarãpʉta aꞌmerĩ uticãrã niwã.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó e o abraçou; pôs os braços em volta do pescoço do irmão e o beijou. E os dois choraram.
5 Tuꞌajanʉꞌcõ, Esaú na numiarẽ, wĩꞌmarãrẽ ĩꞌa, aꞌtiro ni sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
5 Então Esaú viu as mulheres e as crianças e perguntou: “Quem são estas pessoas que estão com você?”. Jacó respondeu: “São os filhos que Deus, em sua bondade, concedeu a seu servo”.
6 Tojo nicã tʉꞌorã, cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterã numia na põꞌrã meꞌrã, Esaú tiroacãpʉ waꞌa, cʉ̃rẽ wiopesase meꞌrã añudutirã, nucũcãpʉ paamuꞌrĩqueꞌacãrã niwã.
6 As servas e seus filhos se aproximaram e se curvaram diante de Esaú.
7 Beꞌro Lea cʉ̃ tiroacãpʉ aꞌti, co quẽꞌrã co põꞌrã meꞌrã mejãrõta weeco niwõ. Yapatigopʉa Raquel co macʉ̃ José meꞌrã, mejãrõta weeco niwõ.
7 Em seguida, Lia e seus filhos vieram e se curvaram diante dele. Por fim, José e Raquel se aproximaram e se curvaram diante dele.
8 Esaú Jacore sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
8 “E o que eram todos aqueles rebanhos que encontrei no caminho?”, perguntou Esaú. Jacó respondeu: “São presentes, meu senhor, para garantir sua amizade”.
9 —Niweꞌe, nijã. Yʉꞌʉ quẽꞌrã pãjãrã cʉoapʉ. Na mʉꞌʉ yarã meꞌrãta tojayá, nicʉ niwĩ Esaú.
9 “Meu irmão, eu já tenho muitos bens”, disse Esaú. “Guarde para você o que é seu.”
10 Jacob cʉ̃ maꞌmirẽ ninemocʉ niwĩ:
10 Mas Jacó insistiu: “Não! Se obtive seu favor, peço que aceite meu presente. E que alívio é ver seu sorriso amigável! É como ver a face de Deus!
11 Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ miiti oꞌosere ñeꞌeña. Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉre peje apeyenojõ cʉocã weeami. Ne apeyenojõ dʉꞌsaweꞌe.
11 Por favor, aceite o presente que eu lhe trouxe, pois Deus tem sido muito bondoso comigo. Tenho mais que suficiente”. Diante da insistência de Jacó, Esaú acabou aceitando o presente.
12 Beꞌro Esaú nicʉ niwĩ:
12 Então Esaú disse: “Vamos andando. Eu o acompanharei”.
13 Jacob peꞌe cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
13 Jacó, porém, respondeu: “Como meu senhor pode ver, algumas das crianças são bem pequenas, e os rebanhos também têm crias. Se os forçarmos demais, mesmo que por um dia, pode ser que os animais morram.
14 Mʉꞌʉ peꞌe mʉꞌʉ dutise doca nigʉ̃́ dʉporo ʉꞌmʉtãwãꞌcãña. Mʉꞌʉ tojo weecã, añurõsaꞌa. Yʉꞌʉ peꞌe waꞌicʉrã, yʉꞌʉ dʉporo waꞌarã na sijaro ejatuaro sajatiro waꞌagʉti. Tojo nicã wĩꞌmarã na sijaro ejatuaro waꞌagʉti. Téé Seipʉ aꞌmerĩ ĩꞌarã, nicʉ niwĩ Jacob.
14 Por favor, meu senhor, vá adiante do seu servo. Seguiremos mais devagar, em um ritmo que os rebanhos e as crianças possam acompanhar. Encontrarei com meu senhor em Seir”.
15 Esaú, “Jaʉ, tojota weerã́. Yʉꞌʉ meꞌrã aꞌtiꞌcãrã ʉmʉarẽ mʉꞌʉrẽ baꞌpaticã, pejetirã cũugʉ̃ti”, nicʉ niwĩ.
15 “Está bem”, disse Esaú. “Mas, pelo menos, permita-me deixar alguns dos meus homens para acompanhá-lo.” Jacó respondeu: “Não é necessário. Para mim, ter sido bem recebido por meu senhor já é o bastante!”.
16 Na tojo ni ucṹca nʉmʉrẽta Esaú Seipʉ dajatojaacʉ niwĩ.
16 Esaú deu meia-volta e regressou a Seir naquele mesmo dia.
17 Jacob peꞌe Sucot wãmetiropʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ niatji wiꞌire weecʉ niwĩ. Tojo nicã waꞌicʉrã ye wiꞌseriacãrẽ paapeocʉ niwĩ. Tojo weegʉ tore Sucot wãmeyecʉ niwĩ.
17 Jacó, por sua vez, viajou até Sucote, onde construiu uma casa para si e abrigos para seus rebanhos. Por isso, aquele lugar é chamado de Sucote.
18 Jacob cʉ̃ Padan-arãpʉ níꞌcʉ, cʉ̃ dajatojaticã, ne mejẽcã waꞌaticaro niwʉ̃. Canaápʉre añurõ dajacʉ niwĩ. Topʉre Siquem wãmetiri macã põtẽorõ tojaqueꞌacʉ niwĩ.
18 Depois de percorrer todo o caminho desde Padã-Arã, Jacó chegou em segurança à cidade de Siquém, na terra de Canaã, e acampou em seus arredores.
19 Cien cujiri niyeru cujiri meꞌrã niꞌcã diꞌta duucʉ niwĩ. Ti diꞌtare Hamor põꞌrã duacãrã niwã. Cʉ̃ Siquem wãmetigʉ pacʉ nicʉ niwĩ. Topʉ Jacob cʉ̃ ya wiꞌi, suꞌti caseri meꞌrã sẽeopeocʉ niwĩ.
19 Jacó comprou da família de Hamor, pai de Siquém, o terreno onde estava acampado, por cem peças de prata.
20 Tuꞌajanʉꞌcõ, Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogʉ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeorore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũucʉ niwĩ. Tore El-Elohe-Israe wãme õꞌocʉ niwĩ.
20 Ali, construiu um altar e o chamou de El-Elohe-Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.