Gênesis 33
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARIB
1 Esaú cuatrocientos ʉmʉa meꞌrã aꞌticã ĩꞌagʉ̃, Jacob aꞌtiro weecʉ niwĩ. Lea, Raquel, pʉarã narẽ daꞌracoꞌterã numia meꞌrã nanʉcʉ̃ na põꞌrãrẽ dʉcawaacʉ niwĩ.
1 Levantou Jacó os olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Léia, e Raquel, e as duas servas.
2 Narẽ daꞌracoꞌterã numiarẽ na põꞌrã meꞌrã na dʉporo nʉꞌcõcʉ niwĩ. Beꞌro Leare co põꞌrã meꞌrã nʉꞌcõcʉ niwĩ. Nitʉoropʉ Raquere co macʉ̃ José meꞌrã nʉꞌcõcʉ niwĩ.
2 Pôs as servas e seus filhos na frente, Léia e seus filhos atrás destes, e Raquel e José por últimos.
3 Beꞌro Jacob na dʉporoacã ʉꞌmʉtãwãꞌcãcʉ niwĩ. Esaúre põtẽrĩgʉ̃ waꞌagʉ, sietetiri cʉ̃ diapoare nucũcãpʉ paamuꞌrĩqueꞌacʉ niwĩ. Téé cʉ̃ tiropʉ ejagʉ, tojo weeduꞌucʉ niwĩ.
3 Mas ele mesmo passou adiante deles, e inclinou-se em terra sete vezes, até chegar perto de seu irmão.
4 Esaú peꞌe cʉ̃rẽ põtẽrĩgʉ̃, omawãꞌcãti, paabʉꞌa, miꞌmicʉ niwĩ. Na pʉarãpʉta aꞌmerĩ uticãrã niwã.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, abraçou-o, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou; e eles choraram.
5 Tuꞌajanʉꞌcõ, Esaú na numiarẽ, wĩꞌmarãrẽ ĩꞌa, aꞌtiro ni sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
5 E levantando Esaú os olhos, viu as mulheres e os meninos, e perguntou: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos que Deus bondosamente tem dado a teu servo.
6 Tojo nicã tʉꞌorã, cʉ̃rẽ daꞌracoꞌterã numia na põꞌrã meꞌrã, Esaú tiroacãpʉ waꞌa, cʉ̃rẽ wiopesase meꞌrã añudutirã, nucũcãpʉ paamuꞌrĩqueꞌacãrã niwã.
6 Então chegaram-se as servas, elas e seus filhos, e inclinaram-se.
7 Beꞌro Lea cʉ̃ tiroacãpʉ aꞌti, co quẽꞌrã co põꞌrã meꞌrã mejãrõta weeco niwõ. Yapatigopʉa Raquel co macʉ̃ José meꞌrã, mejãrõta weeco niwõ.
7 Chegaram-se também Léia e seus filhos, e inclinaram-se; depois chegaram-se José e Raquel e se inclinaram.
8 Esaú Jacore sẽrĩtiñaꞌcʉ niwĩ:
8 Perguntou Esaú: Que queres dizer com todo este bando que tenho encontrado? Respondeu Jacó: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 —Niweꞌe, nijã. Yʉꞌʉ quẽꞌrã pãjãrã cʉoapʉ. Na mʉꞌʉ yarã meꞌrãta tojayá, nicʉ niwĩ Esaú.
9 Mas Esaú disse: Tenho bastante, meu irmão; seja teu o que tens.
10 Jacob cʉ̃ maꞌmirẽ ninemocʉ niwĩ:
10 Replicou-lhe Jacó: Não, mas se agora tenho achado graça aos teus olhos, aceita o presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tu te agradaste de mim.
11 Yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ miiti oꞌosere ñeꞌeña. Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉre peje apeyenojõ cʉocã weeami. Ne apeyenojõ dʉꞌsaweꞌe.
11 Aceita, peço-te, o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido bondoso para comigo, e porque tenho de tudo. E insistiu com ele, e ele o aceitou.
12 Beꞌro Esaú nicʉ niwĩ:
12 Então Esaú disse: Ponhamo-nos a caminho e vamos; eu irei adiante de ti.
13 Jacob peꞌe cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
13 Respondeu-lhe Jacó: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forem obrigadas a caminhar demais por um só dia, todo o rebanho morrerá.
14 Mʉꞌʉ peꞌe mʉꞌʉ dutise doca nigʉ̃́ dʉporo ʉꞌmʉtãwãꞌcãña. Mʉꞌʉ tojo weecã, añurõsaꞌa. Yʉꞌʉ peꞌe waꞌicʉrã, yʉꞌʉ dʉporo waꞌarã na sijaro ejatuaro sajatiro waꞌagʉti. Tojo nicã wĩꞌmarã na sijaro ejatuaro waꞌagʉti. Téé Seipʉ aꞌmerĩ ĩꞌarã, nicʉ niwĩ Jacob.
14 Passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu seguirei, conduzindo-os calmamente, conforme o passo do gado que está diante de mim, e conforme o passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Esaú, “Jaʉ, tojota weerã́. Yʉꞌʉ meꞌrã aꞌtiꞌcãrã ʉmʉarẽ mʉꞌʉrẽ baꞌpaticã, pejetirã cũugʉ̃ti”, nicʉ niwĩ.
15 Ao que disse Esaú: Permite ao menos que eu deixe contigo alguns da minha gente. Replicou Jacó: Para que? Basta que eu ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Na tojo ni ucṹca nʉmʉrẽta Esaú Seipʉ dajatojaacʉ niwĩ.
16 Assim tornou Esaú aquele dia pelo seu caminho em direção a Seir.
17 Jacob peꞌe Sucot wãmetiropʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ niatji wiꞌire weecʉ niwĩ. Tojo nicã waꞌicʉrã ye wiꞌseriacãrẽ paapeocʉ niwĩ. Tojo weegʉ tore Sucot wãmeyecʉ niwĩ.
17 Jacó, porém, partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez barracas para o seu gado; por isso o lugar se chama Sucote.
18 Jacob cʉ̃ Padan-arãpʉ níꞌcʉ, cʉ̃ dajatojaticã, ne mejẽcã waꞌaticaro niwʉ̃. Canaápʉre añurõ dajacʉ niwĩ. Topʉre Siquem wãmetiri macã põtẽorõ tojaqueꞌacʉ niwĩ.
18 Depois chegou Jacó em paz à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 Cien cujiri niyeru cujiri meꞌrã niꞌcã diꞌta duucʉ niwĩ. Ti diꞌtare Hamor põꞌrã duacãrã niwã. Cʉ̃ Siquem wãmetigʉ pacʉ nicʉ niwĩ. Topʉ Jacob cʉ̃ ya wiꞌi, suꞌti caseri meꞌrã sẽeopeocʉ niwĩ.
19 E comprou a parte do campo, em que estendera a sua tenda, dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Tuꞌajanʉꞌcõ, Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeogʉ waꞌicʉrãrẽ ʉ̃jʉ̃amorõpeorore niꞌcã mesã ʉ̃tã meꞌrã seeneocũucʉ niwĩ. Tore El-Elohe-Israe wãme õꞌocʉ niwĩ.
20 Então levantou ali um altar, e chamou-lhe o El-Eloé-Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.