Gênesis 24

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Abrahã bʉcʉ waro nicʉ niwĩ. Nipeꞌtise cʉ̃ weesetise meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ añurõ waꞌacã weecʉ niwĩ.
1 E era Abraão já velho e adiantado em idade, e o Senhor havia abençoado a Abraão em tudo.
2 Niꞌcã nʉmʉ cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ ãpẽrã yʉꞌrʉoro bʉcʉ nigʉ̃rẽ pijicʉ niwĩ. Cʉ̃ nipeꞌtise Abrahã cʉosere ĩꞌanʉrʉ̃gʉ̃ nicʉ niwĩ. Abrahã cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais velho da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe agora a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Õꞌacʉ̃ marĩ wiogʉ ʉꞌmʉse, diꞌta weeꞌcʉ wãme meꞌrã mʉꞌʉ “Aꞌtiro weegʉti” nicã ʉasaꞌa. Ne yʉꞌʉ macʉ̃ Isaare aꞌto Canaá yʉꞌʉ nirĩ diꞌtacjõ meꞌrã nʉmoticã weeticãꞌña.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus dos céus e Deus da terra, que não tomarás para meu filho mulher das filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito,
4 Tojo weetigʉ, ya diꞌtapʉ waꞌa, yʉꞌʉ acawererã numia waꞌteropʉre cʉ̃ nʉmo niacjore besegʉ waꞌaya.
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela e daí tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ yʉꞌticʉ niwĩ:
5 E disse-lhe o servo: Porventura não quererá seguir-me a mulher a esta terra. Farei, pois, tornar o teu filho à terra de onde saíste?
6 Abrahã cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
6 E Abraão lhe disse: Guarda-te, que não faças lá tornar o meu filho.
7 Yʉꞌʉ wiogʉ Õꞌacʉ̃ ʉꞌmʉsecjʉ̃, yʉꞌʉ pacʉ ya wiꞌi níꞌcʉre, tojo nicã yʉꞌʉ acawererã ya diꞌtapʉ níꞌcʉre miiwĩorẽwĩ. Miiwĩorẽ, aꞌti diꞌtare “Mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarãrẽ oꞌogʉti”, niwĩ. Cʉ̃ta mʉꞌʉ dʉporo cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉre oꞌoyugʉsami. Tojo weegʉ mʉꞌʉ yʉꞌʉ macʉ̃ nʉmo niacjo tocjõrẽ boca, miitigʉsaꞌa.
7 O Senhor , Deus dos céus, que me tomou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua semente darei esta terra, ele enviará o seu Anjo adiante da tua face, para que tomes mulher de lá para meu filho.
8 Co numio mʉꞌʉ meꞌrã aꞌtisĩꞌrĩticã, yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ “Tojo weegʉsaꞌa” níꞌque tojo tojacãꞌrõsaꞌa. Mejõ yʉꞌʉ macʉ̃rẽ topʉ ne miaticãꞌña, nicʉ niwĩ.
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não faças lá tornar a meu filho.
9 Tojo wee cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ cʉ̃ ya omocãrẽ cʉ̃ wiogʉ Abrahã ʉsó docapʉ ñapeocʉ niwĩ. Beꞌro “Õꞌacʉ̃ tʉꞌoropʉ diacjʉ̃ta weegʉti mʉꞌʉ dutiꞌquere”, nicʉ niwĩ.
9 Então, pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Beꞌro cʉ̃ wiogʉ yarã cameyoa diez, tojo nicã apeye peje añuse Abrahã cʉ̃ oꞌoatjere miicʉ niwĩ. Tere mii, Nacor wãmetiri macã, Mesopotamia diꞌtapʉ waꞌacʉ niwĩ.
10 E o servo tomou dez camelos, dos camelos do seu senhor, e partiu, pois que toda a fazenda de seu senhor estava em sua mão; e levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ ti macã sumuto ejari cura, naꞌiqueꞌaro weecaro niwʉ̃. Ti horata numia aco waarã waꞌacãrã niwã. Cʉ̃ peꞌe cameyoare aco waari pe tiro soodutigʉ cũucʉ niwĩ.
11 E fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto a um poço de água, pela tarde, ao tempo em que as moças saíam a tirar água.
12 Tojo weetoja, Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro sẽrĩcʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃, yʉꞌʉ wiogʉ Abrahã ẽjõpeogʉ, niꞌcãcãrẽ yʉꞌʉre añurõ waꞌacã weeya. Yʉꞌʉ wiogʉre mʉꞌʉ maꞌisere ĩꞌoña.
12 E disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, dá-me, hoje, bom encontro e faze beneficência ao meu senhor Abraão!
13 Aꞌto aco waari pe tiro tojánígʉ̃ti yujupʉ. Aꞌtocjãrã numia aco waarã aꞌticã,
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte de água, e as filhas dos varões desta cidade saem para tirar água;
14 yʉꞌʉ niꞌcõrẽ aꞌtiro nigʉ̃ti: ‘Acotʉre miidijoya. Sĩꞌrĩgʉ̃tigʉ weeꞌe.’ Co ‘Sĩꞌrĩña. Mʉꞌʉ yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩagõti,’ tojo yʉꞌtigo cóta mʉꞌʉ beseꞌco mʉꞌʉrẽ daꞌracoꞌtegʉ Isaa nʉmo niacjo nigõsamo. Mʉꞌʉ tojo weecã ĩꞌagʉ̃, ‘Diacjʉ̃ta yʉꞌʉ wiogʉ Abrahãrẽ añurõ weemi’, nigʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
14 Seja, pois, que a donzela a quem eu disser: abaixa agora o teu cântaro para que eu beba; e ela disser: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, esta seja a quem designaste ao teu servo Isaque; e que eu conheça nisso que fizeste beneficência a meu senhor.
15 Cʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩtuꞌajaticãta, niꞌcõ numio acotʉ wʉawãꞌcãtigore ĩꞌacʉ niwĩ. Co Rebeca, Betuel macõ nico niwõ. Betuel Milca, Nacor macʉ̃ nicʉ niwĩ. Nacor Abrahã acabiji nicʉ niwĩ.
15 E sucedeu que, antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, que havia nascido a Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o seu ombro.
16 Rebeca añugõ nico niwõ. Ne niꞌcʉ̃ ʉmʉ meꞌrã niñaꞌtico niwõ. Aco waari pepʉ buꞌa, acore waamii, majãgõ weeco niwõ.
16 E a donzela era mui formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; e desceu à fonte, e encheu o seu cântaro, e subiu.
17 Co majãcã ĩꞌagʉ̃, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ peꞌe omasirutuwãꞌcã, core ẽmʉeja, nicʉ niwĩ:
17 Então, o servo correu-lhe ao encontro e disse: Ora, deixa-me beber um pouco de água do teu cântaro.
18 —Jaʉ, sĩꞌrĩgʉ̃ aꞌtia, nico niwõ.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor. E apressou-se, e abaixou o seu cântaro sobre a sua mão, e deu-lhe de beber.
19 Cʉ̃ sĩꞌrĩtojáca beꞌro, Rebeca cʉ̃rẽ nico niwõ:
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Nipeꞌtirã cameyoa sĩꞌrĩato nígõ, pejetiri acore waa, ʉmʉñarõ meꞌrã na sĩꞌrĩrĩ coꞌropʉ piosãamʉjãco niwõ.
20 E apressou-se, e vazou o seu cântaro na pia, e correu outra vez ao poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Co tojo weesere ĩꞌagʉ̃, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ “Yʉꞌʉ aꞌtopʉ aꞌticã, Õꞌacʉ̃ cʉ̃ ‘Aꞌtiro weegʉti’ níꞌquere ¿diacjʉ̃ta weegʉsari?”, ni tʉꞌoñaꞌgʉ̃, tojo ĩꞌacãꞌcʉ niwĩ.
21 E o varão estava admirado de vê-la, calando-se, para saber se o Senhor havia prosperado a sua jornada ou não.
22 Cameyoa sĩꞌrĩtuꞌajaca beꞌro, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ ẽꞌquẽa yoosari beꞌto, uru meꞌrã wééca beꞌto, seis gramo nʉcʉ̃rĩ beꞌtore mii, ẽꞌquẽapʉ yoocʉ niwĩ. Tojo nicã pʉa beꞌto omocã tuusãase uru meꞌrã weeꞌque beꞌtorire, cien gramo nemorõ nʉcʉ̃sere oꞌocʉ niwĩ.
22 E aconteceu que, acabando os camelos de beber, tomou o varão um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as suas mãos, do peso de dez siclos de ouro,
23 Oꞌotojanʉꞌcõ, core nicʉ niwĩ:
23 e disse: De quem és filha? Faze-mo saber, peço-te; há também em casa de teu pai lugar para nós pousarmos?
24 Co yʉꞌtico niwõ:
24 E ela disse: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Ʉ̃sã ya wiꞌipʉre mʉsã cãrĩatjo niapʉ. Tojo nicã cameyoa na baꞌase tá peje niapʉ.
25 Disse-lhe mais: Também temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Tojo nicã tʉꞌogʉ, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatipeocʉ niwĩ.
26 Então, inclinou-se aquele varão, e adorou ao Senhor ,
27 Aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃, Abrahã yʉꞌʉ wiogʉ ẽjõpeogʉ, mʉꞌʉ añuyʉꞌrʉaꞌa. Yʉꞌʉ wiogʉre añurõ wéégʉ, mʉꞌʉ ‘Aꞌtiro weegʉti’ níꞌquere queoro weeapʉ. Yʉꞌʉ quẽꞌrãrẽ cʉ̃ acawererã ya wiꞌipʉ miitiapʉ”, nicʉ niwĩ.
27 e disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua beneficência e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Beꞌro Rebeca nipeꞌtise core waꞌaꞌquere werego waꞌago, co paco ya wiꞌipʉ omawãꞌcãco niwõ.
28 E a donzela correu e fez saber estas coisas na casa de sua mãe.
29 Co maꞌmi Labán wãmeticʉ niwĩ. Co tojo nicã tʉꞌogʉ, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre aꞌmagʉ̃ waꞌagʉ, aco waari pe tiro omawãꞌcãcʉ niwĩ.
29 E Rebeca tinha um irmão cujo nome era Labão; e Labão correu ao encontro daquele varão à fonte.
30 Cʉ̃ acabijo ẽꞌquẽapʉ yoosari beꞌto, omocã tuusãase beꞌtori miiejacã ĩꞌatojacʉ niwĩ. Tojo nicã, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ core wereꞌquere tʉꞌopeꞌocãꞌcʉ niwĩ. Tojo weegʉ Labán cʉ̃rẽ aꞌmagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Aco pe tiropʉta, cʉ̃ yarã cameyoa meꞌrã nigʉ̃rẽ bocaejacʉ niwĩ.
30 E aconteceu que, quando ele viu o pendente e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã e quando ouviu as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele varão, veio ao varão, e eis que estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Labán cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 E disse: Entra, bendito do Senhor , por que estarás fora? Pois eu já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Tojo weegʉ Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ wiꞌipʉ sãjãacʉ niwĩ. Topʉ Labán cameyoa na oꞌmaꞌquere miidijo, narẽ baꞌase ecacʉ niwĩ. Tojo wééca beꞌro Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ, cʉ̃ meꞌrãcjãrãrẽ dʉꞌpocãrĩ coeato nígʉ̃, aco miacʉ niwĩ.
32 Então, veio aquele varão à casa, e desataram os camelos e deram palha e pasto aos camelos e água para lavar os pés dele e os pés dos varões que estavam com ele.
33 Na baꞌase etiri cura, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
33 Depois, puseram de comer diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha dito as minhas palavras. E ele disse: Fala.
34 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ narẽ nicʉ niwĩ:
34 Então, disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉ wiogʉ Abrahãrẽ añurõ weeami. Peje cʉogʉ waꞌacã weeami. Cʉ̃rẽ oveja, wecʉa, uru, niyeru plata wãmetise, daꞌracoꞌterã ʉmʉa, numia, cameyoa, tojo nicã burroa oꞌowĩ.
35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, de maneira que foi engrandecido; e deu-lhe ovelhas e vacas, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Apeyema cʉ̃ nʉmo Sara bʉcʉo nimigõ, niꞌcʉ̃ põꞌrãtiwõ. Yʉꞌʉ wiogʉ cʉ̃ macʉ̃rẽ nipeꞌtise cʉ̃ cʉosere oꞌowĩ.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, gerou um filho a meu senhor depois da sua velhice; e ele deu-lhe tudo quanto tem.
37 Yʉꞌʉ wiogʉ yʉꞌʉre, cʉ̃ macʉ̃rẽ ne niꞌcõ ti diꞌta Canaá cʉ̃ nirõcjõ meꞌrã omocã dʉꞌtedutitiwĩ. Tere nígʉ̃, yʉꞌʉre cʉ̃ dutisere Õꞌacʉ̃ wãme meꞌrã “Diacjʉ̃ta mʉꞌʉ dutiro weegʉti”, ni yʉꞌtidutiwĩ.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Cʉ̃ yʉꞌʉre ninemowĩ: “Yʉꞌʉ pacʉ acawererã tiropʉ waꞌa, to nirã́ numia waꞌterore niꞌcõ cʉ̃ nʉmo niacjore aꞌmaña”, niwĩ.
38 irás, porém, à casa de meu pai e à minha família e tomarás mulher para meu filho.
39 Yʉꞌʉ peꞌe yʉꞌʉ wiogʉre niwʉ̃: “Yʉꞌʉ wiogʉ, co numio yʉꞌʉ meꞌrã aꞌtisĩꞌrĩticã warore, ¿deꞌro weegʉsari?”
39 Então, disse eu ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Cʉ̃ yʉꞌʉre yʉꞌtiwĩ: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ ʉaronojõ nisetigʉ niꞌi. Mʉꞌʉ waꞌaro añurõ waꞌato nígʉ̃, mʉꞌʉ meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉre oꞌógʉsami. Tojo weegʉ yʉꞌʉ pacʉ acawererã põꞌrã numia waꞌterore niꞌcõ yʉꞌʉ macʉ̃ nʉmo niacjore bocagʉsaꞌa.
40 E ele me disse: O Senhor , em cuja presença tenho andado, enviará o seu Anjo contigo e prosperará o teu caminho, para que tomes mulher para meu filho da minha família e da casa de meu pai.
41 Na yʉꞌʉ acawererã core oꞌosĩꞌrĩticãma, mʉꞌʉ ‘Tojo weegʉti’ níꞌque tojo tojacãꞌrõsaꞌa”, niwĩ yʉꞌʉre.
41 Então, serás livre do meu juramento, quando fores à minha família; e, se não ta derem, livre serás do meu juramento.
42 »Niꞌcãcã aco waari pe tiropʉ ejagʉ, Õꞌacʉ̃, yʉꞌʉ wiogʉ Abrahã ẽjõpeogʉre sẽrĩapʉ: “Mʉꞌʉ ʉaro yʉꞌʉ aꞌtopʉ aꞌtisere añurõ waꞌacã weebosaya.
42 E hoje cheguei à fonte e disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se tu, agora, prosperas o meu caminho, no qual eu ando,
43 Mʉꞌʉ aꞌtiro weecã ʉasaꞌa. Niꞌcãrõacã yʉꞌʉ aco waari pe tiro nirĩ cura aꞌtiro waꞌato. Niꞌcõ numio aco waago aꞌticã, yʉꞌʉ aꞌtiro nigʉ̃saꞌa: ‘Mʉꞌʉ aco waasere cãꞌrõ tĩacureya.’
43 eis que estou junto à fonte de água; seja, pois, que a donzela que sair para tirar água e à qual eu disser: Ora, dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Co yʉꞌʉre ‘Sĩꞌrĩña, mʉꞌʉ yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩagõti,’ nigṍ, cóta mʉꞌʉ beseꞌco yʉꞌʉ wiogʉ macʉ̃ nʉmo niacjo nigõsamo”, ni sẽrĩwʉ̃.
44 e ela me disser: Bebe tu também e também tirarei água para os teus camelos, esta seja a mulher que o Senhor designou ao filho de meu senhor.
45 Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩtuꞌajatimigʉ̃, Rebeca aco co waatjʉre wʉawãꞌcãtigore ĩꞌapʉ. Aco waari pepʉ buꞌa, acore waamiiamo. Core niapʉ: “Mʉꞌʉ aco waaꞌquere yʉꞌʉre cãꞌrõ tĩaña”, niapʉ.
45 E, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com seu cântaro sobre o seu ombro, e desceu à fonte, e tirou água; e eu lhe disse: Ora, dá-me de beber.
46 Tojo weego acotʉre miidijo, yʉꞌʉre niamo: “Jaʉ, sĩꞌrĩña. Mʉꞌʉ yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩagõti.” Yʉꞌʉre aco tĩa, yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩamo.
46 E ela se apressou, e abaixou o seu cântaro de sobre si, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; e bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 »Beꞌro core sẽrĩtiñaꞌpʉ: “¿Noa macõ niti mʉꞌʉ?” Co yʉꞌʉre yʉꞌtiamo: “Yʉꞌʉ Betuel macõ niꞌi. Cʉ̃ Nacor, Milca macʉ̃ nimi”, niamo. Beꞌro ẽꞌquẽa yoosari beꞌtore ẽꞌquẽapʉ yooapʉ. Tojo nicã pʉa beꞌto omocã tuusãase beꞌtorire tuusãapʉ.
47 Então, lhe perguntei e disse: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que lhe gerou Milca. Então, eu pus o pendente no seu rosto e as pulseiras sobre as suas mãos.
48 Tojo weetoja, yʉꞌʉ ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ, Abrahã yʉꞌʉ wiogʉ ẽjõpeogʉre eꞌcatise oꞌoapʉ. Cʉ̃ yʉꞌʉ wiogʉ acawererã tiropʉ waꞌari maꞌarẽ queoro ĩꞌoami. Cʉ̃ yʉꞌʉ wiogʉ Abrahã macʉ̃ nʉmo niacjore miidutigʉ, tojo weeami.
48 E, inclinando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia encaminhado pelo caminho da verdade, para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Niꞌcãrõacãma majã, yʉꞌʉ wiogʉ ʉasere añurõ eꞌcatise meꞌrã yʉꞌtisĩꞌrĩrã, wereya. Tojo yʉꞌtisĩꞌrĩtirã quẽꞌrã, wereya. Tojo weegʉ yʉꞌʉ weeatjere masĩgʉ̃saꞌa, nicʉ niwĩ.
49 Agora, pois, se vós haveis de mostrar beneficência e verdade a meu senhor, fazei-mo saber; e, se não, também mo fazei saber, para que eu olhe à mão direita ou à esquerda.
50 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, Labán, Betuel yʉꞌticãrã niwã:
50 Então, responderam Labão e Betuel e disseram: Do Senhor procedeu este negócio; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Aꞌtigo nimo Rebeca. Core miaña majã. Õꞌacʉ̃ ʉaronojõta mʉꞌʉ wiogʉ macʉ̃ nʉmo nigõsamo, nicãrã niwã.
51 Eis que Rebeca está diante da tua face; toma-a e vai-te; seja a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor .
52 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ na tojo nicã tʉꞌogʉ, Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatipeogʉ ejaqueꞌa, paamuꞌrĩqueꞌacʉ niwĩ.
52 E aconteceu que o servo de Abraão, ouvindo as suas palavras, inclinou-se à terra diante do Senhor ;
53 Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌóca beꞌro, apeyenojõ uru, plata meꞌrã weeꞌquenojõrẽ, tojo nicã suꞌtire Rebecare oꞌocʉ niwĩ. Tojo nicã co maꞌmirẽ, co pacore apeyenojõ wapabʉjʉsenojõrẽ oꞌocʉ niwĩ.
53 e tirou o servo vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Beꞌro cʉ̃rẽ baꞌpatiꞌcãrã meꞌrã baꞌa, sĩꞌrĩ, topʉta cãrĩcãrã niwã.
54 Então, comeram, e beberam, ele e os varões que com ele estavam, e passaram a noite. E levantaram-se pela manhã, e disse: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Tojo nicã tʉꞌorã, Rebeca maꞌmi, co paco aꞌtiro nicãrã niwã:
55 Então, disseram seu irmão e sua mãe: Fique a donzela conosco alguns dias ou pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ peꞌe aꞌtiro nicʉ niwĩ:
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor tem prosperado o meu caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, na yʉꞌticãrã niwã:
57 E disseram: Chamemos a donzela e perguntemos-lho.
58 Tojo weerã Rebecare pijio, sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
58 E chamaram Rebeca e disseram-lhe: Irás tu com este varão? Ela respondeu: Irei.
59 Co tojo nicã tʉꞌorã, Rebecare, core masõꞌco quẽꞌrãrẽ oꞌócãrã niwã. Tojo nicã, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre, cʉ̃rẽ baꞌpatiꞌcãrã meꞌrã waꞌaduticãrã niwã majã.
59 Então, despediram Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e o servo de Abraão, e os seus varões.
60 Rebecare añurõ waꞌato nírã, aꞌtiro nicãrã niwã:
60 E abençoaram Rebeca e disseram-lhe: Ó nossa irmã, sejas tu em milhares de milhares, e que a tua semente possua a porta de seus aborrecedores!
61 Na core tojo níca beꞌro, Rebeca, core daꞌracoꞌterã numia meꞌrã cameyoa buꞌipʉ mʉjãpeja, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre sirutuwãꞌcãcãrã niwã. Tojo wee, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ Rebecare mia, to níꞌcʉ waꞌa waꞌacʉ niwĩ.
61 E Rebeca se levantou com as suas moças, e subiram sobre os camelos e seguiram o varão; e tomou aquele servo a Rebeca e partiu.
62 Isaa peꞌe aco waari pe, “Catinuꞌcũgʉ̃, yʉꞌʉre ĩꞌagʉ̃ ya pe” wãmetiropʉ níꞌcʉ majãmitojaticʉ niwĩ. Cʉ̃ peꞌe Neguev wãmetiropʉ niseticʉ niwĩ.
62 Ora, Isaque vinha do caminho do poço de Laai-Roi, porque habitava na terra do Sul.
63 Naꞌiqueꞌawãꞌcãtiri cura sijagʉ waꞌacʉ niwĩ. Tojo weegʉ cameyoa aꞌticã ĩꞌacʉ niwĩ.
63 E Isaque saíra a orar no campo, sobre a tarde; e levantou os olhos, e olhou e eis que os camelos vinham.
64 Rebeca quẽꞌrã cʉ̃rẽ ĩꞌaco niwõ. Isaare ĩꞌagõta, cameyo buꞌipʉ pesaꞌco dijaco niwõ.
64 Rebeca também levantou os olhos, e viu a Isaque, e lançou-se do camelo,
65 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
65 e disse ao servo: Quem é aquele varão que vem pelo campo ao nosso encontro? E o servo disse: Este é meu senhor. Então, tomou ela o véu e cobriu-se.
66 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ Isaare nipeꞌtise cʉ̃ weeꞌquere werecʉ niwĩ.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que fizera.
67 Beꞌro Isaa Rebecare cʉ̃ paco Sara níca wiꞌi, waꞌicʉ caseri meꞌrã wééca wiꞌipʉ mia waꞌacʉ niwĩ. Tojo wee cʉ̃ nʉmo tojaco niwõ. Isaa Rebecare pũrõ maꞌicʉ niwĩ. Aꞌte meꞌrã cʉ̃ paco wẽrĩꞌquere wãcũtutuacʉ niwĩ.
67 E Isaque trouxe-a para a tenda de sua mãe, Sara, e tomou a Rebeca, e foi-lhe por mulher, e amou-a. Assim, Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.