Gênesis 24

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Abrahã bʉcʉ waro nicʉ niwĩ. Nipeꞌtise cʉ̃ weesetise meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ añurõ waꞌacã weecʉ niwĩ.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Niꞌcã nʉmʉ cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ ãpẽrã yʉꞌrʉoro bʉcʉ nigʉ̃rẽ pijicʉ niwĩ. Cʉ̃ nipeꞌtise Abrahã cʉosere ĩꞌanʉrʉ̃gʉ̃ nicʉ niwĩ. Abrahã cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Õꞌacʉ̃ marĩ wiogʉ ʉꞌmʉse, diꞌta weeꞌcʉ wãme meꞌrã mʉꞌʉ “Aꞌtiro weegʉti” nicã ʉasaꞌa. Ne yʉꞌʉ macʉ̃ Isaare aꞌto Canaá yʉꞌʉ nirĩ diꞌtacjõ meꞌrã nʉmoticã weeticãꞌña.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Tojo weetigʉ, ya diꞌtapʉ waꞌa, yʉꞌʉ acawererã numia waꞌteropʉre cʉ̃ nʉmo niacjore besegʉ waꞌaya.
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ yʉꞌticʉ niwĩ:
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Abrahã cʉ̃rẽ yʉꞌticʉ niwĩ:
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 Yʉꞌʉ wiogʉ Õꞌacʉ̃ ʉꞌmʉsecjʉ̃, yʉꞌʉ pacʉ ya wiꞌi níꞌcʉre, tojo nicã yʉꞌʉ acawererã ya diꞌtapʉ níꞌcʉre miiwĩorẽwĩ. Miiwĩorẽ, aꞌti diꞌtare “Mʉꞌʉ pãrãmerã nituriarãrẽ oꞌogʉti”, niwĩ. Cʉ̃ta mʉꞌʉ dʉporo cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉre oꞌoyugʉsami. Tojo weegʉ mʉꞌʉ yʉꞌʉ macʉ̃ nʉmo niacjo tocjõrẽ boca, miitigʉsaꞌa.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Co numio mʉꞌʉ meꞌrã aꞌtisĩꞌrĩticã, yʉꞌʉ mʉꞌʉrẽ “Tojo weegʉsaꞌa” níꞌque tojo tojacãꞌrõsaꞌa. Mejõ yʉꞌʉ macʉ̃rẽ topʉ ne miaticãꞌña, nicʉ niwĩ.
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 Tojo wee cʉ̃rẽ daꞌracoꞌtegʉ cʉ̃ ya omocãrẽ cʉ̃ wiogʉ Abrahã ʉsó docapʉ ñapeocʉ niwĩ. Beꞌro “Õꞌacʉ̃ tʉꞌoropʉ diacjʉ̃ta weegʉti mʉꞌʉ dutiꞌquere”, nicʉ niwĩ.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Beꞌro cʉ̃ wiogʉ yarã cameyoa diez, tojo nicã apeye peje añuse Abrahã cʉ̃ oꞌoatjere miicʉ niwĩ. Tere mii, Nacor wãmetiri macã, Mesopotamia diꞌtapʉ waꞌacʉ niwĩ.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ ti macã sumuto ejari cura, naꞌiqueꞌaro weecaro niwʉ̃. Ti horata numia aco waarã waꞌacãrã niwã. Cʉ̃ peꞌe cameyoare aco waari pe tiro soodutigʉ cũucʉ niwĩ.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 Tojo weetoja, Õꞌacʉ̃rẽ aꞌtiro sẽrĩcʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃, yʉꞌʉ wiogʉ Abrahã ẽjõpeogʉ, niꞌcãcãrẽ yʉꞌʉre añurõ waꞌacã weeya. Yʉꞌʉ wiogʉre mʉꞌʉ maꞌisere ĩꞌoña.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 Aꞌto aco waari pe tiro tojánígʉ̃ti yujupʉ. Aꞌtocjãrã numia aco waarã aꞌticã,
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 yʉꞌʉ niꞌcõrẽ aꞌtiro nigʉ̃ti: ‘Acotʉre miidijoya. Sĩꞌrĩgʉ̃tigʉ weeꞌe.’ Co ‘Sĩꞌrĩña. Mʉꞌʉ yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩagõti,’ tojo yʉꞌtigo cóta mʉꞌʉ beseꞌco mʉꞌʉrẽ daꞌracoꞌtegʉ Isaa nʉmo niacjo nigõsamo. Mʉꞌʉ tojo weecã ĩꞌagʉ̃, ‘Diacjʉ̃ta yʉꞌʉ wiogʉ Abrahãrẽ añurõ weemi’, nigʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ.
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Cʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩtuꞌajaticãta, niꞌcõ numio acotʉ wʉawãꞌcãtigore ĩꞌacʉ niwĩ. Co Rebeca, Betuel macõ nico niwõ. Betuel Milca, Nacor macʉ̃ nicʉ niwĩ. Nacor Abrahã acabiji nicʉ niwĩ.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Rebeca añugõ nico niwõ. Ne niꞌcʉ̃ ʉmʉ meꞌrã niñaꞌtico niwõ. Aco waari pepʉ buꞌa, acore waamii, majãgõ weeco niwõ.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Co majãcã ĩꞌagʉ̃, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ peꞌe omasirutuwãꞌcã, core ẽmʉeja, nicʉ niwĩ:
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 —Jaʉ, sĩꞌrĩgʉ̃ aꞌtia, nico niwõ.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Cʉ̃ sĩꞌrĩtojáca beꞌro, Rebeca cʉ̃rẽ nico niwõ:
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Nipeꞌtirã cameyoa sĩꞌrĩato nígõ, pejetiri acore waa, ʉmʉñarõ meꞌrã na sĩꞌrĩrĩ coꞌropʉ piosãamʉjãco niwõ.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Co tojo weesere ĩꞌagʉ̃, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ “Yʉꞌʉ aꞌtopʉ aꞌticã, Õꞌacʉ̃ cʉ̃ ‘Aꞌtiro weegʉti’ níꞌquere ¿diacjʉ̃ta weegʉsari?”, ni tʉꞌoñaꞌgʉ̃, tojo ĩꞌacãꞌcʉ niwĩ.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Cameyoa sĩꞌrĩtuꞌajaca beꞌro, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ ẽꞌquẽa yoosari beꞌto, uru meꞌrã wééca beꞌto, seis gramo nʉcʉ̃rĩ beꞌtore mii, ẽꞌquẽapʉ yoocʉ niwĩ. Tojo nicã pʉa beꞌto omocã tuusãase uru meꞌrã weeꞌque beꞌtorire, cien gramo nemorõ nʉcʉ̃sere oꞌocʉ niwĩ.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Oꞌotojanʉꞌcõ, core nicʉ niwĩ:
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 Co yʉꞌtico niwõ:
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Ʉ̃sã ya wiꞌipʉre mʉsã cãrĩatjo niapʉ. Tojo nicã cameyoa na baꞌase tá peje niapʉ.
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Tojo nicã tʉꞌogʉ, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatipeocʉ niwĩ.
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 Aꞌtiro nicʉ niwĩ: “Õꞌacʉ̃, Abrahã yʉꞌʉ wiogʉ ẽjõpeogʉ, mʉꞌʉ añuyʉꞌrʉaꞌa. Yʉꞌʉ wiogʉre añurõ wéégʉ, mʉꞌʉ ‘Aꞌtiro weegʉti’ níꞌquere queoro weeapʉ. Yʉꞌʉ quẽꞌrãrẽ cʉ̃ acawererã ya wiꞌipʉ miitiapʉ”, nicʉ niwĩ.
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Beꞌro Rebeca nipeꞌtise core waꞌaꞌquere werego waꞌago, co paco ya wiꞌipʉ omawãꞌcãco niwõ.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Co maꞌmi Labán wãmeticʉ niwĩ. Co tojo nicã tʉꞌogʉ, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre aꞌmagʉ̃ waꞌagʉ, aco waari pe tiro omawãꞌcãcʉ niwĩ.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Cʉ̃ acabijo ẽꞌquẽapʉ yoosari beꞌto, omocã tuusãase beꞌtori miiejacã ĩꞌatojacʉ niwĩ. Tojo nicã, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ core wereꞌquere tʉꞌopeꞌocãꞌcʉ niwĩ. Tojo weegʉ Labán cʉ̃rẽ aꞌmagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Aco pe tiropʉta, cʉ̃ yarã cameyoa meꞌrã nigʉ̃rẽ bocaejacʉ niwĩ.
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 Labán cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Tojo weegʉ Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ wiꞌipʉ sãjãacʉ niwĩ. Topʉ Labán cameyoa na oꞌmaꞌquere miidijo, narẽ baꞌase ecacʉ niwĩ. Tojo wééca beꞌro Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ, cʉ̃ meꞌrãcjãrãrẽ dʉꞌpocãrĩ coeato nígʉ̃, aco miacʉ niwĩ.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Na baꞌase etiri cura, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ narẽ nicʉ niwĩ:
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉ wiogʉ Abrahãrẽ añurõ weeami. Peje cʉogʉ waꞌacã weeami. Cʉ̃rẽ oveja, wecʉa, uru, niyeru plata wãmetise, daꞌracoꞌterã ʉmʉa, numia, cameyoa, tojo nicã burroa oꞌowĩ.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Apeyema cʉ̃ nʉmo Sara bʉcʉo nimigõ, niꞌcʉ̃ põꞌrãtiwõ. Yʉꞌʉ wiogʉ cʉ̃ macʉ̃rẽ nipeꞌtise cʉ̃ cʉosere oꞌowĩ.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Yʉꞌʉ wiogʉ yʉꞌʉre, cʉ̃ macʉ̃rẽ ne niꞌcõ ti diꞌta Canaá cʉ̃ nirõcjõ meꞌrã omocã dʉꞌtedutitiwĩ. Tere nígʉ̃, yʉꞌʉre cʉ̃ dutisere Õꞌacʉ̃ wãme meꞌrã “Diacjʉ̃ta mʉꞌʉ dutiro weegʉti”, ni yʉꞌtidutiwĩ.
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 Cʉ̃ yʉꞌʉre ninemowĩ: “Yʉꞌʉ pacʉ acawererã tiropʉ waꞌa, to nirã́ numia waꞌterore niꞌcõ cʉ̃ nʉmo niacjore aꞌmaña”, niwĩ.
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 Yʉꞌʉ peꞌe yʉꞌʉ wiogʉre niwʉ̃: “Yʉꞌʉ wiogʉ, co numio yʉꞌʉ meꞌrã aꞌtisĩꞌrĩticã warore, ¿deꞌro weegʉsari?”
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Cʉ̃ yʉꞌʉre yʉꞌtiwĩ: “Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃ ʉaronojõ nisetigʉ niꞌi. Mʉꞌʉ waꞌaro añurõ waꞌato nígʉ̃, mʉꞌʉ meꞌrã Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ werecoꞌtegʉre oꞌógʉsami. Tojo weegʉ yʉꞌʉ pacʉ acawererã põꞌrã numia waꞌterore niꞌcõ yʉꞌʉ macʉ̃ nʉmo niacjore bocagʉsaꞌa.
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Na yʉꞌʉ acawererã core oꞌosĩꞌrĩticãma, mʉꞌʉ ‘Tojo weegʉti’ níꞌque tojo tojacãꞌrõsaꞌa”, niwĩ yʉꞌʉre.
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 »Niꞌcãcã aco waari pe tiropʉ ejagʉ, Õꞌacʉ̃, yʉꞌʉ wiogʉ Abrahã ẽjõpeogʉre sẽrĩapʉ: “Mʉꞌʉ ʉaro yʉꞌʉ aꞌtopʉ aꞌtisere añurõ waꞌacã weebosaya.
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 Mʉꞌʉ aꞌtiro weecã ʉasaꞌa. Niꞌcãrõacã yʉꞌʉ aco waari pe tiro nirĩ cura aꞌtiro waꞌato. Niꞌcõ numio aco waago aꞌticã, yʉꞌʉ aꞌtiro nigʉ̃saꞌa: ‘Mʉꞌʉ aco waasere cãꞌrõ tĩacureya.’
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 Co yʉꞌʉre ‘Sĩꞌrĩña, mʉꞌʉ yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩagõti,’ nigṍ, cóta mʉꞌʉ beseꞌco yʉꞌʉ wiogʉ macʉ̃ nʉmo niacjo nigõsamo”, ni sẽrĩwʉ̃.
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩtuꞌajatimigʉ̃, Rebeca aco co waatjʉre wʉawãꞌcãtigore ĩꞌapʉ. Aco waari pepʉ buꞌa, acore waamiiamo. Core niapʉ: “Mʉꞌʉ aco waaꞌquere yʉꞌʉre cãꞌrõ tĩaña”, niapʉ.
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 Tojo weego acotʉre miidijo, yʉꞌʉre niamo: “Jaʉ, sĩꞌrĩña. Mʉꞌʉ yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩagõti.” Yʉꞌʉre aco tĩa, yarã cameyoa quẽꞌrãrẽ tĩamo.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 »Beꞌro core sẽrĩtiñaꞌpʉ: “¿Noa macõ niti mʉꞌʉ?” Co yʉꞌʉre yʉꞌtiamo: “Yʉꞌʉ Betuel macõ niꞌi. Cʉ̃ Nacor, Milca macʉ̃ nimi”, niamo. Beꞌro ẽꞌquẽa yoosari beꞌtore ẽꞌquẽapʉ yooapʉ. Tojo nicã pʉa beꞌto omocã tuusãase beꞌtorire tuusãapʉ.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 Tojo weetoja, yʉꞌʉ ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ, Abrahã yʉꞌʉ wiogʉ ẽjõpeogʉre eꞌcatise oꞌoapʉ. Cʉ̃ yʉꞌʉ wiogʉ acawererã tiropʉ waꞌari maꞌarẽ queoro ĩꞌoami. Cʉ̃ yʉꞌʉ wiogʉ Abrahã macʉ̃ nʉmo niacjore miidutigʉ, tojo weeami.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Niꞌcãrõacãma majã, yʉꞌʉ wiogʉ ʉasere añurõ eꞌcatise meꞌrã yʉꞌtisĩꞌrĩrã, wereya. Tojo yʉꞌtisĩꞌrĩtirã quẽꞌrã, wereya. Tojo weegʉ yʉꞌʉ weeatjere masĩgʉ̃saꞌa, nicʉ niwĩ.
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, Labán, Betuel yʉꞌticãrã niwã:
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Aꞌtigo nimo Rebeca. Core miaña majã. Õꞌacʉ̃ ʉaronojõta mʉꞌʉ wiogʉ macʉ̃ nʉmo nigõsamo, nicãrã niwã.
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ na tojo nicã tʉꞌogʉ, Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatipeogʉ ejaqueꞌa, paamuꞌrĩqueꞌacʉ niwĩ.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Õꞌacʉ̃rẽ eꞌcatise oꞌóca beꞌro, apeyenojõ uru, plata meꞌrã weeꞌquenojõrẽ, tojo nicã suꞌtire Rebecare oꞌocʉ niwĩ. Tojo nicã co maꞌmirẽ, co pacore apeyenojõ wapabʉjʉsenojõrẽ oꞌocʉ niwĩ.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Beꞌro cʉ̃rẽ baꞌpatiꞌcãrã meꞌrã baꞌa, sĩꞌrĩ, topʉta cãrĩcãrã niwã.
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Tojo nicã tʉꞌorã, Rebeca maꞌmi, co paco aꞌtiro nicãrã niwã:
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ peꞌe aꞌtiro nicʉ niwĩ:
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, na yʉꞌticãrã niwã:
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Tojo weerã Rebecare pijio, sẽrĩtiñaꞌcãrã niwã:
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Co tojo nicã tʉꞌorã, Rebecare, core masõꞌco quẽꞌrãrẽ oꞌócãrã niwã. Tojo nicã, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre, cʉ̃rẽ baꞌpatiꞌcãrã meꞌrã waꞌaduticãrã niwã majã.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Rebecare añurõ waꞌato nírã, aꞌtiro nicãrã niwã:
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Na core tojo níca beꞌro, Rebeca, core daꞌracoꞌterã numia meꞌrã cameyoa buꞌipʉ mʉjãpeja, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre sirutuwãꞌcãcãrã niwã. Tojo wee, Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ Rebecare mia, to níꞌcʉ waꞌa waꞌacʉ niwĩ.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Isaa peꞌe aco waari pe, “Catinuꞌcũgʉ̃, yʉꞌʉre ĩꞌagʉ̃ ya pe” wãmetiropʉ níꞌcʉ majãmitojaticʉ niwĩ. Cʉ̃ peꞌe Neguev wãmetiropʉ niseticʉ niwĩ.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Naꞌiqueꞌawãꞌcãtiri cura sijagʉ waꞌacʉ niwĩ. Tojo weegʉ cameyoa aꞌticã ĩꞌacʉ niwĩ.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Rebeca quẽꞌrã cʉ̃rẽ ĩꞌaco niwõ. Isaare ĩꞌagõta, cameyo buꞌipʉ pesaꞌco dijaco niwõ.
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉre sẽrĩtiñaꞌco niwõ:
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Abrahãrẽ daꞌracoꞌtegʉ Isaare nipeꞌtise cʉ̃ weeꞌquere werecʉ niwĩ.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 Beꞌro Isaa Rebecare cʉ̃ paco Sara níca wiꞌi, waꞌicʉ caseri meꞌrã wééca wiꞌipʉ mia waꞌacʉ niwĩ. Tojo wee cʉ̃ nʉmo tojaco niwõ. Isaa Rebecare pũrõ maꞌicʉ niwĩ. Aꞌte meꞌrã cʉ̃ paco wẽrĩꞌquere wãcũtutuacʉ niwĩ.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.