Atos 9

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Cʉ̃ ti pũrĩrẽ oꞌóca beꞌro Saulo ãpẽrã meꞌrã Damasco waꞌari maꞌapʉ waꞌa waꞌacʉ niwĩ. Waꞌa, Damascopʉ ejagʉti weeri cura wãcũña marĩrõ ʉꞌmʉsepʉ bʉpo yaꞌbaro weronojõ cʉ̃ tiro asistedijati, añurõ boꞌreyua waꞌacaro niwʉ̃.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Tojo waꞌacã, cʉ̃ yagʉ cabayu buꞌipʉ pesamiꞌcʉ nucũcãpʉ bʉrʉdija waꞌacʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ cũñarĩ cura niꞌcʉ̃ cʉ̃rẽ ucũcã tʉꞌocʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Tere tʉꞌo, Saulo peꞌe “¿Noa niti mʉꞌʉ?” ni yʉꞌticʉ niwĩ.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Wãꞌcãnʉꞌcãña. Waꞌaya macãpʉ. Topʉ mʉꞌʉ ejacã, niꞌcʉ̃ weregʉsami mʉꞌʉ deꞌro weeatjere, nicʉ niwĩ Jesú.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Saulo meꞌrã waꞌaꞌcãrã quẽꞌrã na ʉpʉtʉ ʉcʉa, ucũmasĩticãrã niwã. Cʉ̃ ucũsere tʉꞌocãrã niwã, tʉꞌorã peꞌe, mejõ Jesú peꞌere ĩꞌaticãrã niwã.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Beꞌro Saulo wãꞌcãnujã, cʉ̃ caperire ĩꞌapãacʉ nimiwĩ. Ne bajunoꞌticʉ niwĩ. Tojo weerã cʉ̃ meꞌrã waꞌaꞌcãrã Damascopʉ cʉ̃rẽ tʉ̃awãꞌcãcãrã niwã.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Topʉ cʉ̃ etáca beꞌro iꞌtia nʉmʉ ne caperi ĩꞌaticʉ niwĩ. Ne sĩꞌrĩti, ne baꞌaticʉ niwĩ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Damascopʉre Jesure ẽjõpeogʉ Ananía wãmetigʉ nicʉ niwĩ. Saulore tojo waꞌari curare Ananía cãrĩtimigʉ̃ quẽꞌese weronojõ Jesú cʉ̃ pʉꞌto aꞌticã ĩꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ “Ananía”, pisucʉ niwĩ.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 — ausente —
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 — ausente —
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, “Yʉꞌʉ wiogʉ, pãjãrã masã quetiwereama cʉ̃ Jerusalẽ́pʉ nígʉ̃ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeorãrẽ ñaꞌarõ weeꞌquere.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Aꞌti macã quẽꞌrãrẽ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeorãrẽ ñeꞌegʉ̃ aꞌtigʉta weeapʉ tja paꞌia wiorã na dutioꞌori pũrĩ meꞌrã”, nicʉ niwĩ Ananía. Te quetire tʉꞌoꞌcʉ nitjĩagʉ̃, Ananía ne waꞌasĩꞌrĩticʉ nimiwĩ.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Jesú cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Tere weregʉ, ʉpʉtʉ piꞌetigʉsami. Yʉꞌʉ basu peꞌe weregʉti cʉ̃rẽ, nicʉ niwĩ Jesú Ananíarẽ.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Cʉ̃ tojo níca beꞌropʉta Ananía Juda ya wiꞌipʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ eta, ti wiꞌipʉ sãjãa, Saulore bocaejacʉ niwĩ. Cʉ̃ dʉpoapʉre ñapeo, “Saulo, mʉꞌʉrẽ yʉꞌʉ acaweregʉre weronojõ ĩꞌaꞌa. Jesú mʉꞌʉrẽ maꞌapʉ aꞌticã bajuaꞌcʉ yʉꞌʉre oꞌoámi, apaturi mʉꞌʉ caperi ĩꞌato nígʉ̃ tja. ‘Espíritu Santu tutuasere cʉoato’ níoꞌoami”, ni werecʉ niwĩ Saulore.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Cʉ̃ tojo nirĩ cura maata cʉ̃ caperipʉ waꞌi nʉtʉ̃rĩ weronojõ bajuse wãꞌñaꞌque bʉrʉstedijacaro niwʉ̃. Tojo waꞌacã, añurõ ĩꞌacʉ niwĩ todʉporopʉ cʉ̃ ĩꞌaꞌcaro weronojõta tja. Beꞌro cʉ̃rẽ wãmeyecãrã niwã.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Na tojo wééca beꞌropʉta baꞌa, cʉ̃ tutuasere cʉocʉ niwĩ tja. Topʉre pejeti nʉmʉrĩacã Jesure ẽjõpeorã meꞌrã Damascopʉre tojánícʉ niwĩ yujupʉ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Damascopʉ nígʉ̃, maata judío masã nerẽse wiꞌseripʉ Jesucristo Õꞌacʉ̃ macʉ̃ nimi nisere werecusiagʉ waꞌacʉ niwĩ.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, nipeꞌtirã tʉꞌomarĩa waꞌacãrã niwã.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Saulo Jesucristo Õꞌacʉ̃ beseꞌcʉ nimi nisere wãcũtutuaro meꞌrã werecʉ niwĩ. Cʉ̃ tere weregʉ, queoro Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã ojaꞌquere buꞌeĩꞌo, weremʉjãcʉ niwĩ. Tojo weerã Damascocjãrã judío masã “Tojo nimaꞌacʉ weemi”, nímasĩticãrã niwã.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Yoa waꞌacaro niwʉ̃ cʉ̃ Jesú ye quetire buꞌecusiaro. Beꞌro judío masã Saulore wẽjẽsĩꞌrĩcãrã nimiwã.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Cʉ̃ peꞌe tʉꞌocãꞌcʉ niwĩ cʉ̃rẽ wẽjẽsĩꞌrĩse quetire. Na nipeꞌtise nʉmʉrĩ ñamirĩ, ʉmʉcori ti macã sumuto ʉ̃tã cujiri meꞌrã wééca sãꞌrĩrõ wijaaropʉ cʉ̃rẽ wẽjẽsĩꞌrĩrã, coꞌtemʉjãcũcãrã niwã.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Tojo weecã ĩꞌarã, niꞌcã ñami cʉ̃ Saulo buꞌesere ẽjõpeorã cʉ̃rẽ wẽjẽticãꞌto nírã, piꞌi meꞌrã ti sãꞌrĩrõ yʉꞌrʉro oꞌodijocãrã niwã.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Beꞌro Saulo Damascopʉ níꞌcʉ Jerusalẽ́pʉ dajatojaa waꞌacʉ niwĩ. Topʉre etagʉ, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorã meꞌrã baꞌpatisĩꞌrĩcʉ nimiwĩ. Na peꞌe cʉ̃rẽ ui nicãrã niwã. Saulore Damascopʉ wẽjẽsĩꞌrĩcã, piꞌi meꞌrã na nʉodijoꞌque niꞌi|alt="Make 110 percent Letting Paul down in a basket (with hair" src="CN02112b.TIF" size="col" ref="Hch 9.20-25; 2Co 11.32-33"
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Beꞌro cʉ̃rẽ tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Bernabé Saulore weetamugʉ̃, Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã tiropʉ pijiwãꞌcãcʉ niwĩ. Topʉ ejagʉ, Bernabé narẽ werecʉ niwĩ Damasco waꞌari maꞌapʉ Saulo Jesure ĩꞌaꞌquere. Cʉ̃rẽ ucũꞌque quẽꞌrãrẽ werecʉ niwĩ. Apeye Damascopʉ Saulo Jesú ye quetire wãcũtutuase meꞌrã buꞌeꞌquere werecʉ niwĩ.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Bernabé werecãpʉta, Saulore “Jesure ẽjõpeogʉta nimi”, ni ẽjõpeocãrã niwã. Tojo weegʉ na meꞌrã tojacãꞌcʉ niwĩ. Beꞌro Saulo Jerusalẽ́cjãrãrẽ buꞌesijagʉ waꞌacʉ niwĩ.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Uise marĩrõ wãcũtutuase meꞌrã Jesú ye quetire werecʉ niwĩ. Tere weregʉ, ãpẽrã judío masã nimirã, griego ye ucũrã meꞌrã ʉpʉtʉ aꞌmetuꞌtimʉjãcʉ niwĩ. Cʉ̃ meꞌrã aꞌmetuꞌtiꞌcãrã Saulore wẽjẽsĩꞌrĩcãrã niwã.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Na tojo weesĩꞌrĩcã ĩꞌarã, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorã cʉ̃rẽ miacãrã niwã Cesarea wãmetiri macãpʉ. Topʉ yucʉsʉ meꞌrã cʉ̃ ya macã Tarsopʉ oꞌócãrã niwã.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Nipeꞌtirã Jesure ẽjõpeorã narẽ ñaꞌarõ weeduꞌucã ĩꞌarã, ejerisãjãcãrã niwã. Tojo weerã siape meꞌrã nipeꞌtiro Judea, Galilea, Samariacjãrã nemorõ wãcũtutuanemocãrã niwã. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ dutisere añurõ weenuꞌcũcãꞌcãrã niwã. Espíritu Santu weetamurõ meꞌrã pãjãrã ãpẽrã Jesure ẽjõpeotimiꞌcãrã ẽjõpeonemocãrã niwã.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pedro quẽꞌrã nipeꞌtiropʉ Jesure ẽjõpeorã nise macãrĩpʉre ĩꞌacusiagʉ, Lida wãmetiri macãpʉ etacʉ niwĩ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Topʉ etagʉ, niꞌcʉ̃ Enea wãmetigʉre bocaejacʉ niwĩ. Cʉ̃ ocho cʉ̃ꞌmarĩ cʉ̃ ya wiꞌipʉ sijamasĩtigʉ cũñacʉ niwĩ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pedro cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nipeꞌtirã Lida, Sarṍ wãmetise macãrĩcjãrã cʉ̃rẽ tojo weecã ĩꞌarã, na quẽꞌrã Jesure ẽjõpeocãrã niwã.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Ape macã Jope wãmetiri macãpʉ niꞌcõ numio Jesure ẽjõpeogo Tabita wãmetigo nico niwõ. Griego ye meꞌrã peꞌema Dorca wãmetico niwõ. Dorca nírõ, “ñama” nisĩꞌrĩrõ weesaꞌa. Co añurõ weenuꞌcũcãꞌco niwõ. Pajasecʉorãrẽ añurõ weetamuco niwõ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Pedro cʉ̃ Lidapʉ nirĩ cura co peꞌe Jopepʉ nígõ, dutiti, wẽrĩa waꞌaco niwõ. Co wẽ́rĩ́ca beꞌro na weesetiꞌcaronojõta ãpẽrã co upʉre coecãrã niwã. Core coetojanʉꞌcõ, niꞌcã tucũ ʉꞌmʉarõca tucũpʉ peocãrã niwã.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jope Lida pʉꞌtoacã tojacaro niwʉ̃. Tojo weerã Pedro Lidapʉ nicã tʉꞌorã, ʉmʉa pʉarã Jopecjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ pijidutirã oꞌocãrã niwã.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Na Lidapʉ etacã, maata Pedro na meꞌrã Jopepʉre waꞌacʉ niwĩ. Dorca nirĩ wiꞌipʉre ejarã, co wẽrĩꞌco pesari tucũpʉ cʉ̃rẽ pijimʉjãcãrã niwã. Cʉ̃ ti tucũpʉ sãjãtacã, wapewia numia Pedro sumuto nerẽnʉꞌcãcãrã niwã. Na utirãta, ĩꞌocãrã niwã camisari, apeye suꞌti co catigo narẽ derobosaꞌquere.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Beꞌro Pedro masã to nirã́ nipeꞌtirãrẽ wijaaduticʉ niwĩ. Na wijááca beꞌro Pedro ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ ñubuecʉ niwĩ. Ñubuetoja, wẽrĩꞌcore ĩꞌa, core nicʉ niwĩ:
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Co ya omocãpʉ ñeꞌe, core wejewãꞌcõnʉꞌcõcʉ niwĩ. Beꞌro wapewia numiarẽ, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorãrẽ narẽ pijimʉjã, core wiacʉ niwĩ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nipeꞌtirã Jopecjãrã tʉꞌoseꞌsacãrã niwã tojo weeꞌquere. Tojo weerã pãjãrã Jesure ẽjõpeonemocãrã niwã tja.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pedro peje nʉmʉrĩ tojacʉ niwĩ Jopepʉre. Niꞌcʉ̃ Simó wãmetigʉ waꞌicʉrã caseri apogʉ ya wiꞌipʉ cãjĩcʉ niwĩ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.