Atos 9
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ACF
1 — ausente —
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Cʉ̃ ti pũrĩrẽ oꞌóca beꞌro Saulo ãpẽrã meꞌrã Damasco waꞌari maꞌapʉ waꞌa waꞌacʉ niwĩ. Waꞌa, Damascopʉ ejagʉti weeri cura wãcũña marĩrõ ʉꞌmʉsepʉ bʉpo yaꞌbaro weronojõ cʉ̃ tiro asistedijati, añurõ boꞌreyua waꞌacaro niwʉ̃.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Tojo waꞌacã, cʉ̃ yagʉ cabayu buꞌipʉ pesamiꞌcʉ nucũcãpʉ bʉrʉdija waꞌacʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ cũñarĩ cura niꞌcʉ̃ cʉ̃rẽ ucũcã tʉꞌocʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Tere tʉꞌo, Saulo peꞌe “¿Noa niti mʉꞌʉ?” ni yʉꞌticʉ niwĩ.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Wãꞌcãnʉꞌcãña. Waꞌaya macãpʉ. Topʉ mʉꞌʉ ejacã, niꞌcʉ̃ weregʉsami mʉꞌʉ deꞌro weeatjere, nicʉ niwĩ Jesú.
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Saulo meꞌrã waꞌaꞌcãrã quẽꞌrã na ʉpʉtʉ ʉcʉa, ucũmasĩticãrã niwã. Cʉ̃ ucũsere tʉꞌocãrã niwã, tʉꞌorã peꞌe, mejõ Jesú peꞌere ĩꞌaticãrã niwã.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Beꞌro Saulo wãꞌcãnujã, cʉ̃ caperire ĩꞌapãacʉ nimiwĩ. Ne bajunoꞌticʉ niwĩ. Tojo weerã cʉ̃ meꞌrã waꞌaꞌcãrã Damascopʉ cʉ̃rẽ tʉ̃awãꞌcãcãrã niwã.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Topʉ cʉ̃ etáca beꞌro iꞌtia nʉmʉ ne caperi ĩꞌaticʉ niwĩ. Ne sĩꞌrĩti, ne baꞌaticʉ niwĩ.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Damascopʉre Jesure ẽjõpeogʉ Ananía wãmetigʉ nicʉ niwĩ. Saulore tojo waꞌari curare Ananía cãrĩtimigʉ̃ quẽꞌese weronojõ Jesú cʉ̃ pʉꞌto aꞌticã ĩꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ “Ananía”, pisucʉ niwĩ.
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 — ausente —
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 — ausente —
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, “Yʉꞌʉ wiogʉ, pãjãrã masã quetiwereama cʉ̃ Jerusalẽ́pʉ nígʉ̃ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeorãrẽ ñaꞌarõ weeꞌquere.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Aꞌti macã quẽꞌrãrẽ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeorãrẽ ñeꞌegʉ̃ aꞌtigʉta weeapʉ tja paꞌia wiorã na dutioꞌori pũrĩ meꞌrã”, nicʉ niwĩ Ananía. Te quetire tʉꞌoꞌcʉ nitjĩagʉ̃, Ananía ne waꞌasĩꞌrĩticʉ nimiwĩ.
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Jesú cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Tere weregʉ, ʉpʉtʉ piꞌetigʉsami. Yʉꞌʉ basu peꞌe weregʉti cʉ̃rẽ, nicʉ niwĩ Jesú Ananíarẽ.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Cʉ̃ tojo níca beꞌropʉta Ananía Juda ya wiꞌipʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ eta, ti wiꞌipʉ sãjãa, Saulore bocaejacʉ niwĩ. Cʉ̃ dʉpoapʉre ñapeo, “Saulo, mʉꞌʉrẽ yʉꞌʉ acaweregʉre weronojõ ĩꞌaꞌa. Jesú mʉꞌʉrẽ maꞌapʉ aꞌticã bajuaꞌcʉ yʉꞌʉre oꞌoámi, apaturi mʉꞌʉ caperi ĩꞌato nígʉ̃ tja. ‘Espíritu Santu tutuasere cʉoato’ níoꞌoami”, ni werecʉ niwĩ Saulore.
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Cʉ̃ tojo nirĩ cura maata cʉ̃ caperipʉ waꞌi nʉtʉ̃rĩ weronojõ bajuse wãꞌñaꞌque bʉrʉstedijacaro niwʉ̃. Tojo waꞌacã, añurõ ĩꞌacʉ niwĩ todʉporopʉ cʉ̃ ĩꞌaꞌcaro weronojõta tja. Beꞌro cʉ̃rẽ wãmeyecãrã niwã.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Na tojo wééca beꞌropʉta baꞌa, cʉ̃ tutuasere cʉocʉ niwĩ tja. Topʉre pejeti nʉmʉrĩacã Jesure ẽjõpeorã meꞌrã Damascopʉre tojánícʉ niwĩ yujupʉ.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Damascopʉ nígʉ̃, maata judío masã nerẽse wiꞌseripʉ Jesucristo Õꞌacʉ̃ macʉ̃ nimi nisere werecusiagʉ waꞌacʉ niwĩ.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, nipeꞌtirã tʉꞌomarĩa waꞌacãrã niwã.
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Saulo Jesucristo Õꞌacʉ̃ beseꞌcʉ nimi nisere wãcũtutuaro meꞌrã werecʉ niwĩ. Cʉ̃ tere weregʉ, queoro Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã ojaꞌquere buꞌeĩꞌo, weremʉjãcʉ niwĩ. Tojo weerã Damascocjãrã judío masã “Tojo nimaꞌacʉ weemi”, nímasĩticãrã niwã.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Yoa waꞌacaro niwʉ̃ cʉ̃ Jesú ye quetire buꞌecusiaro. Beꞌro judío masã Saulore wẽjẽsĩꞌrĩcãrã nimiwã.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Cʉ̃ peꞌe tʉꞌocãꞌcʉ niwĩ cʉ̃rẽ wẽjẽsĩꞌrĩse quetire. Na nipeꞌtise nʉmʉrĩ ñamirĩ, ʉmʉcori ti macã sumuto ʉ̃tã cujiri meꞌrã wééca sãꞌrĩrõ wijaaropʉ cʉ̃rẽ wẽjẽsĩꞌrĩrã, coꞌtemʉjãcũcãrã niwã.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Tojo weecã ĩꞌarã, niꞌcã ñami cʉ̃ Saulo buꞌesere ẽjõpeorã cʉ̃rẽ wẽjẽticãꞌto nírã, piꞌi meꞌrã ti sãꞌrĩrõ yʉꞌrʉro oꞌodijocãrã niwã.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Beꞌro Saulo Damascopʉ níꞌcʉ Jerusalẽ́pʉ dajatojaa waꞌacʉ niwĩ. Topʉre etagʉ, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorã meꞌrã baꞌpatisĩꞌrĩcʉ nimiwĩ. Na peꞌe cʉ̃rẽ ui nicãrã niwã. Saulore Damascopʉ wẽjẽsĩꞌrĩcã, piꞌi meꞌrã na nʉodijoꞌque niꞌi|alt="Make 110 percent Letting Paul down in a basket (with hair" src="CN02112b.TIF" size="col" ref="Hch 9.20-25; 2Co 11.32-33"
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Beꞌro cʉ̃rẽ tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Bernabé Saulore weetamugʉ̃, Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã tiropʉ pijiwãꞌcãcʉ niwĩ. Topʉ ejagʉ, Bernabé narẽ werecʉ niwĩ Damasco waꞌari maꞌapʉ Saulo Jesure ĩꞌaꞌquere. Cʉ̃rẽ ucũꞌque quẽꞌrãrẽ werecʉ niwĩ. Apeye Damascopʉ Saulo Jesú ye quetire wãcũtutuase meꞌrã buꞌeꞌquere werecʉ niwĩ.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Bernabé werecãpʉta, Saulore “Jesure ẽjõpeogʉta nimi”, ni ẽjõpeocãrã niwã. Tojo weegʉ na meꞌrã tojacãꞌcʉ niwĩ. Beꞌro Saulo Jerusalẽ́cjãrãrẽ buꞌesijagʉ waꞌacʉ niwĩ.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Uise marĩrõ wãcũtutuase meꞌrã Jesú ye quetire werecʉ niwĩ. Tere weregʉ, ãpẽrã judío masã nimirã, griego ye ucũrã meꞌrã ʉpʉtʉ aꞌmetuꞌtimʉjãcʉ niwĩ. Cʉ̃ meꞌrã aꞌmetuꞌtiꞌcãrã Saulore wẽjẽsĩꞌrĩcãrã niwã.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Na tojo weesĩꞌrĩcã ĩꞌarã, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorã cʉ̃rẽ miacãrã niwã Cesarea wãmetiri macãpʉ. Topʉ yucʉsʉ meꞌrã cʉ̃ ya macã Tarsopʉ oꞌócãrã niwã.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Nipeꞌtirã Jesure ẽjõpeorã narẽ ñaꞌarõ weeduꞌucã ĩꞌarã, ejerisãjãcãrã niwã. Tojo weerã siape meꞌrã nipeꞌtiro Judea, Galilea, Samariacjãrã nemorõ wãcũtutuanemocãrã niwã. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ dutisere añurõ weenuꞌcũcãꞌcãrã niwã. Espíritu Santu weetamurõ meꞌrã pãjãrã ãpẽrã Jesure ẽjõpeotimiꞌcãrã ẽjõpeonemocãrã niwã.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Pedro quẽꞌrã nipeꞌtiropʉ Jesure ẽjõpeorã nise macãrĩpʉre ĩꞌacusiagʉ, Lida wãmetiri macãpʉ etacʉ niwĩ.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Topʉ etagʉ, niꞌcʉ̃ Enea wãmetigʉre bocaejacʉ niwĩ. Cʉ̃ ocho cʉ̃ꞌmarĩ cʉ̃ ya wiꞌipʉ sijamasĩtigʉ cũñacʉ niwĩ.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pedro cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Nipeꞌtirã Lida, Sarṍ wãmetise macãrĩcjãrã cʉ̃rẽ tojo weecã ĩꞌarã, na quẽꞌrã Jesure ẽjõpeocãrã niwã.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ape macã Jope wãmetiri macãpʉ niꞌcõ numio Jesure ẽjõpeogo Tabita wãmetigo nico niwõ. Griego ye meꞌrã peꞌema Dorca wãmetico niwõ. Dorca nírõ, “ñama” nisĩꞌrĩrõ weesaꞌa. Co añurõ weenuꞌcũcãꞌco niwõ. Pajasecʉorãrẽ añurõ weetamuco niwõ.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Pedro cʉ̃ Lidapʉ nirĩ cura co peꞌe Jopepʉ nígõ, dutiti, wẽrĩa waꞌaco niwõ. Co wẽ́rĩ́ca beꞌro na weesetiꞌcaronojõta ãpẽrã co upʉre coecãrã niwã. Core coetojanʉꞌcõ, niꞌcã tucũ ʉꞌmʉarõca tucũpʉ peocãrã niwã.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Jope Lida pʉꞌtoacã tojacaro niwʉ̃. Tojo weerã Pedro Lidapʉ nicã tʉꞌorã, ʉmʉa pʉarã Jopecjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ pijidutirã oꞌocãrã niwã.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Na Lidapʉ etacã, maata Pedro na meꞌrã Jopepʉre waꞌacʉ niwĩ. Dorca nirĩ wiꞌipʉre ejarã, co wẽrĩꞌco pesari tucũpʉ cʉ̃rẽ pijimʉjãcãrã niwã. Cʉ̃ ti tucũpʉ sãjãtacã, wapewia numia Pedro sumuto nerẽnʉꞌcãcãrã niwã. Na utirãta, ĩꞌocãrã niwã camisari, apeye suꞌti co catigo narẽ derobosaꞌquere.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Beꞌro Pedro masã to nirã́ nipeꞌtirãrẽ wijaaduticʉ niwĩ. Na wijááca beꞌro Pedro ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ ñubuecʉ niwĩ. Ñubuetoja, wẽrĩꞌcore ĩꞌa, core nicʉ niwĩ:
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Co ya omocãpʉ ñeꞌe, core wejewãꞌcõnʉꞌcõcʉ niwĩ. Beꞌro wapewia numiarẽ, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorãrẽ narẽ pijimʉjã, core wiacʉ niwĩ.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Nipeꞌtirã Jopecjãrã tʉꞌoseꞌsacãrã niwã tojo weeꞌquere. Tojo weerã pãjãrã Jesure ẽjõpeonemocãrã niwã tja.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pedro peje nʉmʉrĩ tojacʉ niwĩ Jopepʉre. Niꞌcʉ̃ Simó wãmetigʉ waꞌicʉrã caseri apogʉ ya wiꞌipʉ cãjĩcʉ niwĩ.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.