Atos 9

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 — ausente —
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Cʉ̃ ti pũrĩrẽ oꞌóca beꞌro Saulo ãpẽrã meꞌrã Damasco waꞌari maꞌapʉ waꞌa waꞌacʉ niwĩ. Waꞌa, Damascopʉ ejagʉti weeri cura wãcũña marĩrõ ʉꞌmʉsepʉ bʉpo yaꞌbaro weronojõ cʉ̃ tiro asistedijati, añurõ boꞌreyua waꞌacaro niwʉ̃.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Tojo waꞌacã, cʉ̃ yagʉ cabayu buꞌipʉ pesamiꞌcʉ nucũcãpʉ bʉrʉdija waꞌacʉ niwĩ. Topʉ cʉ̃ cũñarĩ cura niꞌcʉ̃ cʉ̃rẽ ucũcã tʉꞌocʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ aꞌtiro nicʉ niwĩ:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Tere tʉꞌo, Saulo peꞌe “¿Noa niti mʉꞌʉ?” ni yʉꞌticʉ niwĩ.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Wãꞌcãnʉꞌcãña. Waꞌaya macãpʉ. Topʉ mʉꞌʉ ejacã, niꞌcʉ̃ weregʉsami mʉꞌʉ deꞌro weeatjere, nicʉ niwĩ Jesú.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Saulo meꞌrã waꞌaꞌcãrã quẽꞌrã na ʉpʉtʉ ʉcʉa, ucũmasĩticãrã niwã. Cʉ̃ ucũsere tʉꞌocãrã niwã, tʉꞌorã peꞌe, mejõ Jesú peꞌere ĩꞌaticãrã niwã.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Beꞌro Saulo wãꞌcãnujã, cʉ̃ caperire ĩꞌapãacʉ nimiwĩ. Ne bajunoꞌticʉ niwĩ. Tojo weerã cʉ̃ meꞌrã waꞌaꞌcãrã Damascopʉ cʉ̃rẽ tʉ̃awãꞌcãcãrã niwã.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Topʉ cʉ̃ etáca beꞌro iꞌtia nʉmʉ ne caperi ĩꞌaticʉ niwĩ. Ne sĩꞌrĩti, ne baꞌaticʉ niwĩ.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Damascopʉre Jesure ẽjõpeogʉ Ananía wãmetigʉ nicʉ niwĩ. Saulore tojo waꞌari curare Ananía cãrĩtimigʉ̃ quẽꞌese weronojõ Jesú cʉ̃ pʉꞌto aꞌticã ĩꞌacʉ niwĩ. Cʉ̃rẽ “Ananía”, pisucʉ niwĩ.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 — ausente —
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 — ausente —
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌogʉ, “Yʉꞌʉ wiogʉ, pãjãrã masã quetiwereama cʉ̃ Jerusalẽ́pʉ nígʉ̃ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeorãrẽ ñaꞌarõ weeꞌquere.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Aꞌti macã quẽꞌrãrẽ mʉꞌʉrẽ ẽjõpeorãrẽ ñeꞌegʉ̃ aꞌtigʉta weeapʉ tja paꞌia wiorã na dutioꞌori pũrĩ meꞌrã”, nicʉ niwĩ Ananía. Te quetire tʉꞌoꞌcʉ nitjĩagʉ̃, Ananía ne waꞌasĩꞌrĩticʉ nimiwĩ.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Jesú cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Tere weregʉ, ʉpʉtʉ piꞌetigʉsami. Yʉꞌʉ basu peꞌe weregʉti cʉ̃rẽ, nicʉ niwĩ Jesú Ananíarẽ.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Cʉ̃ tojo níca beꞌropʉta Ananía Juda ya wiꞌipʉ waꞌacʉ niwĩ. Topʉ eta, ti wiꞌipʉ sãjãa, Saulore bocaejacʉ niwĩ. Cʉ̃ dʉpoapʉre ñapeo, “Saulo, mʉꞌʉrẽ yʉꞌʉ acaweregʉre weronojõ ĩꞌaꞌa. Jesú mʉꞌʉrẽ maꞌapʉ aꞌticã bajuaꞌcʉ yʉꞌʉre oꞌoámi, apaturi mʉꞌʉ caperi ĩꞌato nígʉ̃ tja. ‘Espíritu Santu tutuasere cʉoato’ níoꞌoami”, ni werecʉ niwĩ Saulore.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Cʉ̃ tojo nirĩ cura maata cʉ̃ caperipʉ waꞌi nʉtʉ̃rĩ weronojõ bajuse wãꞌñaꞌque bʉrʉstedijacaro niwʉ̃. Tojo waꞌacã, añurõ ĩꞌacʉ niwĩ todʉporopʉ cʉ̃ ĩꞌaꞌcaro weronojõta tja. Beꞌro cʉ̃rẽ wãmeyecãrã niwã.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Na tojo wééca beꞌropʉta baꞌa, cʉ̃ tutuasere cʉocʉ niwĩ tja. Topʉre pejeti nʉmʉrĩacã Jesure ẽjõpeorã meꞌrã Damascopʉre tojánícʉ niwĩ yujupʉ.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Damascopʉ nígʉ̃, maata judío masã nerẽse wiꞌseripʉ Jesucristo Õꞌacʉ̃ macʉ̃ nimi nisere werecusiagʉ waꞌacʉ niwĩ.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, nipeꞌtirã tʉꞌomarĩa waꞌacãrã niwã.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Saulo Jesucristo Õꞌacʉ̃ beseꞌcʉ nimi nisere wãcũtutuaro meꞌrã werecʉ niwĩ. Cʉ̃ tere weregʉ, queoro Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã ojaꞌquere buꞌeĩꞌo, weremʉjãcʉ niwĩ. Tojo weerã Damascocjãrã judío masã “Tojo nimaꞌacʉ weemi”, nímasĩticãrã niwã.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Yoa waꞌacaro niwʉ̃ cʉ̃ Jesú ye quetire buꞌecusiaro. Beꞌro judío masã Saulore wẽjẽsĩꞌrĩcãrã nimiwã.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Cʉ̃ peꞌe tʉꞌocãꞌcʉ niwĩ cʉ̃rẽ wẽjẽsĩꞌrĩse quetire. Na nipeꞌtise nʉmʉrĩ ñamirĩ, ʉmʉcori ti macã sumuto ʉ̃tã cujiri meꞌrã wééca sãꞌrĩrõ wijaaropʉ cʉ̃rẽ wẽjẽsĩꞌrĩrã, coꞌtemʉjãcũcãrã niwã.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Tojo weecã ĩꞌarã, niꞌcã ñami cʉ̃ Saulo buꞌesere ẽjõpeorã cʉ̃rẽ wẽjẽticãꞌto nírã, piꞌi meꞌrã ti sãꞌrĩrõ yʉꞌrʉro oꞌodijocãrã niwã.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Beꞌro Saulo Damascopʉ níꞌcʉ Jerusalẽ́pʉ dajatojaa waꞌacʉ niwĩ. Topʉre etagʉ, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorã meꞌrã baꞌpatisĩꞌrĩcʉ nimiwĩ. Na peꞌe cʉ̃rẽ ui nicãrã niwã. Saulore Damascopʉ wẽjẽsĩꞌrĩcã, piꞌi meꞌrã na nʉodijoꞌque niꞌi|alt="Make 110 percent Letting Paul down in a basket (with hair" src="CN02112b.TIF" size="col" ref="Hch 9.20-25; 2Co 11.32-33"
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Beꞌro cʉ̃rẽ tojo weecã ĩꞌagʉ̃, Bernabé Saulore weetamugʉ̃, Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã tiropʉ pijiwãꞌcãcʉ niwĩ. Topʉ ejagʉ, Bernabé narẽ werecʉ niwĩ Damasco waꞌari maꞌapʉ Saulo Jesure ĩꞌaꞌquere. Cʉ̃rẽ ucũꞌque quẽꞌrãrẽ werecʉ niwĩ. Apeye Damascopʉ Saulo Jesú ye quetire wãcũtutuase meꞌrã buꞌeꞌquere werecʉ niwĩ.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Bernabé werecãpʉta, Saulore “Jesure ẽjõpeogʉta nimi”, ni ẽjõpeocãrã niwã. Tojo weegʉ na meꞌrã tojacãꞌcʉ niwĩ. Beꞌro Saulo Jerusalẽ́cjãrãrẽ buꞌesijagʉ waꞌacʉ niwĩ.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Uise marĩrõ wãcũtutuase meꞌrã Jesú ye quetire werecʉ niwĩ. Tere weregʉ, ãpẽrã judío masã nimirã, griego ye ucũrã meꞌrã ʉpʉtʉ aꞌmetuꞌtimʉjãcʉ niwĩ. Cʉ̃ meꞌrã aꞌmetuꞌtiꞌcãrã Saulore wẽjẽsĩꞌrĩcãrã niwã.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Na tojo weesĩꞌrĩcã ĩꞌarã, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorã cʉ̃rẽ miacãrã niwã Cesarea wãmetiri macãpʉ. Topʉ yucʉsʉ meꞌrã cʉ̃ ya macã Tarsopʉ oꞌócãrã niwã.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Nipeꞌtirã Jesure ẽjõpeorã narẽ ñaꞌarõ weeduꞌucã ĩꞌarã, ejerisãjãcãrã niwã. Tojo weerã siape meꞌrã nipeꞌtiro Judea, Galilea, Samariacjãrã nemorõ wãcũtutuanemocãrã niwã. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ dutisere añurõ weenuꞌcũcãꞌcãrã niwã. Espíritu Santu weetamurõ meꞌrã pãjãrã ãpẽrã Jesure ẽjõpeotimiꞌcãrã ẽjõpeonemocãrã niwã.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pedro quẽꞌrã nipeꞌtiropʉ Jesure ẽjõpeorã nise macãrĩpʉre ĩꞌacusiagʉ, Lida wãmetiri macãpʉ etacʉ niwĩ.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Topʉ etagʉ, niꞌcʉ̃ Enea wãmetigʉre bocaejacʉ niwĩ. Cʉ̃ ocho cʉ̃ꞌmarĩ cʉ̃ ya wiꞌipʉ sijamasĩtigʉ cũñacʉ niwĩ.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pedro cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ:
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Nipeꞌtirã Lida, Sarṍ wãmetise macãrĩcjãrã cʉ̃rẽ tojo weecã ĩꞌarã, na quẽꞌrã Jesure ẽjõpeocãrã niwã.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ape macã Jope wãmetiri macãpʉ niꞌcõ numio Jesure ẽjõpeogo Tabita wãmetigo nico niwõ. Griego ye meꞌrã peꞌema Dorca wãmetico niwõ. Dorca nírõ, “ñama” nisĩꞌrĩrõ weesaꞌa. Co añurõ weenuꞌcũcãꞌco niwõ. Pajasecʉorãrẽ añurõ weetamuco niwõ.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Pedro cʉ̃ Lidapʉ nirĩ cura co peꞌe Jopepʉ nígõ, dutiti, wẽrĩa waꞌaco niwõ. Co wẽ́rĩ́ca beꞌro na weesetiꞌcaronojõta ãpẽrã co upʉre coecãrã niwã. Core coetojanʉꞌcõ, niꞌcã tucũ ʉꞌmʉarõca tucũpʉ peocãrã niwã.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jope Lida pʉꞌtoacã tojacaro niwʉ̃. Tojo weerã Pedro Lidapʉ nicã tʉꞌorã, ʉmʉa pʉarã Jopecjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ pijidutirã oꞌocãrã niwã.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Na Lidapʉ etacã, maata Pedro na meꞌrã Jopepʉre waꞌacʉ niwĩ. Dorca nirĩ wiꞌipʉre ejarã, co wẽrĩꞌco pesari tucũpʉ cʉ̃rẽ pijimʉjãcãrã niwã. Cʉ̃ ti tucũpʉ sãjãtacã, wapewia numia Pedro sumuto nerẽnʉꞌcãcãrã niwã. Na utirãta, ĩꞌocãrã niwã camisari, apeye suꞌti co catigo narẽ derobosaꞌquere.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Beꞌro Pedro masã to nirã́ nipeꞌtirãrẽ wijaaduticʉ niwĩ. Na wijááca beꞌro Pedro ejaqueꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ ñubuecʉ niwĩ. Ñubuetoja, wẽrĩꞌcore ĩꞌa, core nicʉ niwĩ:
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Co ya omocãpʉ ñeꞌe, core wejewãꞌcõnʉꞌcõcʉ niwĩ. Beꞌro wapewia numiarẽ, ãpẽrã Jesure ẽjõpeorãrẽ narẽ pijimʉjã, core wiacʉ niwĩ.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Nipeꞌtirã Jopecjãrã tʉꞌoseꞌsacãrã niwã tojo weeꞌquere. Tojo weerã pãjãrã Jesure ẽjõpeonemocãrã niwã tja.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Pedro peje nʉmʉrĩ tojacʉ niwĩ Jopepʉre. Niꞌcʉ̃ Simó wãmetigʉ waꞌicʉrã caseri apogʉ ya wiꞌipʉ cãjĩcʉ niwĩ.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.