Atos 15
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC
1 Pablo, Bernabé Antioquíapʉ nirĩ curare ãpẽrã judío masã Judea diꞌtacjãrã na tiropʉ waꞌacãrã niwã. Na ti macãcjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ na judío masã weesetisere weeduticãrã niwã.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 — ausente —
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 — ausente —
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Pablo, Bernabé, ãpẽrã Antioquíacjãrã Jerusalẽ́pʉre etacãrã niwã. Topʉre na etáca beꞌro Jesú cʉ̃ ne waro besecṹúꞌcãrã, Jesure ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́, nipeꞌtirã cʉ̃rẽ ẽjõpeorã narẽ põtẽrĩ, añuduticãrã niwã. Beꞌro Pablo quẽꞌrã werecãrã niwã nipeꞌtiro na sijaꞌcaropʉ Õꞌacʉ̃ narẽ weetamuꞌquere.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Na tojo nicã tʉꞌorã, Jesure ẽjõpeorã fariseo masã wãꞌcãnʉꞌcã, ucũcãrã niwã:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Tojo weerã Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã, cʉ̃rẽ ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́ nerẽ, ucũcãrã niwã fariseo masã narẽ tojo níꞌquere.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Topʉta na yoacã ucṹca beꞌro Pedro wãꞌcãnʉꞌcã, narẽ nicʉ niwĩ:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Cʉ̃́ta nipeꞌtise masã wãcũsetisere ĩꞌagʉ̃ marĩrẽ oꞌoꞌcaronojõta na quẽꞌrãrẽ Espíritu Santure oꞌówĩ. Tojo weerã marĩ na yʉꞌrʉonoꞌcãrãpʉta nima nisere masĩꞌi.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Õꞌacʉ̃ marĩrẽ maꞌirõnojõta na quẽꞌrãrẽ maꞌimi. Ne dʉcawaatisami. Na Jesure ẽjõpeocã, na ñaꞌarõ weesetiꞌquere acobojocʉ niwĩ.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Tojo weerã marĩ judío masã nitirãrẽ “Moisé cʉ̃ dutiꞌcaro weeya”, niticãꞌrõʉaꞌa. Marĩ tere weeya nírã, “Õꞌacʉ̃ narẽ yʉꞌrʉoticʉ niwĩ yujupʉ”, nirã weebosaꞌa. Marĩ, marĩ ñecʉ̃sʉmʉapʉmarĩcã Moisé cʉ̃ dutiꞌquere weepõtẽoticãrã niwã. Tjãsama napʉa. Tojo weerã narẽ tere weedutiticãꞌrõʉaꞌa.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Aꞌtiro peꞌe niꞌi. Marĩ wiogʉ Jesucristo maꞌitjĩagʉ̃, marĩ wapayecã mejẽta, marĩrẽ ñaꞌarõ weeꞌquere acobojocʉ niwĩ. Marĩrẽ yʉꞌrʉoꞌcaronojõta Jesucristo na judío masã nitirã quẽꞌrãrẽ yʉꞌrʉocʉ niwĩ, nicʉ niwĩ Pedro.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, nipeꞌtirã diꞌtamarĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Beꞌro Pablo, Bernabé narẽ werecãrã niwã judío masã nitirã tiropʉ Õꞌacʉ̃ tutuaro meꞌrã na weeĩꞌocusiaꞌquere.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Nipeꞌtise narẽ wéréca beꞌro Santiago ucũcʉ niwĩ:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Niꞌcãrõacã Simó Pedro wereami Õꞌacʉ̃ judío masã nitirãrẽ ne waro añurõ weenʉꞌcãꞌquere. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ yarã niato nígʉ̃, na quẽꞌrãrẽ besecʉ niwĩ.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Dʉporopʉ Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã judío masã nitirã quẽꞌrã Jesure ẽjõpeoatjere queorota ojamʉꞌtãcãrã niwã. Aꞌtiro ojacãrã niwã:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 “Davi cʉ̃ wiogʉ nise peꞌtia waꞌacaro niwʉ̃.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 — ausente —
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 »Tojo weegʉ yʉꞌʉ wãcũꞌu. Judío masã nitirã Jesure ẽjõpeorãrẽ peje dutise oꞌoticãꞌrõʉaꞌa.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Mejõ diaꞌcʉ̃ niꞌcã pũrĩ “Aꞌticʉse weeticãꞌña”, ni ojarã narẽ. “Waꞌicʉ diꞌi, ãpẽrãnojõrẽ Õꞌacʉ̃ mejẽtare ẽjõpeorã na wẽjẽ ʉ̃jʉ̃amorõ ñubuepeoꞌquere baꞌaticãꞌña”, nírã. “Mʉsã nʉmosãnumia nitirãrẽ, mʉsã marãpʉsʉmʉa nitirãrẽ aꞌmetãrãticãꞌña”, nírã. “Nipeꞌtirã waꞌicʉrã wãmʉta ãrʉ̃asureꞌcãrãrẽ baꞌaticãꞌña. Nipeꞌtirã dí miiña marĩrãrẽ baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉrã ye díre baꞌaticãꞌña.” Ticʉseta dutirã narẽ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Dʉporopʉ saurunʉcʉ̃ judío masã na nerẽse wiꞌseripʉ Moisé cʉ̃ dutiꞌquere buꞌenuꞌcũcãꞌma. Aꞌtere nipeꞌtise macãrĩpʉ buꞌerã weema. Tojo weerã judío masã nitirã quẽꞌrã masĩsama Moisé cʉ̃ dutiꞌquere, nicʉ niwĩ Santiago.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Beꞌro Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã, Jesure ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́, nipeꞌtirã cʉ̃rẽ ẽjõpeorã pʉarãrẽ besecãrã niwã. Niꞌcʉ̃ Juda wãmeticʉ niwĩ. Cʉ̃rẽta tja Barsabá pisucãrã niwã. Apĩ peꞌe Sila wãmeticʉ niwĩ. Ticʉrãrẽ besecãrã niwã Pablo quẽꞌrã meꞌrã Antioquíapʉ ti pũrĩrẽ miajãrẽ. Na pʉarã Jesure ẽjõpeorã waꞌteropʉre wiorãbocure nicãrã niwã.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Jesú besecṹúꞌcãrã dutise ojáca pũrĩrẽ Pablo quẽꞌrã meꞌrã oꞌócãrã niwã. Aꞌtiro ojanoꞌcaro niwʉ̃ ti pũrĩpʉre:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ãpẽrã ʉ̃sã meꞌrãcjãrã aꞌtocjãrã, mʉsã tiropʉ waꞌa, na wãcũrõ meꞌrã mʉsãrẽ caribosijapãrã. ‘Mʉsã õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaña, Moisé cʉ̃ dutisere weeya’ ni, mʉsãrẽ weresuꞌriacũapãrã. Ʉ̃sã dutiro marĩrõ tojo weeapãrã mʉsãrẽ.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Tojo weerã ʉ̃sã niꞌcãrõnojõ wãcũse meꞌrã pʉarã ʉmʉarẽ mʉsã tiropʉ bese oꞌórã weeꞌe. Na ʉ̃sã mairã Bernabé, Pablo meꞌrã waꞌarãsama.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bernabé, Pabloreta Jesucristo marĩ wiogʉ yere na buꞌecusiacã, wẽjẽcãrã nimiwã.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ʉ̃sã beseꞌcãrã Juda, Sila aꞌti pũrĩpʉ nise nipeꞌtisere na basu mʉsãrẽ buꞌe, wererãsama.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Ʉ̃sãrẽ Espíritu Santu wãcũse oꞌoyucã, peje mʉsãrẽ dutisĩꞌrĩtisaꞌa. Aꞌticʉseta mʉsãrẽ dutirãti.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Waꞌicʉ diꞌi, ãpẽrãnojõrẽ Õꞌacʉ̃ mejẽtare ẽjõpeorã na wẽjẽ ʉ̃jʉ̃amorõ ñubuepeoꞌquere baꞌaticãꞌña. Nipeꞌtirã waꞌicʉrã ye díre baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉrã wãmʉta ãrʉ̃asureꞌcãrãrẽ baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉrã dí miiña marĩrãrẽ baꞌaticãꞌña. Mʉsã nʉmosãnumia nitirãrẽ, mʉsã marãpʉsʉmʉa nitirãrẽ aꞌmetãrãticãꞌña. Mʉsã ʉ̃sã dutisere wéérã, añurõ weerãsaꞌa. Tocãꞌrõta mʉsãrẽ ojaꞌa”, ni ojacãrã niwã.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Beꞌro na oꞌónoꞌcãrã weꞌeriti, Antioquíapʉ waꞌa waꞌacãrã niwã. Topʉ ejarã, na dutise ojáca pũrĩrẽ tocjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ nerẽduti, wiacãrã niwã.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Tojo weecã, ti pũrĩrẽ buꞌérã, wãcũqueꞌtimiꞌcãrã na diacjʉ̃nʉꞌcõcã, ti macãcjãrã pũrõ eꞌcaticãrã niwã.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Juda, Sila Õꞌacʉ̃ weredutiꞌquere wereturiari masã nitjĩarã, Antioquíacjãrãrẽ añurõ werecãrã niwã. Tojo weerã narẽ nemorõ wãcũtutuase meꞌrã tojacã weecãrã niwã.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Na meꞌrã topʉre cãꞌrõ tojánícãrã niwã yujupʉ. Beꞌro tocjãrãrẽ weꞌeriticã, tocjãrã peꞌe “Õꞌacʉ̃ meꞌrã waꞌaya mʉsãrẽ oꞌóꞌcãrã tiropʉ”, níoꞌocãrã niwã.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Sila peꞌe “Yʉꞌʉ pũrĩcã aꞌtopʉ tojagʉti”, nicʉ niwĩ. Tojo weegʉ topʉ tojacãꞌcʉ niwĩ.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pablo, Bernabé yoacã Antioquíapʉre Jesure ẽjõpeorã meꞌrã tojacãrã niwã. Tocjãrãrẽ pãjãrã ãpẽrã meꞌrã Jesú ye quetire werecãrã niwã.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Beꞌro Pablo Bernabére nicʉ niwĩ:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Juã Marco wãmetigʉre ʉpʉtʉ miasĩꞌrĩmicʉ niwĩ.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Juã Marco todʉporopʉ na meꞌrã añurõ buꞌeyapadaꞌreoticʉ niwĩ. Jerusalẽ́pʉ waꞌagʉ, Panfilia diꞌtapʉ narẽ cõꞌatojaa waꞌacʉ niwĩ. Tojo weegʉ Pablo cʉ̃rẽ ne miasĩꞌrĩticʉ niwĩ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Beꞌro na basu ʉpʉtʉ aꞌmetuꞌti, aꞌmerĩ dʉcawatia waꞌacãrã niwã. Bernabé peꞌe yucʉsʉ meꞌrã Chipre nʉcʉ̃rõpʉ Marcore miacʉ niwĩ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Pablo peꞌe cʉ̃ meꞌrã waꞌacjʉre Silare besecʉ niwĩ. Tocjãrã Jesure ẽjõpeorã “Õꞌacʉ̃ mʉsãrẽ coꞌteato”, ni sẽrĩbosacãrã niwã. Beꞌro Pablo quẽꞌrã narẽ weꞌeriti, waꞌa waꞌacãrã niwã.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 To waꞌarã, Siria, Cilicia wãmetise diꞌtapʉre yʉꞌrʉacãrã niwã. Tepʉ Jesú ye quetire wererã, tocjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ wãcũtutuase oꞌonemowãꞌcãcãrã niwã.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.