Atos 15

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pablo, Bernabé Antioquíapʉ nirĩ curare ãpẽrã judío masã Judea diꞌtacjãrã na tiropʉ waꞌacãrã niwã. Na ti macãcjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ na judío masã weesetisere weeduticãrã niwã.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 — ausente —
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 — ausente —
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Pablo, Bernabé, ãpẽrã Antioquíacjãrã Jerusalẽ́pʉre etacãrã niwã. Topʉre na etáca beꞌro Jesú cʉ̃ ne waro besecṹúꞌcãrã, Jesure ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́, nipeꞌtirã cʉ̃rẽ ẽjõpeorã narẽ põtẽrĩ, añuduticãrã niwã. Beꞌro Pablo quẽꞌrã werecãrã niwã nipeꞌtiro na sijaꞌcaropʉ Õꞌacʉ̃ narẽ weetamuꞌquere.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Na tojo nicã tʉꞌorã, Jesure ẽjõpeorã fariseo masã wãꞌcãnʉꞌcã, ucũcãrã niwã:
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Tojo weerã Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã, cʉ̃rẽ ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́ nerẽ, ucũcãrã niwã fariseo masã narẽ tojo níꞌquere.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Topʉta na yoacã ucṹca beꞌro Pedro wãꞌcãnʉꞌcã, narẽ nicʉ niwĩ:
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Cʉ̃́ta nipeꞌtise masã wãcũsetisere ĩꞌagʉ̃ marĩrẽ oꞌoꞌcaronojõta na quẽꞌrãrẽ Espíritu Santure oꞌówĩ. Tojo weerã marĩ na yʉꞌrʉonoꞌcãrãpʉta nima nisere masĩꞌi.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Õꞌacʉ̃ marĩrẽ maꞌirõnojõta na quẽꞌrãrẽ maꞌimi. Ne dʉcawaatisami. Na Jesure ẽjõpeocã, na ñaꞌarõ weesetiꞌquere acobojocʉ niwĩ.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Tojo weerã marĩ judío masã nitirãrẽ “Moisé cʉ̃ dutiꞌcaro weeya”, niticãꞌrõʉaꞌa. Marĩ tere weeya nírã, “Õꞌacʉ̃ narẽ yʉꞌrʉoticʉ niwĩ yujupʉ”, nirã weebosaꞌa. Marĩ, marĩ ñecʉ̃sʉmʉapʉmarĩcã Moisé cʉ̃ dutiꞌquere weepõtẽoticãrã niwã. Tjãsama napʉa. Tojo weerã narẽ tere weedutiticãꞌrõʉaꞌa.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Aꞌtiro peꞌe niꞌi. Marĩ wiogʉ Jesucristo maꞌitjĩagʉ̃, marĩ wapayecã mejẽta, marĩrẽ ñaꞌarõ weeꞌquere acobojocʉ niwĩ. Marĩrẽ yʉꞌrʉoꞌcaronojõta Jesucristo na judío masã nitirã quẽꞌrãrẽ yʉꞌrʉocʉ niwĩ, nicʉ niwĩ Pedro.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, nipeꞌtirã diꞌtamarĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã. Beꞌro Pablo, Bernabé narẽ werecãrã niwã judío masã nitirã tiropʉ Õꞌacʉ̃ tutuaro meꞌrã na weeĩꞌocusiaꞌquere.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Nipeꞌtise narẽ wéréca beꞌro Santiago ucũcʉ niwĩ:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Niꞌcãrõacã Simó Pedro wereami Õꞌacʉ̃ judío masã nitirãrẽ ne waro añurõ weenʉꞌcãꞌquere. Õꞌacʉ̃ cʉ̃ yarã niato nígʉ̃, na quẽꞌrãrẽ besecʉ niwĩ.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Dʉporopʉ Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã judío masã nitirã quẽꞌrã Jesure ẽjõpeoatjere queorota ojamʉꞌtãcãrã niwã. Aꞌtiro ojacãrã niwã:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 “Davi cʉ̃ wiogʉ nise peꞌtia waꞌacaro niwʉ̃.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 — ausente —
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 »Tojo weegʉ yʉꞌʉ wãcũꞌu. Judío masã nitirã Jesure ẽjõpeorãrẽ peje dutise oꞌoticãꞌrõʉaꞌa.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Mejõ diaꞌcʉ̃ niꞌcã pũrĩ “Aꞌticʉse weeticãꞌña”, ni ojarã narẽ. “Waꞌicʉ diꞌi, ãpẽrãnojõrẽ Õꞌacʉ̃ mejẽtare ẽjõpeorã na wẽjẽ ʉ̃jʉ̃amorõ ñubuepeoꞌquere baꞌaticãꞌña”, nírã. “Mʉsã nʉmosãnumia nitirãrẽ, mʉsã marãpʉsʉmʉa nitirãrẽ aꞌmetãrãticãꞌña”, nírã. “Nipeꞌtirã waꞌicʉrã wãmʉta ãrʉ̃asureꞌcãrãrẽ baꞌaticãꞌña. Nipeꞌtirã dí miiña marĩrãrẽ baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉrã ye díre baꞌaticãꞌña.” Ticʉseta dutirã narẽ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Dʉporopʉ saurunʉcʉ̃ judío masã na nerẽse wiꞌseripʉ Moisé cʉ̃ dutiꞌquere buꞌenuꞌcũcãꞌma. Aꞌtere nipeꞌtise macãrĩpʉ buꞌerã weema. Tojo weerã judío masã nitirã quẽꞌrã masĩsama Moisé cʉ̃ dutiꞌquere, nicʉ niwĩ Santiago.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Beꞌro Jesú cʉ̃ besecṹúꞌcãrã, Jesure ẽjõpeorãrẽ sʉꞌori nirã́, nipeꞌtirã cʉ̃rẽ ẽjõpeorã pʉarãrẽ besecãrã niwã. Niꞌcʉ̃ Juda wãmeticʉ niwĩ. Cʉ̃rẽta tja Barsabá pisucãrã niwã. Apĩ peꞌe Sila wãmeticʉ niwĩ. Ticʉrãrẽ besecãrã niwã Pablo quẽꞌrã meꞌrã Antioquíapʉ ti pũrĩrẽ miajãrẽ. Na pʉarã Jesure ẽjõpeorã waꞌteropʉre wiorãbocure nicãrã niwã.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Jesú besecṹúꞌcãrã dutise ojáca pũrĩrẽ Pablo quẽꞌrã meꞌrã oꞌócãrã niwã. Aꞌtiro ojanoꞌcaro niwʉ̃ ti pũrĩpʉre:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Ãpẽrã ʉ̃sã meꞌrãcjãrã aꞌtocjãrã, mʉsã tiropʉ waꞌa, na wãcũrõ meꞌrã mʉsãrẽ caribosijapãrã. ‘Mʉsã õꞌrẽcjʉ yapa caserore yejecõꞌaña, Moisé cʉ̃ dutisere weeya’ ni, mʉsãrẽ weresuꞌriacũapãrã. Ʉ̃sã dutiro marĩrõ tojo weeapãrã mʉsãrẽ.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Tojo weerã ʉ̃sã niꞌcãrõnojõ wãcũse meꞌrã pʉarã ʉmʉarẽ mʉsã tiropʉ bese oꞌórã weeꞌe. Na ʉ̃sã mairã Bernabé, Pablo meꞌrã waꞌarãsama.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Bernabé, Pabloreta Jesucristo marĩ wiogʉ yere na buꞌecusiacã, wẽjẽcãrã nimiwã.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ʉ̃sã beseꞌcãrã Juda, Sila aꞌti pũrĩpʉ nise nipeꞌtisere na basu mʉsãrẽ buꞌe, wererãsama.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Ʉ̃sãrẽ Espíritu Santu wãcũse oꞌoyucã, peje mʉsãrẽ dutisĩꞌrĩtisaꞌa. Aꞌticʉseta mʉsãrẽ dutirãti.
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Waꞌicʉ diꞌi, ãpẽrãnojõrẽ Õꞌacʉ̃ mejẽtare ẽjõpeorã na wẽjẽ ʉ̃jʉ̃amorõ ñubuepeoꞌquere baꞌaticãꞌña. Nipeꞌtirã waꞌicʉrã ye díre baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉrã wãmʉta ãrʉ̃asureꞌcãrãrẽ baꞌaticãꞌña. Waꞌicʉrã dí miiña marĩrãrẽ baꞌaticãꞌña. Mʉsã nʉmosãnumia nitirãrẽ, mʉsã marãpʉsʉmʉa nitirãrẽ aꞌmetãrãticãꞌña. Mʉsã ʉ̃sã dutisere wéérã, añurõ weerãsaꞌa. Tocãꞌrõta mʉsãrẽ ojaꞌa”, ni ojacãrã niwã.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Beꞌro na oꞌónoꞌcãrã weꞌeriti, Antioquíapʉ waꞌa waꞌacãrã niwã. Topʉ ejarã, na dutise ojáca pũrĩrẽ tocjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ nerẽduti, wiacãrã niwã.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Tojo weecã, ti pũrĩrẽ buꞌérã, wãcũqueꞌtimiꞌcãrã na diacjʉ̃nʉꞌcõcã, ti macãcjãrã pũrõ eꞌcaticãrã niwã.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Juda, Sila Õꞌacʉ̃ weredutiꞌquere wereturiari masã nitjĩarã, Antioquíacjãrãrẽ añurõ werecãrã niwã. Tojo weerã narẽ nemorõ wãcũtutuase meꞌrã tojacã weecãrã niwã.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Na meꞌrã topʉre cãꞌrõ tojánícãrã niwã yujupʉ. Beꞌro tocjãrãrẽ weꞌeriticã, tocjãrã peꞌe “Õꞌacʉ̃ meꞌrã waꞌaya mʉsãrẽ oꞌóꞌcãrã tiropʉ”, níoꞌocãrã niwã.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Sila peꞌe “Yʉꞌʉ pũrĩcã aꞌtopʉ tojagʉti”, nicʉ niwĩ. Tojo weegʉ topʉ tojacãꞌcʉ niwĩ.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Pablo, Bernabé yoacã Antioquíapʉre Jesure ẽjõpeorã meꞌrã tojacãrã niwã. Tocjãrãrẽ pãjãrã ãpẽrã meꞌrã Jesú ye quetire werecãrã niwã.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Beꞌro Pablo Bernabére nicʉ niwĩ:
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Juã Marco wãmetigʉre ʉpʉtʉ miasĩꞌrĩmicʉ niwĩ.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Juã Marco todʉporopʉ na meꞌrã añurõ buꞌeyapadaꞌreoticʉ niwĩ. Jerusalẽ́pʉ waꞌagʉ, Panfilia diꞌtapʉ narẽ cõꞌatojaa waꞌacʉ niwĩ. Tojo weegʉ Pablo cʉ̃rẽ ne miasĩꞌrĩticʉ niwĩ.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Beꞌro na basu ʉpʉtʉ aꞌmetuꞌti, aꞌmerĩ dʉcawatia waꞌacãrã niwã. Bernabé peꞌe yucʉsʉ meꞌrã Chipre nʉcʉ̃rõpʉ Marcore miacʉ niwĩ.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pablo peꞌe cʉ̃ meꞌrã waꞌacjʉre Silare besecʉ niwĩ. Tocjãrã Jesure ẽjõpeorã “Õꞌacʉ̃ mʉsãrẽ coꞌteato”, ni sẽrĩbosacãrã niwã. Beꞌro Pablo quẽꞌrã narẽ weꞌeriti, waꞌa waꞌacãrã niwã.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 To waꞌarã, Siria, Cilicia wãmetise diꞌtapʉre yʉꞌrʉacãrã niwã. Tepʉ Jesú ye quetire wererã, tocjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ wãcũtutuase oꞌonemowãꞌcãcãrã niwã.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.