Atos 12

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Antioquíapʉ Saulo, Bernabé na buꞌecusiari curare Herode Judea diꞌta wiogʉ nicʉ niwĩ. Titareta Jerusalẽ́pʉre ñaꞌarõ weenʉꞌcãcʉ niwĩ niꞌcãrẽrã Jesure ẽjõpeorãrẽ.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Tojo weegʉ Juã maꞌmi Santiagore diꞌpjĩ pajiri pjĩ meꞌrã wẽjẽduticʉ niwĩ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Cʉ̃ tojo wẽjẽcã ĩꞌarã, ãpẽrã judío masã Jesure ẽjõpeotirã pũrõ eꞌcaticãrã niwã. Cʉ̃ tere masĩgʉ̃, nemorõ eꞌcatirãsama majã nígʉ̃, Pedrore ñeꞌedutigʉ oꞌócʉ niwĩ tja. Tojo waꞌacaro niwʉ̃ pã́ bʉcʉase meꞌrã morẽtica bosenʉmʉ nicã. Ti nʉmʉrẽ masã pã́ bʉcʉase meꞌrã na morẽtiꞌquere baꞌacãrã niwã.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Pedrore ñeꞌéca beꞌro Herode buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ sõrõdutigʉ oꞌócʉ niwĩ. Ti wiꞌipʉre baꞌparitise cururi surara cʉ̃rẽ dʉcayu, coꞌtemʉjãcãrã niwã. Te cururinʉcʉ̃ baꞌparitirã surara nicãrã niwã. Herode “Pascua bosenʉmʉ beꞌro cʉ̃rẽ miiwĩrõgʉ̃ti masã waꞌteropʉ. Na ĩꞌorõpʉ cʉ̃rẽ wẽjẽdutigʉti”, ni wãcũcʉ nimiwĩ.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Tojo weerã surara Pedrore añurõ coꞌtemʉjãcãrã niwã. Cʉ̃ buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ nirĩ cura Jesure ẽjõpeorã peꞌe Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosanuꞌcũcãꞌcãrã niwã.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Pedrore Herode “Ñamiacã miiwĩrõgʉ̃ti” níca ñamirẽ cõme dari meꞌrã dʉꞌtenoꞌcʉ pʉarã surara decopʉ cãrĩcʉ niwĩ. Niꞌcʉ̃ surara diacjʉ̃camocã peꞌe cõme dare cʉ̃ ya omocãpʉ dʉꞌteõꞌocʉ niwĩ. Apĩ peꞌe quẽꞌrã cũpecamocã peꞌere mejãrõta weecʉ niwĩ. Pedro mejẽcã weecã tʉꞌoñaꞌrãti nírã, tojo weecãrã niwã. Ãpẽrã ti wiꞌi sope pʉꞌtopʉre coꞌtecãrã niwã.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Beꞌro wãcũña marĩrõ niꞌcʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ Pedro nirĩ tucũpʉ bajuacʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo weecã, ti tucũ añurõ boꞌreyuseꞌsa waꞌacaro niwʉ̃. Cʉ̃rẽ wãꞌcõgʉ̃, tuucarécʉ niwĩ. Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ Pedrore yʉꞌrʉoꞌque niꞌi|alt="Make 80 percent An angel awakening Peter" src="cn01953B.tif" size="span" ref="Hch 12.1-19"
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 —Ejerituya. Mʉꞌʉ ye sapature sãñaña, nicʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌo, ejeritu, cʉ̃ ye sapature sãñacʉ niwĩ. Tuꞌajanʉꞌcõcã ĩꞌa, cʉ̃rẽ nicʉ niwĩ tja:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Pedro cʉ̃ tojo nicã tʉꞌo, cʉ̃ siro sirutuwijaacʉ niwĩ. “¿Diacjʉ̃ta nisari aꞌte Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ yʉꞌʉre miiwijaase? Apetero weegʉ quẽꞌegʉ̃ weesaꞌa”, ni wãcũcʉ niwĩ. Cʉ̃ tojo wijaasere añurõ masĩticʉ niwĩ.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Surara na ne coꞌte dujirore yʉꞌrʉacãrã niwã. Beꞌro apero quẽꞌrãrẽ tja yʉꞌrʉaa, ti wiꞌi ne sãjãarõ cõmesope tiropʉre ejacãrã niwã. Na topʉ ejacã, ti sope seꞌsaro pãrĩa waꞌacaro niwʉ̃. Beꞌro na ti sopere yʉꞌrʉwijaa waꞌacãrã niwã. Yoacurero waꞌa, Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ bajudutia waꞌacʉ niwĩ. Pedro niꞌcʉ̃ta tojanʉꞌcãcʉ niwĩ majã.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Beꞌro cʉ̃ bajuduticãpʉta añurõ tʉꞌomasĩcʉ niwĩ.
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Cʉ̃ tere wãcũgʉ̃ta, waꞌacʉ niwĩ María Juã Marco wãmetigʉ paco ya wiꞌipʉ. Ti wiꞌipʉre Jesure ẽjõpeorã Pedrore pãjãrã Õꞌacʉ̃rẽ sẽrĩbosarã weecãrã niwã.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Ti wiꞌi tiro ejagʉ, sope pʉꞌto ʉ̃tã cujiri meꞌrã na wééca sãꞌrĩrõ tiropʉ ejanʉꞌcã, pisucʉ niwĩ narẽ. Ti wiꞌicjãrãrẽ daꞌracoꞌtego Rode wãmetigo ti wiꞌi poꞌpeapʉ nico niwõ. Pedro pisucã tʉꞌogo, sopepʉ waꞌa, yuꞌuĩꞌagõ waꞌaco niwõ.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Pedro cʉ̃ ucũsere tʉꞌomasĩgõ, co ʉpʉtʉ eꞌcatigo, cʉ̃rẽ pãosõrõtimigõta omasãjãa, to ñubue dujirãpʉre werego waꞌaco niwõ. Na tiro ejago, “Pedro sope pʉꞌto niami”, ni wereco niwõ.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Co tojo nicã tʉꞌorã, “Mʉꞌʉ tojo nimaꞌaco weeꞌe”, nicãrã niwã. Co peꞌe “Diacjʉ̃ta niꞌi”, nico nimiwõ. Beꞌro na “To pũrĩcãrẽ Pedrowãtĩ niapĩ”, nicãrã niwã.
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Na tojo nicũñarĩ cura Pedro sope pʉꞌtopʉre pisugʉ weecʉ̃ weecʉ niwĩ. Beꞌropʉta na sopepʉ waꞌa, ti sopere pão ĩꞌacãrã niwã. Pedro topʉ nuꞌcũcã ĩꞌarã, ʉpʉtʉ ʉcʉacãrã niwã.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Beꞌro narẽ omocã meꞌrã weequeocʉ niwĩ tocãꞌrõta ucũña nígʉ̃. Beꞌro buꞌiri daꞌreri wiꞌipʉ cʉ̃ níꞌcʉre Õꞌacʉ̃ cʉ̃rẽ miiwijaaꞌquere werecʉ niwĩ. Apeye tja narẽ werenemocʉ niwĩ:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Boꞌrequeꞌaca beꞌro buꞌiri daꞌreri wiꞌi coꞌterã Pedro marĩcã ĩꞌarã, ʉpʉtʉ wãcũqueꞌticãrã niwã.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Beꞌro Herode Pedro marĩcã tʉꞌogʉ, surarare “Aꞌmarã waꞌaya”, níoꞌocʉ niwĩ. Na aꞌmacãrã nimiwã. Ne bocaticãrã niwã. Beꞌro Herode Pedrore coꞌterã nimiꞌcãrãrẽ ʉpʉtʉ sẽrĩtiñaꞌcũmí, narẽ wẽjẽcãꞌduticʉ niwĩ.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Herode ʉpʉtʉ uacʉ niwĩ Tiro, Sidṍ wãmetise macãrĩcjãrã meꞌrã. Herode ya diꞌta cjase nicaro niwʉ̃ te macãrĩcjãrã na baꞌase peꞌe. Cʉ̃ na meꞌrã uagʉ, tocjãrãrẽ ne baꞌase duadutiticʉ niwĩ. Tojo weerã baꞌase apaturi duato tja nírã, tere Herode tiropʉ aporã waꞌacãrã niwã. Herode meꞌrã daꞌragʉ Blasto wãmetigʉre ucũmʉꞌtãcãrã niwã.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Tojo weegʉ Herode meꞌrã ucũgʉ̃ waꞌacʉ niwĩ. Beꞌro Herode peꞌe cʉ̃ werecã tʉꞌogʉ, niꞌcã nʉmʉ na meꞌrã ucũatji nʉmʉrẽ besecʉ niwĩ. Ti nʉmʉ nicã Herode cʉ̃ ye wiogʉ suꞌtire sãña, wiorã dujiri cũmurõpʉ dujicʉ niwĩ. Topʉ Tiro, Sidṍcjãrãrẽ ucũpeocʉ niwĩ.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Cʉ̃ ucũcã tʉꞌorã, “Ãꞌrĩ aꞌto ucũgʉ̃, ʉmʉ diaꞌcʉ̃ nitimi. Õꞌacʉ̃ nimi”, ni caricũcãrã niwã.
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, Herode “Yʉꞌʉ ʉmʉ niꞌi, Õꞌacʉ̃ niꞌcʉ̃rẽta ẽjõpeoroʉaꞌa”, ne niticʉ niwĩ. Tojo weegʉ na caricũrĩ curata Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ Herodere dutidaꞌrecʉ niwĩ. Beꞌro majã cʉ̃ becoa baꞌaweenoꞌo, wẽrĩa waꞌacʉ niwĩ.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Te quetire tʉꞌorã, pãjãrã Jesure ẽjõpeonemocãrã niwã. Nipeꞌtiropʉ Jesú ye queti seꞌsa waꞌacaro niwʉ̃.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Beꞌro Bernabé, Saulo Jerusalẽ́pʉ niyeru oꞌotojaca beꞌro majãmitojaacãrã niwã tja Antioquíapʉre. Juã Marco wãmetigʉ quẽꞌrã na meꞌrã waꞌacʉ niwĩ.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.