Atos 11
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs NTLH
1 Judeapʉ nirã́ Jesú besecṹúꞌcãrã, tojo nicã Jesure ẽjõpeorã topʉ nirã́ Cornelio quẽꞌrã judío masã nitimirã na Jesure ẽjõpeosere tʉꞌocãrã niwã.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tere tʉꞌoꞌcãrã niyurã, Pedro Jerusalẽ́pʉ tojatacã, tocjãrã judío masã Jesure ẽjõpeorã cʉ̃rẽ tuꞌticãrã niwã:
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 —Mʉꞌʉ judío masʉ̃ nimigʉ̃, judío masã nitirã ya wiꞌipʉ sãjãapã. Na meꞌrã baꞌapã. Te mʉꞌʉ tojo weeꞌque ñaꞌa niꞌi, nicãrã niwã.
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Na tojo nicã tʉꞌogʉ, narẽ nipeꞌtise tenʉcʉ̃ cʉ̃rẽ topʉ waꞌaꞌquere werepeꞌocãꞌcʉ niwĩ:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 —Niꞌcãti Jopepʉ nígʉ̃, yʉꞌʉ ñubueri cura quẽꞌese weronojõ ʉꞌmʉsepʉ apeyenojõ dijaticã ĩꞌawʉ̃. Niꞌcãrõ suꞌtiro weronojõ bajuri caserojo dijatiwʉ yʉꞌʉ tiropʉ. To baꞌparitise sumutori dʉꞌtéca casero niwʉ̃.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Yʉꞌʉ ti casero pʉꞌtoacã waꞌa, ¿ñeꞌenojõ niti? nígʉ̃, ĩꞌagʉ̃ waꞌawʉ. Nirãnʉcʉ̃ sãñawã. Waꞌicʉrã, nʉcʉ̃cjãrã, ecarã, pĩrõa, mirĩcʉ̃a sãñawã.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 »Yʉꞌʉ tojo ĩꞌarĩ cura Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉre ucũcã tʉꞌowʉ: “Pedro, narẽ wẽjẽ baꞌaya”, niwĩ.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Yʉꞌʉ peꞌe cʉ̃rẽ yʉꞌtiwʉ: “Baꞌaweꞌe, yʉꞌʉ wiogʉ. Ãpẽrã waꞌicʉrã judío masã baꞌaya marĩrãnojõ nima. Ne niꞌcãti nanojõrẽ baꞌatigʉ nicãti”, niwʉ̃ cʉ̃rẽ.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Õꞌacʉ̃ yʉꞌʉre apaturi ucũdijowĩ tja: “Yʉꞌʉ baꞌadutiꞌcãrã añurã nima. ‘Baꞌaya marĩrãnojõ nima’, niticãꞌña”, niwĩ.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 »Iꞌtiati tojo waꞌawʉ. Beꞌro Õꞌacʉ̃ ti caserore miimʉjãa waꞌawĩ ʉꞌmʉsepʉ.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Tojo waꞌari curata iꞌtiarã ʉmʉa Cesareacjãrã yʉꞌʉre pijiri masã yʉꞌʉ nirĩ wiꞌipʉre ejacãrã niwã.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 »Espíritu Santu yʉꞌʉre na meꞌrã waꞌadutiwĩ. “ ‘Na judío masã nitima, yʉꞌʉ na meꞌrã waꞌacã, ñaꞌa nibosaꞌa’, ni wãcũnʉrʉ̃tigʉta waꞌaya”, niwĩ. Ãꞌrã seis Jesure ẽjõpeorã Jopecjãrã Cesareapʉ waꞌarã, na quẽꞌrã yʉꞌʉre baꞌpatiwãꞌcãwã. Topʉ eja, ʉ̃sã Cornelio wãmetigʉ ya wiꞌipʉ sãjãawʉ̃.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Ʉ̃sã topʉ sãjãejacã, Cornelio ʉ̃sãrẽ werewĩ: “Niꞌcʉ̃ Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ yá wiꞌipʉ sãjãticã ĩꞌawʉ̃. Cʉ̃ yʉꞌʉre ‘Ʉmʉa oꞌóya Jopepʉ. Niꞌcʉ̃ Simó Pedro wãmetigʉre pijigʉ waꞌadutiya.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Cʉ̃ mʉꞌʉ ya wiꞌipʉ ejagʉ, Õꞌacʉ̃ yere mʉꞌʉrẽ weregʉsami. Tere ẽjõpeocã, mʉꞌʉ, mʉꞌʉ ya wiꞌicjãrãrẽ Õꞌacʉ̃ yʉꞌrʉogʉsami’, ni werewĩ yʉꞌʉre Õꞌacʉ̃rẽ werecoꞌtegʉ”, niwĩ Cornelio.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Yʉꞌʉ narẽ ucũnʉꞌcãrĩ curata ne waro marĩrẽ dijataꞌcaronojõta Espíritu Santu dijatawĩ napʉre.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Tojo waꞌacã ĩꞌagʉ̃, yʉꞌʉ Jesú marĩ wiogʉ cʉ̃ níꞌquere wãcũwʉ̃: “Juã mʉsãrẽ aco meꞌrã wãmeyecʉ niwĩ. Beꞌro yʉꞌʉ pacʉ pũrĩcã Espíritu Santure oꞌógʉsami mʉsãrẽ. Mʉsã meꞌrã ninuꞌcũcãꞌgʉ̃sami” cʉ̃ níꞌquere wãcũwʉ̃.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Tojo weegʉ yʉꞌʉ tojo waꞌari curapʉta wãcũcãti majã. Õꞌacʉ̃ Espíritu Santure oꞌócʉ niwĩ judío masã nitirãrẽ marĩrẽ oꞌóꞌcaronojõta na marĩ wiogʉ Jesucristore ẽjõpeocã. Tojo weegʉ yʉꞌʉ Õꞌacʉ̃rẽ yʉꞌrʉnʉꞌcãmasĩticãti. Cʉ̃rẽ “Judío masã nitirã ya wiꞌipʉ sãjãaweꞌe”, nímasĩticãti, nicʉ niwĩ Pedro.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Tere cʉ̃ tojo ni weretojaca beꞌro judío masã diꞌtamarĩpeꞌtia waꞌacãrã niwã.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Estebare na wẽjẽcaterore Jesure ẽjõpeorãrẽ ñaꞌarõ weecãrã niwã. Tojo weecã, na noꞌo ʉaro duꞌtistea waꞌacãrã niwã. Ãpẽrã Feniciapʉ, ãpẽrã Chipre nʉcʉ̃rõpʉ, ãpẽrã Antioquíapʉ waꞌacãrã niwã. Na tepʉ etarã, judío masã diaꞌcʉ̃rẽ Jesú ye quetire werecãrã niwã.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Niꞌcãrẽrã Antioquíapʉ duꞌtiwãꞌcãꞌcãrã Chipre, Cirenecjãrã nicãrã niwã. Na pũrĩcã judío masã nitirãrẽ Jesú ye quetire werecãrã niwã.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Õꞌacʉ̃ na tojo wererãrẽ añurõ weetamucʉ niwĩ. Na werecã tʉꞌorã, pãjãrã tocjãrã Jesure ẽjõpeocãrã niwã. Na todʉporopʉ ẽjõpeomiꞌquere ẽjõpeoduꞌucãꞌcãrã niwã.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Jerusalẽ́cjãrã Jesure ẽjõpeorã Antioquíacjãrã cʉ̃rẽ ẽjõpeose quetire tʉꞌocãrã niwã. Tere tʉꞌo, Bernabére Antioquíapʉ ĩꞌagʉ̃ waꞌaya ¿deꞌro waꞌamitito? nírã, oꞌócãrã niwã.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Cʉ̃ ti macãpʉ eja, ĩꞌacʉ niwĩ narẽ Õꞌacʉ̃ weetamuꞌquere. Tere ĩꞌagʉ̃, ʉpʉtʉ eꞌcati, narẽ werecʉ niwĩ. Aꞌtiro nicʉ niwĩ:
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Bernabé Espíritu Santure cʉoyʉꞌrʉtjĩagʉ̃, añurõ Õꞌacʉ̃rẽ ẽjõpeonuꞌcũgʉ̃ nicʉ niwĩ. Cʉ̃ ti macãcjãrãrẽ werecã, pãjãrã masã Jesure ẽjõpeocãrã niwã.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Bernabé Antioquíapʉ níꞌcʉ waꞌa, Saulo Tarsopʉ nigʉ̃rẽ aꞌmagʉ̃ waꞌacʉ niwĩ.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Cʉ̃rẽ bocaeja, Antioquíapʉ miimajãmitojacʉ niwĩ. Na ti macãpʉre Jesure ẽjõpeorã meꞌrã niꞌcã cʉ̃ꞌma nicãrã niwã. Topʉre pãjãrã masãrẽ buꞌecãrã niwã. Titareta tocjãrã Jesure ẽjõpeorãrẽ “Cristiano, Jesucristo yarã nima”, ni pisunʉꞌcãcãrã niwã.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Bernabé, Saulo Antioquíapʉ nirĩ cura Jerusalẽ́cjãrã Õꞌacʉ̃ ye queti weremʉꞌtãrĩ masã na tiropʉ etacãrã niwã.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Na meꞌrã waꞌaꞌcʉ niꞌcʉ̃ Agabo wãmetigʉ nicʉ niwĩ. Topʉ eja, Espíritu Santu tutuaro meꞌrã tocjãrãrẽ werecʉ niwĩ.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Cʉ̃ tojo nicã tʉꞌorã, Antioquíacjãrã Jesure ẽjõpeorã aꞌtiro ni wãcũcãrã niwã: “Marĩ Judea diꞌtapʉ nirã́ Jesure ẽjõpeorãrẽ niyeru oꞌorã marĩ cʉoro ejatuaro.”
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Tojo weerã Saulo, Bernabé meꞌrã narẽ weetamurã niyeru neo, oꞌócãrã niwã.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.