2 Coríntios 7
Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs VC
1 Acawererã yʉꞌʉ mairã, mʉsãrẽ nigʉ̃ti. Õꞌacʉ̃ marĩrẽ “Mʉsã pacʉ nigʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ. Tojo weerã marĩ nipeꞌtise ñaꞌarõ weesere, upʉre dojorẽsere, ejeripõꞌrãrẽ dojorẽsere cõꞌarã. Õꞌacʉ̃rẽ wiopesase meꞌrã cʉ̃rẽ ẽjõpeorã, cʉ̃ ʉaro nipeꞌtisere queoro weerã.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ʉ̃sãrẽ maꞌiña. Ne niꞌcʉ̃rẽ mʉsãrẽ ñaꞌarõ weetiwʉ. Tojo nicã ne ãpẽrãrẽ dojorẽtiwʉ. Mʉsãrẽ ẽjõpeodutirã weesootiwʉ.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Yʉꞌʉ “Buꞌiri cʉorã nima”, nigʉ̃ mejẽta weeꞌe. Yʉꞌʉ todʉporo níꞌcaronojõta mʉsãrẽ maꞌiꞌi. Marĩ catirã, niꞌcãrõ meꞌrã niꞌi. Wẽrĩrã quẽꞌrã niꞌcãrõ meꞌrã ninuꞌcũrãsaꞌa.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Yʉꞌʉ mʉsãrẽ “Diacjʉ̃ta weema, añuyʉꞌrʉama”, ni ejeripõꞌrãtiꞌi. Mʉsãrẽ wãcũgʉ̃, wãcũtutuaꞌa. Pũrõ piꞌetimigʉ̃, eꞌcatiyʉꞌrʉaꞌa.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedoniapʉre ejáca beꞌro ʉ̃sã ne cãꞌrõ sootiwʉ. Noꞌo ʉ̃sã waꞌaro pũrõ piꞌetiwãꞌcãwʉ̃. Ãpẽrã ʉ̃sãrẽ ñaꞌarõ weequenʉꞌcõwã. Ʉ̃sã buꞌeꞌcãrãrẽ wãcũgʉ̃, ʉpʉtʉ wãcũqueꞌticãti.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Tojo weemicã, Õꞌacʉ̃ wãcũtutuasere oꞌogʉ ʉ̃sãrẽ wãcũtutuacã weewĩ. Titore ʉ̃sã tiropʉ etacã wéégʉ, ʉ̃sãrẽ tojo weewĩ.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Cʉ̃ etase meꞌrã diaꞌcʉ̃ wãcũtutuatiwʉ. Mʉsã cʉ̃rẽ wãcũtutuacã weeꞌquere tʉꞌorã, nemorõ wãcũtutuanemowʉ̃. Mʉsã yʉꞌʉre ĩꞌasĩꞌrĩsere cʉ̃ werewĩ. Apeye quẽꞌrãrẽ mʉsã bʉjawetisere werewĩ. Tojo nicã mʉsã yʉꞌʉre wãcũnuꞌcũsere werewĩ. Tere tʉꞌogʉ, totá nemorõ eꞌcatinemowʉ̃.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Yʉꞌʉ ojáca pũrĩ meꞌrã mʉsãrẽ bʉjaweticã weewʉ. Tojo bʉjaweticã weemigʉ̃, yʉꞌʉ ojacã, añu niwʉ̃. Ne waro yʉꞌʉ ojáca beꞌro mʉsãrẽ cãꞌrõ yoaticã bʉjaweticã ĩꞌagʉ̃, “Yʉꞌʉ ojaticã, añu nibopã”, ni wãcũmiwʉ̃.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Niꞌcãrõacãma yʉꞌʉ eꞌcatiꞌi. Mʉsã bʉjawetise ye buꞌiri mejẽta niꞌi. Mʉsã bʉjawetitjĩarã, ñaꞌarõ weesere duꞌu, dʉcayua waꞌaporo. Tojo weegʉ eꞌcatiꞌi. Mʉsã ñaꞌarõ weeꞌque buꞌiri Õꞌacʉ̃ ʉaronojõta bʉjawetiaporo. Tojo weerã “Ʉ̃sã mʉsãrẽ dojorẽrã mejẽta weepã”, niꞌi.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Marĩ Õꞌacʉ̃ ʉaronojõta bʉjawetirã, ñaꞌarõ weesere duꞌuꞌu. Duꞌu, pecameꞌepʉ waꞌaboꞌcãrã yʉꞌrʉonoꞌrãsaꞌa. Tojo weerã añurõ yʉꞌrʉwetiꞌi. Ãpẽrã peꞌe na ñaꞌarõ weeꞌquere duꞌutirã, mejõ waro bʉjawetimaꞌasama. Tojo bʉjawetirã buꞌiri cʉorã, pecameꞌepʉ waꞌasama.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Mʉsã Õꞌacʉ̃ ʉaronojõ bʉjawetirã, aꞌtiro weeaporo. Mʉsã weesetisere wiopesase meꞌrã ĩꞌaporo. Tojo wiopesase meꞌrã ĩꞌarã, “Todʉporopʉre queoro weetipã; niꞌcãrõacãrẽ queoro weeꞌe majã”, niaporo. Mʉsã weeꞌquere wãcũrã, bʉjawetiaporo. Tojo nicã tere wãcũrã, uia waꞌaporo. Beꞌro yʉꞌʉre pũrõ ĩꞌasĩꞌrĩaporo. Ñaꞌarõ weegʉre queoro buꞌiri daꞌreaporo. Nipeꞌtise tojo weese meꞌrã mʉsã buꞌiri moosere ĩꞌoaporo.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Tojo weegʉ mʉsãrẽ ojagʉ, ñaꞌarõ weegʉre weetamusĩꞌrĩgʉ̃ ojatiwʉ. Ñaꞌarõ weenoꞌgʉ̃ quẽꞌrãrẽ weetamugʉ̃ ojatiwʉ. Mʉsã peꞌere weetamusĩꞌrĩgʉ̃ ojawʉ. Mʉsã ʉ̃sã ʉaronojõ añurõ weesĩꞌrĩꞌi. Tojo weegʉ tere masĩdutigʉ ojawʉ. Õꞌacʉ̃ tojo masĩcã ʉami.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Nipeꞌtise mʉsã añurõ weeꞌque meꞌrã ʉ̃sã eꞌcati, wãcũtutuawʉ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Mʉsã ye cjasere yʉꞌʉ Titore na añuyʉꞌrʉama nígʉ̃, nisoogʉ weronojõ nitiwʉ. Nipeꞌtisere yʉꞌʉ mʉsãrẽ wereꞌquere diacjʉ̃ta werewʉ. Aꞌte weronojõ ʉ̃sã Titore mʉsã ye cjasere wereꞌque quẽꞌrã diacjʉ̃ta niwʉ̃.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Mʉsã cʉ̃rẽ wiopesase meꞌrã ñeꞌecãrã niwʉ̃. Cʉ̃ dutisere yʉꞌticãrã niwʉ̃. Mʉsã tojo weeꞌquere wãcũgʉ̃, mʉsãrẽ nemorõ maꞌiyʉꞌrʉami.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Yʉꞌʉ mʉsãrẽ añurõ weerãsama nígʉ̃, pũrõ eꞌcatiꞌi.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.