2 Coríntios 7

Õ'âkĩ̶ hɨ yeere uúkũri turi Tukano (TUONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Acawererã yʉꞌʉ mairã, mʉsãrẽ nigʉ̃ti. Õꞌacʉ̃ marĩrẽ “Mʉsã pacʉ nigʉ̃saꞌa”, nicʉ niwĩ. Tojo weerã marĩ nipeꞌtise ñaꞌarõ weesere, upʉre dojorẽsere, ejeripõꞌrãrẽ dojorẽsere cõꞌarã. Õꞌacʉ̃rẽ wiopesase meꞌrã cʉ̃rẽ ẽjõpeorã, cʉ̃ ʉaro nipeꞌtisere queoro weerã.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Ʉ̃sãrẽ maꞌiña. Ne niꞌcʉ̃rẽ mʉsãrẽ ñaꞌarõ weetiwʉ. Tojo nicã ne ãpẽrãrẽ dojorẽtiwʉ. Mʉsãrẽ ẽjõpeodutirã weesootiwʉ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Yʉꞌʉ “Buꞌiri cʉorã nima”, nigʉ̃ mejẽta weeꞌe. Yʉꞌʉ todʉporo níꞌcaronojõta mʉsãrẽ maꞌiꞌi. Marĩ catirã, niꞌcãrõ meꞌrã niꞌi. Wẽrĩrã quẽꞌrã niꞌcãrõ meꞌrã ninuꞌcũrãsaꞌa.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Yʉꞌʉ mʉsãrẽ “Diacjʉ̃ta weema, añuyʉꞌrʉama”, ni ejeripõꞌrãtiꞌi. Mʉsãrẽ wãcũgʉ̃, wãcũtutuaꞌa. Pũrõ piꞌetimigʉ̃, eꞌcatiyʉꞌrʉaꞌa.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedoniapʉre ejáca beꞌro ʉ̃sã ne cãꞌrõ sootiwʉ. Noꞌo ʉ̃sã waꞌaro pũrõ piꞌetiwãꞌcãwʉ̃. Ãpẽrã ʉ̃sãrẽ ñaꞌarõ weequenʉꞌcõwã. Ʉ̃sã buꞌeꞌcãrãrẽ wãcũgʉ̃, ʉpʉtʉ wãcũqueꞌticãti.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Tojo weemicã, Õꞌacʉ̃ wãcũtutuasere oꞌogʉ ʉ̃sãrẽ wãcũtutuacã weewĩ. Titore ʉ̃sã tiropʉ etacã wéégʉ, ʉ̃sãrẽ tojo weewĩ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Cʉ̃ etase meꞌrã diaꞌcʉ̃ wãcũtutuatiwʉ. Mʉsã cʉ̃rẽ wãcũtutuacã weeꞌquere tʉꞌorã, nemorõ wãcũtutuanemowʉ̃. Mʉsã yʉꞌʉre ĩꞌasĩꞌrĩsere cʉ̃ werewĩ. Apeye quẽꞌrãrẽ mʉsã bʉjawetisere werewĩ. Tojo nicã mʉsã yʉꞌʉre wãcũnuꞌcũsere werewĩ. Tere tʉꞌogʉ, totá nemorõ eꞌcatinemowʉ̃.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Yʉꞌʉ ojáca pũrĩ meꞌrã mʉsãrẽ bʉjaweticã weewʉ. Tojo bʉjaweticã weemigʉ̃, yʉꞌʉ ojacã, añu niwʉ̃. Ne waro yʉꞌʉ ojáca beꞌro mʉsãrẽ cãꞌrõ yoaticã bʉjaweticã ĩꞌagʉ̃, “Yʉꞌʉ ojaticã, añu nibopã”, ni wãcũmiwʉ̃.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Niꞌcãrõacãma yʉꞌʉ eꞌcatiꞌi. Mʉsã bʉjawetise ye buꞌiri mejẽta niꞌi. Mʉsã bʉjawetitjĩarã, ñaꞌarõ weesere duꞌu, dʉcayua waꞌaporo. Tojo weegʉ eꞌcatiꞌi. Mʉsã ñaꞌarõ weeꞌque buꞌiri Õꞌacʉ̃ ʉaronojõta bʉjawetiaporo. Tojo weerã “Ʉ̃sã mʉsãrẽ dojorẽrã mejẽta weepã”, niꞌi.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Marĩ Õꞌacʉ̃ ʉaronojõta bʉjawetirã, ñaꞌarõ weesere duꞌuꞌu. Duꞌu, pecameꞌepʉ waꞌaboꞌcãrã yʉꞌrʉonoꞌrãsaꞌa. Tojo weerã añurõ yʉꞌrʉwetiꞌi. Ãpẽrã peꞌe na ñaꞌarõ weeꞌquere duꞌutirã, mejõ waro bʉjawetimaꞌasama. Tojo bʉjawetirã buꞌiri cʉorã, pecameꞌepʉ waꞌasama.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Mʉsã Õꞌacʉ̃ ʉaronojõ bʉjawetirã, aꞌtiro weeaporo. Mʉsã weesetisere wiopesase meꞌrã ĩꞌaporo. Tojo wiopesase meꞌrã ĩꞌarã, “Todʉporopʉre queoro weetipã; niꞌcãrõacãrẽ queoro weeꞌe majã”, niaporo. Mʉsã weeꞌquere wãcũrã, bʉjawetiaporo. Tojo nicã tere wãcũrã, uia waꞌaporo. Beꞌro yʉꞌʉre pũrõ ĩꞌasĩꞌrĩaporo. Ñaꞌarõ weegʉre queoro buꞌiri daꞌreaporo. Nipeꞌtise tojo weese meꞌrã mʉsã buꞌiri moosere ĩꞌoaporo.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Tojo weegʉ mʉsãrẽ ojagʉ, ñaꞌarõ weegʉre weetamusĩꞌrĩgʉ̃ ojatiwʉ. Ñaꞌarõ weenoꞌgʉ̃ quẽꞌrãrẽ weetamugʉ̃ ojatiwʉ. Mʉsã peꞌere weetamusĩꞌrĩgʉ̃ ojawʉ. Mʉsã ʉ̃sã ʉaronojõ añurõ weesĩꞌrĩꞌi. Tojo weegʉ tere masĩdutigʉ ojawʉ. Õꞌacʉ̃ tojo masĩcã ʉami.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Nipeꞌtise mʉsã añurõ weeꞌque meꞌrã ʉ̃sã eꞌcati, wãcũtutuawʉ.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Mʉsã ye cjasere yʉꞌʉ Titore na añuyʉꞌrʉama nígʉ̃, nisoogʉ weronojõ nitiwʉ. Nipeꞌtisere yʉꞌʉ mʉsãrẽ wereꞌquere diacjʉ̃ta werewʉ. Aꞌte weronojõ ʉ̃sã Titore mʉsã ye cjasere wereꞌque quẽꞌrã diacjʉ̃ta niwʉ̃.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Mʉsã cʉ̃rẽ wiopesase meꞌrã ñeꞌecãrã niwʉ̃. Cʉ̃ dutisere yʉꞌticãrã niwʉ̃. Mʉsã tojo weeꞌquere wãcũgʉ̃, mʉsãrẽ nemorõ maꞌiyʉꞌrʉami.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Yʉꞌʉ mʉsãrẽ añurõ weerãsama nígʉ̃, pũrõ eꞌcatiꞌi.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.