Atos 27

Sir chihtá (TUF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pábloat rey cara cuít bi quin ben chijac rehquít, Féstoinat isan cajc Italia ayin wajacro. Eyta waquír Pablo soldado cara at icar wíjacro. Soldado cara eya ajca Júliocuano. Julio eya rey caran cuít bi soldádoin owár binro. Pablo ey at icar wiquir, cárcel icar tunjaquin cahujín cat ey at icar wíjacro.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Julio owár cat, cárcel icar tunjaquin owár cat, isat canoa cumac bi cájacro. Canó cumac bi eya cajca Adramitio binro. Canoa eya cajca Asia cuwín bicaro. Yacúr cajc sar pueblo istiy tiw̃, pueblo istiy tiw̃ beta biro. Canoa ey caquir cuitar béjecro. Sera ajca Aristarco cat is owár béjecro. Aristarco Macedonia cajc cut pueblo Tesalónica binro.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Canoa caquir cuitar cuanmí cuit pueblo Sidón cujacro. Cur, Júlioat Pablo acu ay yajacro. Iw̃oquin quino ben acu ajc waajacro. Ira buw̃ay ben acu ajc waajacro.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Sidón acsar bucoy canó cuit bejecro. Bécayat, séroan to cájacro. Séroan is bequic acam bin rajacro. Séroan eyta to caquic rehquít canó ay bejer rehjecro. Etar yacúr ubot cajc Chipre wicán cuitar tiw̃ béjecro.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Etar Cilicia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Panfilia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Beyar cajca Licia cut pueblo Mira cujacro.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Erar cur car soldado carat canó cumac bi istiy cájacro. Canoa eya Alejandría binro. Italia cuwín bicaro. Canó ey caquir cuitar béjecro.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Bécayat, séroan to canó bequic acam rajacro. Eyta cuácayat, cuanmí cut, cuanmí cut semar semar béjecro. Isan conu sena Gnido pueblo acat cujacro. Séroan echí cac rehquít isan acsar tuní béyajar rehjecro. Etar cajca Creta sero tahnác bár wihár béjecro. Salmón tiw̃ béjecro.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Bécayat, cajca intac cuitar béjecro. Conu sena bécajareht Puertos Buenos cujacro. Puertos Buenos pueblo cuar Lasea pueblo cuwayta biráy batro.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Anto Puertos Buenos cuti cuat birá cuanjacro. Eyta cuanjác etar bara cuitar cujacro. Riwa cab cujacro. Séroan abáy yehníc cuitar cab cujacro. Eyta cuácayat, yacúr ubut icar beyin acu ay batro. Eyta ay bár reht Pábloat cahujín quin wajacro:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 —Sérinu, as ajc rahcwi. Aját ítitan is bécayat, is acam ay bár rehcátaro. Canoa chiw̃ata óraro. Canoa tan sar ow cat chiw̃ata óraro. Is cat sácata óraro, wajacro, Pábloat.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pábloat eyta wacayat, soldado carat Pablo chíhtara cátiro. Pablo chihtá cati cuar, canó yehw̃quib chihtá cájacro. Canó cayíb chihtá cat cájacro.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Bara bahnác cuitatra ey pueblo yacúr cuitatra séroan cuít cac rehquít canó ohbac báhjatro. Eyta bira uw bahnaquin canoa cuitar acsar be cun rehjecro. Pueblo Fenice cuwín be cun rehjecro. Pueblo Fenice cat cajc Creta cuitarcuano. Fenice pueblo cutar séroa táhnaqui cátiro. Eyta cuácayat, erar be cun rehjecro. Erar bara waac ocso tas it cun rehjecro.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Etat sero ques cahmar bin conu cac yehnjacro. Sero eyta yehnyat canó yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Ihyú, ahra Fenice ohbac cuwátaro,” síhw̃ajacro. Eyta sihw̃ar, bahnác oror béjecro. Beyar yacúr Creta cajc aw̃at béjecro.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Eyta bécayat, séroan abáy yehnjacro. Séroa Creta cajc cutar cuar ca yehnjacro.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Yehnyat, canó bequic cut tuní béyajar rehjecro. Eyta bira sero raquíc wihár acsar beti síhw̃ajacro. Séroat canó beyayta acu isat catoti cham jájacro.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ayat isa yacúr ubut cuitar cajc conu bi intac cuitar béjecro. Yacúr ubut cajc ey ajca Caudacuano. Cajca Cauda intac cuitar bequir ey wicán icar ruhjacro. Wicán wihár séroan etach batro. Erar beya rabar isat canoa conu bi yehw̃jacro. Canoa cumac bi questoc questajác ey yehw̃jacro. Canó yehw̃íc canarát is bar cuájacro.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Yehw̃ír sérinat canó cumac bin arcutar questár chájacro. Eyta chaquir canó cumac bi yira bosti acu chistár cuitar questajacro. Ubut acat questajacro. Etar cat séroat umít cuitar is canó ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Rih usón bár cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Sirte umít cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Eyta ehw̃ú técayat, canó bar chiw̃átaro. Eyta chiw̃ata sihw̃ar áywini rehjecro. Eyta cuácayat séroat beyin acu oya chajac ey bar tijcajacro. Tijcár séroat canoa beyayta acu isat catoti cham jájacro.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Séroan etiti cájacro. Riwa cat etiti áyjacro. Eyta cuácayat, cuanmí cuit ow canó tan sar bin sicor si téjecro. Sir car yacúr icar téjecro.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Etar cuanmí cuit sero caquíc etiti cuanyat, canoa cut beyin acu icúr bi táyoctar ey cat imár at cut sir téjecro. Yacúr icar sir téjecro.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Etan cuanmí cuit, cuanmí cuit rahsa istiti cuanjacro. Ub cat istiti rehjecro. Eytaan birá cuanjacro. Séroa cat etiti, riwa cat sácati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, isat síhw̃ajacro: “Isan sera waájatro,” síhw̃ajacro. “Isa bahnaquin sácataro,” síhw̃ajacro.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Eyta cuácayat serin ira yati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, Pablo yehnár wajacro:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Eyta cuara, cuécuti jaw̃i. Is sicar bin istiy china báreyra. Canora bar chiw̃áyqueyra. Eyta cuar uwra chiw̃a báreyra.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ah chéycara cuacúr Sir cacmá as quin wijacro. Sir ey tamo aját séhw̃aro. Asan ey chíwaro. As quin ey cacmá wiquír
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 wajacro: “Páblou, rooti jaw̃i. Ay wini rehti jaw̃i. Bah rey cara cuít bi cac cahm yehnátaro. Ey cac cahm behmát yajác ey ehcwátaro. Eyta etar bah yárajatro. Bah owár bequin cat sácajatro. Sirat eyin sehnác rehquít eyin cat síwayqueyra,” wajacro, Sir cacmát as quino.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Eyta bira tan wan jaw̃i. Aját itit, Sirat imát yajquín wajaquey im eyta tehmoti yajcáyqueyra.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Cuatán isran yacúr ubut cajc cutar úcayqueyra, wajacro, Pábloat.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Séroat is canó yacúr cutar abáy cac béqueyan riya catorce cuanjacro. Yacúr eyan Adria aw̃ujacro. Catorce cuanyat, chey ubut cuatán canoa yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Isan cajc cutar bár cuwín rehcaro,” síhw̃ajacro.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Eyta sihw̃ar, chistara cuitar yacúr únsonan bítatara ey wahcujacro. Wahcúr itit, cuic veintero. Etar awan bucoy wahcujacro. Bucoy wahcúr itit, cuic quincero.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Eyta istír síhw̃ajacro: “Yacúr sobasob soboyat canoa ac wihár técayat, bar somótaro,” síhw̃ajacro. Eyta cuácayat canó cucuar cuitar chistár bacáy questajacro. Questár cuitar chistár ubar icar yera questajacro. Etar yera yacúr umít icar quejquín áyjacro. Ayat canó biti jin chájacro. Etat Sir ojcor conjacro. In cuanayta acu conjacro.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Etat canoa yéhw̃quinan cahujinat istiti be cun rehjecro. Eyta rehcayat, canó conu bi questajaquey rih arcút áyjacro. Ayir wajacro:
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Eyta waquíc cuar sucuar tew̃jacro. Sucuar tew̃yat, Pábloat soldádoin quino cat, soldado cara quino cat wajacro:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Eyta wacayat, soldádoinat canó conu bi chistara cuijacro. Canó conu bi cuic áyjacro. Cuic técayat, canó conu bi ey séroat béjecro.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Etar cuan bicayat, Pábloat uw quin ira yayín wajacro. Uchta wajacro:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Eyta bira ahra ira yawi. Aját ba quin conro, ira yayayta acu. Yacurat ba cuati acu yayátaro. Ojc siti jaw̃i. Baan cónui ruhw̃uti sera waátaro, wajacro, Pábloat.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Eyta waquír, pan at cut tew̃jacro. Tew̃ír bahnaquin ubot Sir ojcor conjacro. Conár pan quehwír cohy yehnjacro.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Eyta cohcayat, cahujinat istír, imarat cat cohy yinjacro. Bahnáquinat ira cohjocro.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Uw bahnác saw̃ujacan dos cientos sententa y seiscuano.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Bahnáquinat caba yayar car, ritút encháqueyra si téjecro. Yacúr icar si téjecro. Canó sinár bár chácayta acu si téjecro.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Etar awan chícrias cuanjacro. Eyta cuanyat, canoa yéhw̃quinat cajc itchacro. Cajc istíc cuar bi cájctara istítiro. Isan birar cujactar istiti rehjecro. Cuatán ítitan, yacúr quehwi icar cuwaycan biráy batro. Quehwi icar umít chiro. Eyta istír, canó yacúr quehwi icar beyic síhw̃ajacro.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Eyta sihw̃ar, canoa biti chaquin acu rih ocso yera questár ayjac ey cuic téjecro. Cuic ter caran, chistara cat, yera cat riw icar cham bahjacro. Etar cat canoa cuatóc caruc bar ricuajacro. Etar canó ey bequic oya cuacúr chájacro. Séroat canó ey béyayta acu jájacro. Eyta chaquir ica cuit cuwín yehw̃ béjecro.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Eyta bécayat canó rih ocso umít icar ehw̃ujacro. Eyta cuácayat bitách béjetro. Eyta ehw̃uyat, yacúr sobasob canarát canoa cucuar cuájacro. Quehu téjecro.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Eyta quéhuyat, soldádoinat cárcel icar bin béqueyin tiw̃in síhw̃ajacro. Canó sar bin waar riw arcút cajc cutar cuwayta beti acu tiw̃in síhw̃ajacro. Rih acsar sera waati acu tiw̃in síhw̃ajacro.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Eyta cuar, soldado carat Pablo siu cun rehjecro. Etar ima chiwa quin uw tiw̃ áytiro. Cuatán is serin cajc cut sácati waan acu yacúr icar te áyjacro. Serin rih arcút beyic sínjaquin cahmor áyjacro. Riw icar ter be áyjacro.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Cahujín questoc áyjacro. Tabla caquir cuitar be áyjacro. Canoa quehujác tabla cuitar be áyjacro. Etan isan rih cajc cutar estají waajacro. Bahnaquin estají waajacro.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.