Atos 27
Sir chihtá (TUF) vs NAA
1 Pábloat rey cara cuít bi quin ben chijac rehquít, Féstoinat isan cajc Italia ayin wajacro. Eyta waquír Pablo soldado cara at icar wíjacro. Soldado cara eya ajca Júliocuano. Julio eya rey caran cuít bi soldádoin owár binro. Pablo ey at icar wiquir, cárcel icar tunjaquin cahujín cat ey at icar wíjacro.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Julio owár cat, cárcel icar tunjaquin owár cat, isat canoa cumac bi cájacro. Canó cumac bi eya cajca Adramitio binro. Canoa eya cajca Asia cuwín bicaro. Yacúr cajc sar pueblo istiy tiw̃, pueblo istiy tiw̃ beta biro. Canoa ey caquir cuitar béjecro. Sera ajca Aristarco cat is owár béjecro. Aristarco Macedonia cajc cut pueblo Tesalónica binro.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Canoa caquir cuitar cuanmí cuit pueblo Sidón cujacro. Cur, Júlioat Pablo acu ay yajacro. Iw̃oquin quino ben acu ajc waajacro. Ira buw̃ay ben acu ajc waajacro.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Sidón acsar bucoy canó cuit bejecro. Bécayat, séroan to cájacro. Séroan is bequic acam bin rajacro. Séroan eyta to caquic rehquít canó ay bejer rehjecro. Etar yacúr ubot cajc Chipre wicán cuitar tiw̃ béjecro.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Etar Cilicia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Panfilia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Beyar cajca Licia cut pueblo Mira cujacro.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Erar cur car soldado carat canó cumac bi istiy cájacro. Canoa eya Alejandría binro. Italia cuwín bicaro. Canó ey caquir cuitar béjecro.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Bécayat, séroan to canó bequic acam rajacro. Eyta cuácayat, cuanmí cut, cuanmí cut semar semar béjecro. Isan conu sena Gnido pueblo acat cujacro. Séroan echí cac rehquít isan acsar tuní béyajar rehjecro. Etar cajca Creta sero tahnác bár wihár béjecro. Salmón tiw̃ béjecro.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Bécayat, cajca intac cuitar béjecro. Conu sena bécajareht Puertos Buenos cujacro. Puertos Buenos pueblo cuar Lasea pueblo cuwayta biráy batro.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Anto Puertos Buenos cuti cuat birá cuanjacro. Eyta cuanjác etar bara cuitar cujacro. Riwa cab cujacro. Séroan abáy yehníc cuitar cab cujacro. Eyta cuácayat, yacúr ubut icar beyin acu ay batro. Eyta ay bár reht Pábloat cahujín quin wajacro:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 —Sérinu, as ajc rahcwi. Aját ítitan is bécayat, is acam ay bár rehcátaro. Canoa chiw̃ata óraro. Canoa tan sar ow cat chiw̃ata óraro. Is cat sácata óraro, wajacro, Pábloat.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pábloat eyta wacayat, soldado carat Pablo chíhtara cátiro. Pablo chihtá cati cuar, canó yehw̃quib chihtá cájacro. Canó cayíb chihtá cat cájacro.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Bara bahnác cuitatra ey pueblo yacúr cuitatra séroan cuít cac rehquít canó ohbac báhjatro. Eyta bira uw bahnaquin canoa cuitar acsar be cun rehjecro. Pueblo Fenice cuwín be cun rehjecro. Pueblo Fenice cat cajc Creta cuitarcuano. Fenice pueblo cutar séroa táhnaqui cátiro. Eyta cuácayat, erar be cun rehjecro. Erar bara waac ocso tas it cun rehjecro.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Etat sero ques cahmar bin conu cac yehnjacro. Sero eyta yehnyat canó yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Ihyú, ahra Fenice ohbac cuwátaro,” síhw̃ajacro. Eyta sihw̃ar, bahnác oror béjecro. Beyar yacúr Creta cajc aw̃at béjecro.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Eyta bécayat, séroan abáy yehnjacro. Séroa Creta cajc cutar cuar ca yehnjacro.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Yehnyat, canó bequic cut tuní béyajar rehjecro. Eyta bira sero raquíc wihár acsar beti síhw̃ajacro. Séroat canó beyayta acu isat catoti cham jájacro.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ayat isa yacúr ubut cuitar cajc conu bi intac cuitar béjecro. Yacúr ubut cajc ey ajca Caudacuano. Cajca Cauda intac cuitar bequir ey wicán icar ruhjacro. Wicán wihár séroan etach batro. Erar beya rabar isat canoa conu bi yehw̃jacro. Canoa cumac bi questoc questajác ey yehw̃jacro. Canó yehw̃íc canarát is bar cuájacro.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Yehw̃ír sérinat canó cumac bin arcutar questár chájacro. Eyta chaquir canó cumac bi yira bosti acu chistár cuitar questajacro. Ubut acat questajacro. Etar cat séroat umít cuitar is canó ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Rih usón bár cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Sirte umít cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Eyta ehw̃ú técayat, canó bar chiw̃átaro. Eyta chiw̃ata sihw̃ar áywini rehjecro. Eyta cuácayat séroat beyin acu oya chajac ey bar tijcajacro. Tijcár séroat canoa beyayta acu isat catoti cham jájacro.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Séroan etiti cájacro. Riwa cat etiti áyjacro. Eyta cuácayat, cuanmí cuit ow canó tan sar bin sicor si téjecro. Sir car yacúr icar téjecro.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Etar cuanmí cuit sero caquíc etiti cuanyat, canoa cut beyin acu icúr bi táyoctar ey cat imár at cut sir téjecro. Yacúr icar sir téjecro.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Etan cuanmí cuit, cuanmí cuit rahsa istiti cuanjacro. Ub cat istiti rehjecro. Eytaan birá cuanjacro. Séroa cat etiti, riwa cat sácati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, isat síhw̃ajacro: “Isan sera waájatro,” síhw̃ajacro. “Isa bahnaquin sácataro,” síhw̃ajacro.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Eyta cuácayat serin ira yati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, Pablo yehnár wajacro:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Eyta cuara, cuécuti jaw̃i. Is sicar bin istiy china báreyra. Canora bar chiw̃áyqueyra. Eyta cuar uwra chiw̃a báreyra.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ah chéycara cuacúr Sir cacmá as quin wijacro. Sir ey tamo aját séhw̃aro. Asan ey chíwaro. As quin ey cacmá wiquír
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 wajacro: “Páblou, rooti jaw̃i. Ay wini rehti jaw̃i. Bah rey cara cuít bi cac cahm yehnátaro. Ey cac cahm behmát yajác ey ehcwátaro. Eyta etar bah yárajatro. Bah owár bequin cat sácajatro. Sirat eyin sehnác rehquít eyin cat síwayqueyra,” wajacro, Sir cacmát as quino.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Eyta bira tan wan jaw̃i. Aját itit, Sirat imát yajquín wajaquey im eyta tehmoti yajcáyqueyra.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Cuatán isran yacúr ubut cajc cutar úcayqueyra, wajacro, Pábloat.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Séroat is canó yacúr cutar abáy cac béqueyan riya catorce cuanjacro. Yacúr eyan Adria aw̃ujacro. Catorce cuanyat, chey ubut cuatán canoa yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Isan cajc cutar bár cuwín rehcaro,” síhw̃ajacro.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Eyta sihw̃ar, chistara cuitar yacúr únsonan bítatara ey wahcujacro. Wahcúr itit, cuic veintero. Etar awan bucoy wahcujacro. Bucoy wahcúr itit, cuic quincero.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Eyta istír síhw̃ajacro: “Yacúr sobasob soboyat canoa ac wihár técayat, bar somótaro,” síhw̃ajacro. Eyta cuácayat canó cucuar cuitar chistár bacáy questajacro. Questár cuitar chistár ubar icar yera questajacro. Etar yera yacúr umít icar quejquín áyjacro. Ayat canó biti jin chájacro. Etat Sir ojcor conjacro. In cuanayta acu conjacro.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Etat canoa yéhw̃quinan cahujinat istiti be cun rehjecro. Eyta rehcayat, canó conu bi questajaquey rih arcút áyjacro. Ayir wajacro:
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Eyta waquíc cuar sucuar tew̃jacro. Sucuar tew̃yat, Pábloat soldádoin quino cat, soldado cara quino cat wajacro:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Eyta wacayat, soldádoinat canó conu bi chistara cuijacro. Canó conu bi cuic áyjacro. Cuic técayat, canó conu bi ey séroat béjecro.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Etar cuan bicayat, Pábloat uw quin ira yayín wajacro. Uchta wajacro:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Eyta bira ahra ira yawi. Aját ba quin conro, ira yayayta acu. Yacurat ba cuati acu yayátaro. Ojc siti jaw̃i. Baan cónui ruhw̃uti sera waátaro, wajacro, Pábloat.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Eyta waquír, pan at cut tew̃jacro. Tew̃ír bahnaquin ubot Sir ojcor conjacro. Conár pan quehwír cohy yehnjacro.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Eyta cohcayat, cahujinat istír, imarat cat cohy yinjacro. Bahnáquinat ira cohjocro.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Uw bahnác saw̃ujacan dos cientos sententa y seiscuano.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Bahnáquinat caba yayar car, ritút encháqueyra si téjecro. Yacúr icar si téjecro. Canó sinár bár chácayta acu si téjecro.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Etar awan chícrias cuanjacro. Eyta cuanyat, canoa yéhw̃quinat cajc itchacro. Cajc istíc cuar bi cájctara istítiro. Isan birar cujactar istiti rehjecro. Cuatán ítitan, yacúr quehwi icar cuwaycan biráy batro. Quehwi icar umít chiro. Eyta istír, canó yacúr quehwi icar beyic síhw̃ajacro.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Eyta sihw̃ar, canoa biti chaquin acu rih ocso yera questár ayjac ey cuic téjecro. Cuic ter caran, chistara cat, yera cat riw icar cham bahjacro. Etar cat canoa cuatóc caruc bar ricuajacro. Etar canó ey bequic oya cuacúr chájacro. Séroat canó ey béyayta acu jájacro. Eyta chaquir ica cuit cuwín yehw̃ béjecro.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Eyta bécayat canó rih ocso umít icar ehw̃ujacro. Eyta cuácayat bitách béjetro. Eyta ehw̃uyat, yacúr sobasob canarát canoa cucuar cuájacro. Quehu téjecro.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Eyta quéhuyat, soldádoinat cárcel icar bin béqueyin tiw̃in síhw̃ajacro. Canó sar bin waar riw arcút cajc cutar cuwayta beti acu tiw̃in síhw̃ajacro. Rih acsar sera waati acu tiw̃in síhw̃ajacro.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Eyta cuar, soldado carat Pablo siu cun rehjecro. Etar ima chiwa quin uw tiw̃ áytiro. Cuatán is serin cajc cut sácati waan acu yacúr icar te áyjacro. Serin rih arcút beyic sínjaquin cahmor áyjacro. Riw icar ter be áyjacro.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Cahujín questoc áyjacro. Tabla caquir cuitar be áyjacro. Canoa quehujác tabla cuitar be áyjacro. Etan isan rih cajc cutar estají waajacro. Bahnaquin estají waajacro.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.