Atos 27

Sir chihtá (TUF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pábloat rey cara cuít bi quin ben chijac rehquít, Féstoinat isan cajc Italia ayin wajacro. Eyta waquír Pablo soldado cara at icar wíjacro. Soldado cara eya ajca Júliocuano. Julio eya rey caran cuít bi soldádoin owár binro. Pablo ey at icar wiquir, cárcel icar tunjaquin cahujín cat ey at icar wíjacro.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Julio owár cat, cárcel icar tunjaquin owár cat, isat canoa cumac bi cájacro. Canó cumac bi eya cajca Adramitio binro. Canoa eya cajca Asia cuwín bicaro. Yacúr cajc sar pueblo istiy tiw̃, pueblo istiy tiw̃ beta biro. Canoa ey caquir cuitar béjecro. Sera ajca Aristarco cat is owár béjecro. Aristarco Macedonia cajc cut pueblo Tesalónica binro.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Canoa caquir cuitar cuanmí cuit pueblo Sidón cujacro. Cur, Júlioat Pablo acu ay yajacro. Iw̃oquin quino ben acu ajc waajacro. Ira buw̃ay ben acu ajc waajacro.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Sidón acsar bucoy canó cuit bejecro. Bécayat, séroan to cájacro. Séroan is bequic acam bin rajacro. Séroan eyta to caquic rehquít canó ay bejer rehjecro. Etar yacúr ubot cajc Chipre wicán cuitar tiw̃ béjecro.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Etar Cilicia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Panfilia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Beyar cajca Licia cut pueblo Mira cujacro.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Erar cur car soldado carat canó cumac bi istiy cájacro. Canoa eya Alejandría binro. Italia cuwín bicaro. Canó ey caquir cuitar béjecro.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Bécayat, séroan to canó bequic acam rajacro. Eyta cuácayat, cuanmí cut, cuanmí cut semar semar béjecro. Isan conu sena Gnido pueblo acat cujacro. Séroan echí cac rehquít isan acsar tuní béyajar rehjecro. Etar cajca Creta sero tahnác bár wihár béjecro. Salmón tiw̃ béjecro.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Bécayat, cajca intac cuitar béjecro. Conu sena bécajareht Puertos Buenos cujacro. Puertos Buenos pueblo cuar Lasea pueblo cuwayta biráy batro.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Anto Puertos Buenos cuti cuat birá cuanjacro. Eyta cuanjác etar bara cuitar cujacro. Riwa cab cujacro. Séroan abáy yehníc cuitar cab cujacro. Eyta cuácayat, yacúr ubut icar beyin acu ay batro. Eyta ay bár reht Pábloat cahujín quin wajacro:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 —Sérinu, as ajc rahcwi. Aját ítitan is bécayat, is acam ay bár rehcátaro. Canoa chiw̃ata óraro. Canoa tan sar ow cat chiw̃ata óraro. Is cat sácata óraro, wajacro, Pábloat.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pábloat eyta wacayat, soldado carat Pablo chíhtara cátiro. Pablo chihtá cati cuar, canó yehw̃quib chihtá cájacro. Canó cayíb chihtá cat cájacro.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Bara bahnác cuitatra ey pueblo yacúr cuitatra séroan cuít cac rehquít canó ohbac báhjatro. Eyta bira uw bahnaquin canoa cuitar acsar be cun rehjecro. Pueblo Fenice cuwín be cun rehjecro. Pueblo Fenice cat cajc Creta cuitarcuano. Fenice pueblo cutar séroa táhnaqui cátiro. Eyta cuácayat, erar be cun rehjecro. Erar bara waac ocso tas it cun rehjecro.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Etat sero ques cahmar bin conu cac yehnjacro. Sero eyta yehnyat canó yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Ihyú, ahra Fenice ohbac cuwátaro,” síhw̃ajacro. Eyta sihw̃ar, bahnác oror béjecro. Beyar yacúr Creta cajc aw̃at béjecro.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Eyta bécayat, séroan abáy yehnjacro. Séroa Creta cajc cutar cuar ca yehnjacro.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Yehnyat, canó bequic cut tuní béyajar rehjecro. Eyta bira sero raquíc wihár acsar beti síhw̃ajacro. Séroat canó beyayta acu isat catoti cham jájacro.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ayat isa yacúr ubut cuitar cajc conu bi intac cuitar béjecro. Yacúr ubut cajc ey ajca Caudacuano. Cajca Cauda intac cuitar bequir ey wicán icar ruhjacro. Wicán wihár séroan etach batro. Erar beya rabar isat canoa conu bi yehw̃jacro. Canoa cumac bi questoc questajác ey yehw̃jacro. Canó yehw̃íc canarát is bar cuájacro.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Yehw̃ír sérinat canó cumac bin arcutar questár chájacro. Eyta chaquir canó cumac bi yira bosti acu chistár cuitar questajacro. Ubut acat questajacro. Etar cat séroat umít cuitar is canó ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Rih usón bár cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Sirte umít cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Eyta ehw̃ú técayat, canó bar chiw̃átaro. Eyta chiw̃ata sihw̃ar áywini rehjecro. Eyta cuácayat séroat beyin acu oya chajac ey bar tijcajacro. Tijcár séroat canoa beyayta acu isat catoti cham jájacro.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Séroan etiti cájacro. Riwa cat etiti áyjacro. Eyta cuácayat, cuanmí cuit ow canó tan sar bin sicor si téjecro. Sir car yacúr icar téjecro.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Etar cuanmí cuit sero caquíc etiti cuanyat, canoa cut beyin acu icúr bi táyoctar ey cat imár at cut sir téjecro. Yacúr icar sir téjecro.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Etan cuanmí cuit, cuanmí cuit rahsa istiti cuanjacro. Ub cat istiti rehjecro. Eytaan birá cuanjacro. Séroa cat etiti, riwa cat sácati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, isat síhw̃ajacro: “Isan sera waájatro,” síhw̃ajacro. “Isa bahnaquin sácataro,” síhw̃ajacro.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Eyta cuácayat serin ira yati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, Pablo yehnár wajacro:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Eyta cuara, cuécuti jaw̃i. Is sicar bin istiy china báreyra. Canora bar chiw̃áyqueyra. Eyta cuar uwra chiw̃a báreyra.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ah chéycara cuacúr Sir cacmá as quin wijacro. Sir ey tamo aját séhw̃aro. Asan ey chíwaro. As quin ey cacmá wiquír
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 wajacro: “Páblou, rooti jaw̃i. Ay wini rehti jaw̃i. Bah rey cara cuít bi cac cahm yehnátaro. Ey cac cahm behmát yajác ey ehcwátaro. Eyta etar bah yárajatro. Bah owár bequin cat sácajatro. Sirat eyin sehnác rehquít eyin cat síwayqueyra,” wajacro, Sir cacmát as quino.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Eyta bira tan wan jaw̃i. Aját itit, Sirat imát yajquín wajaquey im eyta tehmoti yajcáyqueyra.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Cuatán isran yacúr ubut cajc cutar úcayqueyra, wajacro, Pábloat.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Séroat is canó yacúr cutar abáy cac béqueyan riya catorce cuanjacro. Yacúr eyan Adria aw̃ujacro. Catorce cuanyat, chey ubut cuatán canoa yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Isan cajc cutar bár cuwín rehcaro,” síhw̃ajacro.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Eyta sihw̃ar, chistara cuitar yacúr únsonan bítatara ey wahcujacro. Wahcúr itit, cuic veintero. Etar awan bucoy wahcujacro. Bucoy wahcúr itit, cuic quincero.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Eyta istír síhw̃ajacro: “Yacúr sobasob soboyat canoa ac wihár técayat, bar somótaro,” síhw̃ajacro. Eyta cuácayat canó cucuar cuitar chistár bacáy questajacro. Questár cuitar chistár ubar icar yera questajacro. Etar yera yacúr umít icar quejquín áyjacro. Ayat canó biti jin chájacro. Etat Sir ojcor conjacro. In cuanayta acu conjacro.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Etat canoa yéhw̃quinan cahujinat istiti be cun rehjecro. Eyta rehcayat, canó conu bi questajaquey rih arcút áyjacro. Ayir wajacro:
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Eyta waquíc cuar sucuar tew̃jacro. Sucuar tew̃yat, Pábloat soldádoin quino cat, soldado cara quino cat wajacro:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Eyta wacayat, soldádoinat canó conu bi chistara cuijacro. Canó conu bi cuic áyjacro. Cuic técayat, canó conu bi ey séroat béjecro.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Etar cuan bicayat, Pábloat uw quin ira yayín wajacro. Uchta wajacro:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Eyta bira ahra ira yawi. Aját ba quin conro, ira yayayta acu. Yacurat ba cuati acu yayátaro. Ojc siti jaw̃i. Baan cónui ruhw̃uti sera waátaro, wajacro, Pábloat.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Eyta waquír, pan at cut tew̃jacro. Tew̃ír bahnaquin ubot Sir ojcor conjacro. Conár pan quehwír cohy yehnjacro.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Eyta cohcayat, cahujinat istír, imarat cat cohy yinjacro. Bahnáquinat ira cohjocro.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Uw bahnác saw̃ujacan dos cientos sententa y seiscuano.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Bahnáquinat caba yayar car, ritút encháqueyra si téjecro. Yacúr icar si téjecro. Canó sinár bár chácayta acu si téjecro.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Etar awan chícrias cuanjacro. Eyta cuanyat, canoa yéhw̃quinat cajc itchacro. Cajc istíc cuar bi cájctara istítiro. Isan birar cujactar istiti rehjecro. Cuatán ítitan, yacúr quehwi icar cuwaycan biráy batro. Quehwi icar umít chiro. Eyta istír, canó yacúr quehwi icar beyic síhw̃ajacro.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Eyta sihw̃ar, canoa biti chaquin acu rih ocso yera questár ayjac ey cuic téjecro. Cuic ter caran, chistara cat, yera cat riw icar cham bahjacro. Etar cat canoa cuatóc caruc bar ricuajacro. Etar canó ey bequic oya cuacúr chájacro. Séroat canó ey béyayta acu jájacro. Eyta chaquir ica cuit cuwín yehw̃ béjecro.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Eyta bécayat canó rih ocso umít icar ehw̃ujacro. Eyta cuácayat bitách béjetro. Eyta ehw̃uyat, yacúr sobasob canarát canoa cucuar cuájacro. Quehu téjecro.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Eyta quéhuyat, soldádoinat cárcel icar bin béqueyin tiw̃in síhw̃ajacro. Canó sar bin waar riw arcút cajc cutar cuwayta beti acu tiw̃in síhw̃ajacro. Rih acsar sera waati acu tiw̃in síhw̃ajacro.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Eyta cuar, soldado carat Pablo siu cun rehjecro. Etar ima chiwa quin uw tiw̃ áytiro. Cuatán is serin cajc cut sácati waan acu yacúr icar te áyjacro. Serin rih arcút beyic sínjaquin cahmor áyjacro. Riw icar ter be áyjacro.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Cahujín questoc áyjacro. Tabla caquir cuitar be áyjacro. Canoa quehujác tabla cuitar be áyjacro. Etan isan rih cajc cutar estají waajacro. Bahnaquin estají waajacro.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.