Atos 27

Sir chihtá (TUF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pábloat rey cara cuít bi quin ben chijac rehquít, Féstoinat isan cajc Italia ayin wajacro. Eyta waquír Pablo soldado cara at icar wíjacro. Soldado cara eya ajca Júliocuano. Julio eya rey caran cuít bi soldádoin owár binro. Pablo ey at icar wiquir, cárcel icar tunjaquin cahujín cat ey at icar wíjacro.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Julio owár cat, cárcel icar tunjaquin owár cat, isat canoa cumac bi cájacro. Canó cumac bi eya cajca Adramitio binro. Canoa eya cajca Asia cuwín bicaro. Yacúr cajc sar pueblo istiy tiw̃, pueblo istiy tiw̃ beta biro. Canoa ey caquir cuitar béjecro. Sera ajca Aristarco cat is owár béjecro. Aristarco Macedonia cajc cut pueblo Tesalónica binro.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Canoa caquir cuitar cuanmí cuit pueblo Sidón cujacro. Cur, Júlioat Pablo acu ay yajacro. Iw̃oquin quino ben acu ajc waajacro. Ira buw̃ay ben acu ajc waajacro.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Sidón acsar bucoy canó cuit bejecro. Bécayat, séroan to cájacro. Séroan is bequic acam bin rajacro. Séroan eyta to caquic rehquít canó ay bejer rehjecro. Etar yacúr ubot cajc Chipre wicán cuitar tiw̃ béjecro.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Etar Cilicia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Panfilia ácatar yacúr ubut icar tiw̃ béjecro. Beyar cajca Licia cut pueblo Mira cujacro.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Erar cur car soldado carat canó cumac bi istiy cájacro. Canoa eya Alejandría binro. Italia cuwín bicaro. Canó ey caquir cuitar béjecro.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Bécayat, séroan to canó bequic acam rajacro. Eyta cuácayat, cuanmí cut, cuanmí cut semar semar béjecro. Isan conu sena Gnido pueblo acat cujacro. Séroan echí cac rehquít isan acsar tuní béyajar rehjecro. Etar cajca Creta sero tahnác bár wihár béjecro. Salmón tiw̃ béjecro.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Bécayat, cajca intac cuitar béjecro. Conu sena bécajareht Puertos Buenos cujacro. Puertos Buenos pueblo cuar Lasea pueblo cuwayta biráy batro.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Anto Puertos Buenos cuti cuat birá cuanjacro. Eyta cuanjác etar bara cuitar cujacro. Riwa cab cujacro. Séroan abáy yehníc cuitar cab cujacro. Eyta cuácayat, yacúr ubut icar beyin acu ay batro. Eyta ay bár reht Pábloat cahujín quin wajacro:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Sérinu, as ajc rahcwi. Aját ítitan is bécayat, is acam ay bár rehcátaro. Canoa chiw̃ata óraro. Canoa tan sar ow cat chiw̃ata óraro. Is cat sácata óraro, wajacro, Pábloat.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pábloat eyta wacayat, soldado carat Pablo chíhtara cátiro. Pablo chihtá cati cuar, canó yehw̃quib chihtá cájacro. Canó cayíb chihtá cat cájacro.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Bara bahnác cuitatra ey pueblo yacúr cuitatra séroan cuít cac rehquít canó ohbac báhjatro. Eyta bira uw bahnaquin canoa cuitar acsar be cun rehjecro. Pueblo Fenice cuwín be cun rehjecro. Pueblo Fenice cat cajc Creta cuitarcuano. Fenice pueblo cutar séroa táhnaqui cátiro. Eyta cuácayat, erar be cun rehjecro. Erar bara waac ocso tas it cun rehjecro.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Etat sero ques cahmar bin conu cac yehnjacro. Sero eyta yehnyat canó yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Ihyú, ahra Fenice ohbac cuwátaro,” síhw̃ajacro. Eyta sihw̃ar, bahnác oror béjecro. Beyar yacúr Creta cajc aw̃at béjecro.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Eyta bécayat, séroan abáy yehnjacro. Séroa Creta cajc cutar cuar ca yehnjacro.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Yehnyat, canó bequic cut tuní béyajar rehjecro. Eyta bira sero raquíc wihár acsar beti síhw̃ajacro. Séroat canó beyayta acu isat catoti cham jájacro.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ayat isa yacúr ubut cuitar cajc conu bi intac cuitar béjecro. Yacúr ubut cajc ey ajca Caudacuano. Cajca Cauda intac cuitar bequir ey wicán icar ruhjacro. Wicán wihár séroan etach batro. Erar beya rabar isat canoa conu bi yehw̃jacro. Canoa cumac bi questoc questajác ey yehw̃jacro. Canó yehw̃íc canarát is bar cuájacro.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Yehw̃ír sérinat canó cumac bin arcutar questár chájacro. Eyta chaquir canó cumac bi yira bosti acu chistár cuitar questajacro. Ubut acat questajacro. Etar cat séroat umít cuitar is canó ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Rih usón bár cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Sirte umít cuitar ehw̃ú teta síhw̃ajacro. Eyta ehw̃ú técayat, canó bar chiw̃átaro. Eyta chiw̃ata sihw̃ar áywini rehjecro. Eyta cuácayat séroat beyin acu oya chajac ey bar tijcajacro. Tijcár séroat canoa beyayta acu isat catoti cham jájacro.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Séroan etiti cájacro. Riwa cat etiti áyjacro. Eyta cuácayat, cuanmí cuit ow canó tan sar bin sicor si téjecro. Sir car yacúr icar téjecro.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Etar cuanmí cuit sero caquíc etiti cuanyat, canoa cut beyin acu icúr bi táyoctar ey cat imár at cut sir téjecro. Yacúr icar sir téjecro.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Etan cuanmí cuit, cuanmí cuit rahsa istiti cuanjacro. Ub cat istiti rehjecro. Eytaan birá cuanjacro. Séroa cat etiti, riwa cat sácati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, isat síhw̃ajacro: “Isan sera waájatro,” síhw̃ajacro. “Isa bahnaquin sácataro,” síhw̃ajacro.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Eyta cuácayat serin ira yati birá cuanjacro. Eyta cuácayat, Pablo yehnár wajacro:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Eyta cuara, cuécuti jaw̃i. Is sicar bin istiy china báreyra. Canora bar chiw̃áyqueyra. Eyta cuar uwra chiw̃a báreyra.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ah chéycara cuacúr Sir cacmá as quin wijacro. Sir ey tamo aját séhw̃aro. Asan ey chíwaro. As quin ey cacmá wiquír
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 wajacro: “Páblou, rooti jaw̃i. Ay wini rehti jaw̃i. Bah rey cara cuít bi cac cahm yehnátaro. Ey cac cahm behmát yajác ey ehcwátaro. Eyta etar bah yárajatro. Bah owár bequin cat sácajatro. Sirat eyin sehnác rehquít eyin cat síwayqueyra,” wajacro, Sir cacmát as quino.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Eyta bira tan wan jaw̃i. Aját itit, Sirat imát yajquín wajaquey im eyta tehmoti yajcáyqueyra.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Cuatán isran yacúr ubut cajc cutar úcayqueyra, wajacro, Pábloat.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Séroat is canó yacúr cutar abáy cac béqueyan riya catorce cuanjacro. Yacúr eyan Adria aw̃ujacro. Catorce cuanyat, chey ubut cuatán canoa yéhw̃quinat síhw̃ajacro: “Isan cajc cutar bár cuwín rehcaro,” síhw̃ajacro.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Eyta sihw̃ar, chistara cuitar yacúr únsonan bítatara ey wahcujacro. Wahcúr itit, cuic veintero. Etar awan bucoy wahcujacro. Bucoy wahcúr itit, cuic quincero.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Eyta istír síhw̃ajacro: “Yacúr sobasob soboyat canoa ac wihár técayat, bar somótaro,” síhw̃ajacro. Eyta cuácayat canó cucuar cuitar chistár bacáy questajacro. Questár cuitar chistár ubar icar yera questajacro. Etar yera yacúr umít icar quejquín áyjacro. Ayat canó biti jin chájacro. Etat Sir ojcor conjacro. In cuanayta acu conjacro.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Etat canoa yéhw̃quinan cahujinat istiti be cun rehjecro. Eyta rehcayat, canó conu bi questajaquey rih arcút áyjacro. Ayir wajacro:
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Eyta waquíc cuar sucuar tew̃jacro. Sucuar tew̃yat, Pábloat soldádoin quino cat, soldado cara quino cat wajacro:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Eyta wacayat, soldádoinat canó conu bi chistara cuijacro. Canó conu bi cuic áyjacro. Cuic técayat, canó conu bi ey séroat béjecro.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Etar cuan bicayat, Pábloat uw quin ira yayín wajacro. Uchta wajacro:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Eyta bira ahra ira yawi. Aját ba quin conro, ira yayayta acu. Yacurat ba cuati acu yayátaro. Ojc siti jaw̃i. Baan cónui ruhw̃uti sera waátaro, wajacro, Pábloat.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Eyta waquír, pan at cut tew̃jacro. Tew̃ír bahnaquin ubot Sir ojcor conjacro. Conár pan quehwír cohy yehnjacro.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Eyta cohcayat, cahujinat istír, imarat cat cohy yinjacro. Bahnáquinat ira cohjocro.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Uw bahnác saw̃ujacan dos cientos sententa y seiscuano.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Bahnáquinat caba yayar car, ritút encháqueyra si téjecro. Yacúr icar si téjecro. Canó sinár bár chácayta acu si téjecro.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Etar awan chícrias cuanjacro. Eyta cuanyat, canoa yéhw̃quinat cajc itchacro. Cajc istíc cuar bi cájctara istítiro. Isan birar cujactar istiti rehjecro. Cuatán ítitan, yacúr quehwi icar cuwaycan biráy batro. Quehwi icar umít chiro. Eyta istír, canó yacúr quehwi icar beyic síhw̃ajacro.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Eyta sihw̃ar, canoa biti chaquin acu rih ocso yera questár ayjac ey cuic téjecro. Cuic ter caran, chistara cat, yera cat riw icar cham bahjacro. Etar cat canoa cuatóc caruc bar ricuajacro. Etar canó ey bequic oya cuacúr chájacro. Séroat canó ey béyayta acu jájacro. Eyta chaquir ica cuit cuwín yehw̃ béjecro.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Eyta bécayat canó rih ocso umít icar ehw̃ujacro. Eyta cuácayat bitách béjetro. Eyta ehw̃uyat, yacúr sobasob canarát canoa cucuar cuájacro. Quehu téjecro.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Eyta quéhuyat, soldádoinat cárcel icar bin béqueyin tiw̃in síhw̃ajacro. Canó sar bin waar riw arcút cajc cutar cuwayta beti acu tiw̃in síhw̃ajacro. Rih acsar sera waati acu tiw̃in síhw̃ajacro.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Eyta cuar, soldado carat Pablo siu cun rehjecro. Etar ima chiwa quin uw tiw̃ áytiro. Cuatán is serin cajc cut sácati waan acu yacúr icar te áyjacro. Serin rih arcút beyic sínjaquin cahmor áyjacro. Riw icar ter be áyjacro.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Cahujín questoc áyjacro. Tabla caquir cuitar be áyjacro. Canoa quehujác tabla cuitar be áyjacro. Etan isan rih cajc cutar estají waajacro. Bahnaquin estají waajacro.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.