Atos 26

Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Agripa Pablore jĩĩwĩ:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 —Ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, mecʉ̃tígã mʉʉ yʉʉre wededutiri, ãñurõ ʉseniã. Teero tiigʉ́, judíoa yʉʉre wedesãre niipetirere mʉʉrẽ wedegʉda.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Mʉʉ judíoa niirecʉtirere, teero biiri ʉ̃sã sĩcãrĩbíro padeohérecãrẽ masĩpetijãgʉ̃ niirĩ, bayiró ʉseniã. Teero tiigʉ́, yʉʉre ãñurõ tʉocóduiya.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 ’Niipetira judíoa yáa dita macãrã, Jerusalén macãrã yʉʉ mamʉpʉra cʉ̃́ãmena niirecʉtiriguere masĩĩya.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Cʉ̃́ãcã yʉʉ fariseo basocʉ niirére yoari masĩĩya. Fariseo basocʉ niijĩgʉ̃, ãpẽrã́ judíoa nemorṍ Moisés dutirére ãñurõ tiipetíjãwʉ̃. Cʉ̃́ã mʉʉrẽ wededʉgara, teeré wedemasĩya.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Cõãmacʉ̃ ʉ̃sã ñecʉ̃sʉ̃mʉãrẽ cʉ̃ʉ̃ tiiádarere wedeyigʉ. Yʉʉ cʉ̃ʉ̃ tiiádarere padeoré wapa judíoa yʉʉre queti besedutiwa.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Teeréna yuera tiia ʉ̃sã doce põnarĩ macãrã. Teero tiirá, bʉ́recori, ñamirĩ́ Cõãmacʉ̃rẽ padeorucújãã. Yʉʉcã teeré yuegʉ tiia. Ʉ̃sã õpʉ̃, tee yʉʉ yueré wapara judíoa yʉʉre wedesãrã tiiíya.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Mʉ́ãpe ¿deero tiirá Cõãmacʉ̃ basocá diarirapʉre masõrére padeoríi?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Yʉʉja too sʉgueropʉ Jesús Nazaret macã macʉ̃rẽ padeoráre “ñañarõ tiiró boocú yʉʉre” jĩĩ wãcũmiwʉ̃.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Jerusalénpʉ teero tiimíwʉ̃. Paiaré dutirá cʉ̃́ã dutiriguemena paʉ Jesuré padeoráre ñee, peresu tiirucúmiwʉ̃. Cʉ̃́ãrẽ sĩãrĩ́, “teerora sĩãrṍ booa” jĩĩrucumiwʉ̃.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Pee judíoa neãré wiseripʉ wáa, Jesuré padeodúaro jĩĩgʉ̃, ñañarõ tiirucúmiwʉ̃. Bayiró cʉ̃́ãmena cúagʉ, tée apeyé ditapʉ cʉ̃́ãrẽ ñañarõ tiinʉnʉ́semiwʉ̃.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 ’Teeré tiigʉ́, wáamiwʉ̃ Damascopʉre paiaré dutirá yʉʉre dutirépũrĩ jóabosariguemena.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Maapʉ yʉʉ wáari, coeritó niirĩ, ʉ̃mʉã́sepʉ muĩpũ bʉ́reco macʉ̃ bóero nemorṍ bóediatiri ĩñawʉ̃. Yʉʉ pʉto yʉʉmena wáarira pʉtopʉcãrẽ bóesesajõãwʉ̃.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Teero wáarira, ʉ̃sã niipetira ñaacũmujõãwʉ̃ ditapʉ. Sĩcʉ̃ yʉʉre hebreoayemena wedeseri tʉowʉ́: “Saulo, ¿deero tiigʉ́ yʉʉre ñañarõ tiinʉnʉ́sei? Mʉʉ basirope ñañarõ tiigʉ́ tiia, yʉʉre teero tiigʉ́”, jĩĩwĩ.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 “¿Noã niiĩ mʉʉ?” jĩĩwʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ. “Yʉʉ Jesús mʉʉ ñañarõ tiinʉnʉ́segʉra niiã.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Wʉ̃mʉnʉcãña. Yʉʉ mʉʉrẽ ‘wedecotearo’ jĩĩgʉ̃, mʉʉrẽ bauáa. Mecʉ̃tígã mʉʉ ĩñarére, yʉʉ mʉʉrẽ too síropʉ bauáadarere wedegʉ wáagʉdacu.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Judíoa, judíoa niihẽrã mʉʉrẽ ñañarõ tiirí, yʉʉ mʉʉrẽ netõnégʉ̃dacu. Mʉʉrẽ cʉ̃́ãpʉre ticocoa.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Mʉʉ yéere wedegʉ, cʉ̃́ã capearire ĩñapõrĩ tiigʉ́ tiiróbiro niigʉ̃dacu. Naĩtĩãrõpʉ tiiróbiro wáarare bóeropʉ wáari tiinʉcã́gʉ̃dacu mʉʉ. Cʉ̃́ã Satanás dutirére duujã́, Cõãmacʉ̃ dutirépere tiiáro jĩĩgʉ̃, mʉʉrẽ ticocoa yʉʉ. Cʉ̃́ã ñañaré tiirére acabóre ñeeãrõ jĩĩgʉ̃, ticocoa. Cʉ̃́ã yʉʉre padeorámena niiãrõ jĩĩgʉ̃, ticocoa”, jĩĩwĩ yʉʉre.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 ’Teero tiigʉ́, ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, ʉ̃mʉã́sepʉ dutirigue quẽẽrṍpʉ tiiróbiro yʉʉ tʉoríguere netõnʉcã́riwʉ.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Wedenʉcãwʉ̃ Damasco macãrãrẽ. Too síro Jerusalén macãrãrẽ, niipetiro Judea dita macãrãrẽ, teero biiri judíoa niihẽrãcãrẽ wedewʉ. Cʉ̃́ãrẽ “mʉ́ã ñañaré tiirére wãcũpati, wasoyá” jĩĩwʉ̃. “Cõãmacʉ̃rẽ padeonʉcã́ña”, jĩĩwʉ̃. “Mʉ́ã ãñuré tiirémena mʉ́ã wasorére ẽñoñá”, jĩĩwʉ̃.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Yʉʉ teeré wederé wapa judíoa Cõãmacʉ̃wiipʉ yʉʉ niigʉ̃́rẽ ñee, sĩãdʉgámiwã.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Cʉ̃́ã teero tiidʉgápacari, Cõãmacʉ̃pe yʉʉre tiiápurucujãĩ. Teero tiigʉ́, yʉʉ atitóre ʉpʉtí macãrãrẽ, ãpẽrã́ bʉ́ri niirã́cãrẽ Cõãmacʉ̃ye quetire wedea. Tíatopʉ Moisés, ãpẽrã́ profetas síropʉ wáaadarere jóarira niiwã. Cʉ̃́ã jĩĩrirobirora yʉʉ wedea:
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 “Cristo Cõãmacʉ̃ beserigʉre ñañarõ netõã́daro niirõ tiiyíro. Diatoa, cʉ̃ʉ̃rã́ diarigʉpʉ masãsʉguegʉdaqui. Teero tiigʉ́, cʉ̃ʉ̃ netõnére maquẽrẽ wedegʉdaqui judíoare, judíoa niihẽrãrẽ”, jĩĩ jóarira niiwã, jĩĩ wedewi Pablo.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩrã, Festo bayiró wedeseremena jĩĩwĩ:
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Pablope jĩĩyigʉ:
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Marĩ õpʉ̃ Agripa tee maquẽrẽ ãñurõ masĩqui. Teero tiigʉ́, cuiro manirṍ wedea cʉ̃ʉ̃rẽ. Ate yʉʉ wedeariguere tʉopetíjãjĩyi. Yayióropʉ wáariyiro.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Mʉʉte ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, ¿mʉʉ profetas jóariguere padeói? Yʉʉ masĩã: Mʉʉ padeocú, jĩĩwĩ.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 —¡Nocõrõgã wedepacʉ, yʉʉre Jesuré padeogʉ́ wáari tiidʉgácu! jĩĩwĩ Agripa Pablore.
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 —Cõãmacʉ̃ boorí, péerogã o pairó wedepacʉ, teeré padeogʉ́ wáari tiidʉgága. Mʉʉ, teero biiri niipetira yʉʉre mecʉ̃ã tʉorá yʉʉ tiiróbiro niirĩ boogá. Peresu niiré dícʉre mʉ́ãrẽ boosã́riga, jĩĩwĩ.
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Agripa, Festo wʉ̃mʉnʉcãrĩ, Berenice, cʉ̃́ãmena duirácã wʉ̃mʉnʉcãwã.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Witiwa, cãmerĩ́ wedeseyira:
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Agripa Festore jĩĩyigʉ:
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.