Atos 26
Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs NTLH
1 Agripa Pablore jĩĩwĩ:
1 Agripa disse a Paulo: — Você pode apresentar a sua defesa. Então Paulo estendeu a mão e fez a sua defesa, dizendo o seguinte:
2 —Ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, mecʉ̃tígã mʉʉ yʉʉre wededutiri, ãñurõ ʉseniã. Teero tiigʉ́, judíoa yʉʉre wedesãre niipetirere mʉʉrẽ wedegʉda.
2 — Rei Agripa, eu me sinto muito feliz em poder estar hoje diante do senhor para me defender de tudo o que os judeus me acusam.
3 Mʉʉ judíoa niirecʉtirere, teero biiri ʉ̃sã sĩcãrĩbíro padeohérecãrẽ masĩpetijãgʉ̃ niirĩ, bayiró ʉseniã. Teero tiigʉ́, yʉʉre ãñurõ tʉocóduiya.
3 E especialmente feliz porque o senhor conhece muito bem todos os costumes e questões dos judeus. Portanto, peço que o senhor me escute com paciência.
4 ’Niipetira judíoa yáa dita macãrã, Jerusalén macãrã yʉʉ mamʉpʉra cʉ̃́ãmena niirecʉtiriguere masĩĩya.
4 — Todos os judeus sabem como tenho vivido no meio do meu povo e também em Jerusalém, desde a minha juventude até hoje.
5 Cʉ̃́ãcã yʉʉ fariseo basocʉ niirére yoari masĩĩya. Fariseo basocʉ niijĩgʉ̃, ãpẽrã́ judíoa nemorṍ Moisés dutirére ãñurõ tiipetíjãwʉ̃. Cʉ̃́ã mʉʉrẽ wededʉgara, teeré wedemasĩya.
5 Eles sempre souberam — e podem confirmar isso se quiserem — que desde o começo fui membro do partido dos fariseus , o mais rigoroso da nossa religião.
6 Cõãmacʉ̃ ʉ̃sã ñecʉ̃sʉ̃mʉãrẽ cʉ̃ʉ̃ tiiádarere wedeyigʉ. Yʉʉ cʉ̃ʉ̃ tiiádarere padeoré wapa judíoa yʉʉre queti besedutiwa.
6 E agora estou aqui sendo julgado porque tenho esperança na promessa que Deus fez aos nossos antepassados.
7 Teeréna yuera tiia ʉ̃sã doce põnarĩ macãrã. Teero tiirá, bʉ́recori, ñamirĩ́ Cõãmacʉ̃rẽ padeorucújãã. Yʉʉcã teeré yuegʉ tiia. Ʉ̃sã õpʉ̃, tee yʉʉ yueré wapara judíoa yʉʉre wedesãrã tiiíya.
7 Todas as tribos do nosso povo, que adoram a Deus dia e noite, também esperam ver o cumprimento dessa promessa. É por causa dessa esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Mʉ́ãpe ¿deero tiirá Cõãmacʉ̃ basocá diarirapʉre masõrére padeoríi?
8 Por que é que vocês, judeus, acham impossível crer que Deus ressuscita os mortos?
9 ’Yʉʉja too sʉgueropʉ Jesús Nazaret macã macʉ̃rẽ padeoráre “ñañarõ tiiró boocú yʉʉre” jĩĩ wãcũmiwʉ̃.
9 E Paulo disse ainda: — Eu mesmo pensava que devia fazer tudo o que pudesse contra a causa de Jesus de Nazaré.
10 Jerusalénpʉ teero tiimíwʉ̃. Paiaré dutirá cʉ̃́ã dutiriguemena paʉ Jesuré padeoráre ñee, peresu tiirucúmiwʉ̃. Cʉ̃́ãrẽ sĩãrĩ́, “teerora sĩãrṍ booa” jĩĩrucumiwʉ̃.
10 E foi o que fiz em Jerusalém. Recebi autorização dos chefes dos sacerdotes e prendi muitos seguidores de Jesus. Quando eram condenados à morte, eu também votava contra eles.
11 Pee judíoa neãré wiseripʉ wáa, Jesuré padeodúaro jĩĩgʉ̃, ñañarõ tiirucúmiwʉ̃. Bayiró cʉ̃́ãmena cúagʉ, tée apeyé ditapʉ cʉ̃́ãrẽ ñañarõ tiinʉnʉ́semiwʉ̃.
11 Durante muito tempo eu os castiguei em todas as sinagogas e os forcei a negar a sua fé. Tinha tanto ódio deles, que até fui a outras cidades para persegui-los.
12 ’Teeré tiigʉ́, wáamiwʉ̃ Damascopʉre paiaré dutirá yʉʉre dutirépũrĩ jóabosariguemena.
12 E Paulo continuou: — Foi por isso que viajei para a cidade de Damasco, levando autorização e ordens dos chefes dos sacerdotes.
13 Maapʉ yʉʉ wáari, coeritó niirĩ, ʉ̃mʉã́sepʉ muĩpũ bʉ́reco macʉ̃ bóero nemorṍ bóediatiri ĩñawʉ̃. Yʉʉ pʉto yʉʉmena wáarira pʉtopʉcãrẽ bóesesajõãwʉ̃.
13 Mas aconteceu, ó rei, que na estrada, ao meio-dia, veio do céu uma luz mais brilhante do que o sol, a qual brilhou em volta de mim e dos homens que estavam viajando comigo.
14 Teero wáarira, ʉ̃sã niipetira ñaacũmujõãwʉ̃ ditapʉ. Sĩcʉ̃ yʉʉre hebreoayemena wedeseri tʉowʉ́: “Saulo, ¿deero tiigʉ́ yʉʉre ñañarõ tiinʉnʉ́sei? Mʉʉ basirope ñañarõ tiigʉ́ tiia, yʉʉre teero tiigʉ́”, jĩĩwĩ.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz me dizer em hebraico : “Saulo, Saulo! Por que você me persegue? Não adianta você se revoltar contra mim.”
15 “¿Noã niiĩ mʉʉ?” jĩĩwʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ. “Yʉʉ Jesús mʉʉ ñañarõ tiinʉnʉ́segʉra niiã.
15 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?” — E o Senhor respondeu:
16 Wʉ̃mʉnʉcãña. Yʉʉ mʉʉrẽ ‘wedecotearo’ jĩĩgʉ̃, mʉʉrẽ bauáa. Mecʉ̃tígã mʉʉ ĩñarére, yʉʉ mʉʉrẽ too síropʉ bauáadarere wedegʉ wáagʉdacu.
16 Mas levante-se e fique de pé. Eu apareci a você para o escolher como meu
17 Judíoa, judíoa niihẽrã mʉʉrẽ ñañarõ tiirí, yʉʉ mʉʉrẽ netõnégʉ̃dacu. Mʉʉrẽ cʉ̃́ãpʉre ticocoa.
17 Vou livrar você dos judeus e também dos não judeus, a quem vou enviá-lo.
18 Mʉʉ yéere wedegʉ, cʉ̃́ã capearire ĩñapõrĩ tiigʉ́ tiiróbiro niigʉ̃dacu. Naĩtĩãrõpʉ tiiróbiro wáarare bóeropʉ wáari tiinʉcã́gʉ̃dacu mʉʉ. Cʉ̃́ã Satanás dutirére duujã́, Cõãmacʉ̃ dutirépere tiiáro jĩĩgʉ̃, mʉʉrẽ ticocoa yʉʉ. Cʉ̃́ã ñañaré tiirére acabóre ñeeãrõ jĩĩgʉ̃, ticocoa. Cʉ̃́ã yʉʉre padeorámena niiãrõ jĩĩgʉ̃, ticocoa”, jĩĩwĩ yʉʉre.
18 Você vai abrir os olhos deles a fim de que eles saiam da escuridão para a luz e do poder de Satanás para Deus. Então, por meio da fé em mim, eles serão perdoados dos seus pecados e passarão a ser parte do povo escolhido de Deus.”
19 ’Teero tiigʉ́, ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, ʉ̃mʉã́sepʉ dutirigue quẽẽrṍpʉ tiiróbiro yʉʉ tʉoríguere netõnʉcã́riwʉ.
19 E Paulo terminou, dizendo: — Portanto, ó rei Agripa, eu não desobedeci à visão que veio do céu.
20 Wedenʉcãwʉ̃ Damasco macãrãrẽ. Too síro Jerusalén macãrãrẽ, niipetiro Judea dita macãrãrẽ, teero biiri judíoa niihẽrãcãrẽ wedewʉ. Cʉ̃́ãrẽ “mʉ́ã ñañaré tiirére wãcũpati, wasoyá” jĩĩwʉ̃. “Cõãmacʉ̃rẽ padeonʉcã́ña”, jĩĩwʉ̃. “Mʉ́ã ãñuré tiirémena mʉ́ã wasorére ẽñoñá”, jĩĩwʉ̃.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco e depois em Jerusalém, em toda a região da Judeia e entre os não judeus. Eu dizia a todos que eles precisavam abandonar os seus pecados, voltar para Deus e fazer coisas que mostrassem que estavam, de fato, arrependidos.
21 Yʉʉ teeré wederé wapa judíoa Cõãmacʉ̃wiipʉ yʉʉ niigʉ̃́rẽ ñee, sĩãdʉgámiwã.
21 Foi por isso que alguns judeus me agarraram quando eu estava no pátio do Templo e quiseram me matar.
22 Cʉ̃́ã teero tiidʉgápacari, Cõãmacʉ̃pe yʉʉre tiiápurucujãĩ. Teero tiigʉ́, yʉʉ atitóre ʉpʉtí macãrãrẽ, ãpẽrã́ bʉ́ri niirã́cãrẽ Cõãmacʉ̃ye quetire wedea. Tíatopʉ Moisés, ãpẽrã́ profetas síropʉ wáaadarere jóarira niiwã. Cʉ̃́ã jĩĩrirobirora yʉʉ wedea:
22 Mas até hoje Deus tem me ajudado, e por isso estou aqui trazendo a sua mensagem a todos, tanto aos humildes como aos importantes. Pois eu digo a mesma coisa que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer.
23 “Cristo Cõãmacʉ̃ beserigʉre ñañarõ netõã́daro niirõ tiiyíro. Diatoa, cʉ̃ʉ̃rã́ diarigʉpʉ masãsʉguegʉdaqui. Teero tiigʉ́, cʉ̃ʉ̃ netõnére maquẽrẽ wedegʉdaqui judíoare, judíoa niihẽrãrẽ”, jĩĩ jóarira niiwã, jĩĩ wedewi Pablo.
23 Eles afirmaram que o Messias precisava sofrer e ser o primeiro a ressuscitar, para anunciar a luz da salvação tanto aos judeus como aos não judeus.
24 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩrã, Festo bayiró wedeseremena jĩĩwĩ:
24 Quando Paulo estava se defendendo assim, Festo gritou: — Paulo, você está louco! Estudou tanto, que acabou perdendo o juízo!
25 Pablope jĩĩyigʉ:
25 Paulo respondeu: — Eu não estou louco, Excelência; estou em perfeito juízo e digo a verdade.
26 Marĩ õpʉ̃ Agripa tee maquẽrẽ ãñurõ masĩqui. Teero tiigʉ́, cuiro manirṍ wedea cʉ̃ʉ̃rẽ. Ate yʉʉ wedeariguere tʉopetíjãjĩyi. Yayióropʉ wáariyiro.
26 Eu posso falar diante do rei Agripa com toda a coragem porque tenho a certeza de que ele conhece todas essas coisas muito bem, pois não aconteceram em nenhum lugar escondido.
27 Mʉʉte ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, ¿mʉʉ profetas jóariguere padeói? Yʉʉ masĩã: Mʉʉ padeocú, jĩĩwĩ.
27 Então Paulo disse ao rei: — Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que crê!
28 —¡Nocõrõgã wedepacʉ, yʉʉre Jesuré padeogʉ́ wáari tiidʉgácu! jĩĩwĩ Agripa Pablore.
28 Agripa respondeu: — Você pensa que assim, em tão pouco tempo, vai me tornar cristão?
29 —Cõãmacʉ̃ boorí, péerogã o pairó wedepacʉ, teeré padeogʉ́ wáari tiidʉgága. Mʉʉ, teero biiri niipetira yʉʉre mecʉ̃ã tʉorá yʉʉ tiiróbiro niirĩ boogá. Peresu niiré dícʉre mʉ́ãrẽ boosã́riga, jĩĩwĩ.
29 Paulo disse: — Pois eu pediria a Deus que, em pouco ou muito tempo, não somente o senhor, mas todos os que estão me ouvindo hoje chegassem a ser como eu, mas sem estas correntes.
30 Agripa, Festo wʉ̃mʉnʉcãrĩ, Berenice, cʉ̃́ãmena duirácã wʉ̃mʉnʉcãwã.
30 Aí o rei Agripa, o Governador, Berenice e todos os que estavam com eles se levantaram
31 Witiwa, cãmerĩ́ wedeseyira:
31 e saíram, comentando: — Este homem não fez nada para merecer a morte, nem para estar preso.
32 Agripa Festore jĩĩyigʉ:
32 Então Agripa disse a Festo: — Ele já podia estar solto se não tivesse pedido para ser julgado pelo Imperador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.