Atos 26

Cõãmacʉ̃ mecʉ̃ã wedesei (TUE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Agripa Pablore jĩĩwĩ:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 —Ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, mecʉ̃tígã mʉʉ yʉʉre wededutiri, ãñurõ ʉseniã. Teero tiigʉ́, judíoa yʉʉre wedesãre niipetirere mʉʉrẽ wedegʉda.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Mʉʉ judíoa niirecʉtirere, teero biiri ʉ̃sã sĩcãrĩbíro padeohérecãrẽ masĩpetijãgʉ̃ niirĩ, bayiró ʉseniã. Teero tiigʉ́, yʉʉre ãñurõ tʉocóduiya.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 ’Niipetira judíoa yáa dita macãrã, Jerusalén macãrã yʉʉ mamʉpʉra cʉ̃́ãmena niirecʉtiriguere masĩĩya.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Cʉ̃́ãcã yʉʉ fariseo basocʉ niirére yoari masĩĩya. Fariseo basocʉ niijĩgʉ̃, ãpẽrã́ judíoa nemorṍ Moisés dutirére ãñurõ tiipetíjãwʉ̃. Cʉ̃́ã mʉʉrẽ wededʉgara, teeré wedemasĩya.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Cõãmacʉ̃ ʉ̃sã ñecʉ̃sʉ̃mʉãrẽ cʉ̃ʉ̃ tiiádarere wedeyigʉ. Yʉʉ cʉ̃ʉ̃ tiiádarere padeoré wapa judíoa yʉʉre queti besedutiwa.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Teeréna yuera tiia ʉ̃sã doce põnarĩ macãrã. Teero tiirá, bʉ́recori, ñamirĩ́ Cõãmacʉ̃rẽ padeorucújãã. Yʉʉcã teeré yuegʉ tiia. Ʉ̃sã õpʉ̃, tee yʉʉ yueré wapara judíoa yʉʉre wedesãrã tiiíya.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Mʉ́ãpe ¿deero tiirá Cõãmacʉ̃ basocá diarirapʉre masõrére padeoríi?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Yʉʉja too sʉgueropʉ Jesús Nazaret macã macʉ̃rẽ padeoráre “ñañarõ tiiró boocú yʉʉre” jĩĩ wãcũmiwʉ̃.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Jerusalénpʉ teero tiimíwʉ̃. Paiaré dutirá cʉ̃́ã dutiriguemena paʉ Jesuré padeoráre ñee, peresu tiirucúmiwʉ̃. Cʉ̃́ãrẽ sĩãrĩ́, “teerora sĩãrṍ booa” jĩĩrucumiwʉ̃.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Pee judíoa neãré wiseripʉ wáa, Jesuré padeodúaro jĩĩgʉ̃, ñañarõ tiirucúmiwʉ̃. Bayiró cʉ̃́ãmena cúagʉ, tée apeyé ditapʉ cʉ̃́ãrẽ ñañarõ tiinʉnʉ́semiwʉ̃.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 ’Teeré tiigʉ́, wáamiwʉ̃ Damascopʉre paiaré dutirá yʉʉre dutirépũrĩ jóabosariguemena.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Maapʉ yʉʉ wáari, coeritó niirĩ, ʉ̃mʉã́sepʉ muĩpũ bʉ́reco macʉ̃ bóero nemorṍ bóediatiri ĩñawʉ̃. Yʉʉ pʉto yʉʉmena wáarira pʉtopʉcãrẽ bóesesajõãwʉ̃.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Teero wáarira, ʉ̃sã niipetira ñaacũmujõãwʉ̃ ditapʉ. Sĩcʉ̃ yʉʉre hebreoayemena wedeseri tʉowʉ́: “Saulo, ¿deero tiigʉ́ yʉʉre ñañarõ tiinʉnʉ́sei? Mʉʉ basirope ñañarõ tiigʉ́ tiia, yʉʉre teero tiigʉ́”, jĩĩwĩ.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 “¿Noã niiĩ mʉʉ?” jĩĩwʉ̃ cʉ̃ʉ̃rẽ. “Yʉʉ Jesús mʉʉ ñañarõ tiinʉnʉ́segʉra niiã.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Wʉ̃mʉnʉcãña. Yʉʉ mʉʉrẽ ‘wedecotearo’ jĩĩgʉ̃, mʉʉrẽ bauáa. Mecʉ̃tígã mʉʉ ĩñarére, yʉʉ mʉʉrẽ too síropʉ bauáadarere wedegʉ wáagʉdacu.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Judíoa, judíoa niihẽrã mʉʉrẽ ñañarõ tiirí, yʉʉ mʉʉrẽ netõnégʉ̃dacu. Mʉʉrẽ cʉ̃́ãpʉre ticocoa.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 Mʉʉ yéere wedegʉ, cʉ̃́ã capearire ĩñapõrĩ tiigʉ́ tiiróbiro niigʉ̃dacu. Naĩtĩãrõpʉ tiiróbiro wáarare bóeropʉ wáari tiinʉcã́gʉ̃dacu mʉʉ. Cʉ̃́ã Satanás dutirére duujã́, Cõãmacʉ̃ dutirépere tiiáro jĩĩgʉ̃, mʉʉrẽ ticocoa yʉʉ. Cʉ̃́ã ñañaré tiirére acabóre ñeeãrõ jĩĩgʉ̃, ticocoa. Cʉ̃́ã yʉʉre padeorámena niiãrõ jĩĩgʉ̃, ticocoa”, jĩĩwĩ yʉʉre.
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 ’Teero tiigʉ́, ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, ʉ̃mʉã́sepʉ dutirigue quẽẽrṍpʉ tiiróbiro yʉʉ tʉoríguere netõnʉcã́riwʉ.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Wedenʉcãwʉ̃ Damasco macãrãrẽ. Too síro Jerusalén macãrãrẽ, niipetiro Judea dita macãrãrẽ, teero biiri judíoa niihẽrãcãrẽ wedewʉ. Cʉ̃́ãrẽ “mʉ́ã ñañaré tiirére wãcũpati, wasoyá” jĩĩwʉ̃. “Cõãmacʉ̃rẽ padeonʉcã́ña”, jĩĩwʉ̃. “Mʉ́ã ãñuré tiirémena mʉ́ã wasorére ẽñoñá”, jĩĩwʉ̃.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Yʉʉ teeré wederé wapa judíoa Cõãmacʉ̃wiipʉ yʉʉ niigʉ̃́rẽ ñee, sĩãdʉgámiwã.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Cʉ̃́ã teero tiidʉgápacari, Cõãmacʉ̃pe yʉʉre tiiápurucujãĩ. Teero tiigʉ́, yʉʉ atitóre ʉpʉtí macãrãrẽ, ãpẽrã́ bʉ́ri niirã́cãrẽ Cõãmacʉ̃ye quetire wedea. Tíatopʉ Moisés, ãpẽrã́ profetas síropʉ wáaadarere jóarira niiwã. Cʉ̃́ã jĩĩrirobirora yʉʉ wedea:
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 “Cristo Cõãmacʉ̃ beserigʉre ñañarõ netõã́daro niirõ tiiyíro. Diatoa, cʉ̃ʉ̃rã́ diarigʉpʉ masãsʉguegʉdaqui. Teero tiigʉ́, cʉ̃ʉ̃ netõnére maquẽrẽ wedegʉdaqui judíoare, judíoa niihẽrãrẽ”, jĩĩ jóarira niiwã, jĩĩ wedewi Pablo.
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Cʉ̃ʉ̃ teero jĩĩrĩrã, Festo bayiró wedeseremena jĩĩwĩ:
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Pablope jĩĩyigʉ:
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Marĩ õpʉ̃ Agripa tee maquẽrẽ ãñurõ masĩqui. Teero tiigʉ́, cuiro manirṍ wedea cʉ̃ʉ̃rẽ. Ate yʉʉ wedeariguere tʉopetíjãjĩyi. Yayióropʉ wáariyiro.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Mʉʉte ʉ̃sã õpʉ̃ Agripa, ¿mʉʉ profetas jóariguere padeói? Yʉʉ masĩã: Mʉʉ padeocú, jĩĩwĩ.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 —¡Nocõrõgã wedepacʉ, yʉʉre Jesuré padeogʉ́ wáari tiidʉgácu! jĩĩwĩ Agripa Pablore.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 —Cõãmacʉ̃ boorí, péerogã o pairó wedepacʉ, teeré padeogʉ́ wáari tiidʉgága. Mʉʉ, teero biiri niipetira yʉʉre mecʉ̃ã tʉorá yʉʉ tiiróbiro niirĩ boogá. Peresu niiré dícʉre mʉ́ãrẽ boosã́riga, jĩĩwĩ.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Agripa, Festo wʉ̃mʉnʉcãrĩ, Berenice, cʉ̃́ãmena duirácã wʉ̃mʉnʉcãwã.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Witiwa, cãmerĩ́ wedeseyira:
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Agripa Festore jĩĩyigʉ:
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.