Lucas 15
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT
1 Saawe ee, tamtamon siriv to yauŋ takes, tomania zeran siriv to ghamuuŋ sosor tila to Yesu tighe tilooŋ saveeŋ tooni.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Zeran tutuuŋa siriv tomania ŋgara siriv to tutuuŋ tighit zi, ve tiyau avozi pa Yesu tighe: “Wai, ŋeer tawe, mindai ta igham zeran to ghamuuŋ sosor toman loolo poia, ve yesŋa tiluplup zi pa ghanghaniiŋ?”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Tauvene Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ tane pazi ighe:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Isaav ighe tsiam eta le sipsip ndiŋndiŋ ee (100), ve iŋginŋgin zi izi nugh ŋginaaŋa, ve eta ilale, ene pale igham mindai? I pale ipul sipsip tooni tamoot paaŋ saŋavul liim ve paaŋ (99) tana tileep, ve ila iil sipsip tooni tau ilale na, le irau indeeŋa.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Saawe tau ighe indeeŋa, ene aat iiti izala avaara,
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 ve ibaado imuul ila pa nugh tooni toman tintini. Mako ipoi zeetŋa ve yes tau tileep tigharauu na tilam, ve isaav pazi ighe: ‘Alam, itiŋa loloon poia ve tintiniin! Pa sipsip tsiau tau ilale na, nandeeŋa wa!’
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 “Yau nasaav payam. Isaav ighe ŋeer eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar tooni saghati ileple, ve itoor ŋgar tooni ila pa Maaron, ene yes to nugh sambam tighamgham tauvene paam. Lolozi poia kat, ve tintinizi pa ŋeer eemon tana iliiv zeran tamoot paaŋ saŋavul liim ve paaŋ (99) tau tinumeer tighe tiduduuŋ ila Maaron maata ve lezi puughu eta to titoor ŋgar toozi mako.”
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Yesu isaav muul ighe: “Isaav ighe livaa eta le maet silva saŋavul, ve eta ilale, ene pale igham mindai? I pale itun lam, ve izaar ruum loolo, ve maata ines poi pa maet tana le irau indeeŋa.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Saawe tau ighe indeeŋa, i pale ipoi zeetŋa ve yes tau tileep tigharauu na tilam, ve isaav pazi ighe: ‘Alei, alam itiŋa loloon poia ve tintiniin. Pa maet tsiau tau ilale na, nandeeŋa wa.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 “Yau nasaav payam: Isaav ighe ŋeer eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar tooni saghati ileple, ve itoor ŋgar tooni ila pa Maaron, ene ŋgar raraate ivotvot ila aŋela to Maaron sosozi paam. Yes lolozi poia kat, ve tintinizi pa ŋeer eemon tana.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ ite paam pazi ighe:
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Tilepleep ve ŋeer muria iburig, ve isaav pa taama ighe: ‘Tamaŋ, yau naghe yo uvalagh gabua tsio, ve saa gabua tau yo ughe upuli imin leg, na ugham payau pataghaaŋ.’ Taama itaghon aliiŋa, ve ivalagh gabua tooni imin ru, ve ighur sirivu ila pa ŋeer muria, ve sirivu igheen pa ŋeer olman.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 — ausente —
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 — ausente —
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Tauvene ila ighason nugh tauŋa ee pa uraat. I iyok pani, ve imbaaŋo ila pa ŋginiiŋ ŋgai tooni.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 I pitoola kat. Eemon eta igham le aniiŋ mako. Tauvene ighe le ighan ŋgai aniiŋ toozi siriv. Eemon aniiŋ tawe paam, eta igham pani mako.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 “I ilepleep ila le ighilaal ighe i isosor wa. Ra ipasawal muul pa lepoogh tooni ta muuŋ na ighe: ‘Oyai, uraata to tamaŋ tighanghan le apozi isuŋ, ve aniiŋ sirivu izi igheen. Ve yau tane, aazne namaat pa pitool.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Tambaaŋo. Yau aat namuul nala pa tamaŋ. Saawe tau nala navot tooni, ene aat nasaav pani naghe: Tamaŋ, yau nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payo paam.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Yau poiag mako. Tauvene irau uwaat ghau ughe natum muul sov. Mindai, irau uyok ve namin uraata payo?’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 “I igharaat ŋgar tooni le isov, ra imuul ila pa taama. Ilaghlaagh malau soone, ve taama maata ila le ighita. Rekia mon ighilaalo ve loolo isaghatini. Tauvene ilaan ila isaghavu, ve itaŋ pani.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Ra naatu isaav pani ighe: ‘Tamaŋ, yau nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payo paam. Yau poiag mako. Tauvene irau uwaat ghau natum muul mako.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 “Eemon taama irav motin saveeŋ tooni, ve isaav pa yes besooŋa tooni ighe: ‘Ai, yam rekia ala agham nonoghiiŋa malaua tau paghuuna kat na ilam, ve anonogh natug tane pani. Ve agham ring, ve aghuru ila niima ŋguruuŋa, ve azeev zuzuuŋa ila aaghe.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Ve yam siriv ala agham makau naatu toman tumbuuŋa tau naghuru pa ghanghaniiŋ na, ve aravu. Leso tagham ghanghaniiŋ pa natug tane toman tintiniin.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Pasaa, iit taghe pa i imaat wa. Eemon mako. Maata yaryaare, ve imuul ilam ivot. Taghe pa i ilale wa. Eemon mako. Aazne, taghita muul.’ Tauvene besooŋa tooni tila tigham uraat itaghon olman aliiŋa. Ra tilup zi pa ghanghaniiŋ toman tintinizi.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Malau mako ve naatu olman aana ileep uum gha ilam. Ilaagh ilam igharau ruum, ve ilooŋ oroor tiina. Ambam itaŋtaŋ ve tighamgham narogho.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Tauvene ipoi besooŋa ee ilam, ve ighasoni ighe: ‘Ai, ewe tigham saa?’
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 “Besooŋa tana iyol aliiŋa ighe: ‘Taghe pa tazim imaat wa. Eemon mako. Imuul ilam toman tiini poia! Tauta tamam loolo poia kat, ve irav makau naatu tau ighuru pa ghanghaniiŋ na gha tighanghan pani.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 “Naatu olman ilooŋ saveeŋ tane, le irau loolo mako ve aate yavyav kat. Tauta loolo pa iloŋ ila ruum mako. Tauvene taama ivot ila tooni, ve itoova to irav aate.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Eemon i isaav pa taama ighe: ‘Tamaŋ, ndaman katini, yau naleep tomani ghom, ve nakaria uraat payo. Nazoor aliŋam rigta mako. Eemon aaz eta, yo upakur ghau pa gabua eta mako. Mako kat. Imin ta ugham leg mekmek naatu eta to yeŋa zetagŋa nighanghan toman tintiinmai, kanaŋ lolog poia rig. Eemon mako.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Ve natum tawe, i ila ve yesŋa zilivaa to eez tivaghamunia gabua tsio le isov. Eemon saawe tau imuul ilam, yo urav makau naatu poia tau taghuru pa ghanghaniiŋ na pani!’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 “Taama iyol aliiŋa ighe: ‘O natug, saawe isov, ituru talepleep. Ve gabua tsiau ta naol ne, ene yo tsio.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Ughita. Iit taghe pa tazim imaat wa. Eemon ileep maata yaryaare. Ve taghe pa ilale wa. Eemon aazne, ilam peria ve taghita muul. Tauvene isaav ighe tagham ghanghaniiŋ pani toman tintiniin, ene iduduuŋ.’”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.