Lucas 15

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Saawe ee, tamtamon siriv to yauŋ takes, tomania zeran siriv to ghamuuŋ sosor tila to Yesu tighe tilooŋ saveeŋ tooni.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Zeran tutuuŋa siriv tomania ŋgara siriv to tutuuŋ tighit zi, ve tiyau avozi pa Yesu tighe: “Wai, ŋeer tawe, mindai ta igham zeran to ghamuuŋ sosor toman loolo poia, ve yesŋa tiluplup zi pa ghanghaniiŋ?”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Tauvene Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ tane pazi ighe:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Isaav ighe tsiam eta le sipsip ndiŋndiŋ ee (100), ve iŋginŋgin zi izi nugh ŋginaaŋa, ve eta ilale, ene pale igham mindai? I pale ipul sipsip tooni tamoot paaŋ saŋavul liim ve paaŋ (99) tana tileep, ve ila iil sipsip tooni tau ilale na, le irau indeeŋa.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Saawe tau ighe indeeŋa, ene aat iiti izala avaara,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 ve ibaado imuul ila pa nugh tooni toman tintini. Mako ipoi zeetŋa ve yes tau tileep tigharauu na tilam, ve isaav pazi ighe: ‘Alam, itiŋa loloon poia ve tintiniin! Pa sipsip tsiau tau ilale na, nandeeŋa wa!’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 “Yau nasaav payam. Isaav ighe ŋeer eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar tooni saghati ileple, ve itoor ŋgar tooni ila pa Maaron, ene yes to nugh sambam tighamgham tauvene paam. Lolozi poia kat, ve tintinizi pa ŋeer eemon tana iliiv zeran tamoot paaŋ saŋavul liim ve paaŋ (99) tau tinumeer tighe tiduduuŋ ila Maaron maata ve lezi puughu eta to titoor ŋgar toozi mako.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesu isaav muul ighe: “Isaav ighe livaa eta le maet silva saŋavul, ve eta ilale, ene pale igham mindai? I pale itun lam, ve izaar ruum loolo, ve maata ines poi pa maet tana le irau indeeŋa.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Saawe tau ighe indeeŋa, i pale ipoi zeetŋa ve yes tau tileep tigharauu na tilam, ve isaav pazi ighe: ‘Alei, alam itiŋa loloon poia ve tintiniin. Pa maet tsiau tau ilale na, nandeeŋa wa.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 “Yau nasaav payam: Isaav ighe ŋeer eta to ghamuuŋ sosor ipul ŋgar tooni saghati ileple, ve itoor ŋgar tooni ila pa Maaron, ene ŋgar raraate ivotvot ila aŋela to Maaron sosozi paam. Yes lolozi poia kat, ve tintinizi pa ŋeer eemon tana.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu isavia saveeŋ palelaaŋ ite paam pazi ighe:
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Tilepleep ve ŋeer muria iburig, ve isaav pa taama ighe: ‘Tamaŋ, yau naghe yo uvalagh gabua tsio, ve saa gabua tau yo ughe upuli imin leg, na ugham payau pataghaaŋ.’ Taama itaghon aliiŋa, ve ivalagh gabua tooni imin ru, ve ighur sirivu ila pa ŋeer muria, ve sirivu igheen pa ŋeer olman.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 — ausente —
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 — ausente —
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Tauvene ila ighason nugh tauŋa ee pa uraat. I iyok pani, ve imbaaŋo ila pa ŋginiiŋ ŋgai tooni.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 I pitoola kat. Eemon eta igham le aniiŋ mako. Tauvene ighe le ighan ŋgai aniiŋ toozi siriv. Eemon aniiŋ tawe paam, eta igham pani mako.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “I ilepleep ila le ighilaal ighe i isosor wa. Ra ipasawal muul pa lepoogh tooni ta muuŋ na ighe: ‘Oyai, uraata to tamaŋ tighanghan le apozi isuŋ, ve aniiŋ sirivu izi igheen. Ve yau tane, aazne namaat pa pitool.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Tambaaŋo. Yau aat namuul nala pa tamaŋ. Saawe tau nala navot tooni, ene aat nasaav pani naghe: Tamaŋ, yau nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payo paam.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Yau poiag mako. Tauvene irau uwaat ghau ughe natum muul sov. Mindai, irau uyok ve namin uraata payo?’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 “I igharaat ŋgar tooni le isov, ra imuul ila pa taama. Ilaghlaagh malau soone, ve taama maata ila le ighita. Rekia mon ighilaalo ve loolo isaghatini. Tauvene ilaan ila isaghavu, ve itaŋ pani.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ra naatu isaav pani ighe: ‘Tamaŋ, yau nagham sosor pa Maaron to sambam, ve nagham sosor payo paam. Yau poiag mako. Tauvene irau uwaat ghau natum muul mako.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Eemon taama irav motin saveeŋ tooni, ve isaav pa yes besooŋa tooni ighe: ‘Ai, yam rekia ala agham nonoghiiŋa malaua tau paghuuna kat na ilam, ve anonogh natug tane pani. Ve agham ring, ve aghuru ila niima ŋguruuŋa, ve azeev zuzuuŋa ila aaghe.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Ve yam siriv ala agham makau naatu toman tumbuuŋa tau naghuru pa ghanghaniiŋ na, ve aravu. Leso tagham ghanghaniiŋ pa natug tane toman tintiniin.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Pasaa, iit taghe pa i imaat wa. Eemon mako. Maata yaryaare, ve imuul ilam ivot. Taghe pa i ilale wa. Eemon mako. Aazne, taghita muul.’ Tauvene besooŋa tooni tila tigham uraat itaghon olman aliiŋa. Ra tilup zi pa ghanghaniiŋ toman tintinizi.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Malau mako ve naatu olman aana ileep uum gha ilam. Ilaagh ilam igharau ruum, ve ilooŋ oroor tiina. Ambam itaŋtaŋ ve tighamgham narogho.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tauvene ipoi besooŋa ee ilam, ve ighasoni ighe: ‘Ai, ewe tigham saa?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Besooŋa tana iyol aliiŋa ighe: ‘Taghe pa tazim imaat wa. Eemon mako. Imuul ilam toman tiini poia! Tauta tamam loolo poia kat, ve irav makau naatu tau ighuru pa ghanghaniiŋ na gha tighanghan pani.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Naatu olman ilooŋ saveeŋ tane, le irau loolo mako ve aate yavyav kat. Tauta loolo pa iloŋ ila ruum mako. Tauvene taama ivot ila tooni, ve itoova to irav aate.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Eemon i isaav pa taama ighe: ‘Tamaŋ, ndaman katini, yau naleep tomani ghom, ve nakaria uraat payo. Nazoor aliŋam rigta mako. Eemon aaz eta, yo upakur ghau pa gabua eta mako. Mako kat. Imin ta ugham leg mekmek naatu eta to yeŋa zetagŋa nighanghan toman tintiinmai, kanaŋ lolog poia rig. Eemon mako.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ve natum tawe, i ila ve yesŋa zilivaa to eez tivaghamunia gabua tsio le isov. Eemon saawe tau imuul ilam, yo urav makau naatu poia tau taghuru pa ghanghaniiŋ na pani!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Taama iyol aliiŋa ighe: ‘O natug, saawe isov, ituru talepleep. Ve gabua tsiau ta naol ne, ene yo tsio.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ughita. Iit taghe pa tazim imaat wa. Eemon ileep maata yaryaare. Ve taghe pa ilale wa. Eemon aazne, ilam peria ve taghita muul. Tauvene isaav ighe tagham ghanghaniiŋ pani toman tintiniin, ene iduduuŋ.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.