Lucas 14
Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB
1 Umbom patabuyaaŋ ee, Yesu ila ruum to ŋeer ee pa ghanghaniiŋ. Ŋeer tawe, i daaba ee to zeran tutuuŋa. Saawe tana, tamtamon siriv tau tileep tomani zi na, matazi ilala pa Yesu tighe tighita pale igham saa ŋgar?
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Malau mako ve ŋeer ee iburig iyooz ila Yesu naagho. I, sariiŋ tiina ighamu.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Tauvene Yesu ighason ila pa zeran tutuuŋa ve yes ŋgara to tutuuŋ ighe: “Laak, yam agham ŋgar mindai? Isaav ighe tagharaat yes moroghooŋa pa saawe to umbom patabuyaaŋ, ene iduduuŋ pa tutuuŋ to Maaron, ma mako?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Yes tisavia saveeŋ eta mako. Tineneeŋ mon. Tauvene Yesu niima ila ikis ŋeer tana, igharaata le tiini poia, ve isaav pani gha ila.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ra ighason zi muul ighe: “Mindai, saawe to umbom patabuyaaŋ, isaav ighe tsiam eta naatu, ma makau tooni itap izila puura to yaa, pale ipuli igheen? Mako. I pale rekia mon ila ve ighamu izaa.”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Yes tilooŋ saveeŋ tane le tilil pa savsaveeŋ. Tauvene tineneeŋ mon.
6 A isto nada puderam responder.
7 Tamtamon siriv tau tisain zi tilam pa ghanghaniiŋ tana na, tizazain tauzi tighe tileep ila paŋ popoiazi tau tighuru pa yes tau ezazi tintiina na. Yesu ighita ŋgar tana, ve isavia saveeŋ palelaaŋ pazi tauvene:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Isaav ighe ŋeer eta isain ghom pa ghanghaniiŋ to vaiŋ, na mbolem izi sorok ila paŋ tau tighuru pa yes tau ezazi tintiina na sov. Pa ighe ghanghaniiŋ taama isain ŋeer eta tau eeza tiina iliiv ghom na ilam paam,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 ene pale ghanghaniiŋ taama ilat, ve isaav payo ighe: ‘Enes, uburig upul paŋ tane, ve ŋeer tawe ilam mboole izi.’ Ene pale uburig toman mayam tiina, ve umuul ula uleep paŋ ta murei geeg we.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Tauvene isaav ighe tisain ghom pa ghanghaniiŋ eta, na upakur ghom ve ula mbolem izi muŋgaaŋ sov. Ula mbolem izi ila paŋ tau igheen murei geeg. Pa ighe ghanghaniiŋ taama ilam, ve isaav payo ighe: ‘Etag ite, uburig ulam mbolem izi muŋgaaŋ igharau ghau.’ Ighe i igham tauvene, ene imin ipakur ghom ila eval tiina tau yamŋa aghanghan na naghozi.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Pa tamtamon tau ighe ipakur tauu eeza, ene pale titatan eeza izi. Ve isaav ighe tamtamon eta itatan tauu eeza, ene pale tipakuru, ve eeza imin tiina.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ra Yesu isaav pa ŋeer tau isaini ilam pa ghanghaniiŋ tana ighe: “Isaav ighe ugham ghanghaniiŋ, na upoi zetamŋa, toŋvetaz tsio, ziiri waaro tsio, ma yes kuaz tauŋa tau tileep tigharau ghom na sov. Pa murei, yes pale tisain ghom pa ghanghaniiŋ tomani zi ve tiyol mulin nimam. Ene atuya tsio.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 — ausente —
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 — ausente —
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Yes tau yesŋa Yesu tilup zi pa ghanghaniiŋ ila boor eemon na, tamtamon toozi ee ilooŋ Yesu saveeŋ tooni, ve isaav pani ighe: “Yes tau tiloŋ tila Maaron nugh tooni pa ghanghaniiŋ ta sewe, ene pale tintinizi pa poia to Maaron tau pale izaa toozi.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu iyol aliiŋa pa saveeŋ palelaaŋ tane ighe: “Pai ee, ŋeer ee ighe igham ghanghaniiŋ tiina. Tauvene isain tamtamon katini ighe tilam pa ghanghaniiŋ tana.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Saawe tau ghanghaniiŋ ighe ivot, i imbaaŋ besooŋa tooni ee imuul ila, leso isaav pa yes tau poiŋ to tiina tooni igham zi na ighe: ‘Ai, yam alam rekia! Pa tigharaat gabua tisov wa.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Eemon yes tisov tinizi imum. Tauvene tipalele saveeŋ, leso tila pa ghanghaniiŋ tawe sov. Ŋeer tau besooŋa tana ila ivot tooni imin maata na, isaav pani ighe: ‘Poia, irau to nalat. Eemon leg uraat rig. Yau naghol taan sirivu ee, ve aazne naghe nala naghita.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ŋeer ite imin ru aana isaav pani ighe: ‘Poia, irau to nalat. Eemon naghol bapolo saŋavul, ve aazne naghe nala natoov zi pa uraat.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ve ŋeer ite imin tol aana isaav pani ighe: ‘Yau ŋgarig gha navai. Tauvene irau nalat mako.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Besooŋa tana imuul ila to tiina tooni, ve ipaesia aliŋazi pani. Tiina tooni ilooŋ saveeŋ tooni le aate yavyav kat, ve isaav pani: ‘Ighe tauvene, na rekia mon umuul ula, ve ulaagh taghon eez tintiina ve geegeu to nugh, ve uyau yes mbolaaŋa, yes narapeŋa, ve yes tau matazi kumkuuma na, ve yamŋa alam.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Tauvene besooŋa tana imuul ila ve igham uratoi tiina tooni aliiŋa. Le isov, ra imuul ilam, ve ipaes pani ighe: ‘Tiina tsiau, aliŋam tau yo usavia na, tauta nagham uratoini le isov. Eemon ruum to ghanghaniiŋ, sooso ighengheen soone.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Tiina tooni iyol aliiŋa: ‘Ighe tauvene, na upul nugh tane ve ula ulaagh taghon eez ve uum zigezi, ve umbuur ariaaŋ pa tamtamon, ve yamŋa alam. Leso tipavon ruum tsiau le ivon kat.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Yau nasaav payam. Yes tau poiŋ tsiau igham zi ve tinizi imum na, toozi eta irau aavo itut aniiŋ tsiau mako le mako kat!’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Eval tiina titaghon Yesu gha yesŋa tilaghlaagh. Yesu itoor ghi ve isaav pazi ighe:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Isaav ighe tamtamon eta loolo pa taama, tiina, azaawa, natŋa, toŋvetaz tooni, ma tauu lepoogh tooni iliiv ghau, ene irau imin ziŋerag ve itaghon ghau ne mako.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ve isaav ighe ŋeer eta ibaad ai pambarooŋ tooni
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Isaav ighe tsiam eta igham ŋgar pa raoŋ ruum tau daaba malaua na, i aat ileep ve inin poghania maet tooni imin maata. Pale irau ipasov ruum, ma mako? Isaav ighe maet tooni irau, ene aat ipaburigin uraat.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Ve kinik tau ighe igham malmal pa kinik ite, ene pale itaghon ŋgar raraate mon. Ighe i le zaaba 10,000 mon, ve kinik ite le zaaba 20,000. Ene aat igabiiz zaaba tooni imin maata, ve igham ŋgar poi: Irau tigham malmal pa kinik ite tawe, ma mako?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ighe mako, saawe tau kinik tawe ilaghlaagh malau soone, i aat imbaaŋ uraata siriv tila to tigharaat saveeŋ, leso malmal ivot sov.”
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ra Yesu iparwai saveeŋ tooni ighe: “Yam tauvene paam. Isaav ighe tsiam eta ighur muuri pa gabua tooni naol isov mako, ene irau imin ziŋerag ve itaghon ghau ne mako.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Yesu isaav muul ighe: “Te,
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Te tauvene, le uraat muul mako. Irau takep tomania ŋgai taae to igham taan ŋgoreeŋa ne mako. Tauvene tisiki ilale. Tamtamon tau ighe le taliiŋa, i aat ilooŋ saveeŋ tane, ve igham ŋgar pani poi.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.