Êxodo 9

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Saawe siriv ilam ila, ra Yoova isaav pa Mose ighe: “Ula to kinik to Isip, ve usaav pani ughe: Yoova, Maaron to yei Hibrua, aliiŋa ilat payo ighe: Upul tamtamon tooni tila, leso tibees pani ve tisuŋ pani.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Isaav ighe yo uzoor saveeŋ, ve upul zi tila mako, ve unoknok ŋgurutaaŋ zi, na uyamaan ghom.
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 Pa Yoova pale itotoi tapiri payam, ve ighur moroghooŋ saghati kat pa ŋgai tsiam maata maata tau tilaghlaagh muuri na. Hos, doŋki, kamel, makau, sipsip, ve mekmek tsiam pale timatmaat.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Eemon ŋgai to yes Israela, eta irau imaat mako. Pasaa, Yoova pale igham ŋgar ite ite pa yes Israela ŋgai toozi ve yam Isipa ŋgai tsiam.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ve Yoova ighur saawe ighe bogzo, o igham gabua tane ivot izi taan tane.”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Ve onoon, mboŋ nughizau, ra Yoova igham gabua tana anooŋa ivot le yes Isipa ŋgai toozi katini timatmaat. Eemon yes Israela, ŋgai toozi eta imaat mako.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Kinik to Isip imbaaŋ tamtamon siriv tila titiir nugh, ve yes tighita ŋgai to yes Isipa mon ta timatmaat. Ve Israela toozi, popoiazi mon. Eta imaat mako. Eemon gabua tawe ipaburigin ŋgar to kinik mako. Ŋgar tooni iyaryaaŋ kat ighe iŋguruut yes Israela tileep. Tauta ipul zi tila mako.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Murei ra, Yoova isaav pa Mose yesuru Aron muul ighe: “Yamru ala nugh tau tipatuntun uur na, ve akor avav le nimamim ivon, o ala aghita kinik to Isip. Ala avot tooni, mako Mose iyooz ila kinik naagho ve itir avav izaa.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Avav tana pale imbiriis irau taan isov to yes Isipa. Ve saawe tau itap izala tamtamon ma ŋgai pavozi, ene pale sambor tomania mbotmboot sasaghati igham zi.”
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Yoova isavsaav le isov, ra yesuru tila nugh tau tipatuntun uur na, ve tikor avav. Yesuru tila tiyooz ila kinik naagho, ve Mose itir avav izaa le imbiriis. Saawe tau itap izala tamtamon ve ŋgai pavozi, sambor tomania mbotmboot sasaghati igham zi.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Yes mura paam, sambor igham zi le tisaghat kat, raraate imin eval tiina to Isip. Tauvene tapirizi irau Mose mako.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Eemon Yoova igham kinik ŋgar tooni iyaryaaŋ le iyaryaaŋ kat. Tauvene i ilooŋ Mose yesuru Aron mako. Ŋgar tau kinik ighamu, ene iduduuŋ pa Yoova aliiŋa tau muuŋ isavia pa Mose na.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 — ausente —
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 — ausente —
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Imin ta itotoi katin tapiri payo, kanaŋ ivaghamun ghom tomania tamtamon tsio pa moroghooŋ tiina, ve ipasov gham pa taan alok wa.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Eemon igham tauvene mako. Pasaa, i ighur ghom pa puughu tane: I ighe itotoi tapiri ivot le ighazooŋ payo, leso murei tamtamon tivotia vaaru irau taan isov.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 “Aazne, yo upakur ghom, ve utatan tamtamon tooni, ve uŋguruut zi ughe tila sov.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Tauvene bogzo mboŋoozo, saawe tauvene, i aat igham ais paatu paatu titaptap tizi. Saawe tau timbumŋa tipaburigin Isip imin nugh paaghu, ve ilam aazne, ais paatu paatu tauvene titap tizi nugh tsiam pai eta soone.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Tauvene usaav pa uraata tsio tigham ŋgai tsio tomania gabua tsio tau tigheen muuri na, ve tighur zi tisov tiloŋ tila ruum, leso ruum ipoon zi. Gabua eta igheen muuri sov. Pa ais paatu paatu tau pale tizi ne, ene aat tiravuur gabua naol isov tau tileep muuri na le timatmaat.”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Yes uraata to kinik tau tighur ila Yoova aliiŋa ve tiroi pani na, rekia mon tighur ŋgai ve besooŋa toozi tisov tiloŋ tila ruum.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Eemon yes tau tighur ila mako na, tipul besooŋa ve ŋgai toozi tileep muuri.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Ra Yoova isaav pa Mose ighe: “Uraraav nimam izaa, leso ais paatu paatu titaptap tizi irau taan isov to yes Isipa, ve tiravuur gabua isov tau tigheen muuri na: tamtamon, ŋgai, ve aniiŋ isov to uum paam.”
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Tauvene Mose iit titi tooni izaa, ra Yoova igham nugh ighani milia, ve lalaav iŋgal izizi pa taan toman luutu tiina, ve ais paatu paatu titaptap tizi irau taan isov to yes Isipa.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Ais paatu paatu tintiina kat titap tizizi, ve nugh ighani milmilia le nugh isaghat kat. Saawe tau yes Isipa timbuzŋa tipaburigin Isip imin nugh paaghu ve ilam na, gabua tauvene ivot pa nugh toozi pai eta mako.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Tauvene ais paatu paatu titaptap tizi irau taan isov to yes Isipa, ve iravuur gabua tisov tau tileep ve tigheen izi muuri na: Tamtamon, ŋgai, ve aniiŋ isov to uum. Ve irav ai tisov paam le bogazi tipolpol. Tauvene gabua naol isov tisaghat.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Nugh eemon geeg ta ais izi pani mako. Ene taan sirivu to Gosen tau yes Israela tileep pani.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Tauvene kinik to Isip imbaaŋ pa Mose gha Aron tilam, ve isaav pazi ighe: “Irao lak! Aazne, naghilaal naghe nagham sosor wa. Yoova ŋgar tooni, ene iduduuŋ. Ve yau tomania tamtamon tsiau nisosor.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Tauvene yamru ala ve asuŋ pa Yoova. Pa ais paatu paatu ve lalaav tane ivaghamun ghei le nisaghat kat. Yau aat napul gham ala. Irau naŋguruut gham muul mako.”
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Mose isaav pani ighe: “Poia. Yau aat napul nugh tiina ve navot nala muuri, o nararaav nimag izaa, ve nasuŋ pa Yoova. Leso irav motin lalaav, ve ais paatu paatu titap muul sov. Saawe tau gabua ru tana timot, yo aat uwatagh ughe: Taan naol isov tane, ene taan to Yoova.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Eemon yau nawatagh: Yo tomania uraata tsio aroi pa Yoova Maaron tsiei soone.”
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Saawe tau ais paatu paatu tawe titaptap tizi, tirav aniiŋ bali ve gabua ite tau tighagharaat nonoghiiŋa tomania gabua siriv pani na, le tisaghatiir. Pasaa, bali itum izaa gha anooŋa ighe ivot, ve gabua ite tawe iruŋ.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Eemon aniiŋ wit tomania aniiŋ toozi ite tau tiwaato tighe ‘spelt’ na, tipaar soone. Tauta ais paatu paatu tana ivaghamun zi mako.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Mose ipul kinik, ve ivot ila pa nugh tiina ziige, ra iraraav niima izaa, ve isuŋ pa Yoova. Tauvene Yoova irav motin uman tomania lalaav ve ais paatu paatu, ve titap muul mako.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Eemon saawe tau kinik ighita uman tomania lalaav ve ais imot, i igham sosor muul. Yesŋa uraata tooni ŋgar toozi iyaryaaŋ muul tighe tiŋguruut yes Israela tileep. Lolozi pa tilooŋ Maaron aliiŋa mako.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Kinik ŋgar tooni iyaryaaŋ kat. Tauta iŋguruut yes Israela muul. Ŋgar tau i ighamu, ene iduduuŋ kat pa Yoova aliiŋa ta Mose isavia na.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.