Êxodo 8

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mboŋ liim ve ru tana isov, ra Yoova isaav pa Mose ighe: “Ula ughita kinik to Isip muul, ve usaav pani ughe: ‘Yoova aliiŋa ilat payo ighe: Upul tamtamon tooni Israel tila, leso tibees pani ve tisuŋ pani.
1 E falou o SENHOR a Moisés: Vai a Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
2 Isaav ighe yo uŋguruut zi, na uyamaan ghom. Pa i aat ivaghamunia taan dodoli to Isip pa gob.
2 E se te recusares a deixá-los ir, eis que ferirei todos os teus termos com rãs;
3 Gob ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ pale tivot ila yaa Nil, ve tipul yaa ve tiŋarui ruum tsio tilat. Mako tiloŋ tila ruum, ve tiyaat tizala niam to ghenooŋ paam. Ve tiloŋ tila ruum to uraata tsio, ve tiyaat tizala eval tiina to Isip pavozi paam. Ve gob pale tiloŋ tila niamim to naznazuuŋ, ve tiyaat tiloŋ tila uur to kepuuŋ mberet lolozi paam.
3 e o rio produzirá rãs em abundância, que subirão e entrarão em tua casa, e em teu quarto, e sobre a tua cama, e na casa dos teus servos, e sobre o teu povo, e nos teus fornos, e nas amassadeiras.
4 Tauvene yo yamŋa uraata tsio, ve eval tiina to Isip paam, gob pale tiyatyaat tizala pavomim.’” [Yoova isavsaav le isov, ra Mose ila ipaesia aliiŋa tana pa kinik. Eemon kinik ilooŋa mako.]
4 E as rãs subirão sobre ti, e sobre o teu povo, e sobre todos os teus servos.
5 Tauvene Yoova isaav pa Mose muul ighe: “Usaav pa Aron to iit titi tooni izaa, ve itotoia iŋarui yaa tisov to Isip: Yaa tintiina, ve yaa geegeu tau tirereer taghon uum lolozi na, ve yaa naliu paam. Leso gob tivot pa yaa ta naol ne, ve tileep irau taan isov to Isip.”
5 E o SENHOR falou a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua mão com o cajado sobre as correntes, sobre os rios, e sobre os tanques e faze subir rãs sobre a terra do Egito.
6 Tauvene Aron iit titi tooni izaa, ve itotoia iŋarui yaa tisov to yes Isipa. Ra gob ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ tivot, le tileep irau taan isov to yes Isipa.
6 E Arão estendeu a sua mão sobre as águas do Egito; e as rãs subiram, e cobriram a terra do Egito.
7 Eemon yes mura to Isip tigham mur toozi, ve yes paam tigham gob katini tivot izi taan to Isip.
7 E os magos fizeram o mesmo com seus encantamentos, e fizeram subir rãs sobre a terra do Egito.
8 Ra kinik to Isip ipoi Mose yesuru Aron tilam, ve isaav pazi ighe: “Yamru aghason Yoova to iziir gob tane tighau payau ve tamtamon tsiau paam! Leso napul yes Israela tila tigham watooŋrau pa Yoova.”
8 Então chamou Faraó a Moisés e a Arão, e disse: Rogai ao SENHOR, para que retire as rãs de mim e do meu povo, e deixarei o povo ir, para que possam fazer sacrifício ao SENHOR.
9 Mose isaav pani ighe: “Poia. Yo taum ughur saawe eta to nasuŋ pa Yoova. Leso loolo isaghatin ghom tomania yes uraata tsio, ve eval tiina to Isip, ve iziir gob tighawaar pa ruum tsiam. Eemon gob tau tileep yaa Nil ziige na, pale tileep mon ta sewe.”
9 E disse Moisés a Faraó: Glória sobre mim; quando devo rogar por ti, e por teus servos, e por teu povo, para destruir as rãs de ti e de tuas casas, para que permaneçam somente no rio?
10 — ausente —
10 E ele disse: Amanhã. E disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que não há ninguém como o SENHOR nosso Deus.
11 — ausente —
11 E as rãs se apartarão de ti, e de tuas casas, e de teus servos, e de teu povo; elas permanecerão somente no rio.
12 Tauvene Mose yesuru Aron tipul kinik, ve timuul tila, ra Mose itaŋ rarai Yoova ighe gob tau iŋgal kinik maata pani na, iziir zi tighau tila.
12 E Moisés e Arão saíram da presença de Faraó; e Moisés clamou ao SENHOR por causa das rãs que ele havia trazido sobre Faraó.
13 Ve Yoova ilooŋ suŋuuŋ tooni. Tauvene gob tisov tau tileep ila ruum to yes Isipa lolozi, ve taghon ruum zigezi, ve ila uum lolozi na, tisov timataar.
13 E o SENHOR fez conforme a palavra de Moisés, e as rãs morreram nas casas, nas aldeias e nos campos.
14 Ra yes Isipa tindou zi ila ŋgun ŋgun, ve timbuzaar le vazizi ikau nugh.
14 E as ajuntaram em montes, e a terra cheirou mal.
15 Saawe tau kinik to Isip ighita pataŋani to gob isov, i isaav ighe: “Aa saleem! Aazne ra, nimariau!” Eemon ŋgar tooni iyaryaaŋ muul ighe izoor Yoova aliiŋa. Tauvene ilooŋ Mose yesuru Aron aliŋazi mako, ve iŋguruut yes Israela muul. Ŋgar tau i ighamu, ene iduduuŋ pa saveeŋ tau Yoova isavia pa Mose gha Aron na.
15 Mas quando Faraó viu que houve alívio, endureceu o seu coração, e não os ouviu, como o SENHOR havia dito.
16 Saawe siriv ilam ila, ra Yoova isaav pa Mose ighe: “Usaav pa Aron to igham titi tooni, ve ilos taan. Leso ŋgaupup irau taan isov to Isip imin suum.”
16 E disse o SENHOR a Moisés: Dize a Arão: Estende o teu cajado, e fere o pó da terra, para que se torne em piolhos por toda a terra do Egito.
17 — ausente —
17 E eles assim fizeram, porque Arão estendeu a sua mão com seu cajado, e feriu o pó da terra, e ele se tornou piolhos nos homens, e nos animais; todo o pó da terra se tornou em piolhos em toda a terra do Egito.
18 — ausente —
18 E os magos fizeram o mesmo com seus encantamentos para produzir piolhos, mas não conseguiram. Assim havia piolhos sobre os homens e sobre os animais.
19 Tauvene tila tipaes pa kinik tighe: “Wai, gabua tane ivot ila Maaron tauu niima.” Eemon kinik ŋgar tooni iyaryaaŋ kat ighe izoor Maaron aliiŋa. Tauvene ilooŋ Mose yesuru Aron mako. Ene iduduuŋ kat pa Yoova aliiŋa ta muuŋ isavia na.
19 Então disseram os magos a Faraó: Este é o dedo de Deus. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não os ouviu, conforme o SENHOR havia dito.
20 Murei ra, Yoova isaav pa Mose ighe: “Bogzo ndoroome, ve uburig uzila yaa Nil ziige, ve usaŋan kinik to Isip. Ighe ilam ivot, mako uŋaruini ula, ve usaav pani ughe: Yoova aliiŋa ilat payo ighe: Upul tamtamon tooni tila, leso timbees pani ve tisuŋ pani.
20 E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e põe-te diante de Faraó. Eis que ele sairá às águas, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.
21 Isaav ighe yo uŋguruut zi, na uyamaan ghom. Pa i aat imbaaŋ nimnim tintiina ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ tilat, ve tiŋut ghom tomania yes uraata tsio, ve eval tiina to Isip paam. Nugh tsiam tomania ruum tsiam pale tivon pa nimnim tintiina.
21 De outro modo, se não deixares meu povo ir, eis que enviarei enxames de moscas sobre ti, e sobre teus servos, e sobre teu povo, e nas tuas casas. E as casas dos egípcios estarão cheias de enxames de moscas, e também o chão em que eles estão.
22 — ausente —
22 E eu separarei naquele dia a terra de Gósen, em que habita o meu povo, para que lá não haja enxames de moscas, para que ao final saibas que eu sou o SENHOR no meio da terra.
23 — ausente —
23 E porei uma divisão entre o meu povo e o teu povo. Amanhã será este sinal.
24 Tauvene Yoova itaghon aliiŋa tane, ve igham anooŋa ivot. I igham nimnim tintiina ndiŋndiŋ ndiŋndiŋ tivot. Nimnim tawe tiloŋ tila kinik ruum tooni, ve ruum to yes uraata tooni, ve tipavon taan dodoli to yes Isipa. Tivaghamunia yes Isipa le tisaghat kat.
24 E o SENHOR assim fez, e vieram grandes enxames de moscas para dentro da casa de Faraó, e para dentro das casas de seus servos, e para toda a terra do Egito. A terra estava corrompida por causa desses enxames de moscas.
25 Tauvene kinik imbaaŋ pa Mose yesuru Aron tilam, ve isaav pazi ighe: “Irao lak! Yam Israela ala agham watooŋrau pa Maaron tsiam. Eemon ala nugh malau sov. Aleep tataŋgan izi taan to yei Isipa, ve agham uraat tana.”
25 E chamou Faraó a Moisés e a Arão e disse: Ide e sacrificai a vosso Deus nesta terra.
26 Eemon Mose isaav pani ighe: “Vene mako. Isaav ighe nirav ŋgai tsiei imin watooŋrau pa Maaron tsiei Yoova ila yes Isipa matazi, ene pale irao ŋgar toozi mako, ve tiburig gha tirav ghei pa maet.
26 E Moisés disse: Não convém fazer assim, pois sacrificaríamos a abominação dos egípcios ao SENHOR nosso Deus. Eis que se sacrificássemos a abominação dos egípcios perante os seus olhos, eles não nos apedrejariam?
27 Tauvene nighe yo uyok payei, leso nila nugh ŋginaaŋa, ve nigham watooŋrau pa Maaron tsiei Yoova izi ta sewe itaghon saveeŋ tau i tauu ighuru payei na. Pale nilaagh irau mboŋ tol, o nila nivot.”
27 Nós vamos três dias de jornada no deserto, e sacrificaremos ao SENHOR nosso Deus, conforme ele nos ordenou.
28 Kinik ilooŋ saveeŋ tane, ve isaav ighe: “Poia. Yau nayok. Yam irau ala nugh ŋginaaŋa ve agham watooŋrau pa Maaron tsiam Yoova. Eemon ala nugh malau sov. Ve matamim iŋgal ghau paam ila suŋuuŋ tsiam.”
28 E Faraó disse: Eu vos deixarei ir, para que ofereçais sacrifícios ao SENHOR vosso Deus no deserto. Somente não devereis ir muito longe. Suplicai por mim.
29 Mose iyol aliiŋa ighe: “Ulooŋ. Yau naghe naburig nala tane. Saawe tau napul ghom ve nala, yau aat nasuŋ pa Yoova, leso bogzo iziir nimnim tane tighau payam. Yo tomania uraata tsio, ve eval tiina to Isip paam, nimnim pale tighawaar pa yam asov. Eemon kinik, yau nasaav payo: Ugham karom payei ve uŋguruut ghei muul sov. Upul ghei nila nigham watooŋrau pa Yoova.”
29 E Moisés disse: Eis que sairei da tua presença, e orarei ao SENHOR, para que os enxames de moscas se apartem amanhã de Faraó, dos seus servos, e do seu povo; mas que Faraó não aja mais de forma enganosa não deixando o povo ir e sacrificar ao SENHOR.
30 Ra Mose ipul kinik, ve ila isuŋ pa Yoova.
30 E Moisés saiu da presença de Faraó, e rogou ao SENHOR.
31 Yoova ilooŋ suŋuuŋ tooni, ve iziir nimnim tisov tighawaar pa kinik tomania uraata tooni ve eval tiina to Isip, le nimnim eta ivot muul mako.
31 E o SENHOR fez segundo a palavra de Moisés, e ele removeu os enxames de moscas de Faraó, de seus servos e de seu povo. Não permaneceu nem mesmo uma.
32 Eemon kinik ŋgar tooni iyaryaaŋ muul ighe ikis yes Israela tileep. Tauta ipul zi tila mako.
32 E Faraó endureceu seu coração também dessa vez, e não deixou o povo ir.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.