Êxodo 16

Maaron Saveeŋ Tooni Patabuyaaŋ (TUC-T) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Murei ra, yes Israela tiburig gha tipul nugh Elim, ve tilaagh tila tivot nugh ŋginaaŋa tau eeza ‘Siin.’ Nugh tawe igheen bodbodaaŋ pa Elim ve Sinai. Saawe tau tipaburigin laghooŋ toozi izi Isip ve tilam tivot izi Siin, yes tilaagh irau kaiyo ee ve mboŋ saŋavul ve liim wa.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 Tilepleep ta sewe, ve eval tiina to Israel tiŋooŋ pa Mose yesuru Aron muul tighe:
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 “Imin ta Yoova irav ghei nimaat izi Isip pataghaaŋ, kanaŋ poia! Pa saawe tau nileep izi sewe, lepoogh tsiei poia kat. Nidaag ghei nilepleep, ve nighanghan aniiŋ tiina tomania ziigha le apomai isuŋ. Mindai, yamru aghe arav ghei nimatmaat pa pitool, tauta agherev ghei nilam nugh ta ŋginaaŋa ne?”
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Tauvene Yoova isaav pa Mose ighe: “Aazne ve ila, yau aat nagham aniiŋ itap sambam ve izilat payam. Mboŋoozo ta naol ne, pale itap sambam ve izilat. Tauvene isaav ighe yam ala ayau lemim, na ayau tiina sov. Ayau irau to aghan pa aaz eemon. Yau nagham tauvene to natoov gham. Leso naghita: Pale ataghon aliŋag, ma mako?
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Isaav ighe uraat imin liim ve ee, na ayau tiina rig, irau aghan pa mataaz ru, ve anazu pataghaaŋ ve igheen.”
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 — ausente —
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 — ausente —
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Ra Mose isaav pazi muul ighe: “Yei sei, ta aŋooŋ payei? Saawe tau ayau avomim payei na, yam aŋooŋ payei mako. Aŋooŋ pa Yoova. Ve ŋoŋaaŋ tsiam tana, i ilooŋa wa. Tauvene ravrav izi, o i tauu pale igham lemim man to aghan. Ve mboŋoozo, mako igham lemim aniiŋ, leso aghan ve apomim isuŋ.”
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Ra Mose isaav pa Aron ighe: “Ula usaav pa yes Israela tauvene: ‘Yoova ilooŋ ŋoŋaaŋ tsiam wa. Tauvene yam asov alam alup gham ila Yoova naagho.’”
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Aron isavsaav pa eval tiina to Israel, ve matazi ila pa nugh ŋginaaŋa, le tighita Yoova mbonari isul ila taitai loolo.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Ra Yoova isaav pa Mose ighe:
11 O S enhor disse a Moisés:
12 “Ŋoŋaaŋ to yes Israela, yau nalooŋa wa. Tauvene usaav pazi: Ravrav aaz izila goroŋia, o lezi aniiŋ ziigha izilat. Ve bogzo pale aniiŋ izilat, ve tighan le apozi isuŋ. Leso tiwatagh kat tauvene: Yau Yoova, Maaron tsiam, nalepleep.”
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Yes Israela tileep le ravrav izi, ra man katini tivot le nugh tau tileep pani na ivon. Mboŋ le nughizau, ve uwam izi irau nugh tau tileep pani na.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Uwam imamaas, ve yes Israela tighita gabua pisosooŋa itav nugh toozi le ivool. Ghitooŋa imin iigh anavu.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Tighita gabua tawe, ve tikankaan pani. Tauvene tivaghasoni zi tighe: “Ene saa?”
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Ve i ighur tutuuŋ payam tauvene: Tamtamon piiz tau tilup zi ila balbaal eemon, na tipavon uur geegeu eŋaeŋa le irau zi. Atezi ipas pa yauŋ aniiŋ sov.
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Tauvene yes Israela tila, ve tiyau lezi aniiŋ. Siriv tiyau tiina, ve siriv tiyau ŋgiira.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Eemon saawe tau titoov aniiŋ ve tighita piiz tau tiyauu, tighita yes tisov lezi aniiŋ irau zi. Tauvene yes tau tiyau tiina na, tighan le tipasovu. Avozi muuri rigta igheen mako. Ve yes tau tiyau ŋgiira mon na, tauvene paam. Timbool mako. Tighan le apozi isuŋ. Tauvene aniiŋ tau tiyau zi na, ene irau zi.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Mose isaav pazi ighe: “Aniiŋ tane, aghani le isov. Aghur siriv imin ŋaar pa bogzo sov.”
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Eemon tamtamon siriv tizoor Mose aliiŋa, ve tighur aniiŋ siriv imin ŋaar. Ŋaar toozi tawe igheen le nughizau, ve iŋaraaŋ. Ve tighita motmoot igheen ila. Mose ighita ŋgar tau tighamu na, le aate yavyav kat.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Tauvene mboŋoozo ta naol ne, yes Israela tilala ve tiyauyau lezi aniiŋ irau zi. Ve aniiŋ sirivu tau tipuli izi igheen ila taan na, saawe tau aaz izalam gha nugh ituntun, ene ireer gha ilale.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Ve uraat imin liim ve ee, ene tiyau aniiŋ irau to tighan pa mataaz ru. Tauvene ŋginiiŋa to yes Israela tila tighita Mose, ve tipaesia gabua tana pani.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 I isaav pazi ighe: “Alooŋ. Yoova isaav tauvene: Bogzo, ene umbom patabuyaaŋ. Tauvene iit aat tamariau. Irau tagham uraat eta mako. Tauvene aazne, yam aat atartar pa lemim aniiŋ pataghaaŋ. Isaav ighe anazu, ma amozi, ene igheen to taumim. Aghan sirivu aazne, ve sirivu igheen pa bogzo.”
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 Tauvene yes Israela titaghon Mose aliiŋa, ve tighur aniiŋ toozi sirivu imin ŋaar. Mboŋ le nughizau, ra tighita ŋaar toozi tawe poia. Iŋaraaŋ mako, ve motmoot igheen ila mako.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Mose isaav pazi ighe: “Aazne, yam irau aghita aniiŋ eta igheen izala taan paavo mako. Pasaa, ene umbom patabuyaaŋ tau Yoova ighuru pait leso tamariau. Tauvene ŋaar tsiam tau noor aghuru na, ene aghani.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Uraat imin ee, ila imuul uraat imin liim ve ee, aniiŋ pale ivotvot tauvene, leso ayau lemim. Eemon saawe imin liim ve ru, ene aat mako. Pasaa, ene umbom patabuyaaŋ tau Yoova ighuru pait, leso tamariau.”
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Eemon tamtamon siriv tizoor Mose aliiŋa. Saawe imin liim ve ru tau umbom patabuyaaŋ na, yes tila tighe tiyau lezi aniiŋ. Eemon matazi ines le mako.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Tauvene Yoova isaav pa Mose ighe: “Yam taliŋamim mako? Pale ŋeez o apul ŋgar tsiam to zoraaŋ saveeŋ, ve ataghon duduŋai saveeŋ tsiau tomania tutuuŋ tsiau?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Aghita. Yau naghur umbom patabuyaaŋ payam, leso imin lemim saawe to mariaoŋ. Tauvene wik ta naol ne, isaav ighe uraat imin liim ve ee, ene yau aat nagham lemim aniiŋ tau irao pa mataaz ru pataghaaŋ. Ve saawe tau imin liim ve ru na, yam asov aat aleep mon ila niamim. Ala nugh eta sov.”
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Tauta saawe imin liim ve ru, yes Israela titaghon Maaron aliiŋa tana, ve timariau.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Aniiŋ tau Yoova igham pa yes Israela na, tiwaat eeza tighe ‘manna.’
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Mose isaav pa yes Israela muul ighe: “Yoova isaav ariaaŋ pait ighe tagham uur ee, ve tapavoni pa aniiŋ manna tane, ve takisi igheen. Leso imin maatmur pa paaghu toit tau murei pale tivot na. Ighe tighita, yes pale tiwatagh: Saawe tau Yoova igham timbuzŋa tipul Isip ve tilaghlaagh izi nugh ŋginaaŋa na, i ipanpan zi pa aniiŋ tauvene.”
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Tauvene Mose isaav pa Aron ighe: “Ugham uur eta, ve ula upavoni pa aniiŋ manna. Le isov o, ughuru igheen izi Yoova naagho. Leso takisi igheen tauvene taghon taghon gha ila.”
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Tauvene Aron itaghon saveeŋ tana, ve ighur manna siriv ila uur, ve tighuru igheen izi Bokis to Saveeŋ Mbuaaŋ imin maatmur.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 — ausente —
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 — ausente —
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.